JACOB’S DREAM AND VOW

Last time we read how Esau had been heard to say that he would kill Jacob for stealing his blessing.

*************

Jacob is Sent Away

བཀོད་པ 27:46 – བཀོད་པ 28:1:4

46རེ་བྷེ་ཀས་ཨི་སཱག་ལ། ཨེ་སའོ་ཕྱི་རྒྱལ་བའི་ཧི་ཏི་པའི་ཆུང་མ་རྣམས་དང་ཞེན་པ་ལོག་ནས་ཐང་ཆད་ཡོད། གལ་སྲིད་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཧི་ཏི་པའི་བུ་མོ་དང་ཆང་ས་བརྒྱབ་ན་ང་ཤི་ན་ཡང་སྒྲིགས་ཤེས་སྨྲས་སོ༎

1དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས་ཡ་ཀོབ་འབོད་ནས་བྱིན་རླབས་སྤྲད་ཅིང་ཁོ་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ཀ་ནན་པའི་བུད་མེད་དང་ཆང་ས་མ་བརྒྱབ་ཅིག

2འོན་ཀྱང་ཡུལ་མེ་སོ་པོ་ཊ་མི་ཡ་རུ་སོང་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་པོ་ལགས་བེ་ཐུ་ཨེལ་གྱི་མི་བརྒྱུད་ནང་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཨ་ཞང་ལ་བན་གྱི་བུ་མོ་གཅིག་དང་ཆང་ས་རྒྱོབ་ཅིག

3ཀུན་དབང་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཆང་ས་ལ་བྱིན་རླབས་མཛད་དེ། ཁྱོད་ལ་བུ་ཕྲུག་མང་པོ་བྱུང་ནས་ཁྱོད་མི་རིགས་མང་པོའི་ཕ་རུ་འགྱུར་བར་ཤོག

4ཁོང་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་བ་ལྟར་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་བརྒྱུད་རྣམས་ལའང་བྱིན་རླབས་གནང་བར་ཤོག ཁྱོད་རང་གནས་སྡོད་བྱེད་པའི་ཡུལ་དེ་བདག་འཛིན་བྱེད་ཐུབ་པར་ཤོག ཡུལ་འདི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་གནང་བ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།

Isaac had neglected to arrange a suitable marriage for Esau. So now he does act to send Jacob to find a wife among Rebekah’s family who believe in the LORD. And now he also gives Jacob an improved blessing, so that it agrees with the Promise that God had given to Abraham.

 

An Unknown Future

The journey on which Jacob has started is a 700 kilometre trek to Haran. He is used to the comfort of the prosperous family encampment, and the companionship of his mother, not to the hardships of outdoor life and travelling. And add to that his worries: would his travelling be safe? What about food and water? And what about clothing when it wore out? Then too, would he ever return in peace and obtain his inheritance? And would a wife be found?

What to say? He is a fearful traveller in search of good things for himself. He is not a pilgrim seeking heavenly merit.

But tonight he has just a stone for his pillow.

བཀོད་པ 28:5ཨི་སཱག་གིས་ཡ་ཀོབ་ལ་ཡུལ་མེ་སོ་པོ་ཊ་མི་ཡ་རུ་བཏང་ཞིང། དེར་ཁོའི་ཨ་ཞང་ལ་བན་དང་མཉམ་དུ་བསྡད་པའི་ཕྱིར་བཀའ་གནང་ངོ་། ལ་བན་ནི་ཨ་རམ་པ་བེ་ཐུ་ཨེལ་གྱི་བུ་དང་ཡ་ཀོབ་དང་ཨེ་སའོའི་ཨ་མ་རེ་བྷེ་ཀའི་ཨ་ཇོ་ཡིན་ནོ༎

བཀོད་པ 28:10-11ཡ་ཀོབ་བྷིར་ཤེ་བྷ་སྤངས་ཏེ་ཧ་རན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ་། ཉི་མ་ནུབ་སྐབས་ཁོ་ས་གནས་དམ་པ་ཞིག་ཏུ་བསླེབས་ཏེ། དེར་གུར་ཕུབ་ནས་རྡོ་གཅིག་གི་སྒང་ལ་མགོ་བཞག་སྟེ་གཉིད་ཉལ་ལོ།

 

The Dream

བཀོད་པ 28:12-15

12དེ་ནས་ཁོས་རྨི་ལམ་ཞིག་ནང་ས་གཞི་ནས་མཐོ་རིས་བར་ཐུག་པའི་སྐས་འཛེག་ཞིག་གི་སྒང་ཕོ་ཉ་རྣམས་ཡར་མར་འགྲོ་བ་མཐོང་ངོ་།

13གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁོའི་འགྲམ་དུ་བཞེངས་ཡོད་པ་དང་། ཁོང་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་དང་ཨི་སཱག་གི་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ང་ཡིན། ཁྱོད་གཉིད་ལོག་ཡོད་པའི་ས་གཞི་འདི་ངས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་བརྒྱུད་རྣམས་ལ་སྤྲད་པར་བྱའོ།

14སའི་ཐལ་བ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་བརྒྱུད་ཕྱོགས་བཞིར་སྤེལ་ཏེ། ཁྱོད་དང་དེ་ཚོའི་སྒོ་ནས་ངས་མི་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་འགྱུར།

