PETER APOSTLE OF JESUS CHRIST Acts Chapter 3 verses 1-26 – Peter tells a lame man to walk

PETER  APOSTLE  OF  JESUS  CHRIST

Acts Chapter 3 verses 1-26 – Peter tells a lame man to walk

Verses 1 – 10

ཉིན་ཞིག་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གཉིས་ཕྱི་དྲོའི་ཆུ་ཚོད་གསུམ་པའི་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་དུས་སུ་མཆོད་ཁང་ལ་ཡར་ཕེབས་པའི་ཚེ། མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་དུས་ནས་ཞ་བོ་ཡིན་པ་ཞིག་ཁུར་ཏེ་ཡོང༌། ཞ་བོ་དེས་མཆོད་ཁང་ལ་འགྲོ་མཁན་རྣམས་ལ་སློང་བའི་ཆེད་དུ་ཁོ་ཚོས་མཛེས་པ་ཞེས་ཟེར་བའི་རྒྱལ་སྒོར་ཉིན་ལྟར་བཞག ཞ་བོ་དེས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་མཆོད་ཁང་གི་ཁྱམས་རའི་ནང་དུ་ཕེབས་གྲབས་ཡོད་པ་མཐོང་ནས་སྦྱིན་པ་སློང༌། འོན་ཀྱང་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གཉིས་ཀྱིས་ཁོ་ལ་ནན་གྱིས་བལྟས་ཏེ་པེ་ཏྲོས་ “ང་ཚོར་ལྟོས་དང་” ཞེས་གསུངས་ནས།

སྦྱིན་པ་འཐོབ་པར་རེ་བ་བྱས་ཏེ། མི་དེས་ཁོང་ཚོར་དོ་སྣང་བྱས། པེ་ཏྲོས་ “དངུལ་ཡང་ན་གསེར་ང་ལ་མེད་ཀྱང༌། ང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཁྱེད་ལ་སྟེར་རྒྱུ་ཡིན། ན་ཙ་རེལ་པ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་ཡར་ལོངས་ལ་སོང་ཤིག་” ཅེས་གསུངས་ནས། ཁོང་གིས་ཁོའི་ལག་པ་གཡས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཡར་བསྐྱོར་བ་དང་ལངས་སུ་བཅུག འཕྲལ་དུ་ཁོའི་རྐང་པ་བརྟན་པོར་གྱུར། ཡར་མཆོངས་ཤིང་ལངས་ནས་འགྲོ་ཐུབ་པར་གྱུར། དེ་ནས་གོམ་པ་སྤོས་པ་དང་མཆོངས་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་དེ་མཆོད་ཁང་གི་ཁྱམས་རའི་ནང་དུ་ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཕྱིན།

མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་དེ་འགྲོ་བ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པར་མཐོང་ཞིང༌། སྔར་མི་རྣམས་ལ་སློང་བའི་ཆེད་དུ་མཛེས་པའི་རྒྱལ་སྒོར་སྡོད་མཁན་སྤྲང་པོ་ཡིན་པར་ངོ་ཤེས་པས། ཁོ་ལ་ཅི་བྱུང་བར་ཧ་ལས་ཤིང་ཡ་མཚན་ཆེན་པོ་སྐྱེས།

Now Peter and John were going up to the temple at the hour of prayer, the ninth hour. And a man lame from birth was being carried, whom they laid daily at the gate of the temple that is called the Beautiful Gate to ask alms of those entering the temple. Seeing Peter and John about to go into the temple, he asked to receive alms. And Peter directed his gaze at him, as did John, and said, “Look at us.” And he fixed his attention on them, expecting to receive something from them. But Peter said, “I have no silver and gold, but what I do have I give to you. In the name of Jesus Christ of Nazareth, rise up and walk!” And he took him by the right hand and raised him up, and immediately his feet and ankles were made strong. And leaping up he stood and began to walk, and entered the temple with them, walking and leaping and praising God. And all the people saw him walking and praising God, and recognized him as the one who sat at the Beautiful Gate of the temple, asking for alms. And they were filled with wonder and amazement at what had happened to him.

