ABRAM, PILGRIM IN THE LAND

Arrival in the Land of Promise

འགོད་པ། 12:1-7

1 ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་རམ་ལ་ “ད་ཁྱོད་རང་གི་ཕ་ཡུལ་དང་གཉེན་ཚན་ཁྱིམ་ཚང་དང་ཁ་བྲལ་ཏེ་ངས་ཁྱོད་ལ་བསྟན་པའི་ཡུལ་དུ་སོང་ཞིག

2 ངས་ཁྱོད་ལ་བུ་རབས་མང་པོ་འཕེལ་བཅུག་སྟེ་ཁོ་ཚོ་རྒྱལ་ཁབ་ཆེན་པོར་འགྱུར། ཁྱོད་ནི་མི་གཞན་ལ་བྱིན་རླབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ངས་ཁྱོད་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ནས། ཁྱོད་སྙན་གྲགས་དང་ལྡན་པར་བྱ།

3 མི་སུ་ཞིག་གིས་ཁྱོད་ལ་བདེ་བ་སྟེར་ན། ངས་ཀྱང་ཁོ་ལ་བདེ་བ་སྟེར་བར་བྱ། ཡང་སུ་ཞིག་གིས་ཁྱོད་ལ་དམོད་པ་བརྒྱབ་ན། དེ་ལ་ངས་ཀྱང་ཆད་པ་གཅོད་པར་བྱ། ཡང་ཁྱོད་བརྒྱུད་ནས་འཛམ་གླིང་གི་མི་རིགས་ཐམས་ཅད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་འགྱུར་” ཞེས་གསུངས།

4-5 ཨབ་རམ་དགུང་ལོ་བདུན་ཅུ་དོན་ལྔ་ལོན་སྐབས་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་བཞིན་དུ་ཨབ་རམ་དང༌། ཁོང་གི་བཟའ་ཟླ་ས་ར་ཡེ། ཨབ་རམ་གྱི་གཅུང་པོའི་བུ་ལོཌ་ད། དེ་བཞིན་གྲོང་ཁྱེར་ཧ་རན་ལ་ཡོད་པའི་གཡོག་པོ་རྣམས་ཁྲིད་ནས་བསགས་པའི་ནོར་ཐམས་ཅད་འཁྱེར་ཏེ། ཧ་རན་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཐོན་ཏེ་ཡུལ་ཀ་ནཱན་དུ་སོང༌། ཀ་ནཱན་ཡུལ་དུ་སླེབས་སྐབས།

6 ཁོང་ཚོ་ཡུལ་དེ་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་ཤིང་ཤེ་ཀེམ་ཞེས་པའི་གནས་མཆོག་དེར་མོ་རེ་ཞེས་པའི་བེ་ཤིང་ཆེན་མོའི་འགྲམ་དུ་སླེབས། (སྐབས་དེ་དུས་ཀ་ནཱན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་དེར་གནས་བཞིན་ཡོད་)

7 དེ་ནས་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་རམ་ལ་མངོན་པར་མཛད་དེ་ “ངས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་རྣམས་ལ་ཡུལ་འདི་སྤྲོད་པར་བྱ་” ཞེས་གསུངས། ས་ཆ་དེར་ཨབ་རམ་གྱིས་ཞལ་མཇལ་གནང་བའི་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་ལ་གུས་བཀུར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མཆོད་ཁྲི་ཞིག་བརྩིགས་ནས།

 

It had been a 1000km trek from Ur to Haran; and now Abram travels a further 700km to Canaan, leaving the rest of his family behind in Haran. And the Lord said to him, ‘This is the land’. And Abram made an offering to him.