15ང་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་གནས་ཏེ་ཁྱོད་གང་དུ་སོང་ཡང་ངས་ཁྱོད་ལ་སྐྱབས་ནས་ཡུལ་འདིར་ཕྱིར་ལོག་འཁྲིད་ཡོང་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་དྲན་ཞིག ངས་དམ་བཅའ་བྱེད་པ་ཚང་མ་མ་སྒྲུབ་བར་དུ་ངས་ཁྱོད་ལ་སྤངས་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ།

 What was a dream seemed so real. Right there in this rocky place where he had decided to spend the night was a flight of steps, standing by itself; like a ladder for going up into a house, but leaning on nothing, just going up into the air! It was not resting on the side of a hill like the stairway going up to the Potala Palace (rtse pho brang), but going up by itself, on and on, up into the clouds. And ministers of God were going up and down on it to carry out His business on earth. Yet there at the top was the LORD. And the LORD spoke directly to him, saying ‘I am the LORD.’

He is Abraham’s LORD, and Isaac’s; moreover, He is the God of the Great Promise which is for Jacob too! the land is for him, Jacob, and for his offspring, Jacob’s offspring.  Not only that! There is in addition a promise to Jacob for himself: ‘I am will bring you back safely.’

 

Jacob’s Waking Thoughts

བཀོད་པ 28:16-17

16དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་གཉིད་སད་ནས། གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ས་གནས་འདིར་བཞུགས་ཡོད་པ་དེ་ངས་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།

17ཁོ་འཇིགས་ཏེ་སྨྲས་པ། ས་གནས་འདི་ཇི་ལྟར་འཇིགས་སུ་རུང་བ་རེད་འདུག འདི་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཁང་ཁྱིམ་དང་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ཡིན་པ་འདྲ་ཞེས་ལབ་བོ།

He awakes. ‘Oh! It was just a dream! But … no! it was surely God speaking! It was no illusion and what I saw was God’s house, whose very gate was this very place!’ And he stays awake, fearful at being in such a place.

 

Jacob’s Vow

བཀོད་པ 28:18-22

18ཡ་ཀོབ་སང་ཞོགས་སྔ་དྲོ་ལངས་ནས་རང་གི་མགོའི་འོག་ཏུ་བཞག་པའི་རྡོ་དེ་རྟགས་སུ་བླངས་ནས་དེའི་སྒང་སྐྱུ་རུའི་སྣུམ་བླུགས་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྔོ་འབུལ་བྱས་སོ།

19ཁོས་ས་གནས་དེའི་མིང་ལ་བྷེ་ཐེལ་ཞེས་བཏགས་སོ། སྔོན་དུ་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་མིང་ལ་ལུཛ་ཟེར་རོ།

20དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་མནའ་ཞིག་སྐྱེལ་ཏེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་གལ་སྲིད་ཁྱེད་ང་དང་མཉམ་དུ་བཞུགས་ཏེ་ང་འགྲུལ་བསྐྱོད་སྐབས་ང་ལ་སྲུང་སྐྱོབ་གནང་ཞིང་གོས་དང་བཟའ་བཅའ་སོགས་གནང་ན།

21ངའི་ཡབ་ཀྱི་ཁང་པར་ཁམས་བདེ་ཐོག་ཕྱིར་ལོག་བཅུག་པར་གནང་ན། ཁྱེད་ངའི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པ་དེ་བདེན་པར་ངོས་ལེན་པར་བྱའོ།

22རྡོ་འདི་བླངས་པའི་ས་གནས་འདི་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཁྱིམ་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཁྱེད་ཀྱི་ང་ལ་གནང་བའི་ནོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཅུ་ཁག་ཁྱེད་ལ་འབུལ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཞུས་སོ༎

And still trembling, and hurriedly as soon as there was morning light, Jacob sets the stone upright, which had been his pillow – right there in his sleeping place – and makes an offering.

Then he thinks, ‘If it is true that God cares about my worries and will keep me, yes I want that. What to do? I’ll make a vow.’ So he says to himself, ‘If it was Abraham’s God who spoke to me, I promise that I’ll make the LORD my God too, and I’ll make here in this place, not just a stone, but a proper place for worship; if this is God’s house I’ll call it Bethel, House of God. Indeed, I’ll call it Bethel now’.

He thinks again, ‘No, to make a vow just to myself was not good enough.’ So, he finds words to pray his vow in case God is listening, ‘God, LORD God, I’ll make correct offerings to you here, one tenth of what you give me.’

***********

Footnote

It was the first stage in Jacob coming to faith. It was the realisation that there might be a God; and that this God wanted the best things for him.

[Many have set up pillars or some kind of altar on which to make offerings to be a kind of insurance policy, just in case it will bring blessing. The apostle Paul found in Athens, Greece, such an altar for seekers which had the inscription ‘To the Unknown God’. And he commented that                                                                                                                                                            God has so arranged the various circumstances for men of all nations that they “… should seek God, in the hope that they might feel their way towards him and find him”; yet it is untrue that altars and temples are necessary for seeking him because… he is actually not far from each one of us”(Acts 17:27). And, as Paul knew, God in our Lord Jesus Christ hears and answers our first prayers (Acts 9:1-19)].

That was the first step. Jacob did not yet see God’s purposes in calling him, that great plan for the blessing of all nations. He was still Jacob the ‘grasper’ with desire only for his own prosperity.

Next time we shall read how Jacob met the family of Laban his mother’s brother; and how he married, and how he had 12 sons and one daughter while he served as a shepherd for his uncle.