As a result, a crowd gathered, and Peter took the opportunity to speak to them.

 

Verses 11,12

མི་དེས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་བཟུང་བཞིན་ཡོད་དུས་མི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཧ་ལས་ཤིང༌། ཁོང་ཚོའི་རྩར་སོ་ལོ་མོན་གྱི་གཡབ་རིང་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱུག་ནས་འཛོམས། པེ་ཏྲོས་དེ་མཐོང་ནས་མི་རྣམས་ལ་ “ཀྱེ་ཡི་སི་ར་ཨེལ་པ་རྣམས། དོན་འདི་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ལ་ང་ཚོར་ནན་གྱིས་ལྟ། ངེད་གཉིས་ཀྱི་ནུས་མཐུའམ་ཆོས་སེམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མི་འདི་འགྲོ་ཐུབ་པར་གྱུར་སྙམ་མམ།

“Men of Israel, why do you wonder at this, or why do you stare at us, as though by our own power or piety we have made him walk?”

 

It was God’s power (v.12) that had performed the miracle.

The man had heard of Jesus of Nazareth, and Peter helped him to believe that Jesus was the Messiah. And it was through the man’s faith in Jesus that he was healed (v.16).

As for the crowd, he accuses them for choosing to release a life-taking murderer in place of Jesus the life-giver (v.14; Mark 15:6-15).

 

Verse 16

ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོང་བ་དང༌། ངོ་ཤེས་པའི་མི་འདི་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་མཚན་ལ་དད་པའི་སྒོ་ནས་གསོས་པར་འགྱུར། ཁོང་གི་མཚན་དང༌། ཁོང་བརྒྱུད་ནས་བྱུང་བའི་དད་པ་ཡིས་ཁྱེད་ཚོའི་མདུན་དུ་མི་འདི་ཁམས་བཟང་པོར་མཛད་པ་ཡིན།

“… you killed the Author of life, whom God raised from the dead. To this we are witnesses.”

 

Peter continues: ‘That was a dreadful thing done by you in ignorance. But it was all foretold.’

 

Verse 18

དཀོན་མཆོག་གིས་སྔར་ལུང་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀའ་བརྒྱུད་ནས་རང་གིས་མངགས་པའི་མཱ་ཤི་ཀ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དགོས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་དཀོན་མཆོག་གིས་བསྒྲུབས་པར་མཛད།

“God foretold by the mouth of all the prophets, that his Christ would suffer.”

 

And he urges them to repent for their sins to be cleared; and for their sorrow to be replaced by refreshing joy (v.20) and blessing (v.26)

 

Verses 19,20

དེ་བས་ན་ཁྱེད་ཚོས་སྤྱོད་པ་ངན་པ་སྤངས་ནས་སེམས་སྒྱུར་ཞིང་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་སེམས་གཏོད་དང༌། དེ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་སྡིག་ཉེས་སེལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གི་མདུན་ནས་ལྷོད་པའི་དུས་ལ་འབབ་ཞིང༌། ཁོང་གིས་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྐོས་པའི་མཱ་ཤི་ཀ་སྟེ་ཡེ་ཤུ་མངག་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

“Repent therefore, and turn again, that your sins may be blotted out, that times of refreshing may come from the presence of the Lord …”

 

He quotes Moses’ prophecy, ‘You must obey that man chosen by God from among you; if not, you will be destroyed’ (vv.22,23). And he also quotes God’s words to Abraham, father of the Israelite people, ‘You will be the first of the nations to be blessed; and because of you all the nations on earth will come to be blessed’ (vv.25,26; Genesis 12:1-3).

Many of those who heard Peter there in the temple believed in Jesus as a result (Ch.4 verse 4).

 

**************

 

Peter had taken the opportunity to witness to Jesus, a work which the Lord had given to the apostles to perform (Acts 1:1,2,8), a task to begin in Jerusalem and then take out into all the world.

 

“… you will be my witnesses …”

 

The Jewish sangha (dge-‘dun) did not like it; and Peter and John were arrested (Ch.4:1-3). Next time we’ll read how this gave them even more opportunity to witness.