 

A Nomad in the Land

འགོད་པ། 12:8-9

8དེའི་རྗེས་སུ་ཡུལ་བེ་ཐེལ་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཡོད་པའི་རི་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས། བེ་ཐེལ་གྱི་ནུབ་ཕྱོགས་དང་ཨེ་ཞེས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཡོད་པའི་གནས་ཤིག་ཏུ་གུར་ཕུབ་པ་དང་། དེར་ཁོང་གི་རང་གི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་ཁྲི་ཞིག་བཟོས་ཏེ་མཆོད་པ་ཕུལ་ལོ།

9དེ་ནས་ཁོང་ས་གནས་གཅིག་ནས་གཞན་དུ་ཕྱིན་ཞིང་། ཡུལ་ཀ་ནན་གྱི་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ་༎

 

Stage by stage Abram travels to view the land, giving thanks to God as he goes. But the land is still occupied by Canaanites (descendants of Canaan, a grandson of Noah).

 

Famine

འགོད་པ། 12:10-20

10འོན་ཀྱང་ཀ་ནན་གྱི་ཡུལ་དུ་མུ་གེ་ཤོར་ཡོད་པས། ཨབ་རམ་བྱེས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཨི་ཇིབ་དུ་ཕྱིན་ནས་དེར་གནས་སོ།

11ཨི་ཇིབ་ཀྱིི་ས་མཚམས་སུ་སླེབས་རན་སྐབས་ཨབ་རམ་གྱིས་རང་གི་ཆུང་མ་ས་ར་ཡི་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་བལྟ་བ་ལ་མཛེས་པོ་ཡོད་པས།

12འོན་ཀྱང་ཨི་ཇིབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་མཐོང་ནས་ངའི་ཆུང་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། དེ་ཚོས་ང་བསད་དེ་ཁྱོད་གསོན་པོར་འཇོག་པར་འགྱུར་རོ།

13དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ནི་ངའི་སྲིང་མོ་ཡིན་ཞེས་ལབ་ཅིག། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁོང་ཚོས་ང་ལ་སྤྱོད་ལམ་ཡག་པོ་བྱས་ཏེ་ངའི་སྲོག་ཐར་བར་འགྱུར།

14དེ་ནས་ཨབ་རམ་ཨི་ཇིབ་དུ་བསླེབས་པ་དང་། ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོའི་ཆུང་མ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པོ་ཡོད་པ་མཐོང་ནས།

15རྒྱལ་པོའི་ལས་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མོ་རང་མཛེས་པོ་ཡོད་པའི་སྐོར་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པས། མོ་རང་ཕོ་བྲང་ནང་དུ་འཁྲིད་དོ།

16མོ་རང་གི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོས་ཨབ་རམ་ལ་གུས་ཞབས་བྱེད་དེ། ར་ལུག་དང་། བ་གླང་དང་། བོང་བུ་དང་། རྔ་མོང་དང་། བྲན་གཡོག་དང་བྲན་མོ་རྣམས་གནང་ངོ་།

17འོན་ཀྱང་ཨབ་རམ་གྱི་ཆུང་མ་ས་ར་ཡིའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་དང་ཕོ་བྲང་ནང་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ནད་སྡུག་པོ་རྣམས་གཏོང་གནང་ངོ་།

18དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཨབ་རམ་ལ་བོས་ནས་འདྲི་བ། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་དང་མཉམ་དུ་དེ་ལྟར་ཅི་ལ་བྱས་པ་ཡིན་ནམ། ས་ར་ཡི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་ཡིན་ཟེར་ཅིའི་ཕྱིར་ང་ལ་མ་བཤད་དམ།

19མོ་ངའི་སྲིང་མོ་ཡིན་ཟེར་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་ལབ་བམ། མོ་ངའི་ཆུང་མར་འགྱུར་བཅུག་པར་ཅི་ཕྱིར་སྤྲད་པ་ཡིན་ནམ། ད་ཁྱོད་རང་གི་ཆུང་མ་འདི་རུ་ཡོད། མོ་ལ་འཁྲིད་དེ་སོང་ཞིག

20རྒྱལ་པོས་རང་གི་མི་རྣམས་ལ་བཀའ་གནང་བ་ལྟར། དེ་ཚོའི་ཨབ་རམ་དང་ཁོའི་ཆུང་མ་དང་ཁོང་ལ་ཡོད་པའི་ནོར་དང་བཅས་པ་ཨི་ཇིབ་ནས་བཏང་ངོ་༎

 

For a while Abram and those with him stay in Egypt where there was pasture. But there was danger on account of the beauty of his wife Sarai. Although he had lied to the king, God rescued Abram by having him expelled.

 

Not Enough Pasture

འགོད་པ།  13:1-7

1དེ་ནས་ཨབ་རམ་དང་རང་གི་ཆུང་མ་དང་ཁོ་ལ་ཡོད་པའི་ནོར་ཐམས་ཅད་འཁྱེར་ནས་ལོད་དང་བཅས་པ་ཨི་ཇིབ་ནས་ཀ་ནན་གྱི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཁུལ་དུ་སོང་ངོ་།

2ཨབ་རམ་ཧ་ཅང་ཕྱུག་པོ་ཡིན་པ་དང་། ཁོང་ལ་ར་ལུག་དང་། བ་གླང་དང་། གསེར་དངུལ་མང་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ།

3དེ་ནས་ཁོང་གིས་ས་ཆ་དེ་སྤངས་ཏེ་ས་གནས་སྤོས་བཞིན་ཡུལ་བྷེ་ཐེལ་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ་། ཁོང་གིས་སྔོན་དུ་རང་གི་གུར་ཕུབ་ནས་བསྡད་པའི་བྷེ་ཐེལ་དང་ཨེ་ཀྱི་ཁྲོད་ཀྱི་ས་གནས་སུ་སླེབས་སོ།

4སྔོན་དུ་ཁོས་མཆོད་ཁྲི་ཞིག་བཟོསཡོད་པ་དང་། དེར་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ལོ།

5ལོད་ལའང་ར་ལུག་བ་གླང་སོགས་དང་། རང་གི་ནང་མི་དང་གཡོག་པོ་བཅས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ།

6ཁོང་གཉིས་ཀྱི་ཕྱུགས་ཟོག་གི་ཆད་དུ། རྩ་ཁ་མང་པོ་མེད་པའི་རྐྱེན་མཉམ་དུ་བསྡད་མི་སྲིད་པ་བྱུང་ངོ་། གང་ལ་ཟེར་ན། དེ་ཚོའི་ཕྱུགས་ཟོག་མང་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ།

7དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཨབ་རམ་དང་ལོད་ཀྱི་ཁྱུའི་རྫི་བོ་རྣམས་ཀྱི་བར་ལ་འཁྲུགས་རྩོད་བྱུང་ངོ་། དེ་སྐབས་ཀ་ནན་པ་དང་པེ་རི་ཟི་པ་རྣམས་ཡུལ་དེའི་ནང་གནས་བཞིན་ཡོད་དོ།

 

With their flocks grown so large it was time for Abram and Lot to separate

 

Abram Stays in the Land

འགོད་པ།  13:8-13

8དེ་ནས་ཨབ་རམ་གྱིས་ལོད་ལ་སྨྲས་པ། ང་གཉིས་གཉན་མཚན་ཡིན་པས། ངེད་གཉིས་ཀྱི་མི་རྣམས་དེ་ལྟར་འཁྲུགས་རྩོད་བྱེད་མི་ཉན།

9དེའི་རྐྱེན་ང་ཚོ་སོ་སོར་འགྲོ་བ་ལེགས་པས། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་ས་ཆ་འདམས་ཤིག། ཁྱོད་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སོང་ཞིག ང་ཕྱོགས་གཞན་དུ་འགྲོ་རྒྱུ་ཡིན།

10ལོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཞིར་བལྟས་ཏེ་ཆུ་ཤིན་ཏུ་འབོལ་པོ་ཡོད་པའི་ཡོར་དན་ལུང་གཤོང་ནི་ཛོ་ཨར་བར་དུ་ཁྱབ་ཡོད་པ་མཐོང་ངོ་། དེར་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་ལྡུམ་ར་ཨི་ཇིབ་ཡུལ་དང་འདྲ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། ས་གནས་དེ་ནི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་སོ་དྷོམ་དང་གོ་མོ་ར་མེད་པར་གནང་བའི་སྔོན་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ཡིན་ནོ།

11དེ་ལྟར་ལོད་ཀྱིས་ཡོར་དན་ལུང་གཤོང་ཆ་ཚང་འདམས་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ་། དེ་ལྟར་གཉན་མཚན་གཉིས་སོ་སོར་གྱེས་སོ།

12ཨབ་རམ་ཀ་ནན་ཡུལ་ནང་གནས་པ་དང་། ལོད་ནི་ལུང་གཤོང་གི་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་སོ་དྷོམ་གྱི་ཉེ་འགྲམ་དུ་གནས་སོ།

13སོ་དྷོམ་གྱི་མི་རྣམས་ངན་པ་ཡིན་པ་དང་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་སྤྱན་སྔར་སྡིག་པ་ཚབ་ཆེན་བྱས་སོ༎

 

Lot chose to go down into the well-watered Great Rift Valley, where he could also enjoy the cities with their comforts. He later had a house in Sodom. But Abram chose to remain as a tent-dweller in the land that God had promised.

 

The Lord Encourages Abram

འགོད་པ།  13:14-16   

14 ལོཌ་ད་ཨབ་རམ་དང་གྱེས་པའི་རྗེས་སུ་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་རམ་ལ་ “ཁྱོད་ལངས་པའི་ས་ནས་ཕྱོགས་བཞི་ལ་ལྟོས་དང༌།

15 ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ནི་ངས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་རྣམས་ལ་སྤྲོད་པར་བྱ་སྟེ་དེ་རྣམས་དུས་གཏན་དུ་ཁྱོད་ཚོའི་ཡིན།

16 ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ཀྱི་གྲངས་མི་སུ་ཞིག་གིས་ཀྱང་བརྩི་མི་ཐུབ། གང་ལགས་ཟེར་ན། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ནི་སའི་རྡུལ་དང་མཉམ་པར་འཕེལ་དུ་འཇུག་པར་བྱ།

 

God is gracious and rewards Abram by adding to his promise of the land a promise of many descendants as well.

 

Camping in Tents

འགོད་པ།  13:17-18

17 ད་ཡུལ་ཚང་མར་སོང་ནས་ལྟོས་ཤིག གང་ལགས་ཤེ་ན། ངས་ཁྱོད་ལ་ཡུལ་ཀུན་སྟེར་བར་བྱ་” ཞེས་གསུངས།

18 དེ་ནས་ཨབ་རམ་གྱིས་གུར་བསྡུས་ཏེ་ཧེབ་རོན་ཟེར་བའི་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ནས་མམ་རེ་བྱ་བའི་བེ་ཤིང་གི་འཁྲིས་ལ་གནས་ཏེ། ས་ཆ་དེར་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་ཁྲི་ཞིག་བརྩིགས་སོ།།

 

Having been told to continue inspecting the land, Abram makes an altar for offerings on the south east side, where he settles for a while.

********************

Footnote

In later chapters of Genesis we shall be reading how Abram with his son and grandson would continue as nomads, not seeking the impermanent (mi rtag pa) comforts and security of an earthly city. It is a picture of the journey that we must make in believing that Jesus has promised us unfading life in heaven.

ཡ་ཧུ་དཱ་པ།  11:9-10

9 དད་པའི་སྒོ་ནས་གནས་གཡར་བ་ལྟར་ཞལ་ཆད་མཛད་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་བསྡད་དེ། ཁོང་དང་ཞལ་ཆད་འཛིན་མཁན་ཡིན་པའི་ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་ལྟར་གུར་རྣམས་ལ་བསྡད།

10 རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁོང་གིས་དཀོན་མཆོག་གིས་འཆར་འགོད་དང་སྐྲུན་གནང་བའི་གཏན་གྱི་རྨང་གཞི་ཡོད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་དེ་ཡིད་རྟོན་ནས་བསྒུགས།

But Abram still does not have a son. We shall read next time how his faith is tested as he and Sarai grow older and older.

God rewards those who continue to believe today even when the permanent truth (rtag pa) of a promised land and a heavenly city cannot be seen with the eyes.

Jesus said, “Blessed are those who have not seen and yet have believed” (John 20:29)

Abr to Egypt

Source – Zondervan on Twitter