JACOB THE LOVER

Last time we read how the LORD revealed himself to Jacob in a dream; and then how Jacob made a vow to serve and honour the Lord if His promise to help him came true. He then continued on his long journey to find his uncle’s place in what is now South East Turkey.

******************

Jacob Arrives at Haran in Paddan-aram

བཀོད་པ 29:1དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་མུ་མཐུད་ནས་ཤར་གྱི་ཡུལ་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བའི་སྐབས་སུ།

The journey ended, now he has to find where his mother’s brother Laban lives.

 

He is in the Right Place

བཀོད་པ 29:2-10

2གློ་བུར་དུ་ཞིང་གཅིག་གི་ནང་ཡོད་པའི་ཁྲོན་པའི་མཐའ་འཁོར་དུ་ལུག་ཁྱུ་གསུམ་ཡོད་སར་སླེབས་སོ། ལུག་ཁྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲོན་པ་དེ་ལས་ཆུ་འཐུང་གི་ཡོད་པ་དང་། ཁྲོན་པའི་ཁར་རྡོ་ཞིག་གིས་བཀབ་ཡོད་དོ།

3ལུག་ཁྱུ་རྣམས་ཁྲོན་པའི་རྩར་བསླེབས་པའི་རྗེས་སུ། ལུག་རྫི་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲོན་པའི་ཁ་ནས་རྡོ་དེ་འཐེན་ནས་ལུག་རྣམས་ལ་ཆུ་སྟེར་ཚར་བ་དང་། རྡོ་དེ་ཁྲོན་པའི་ཁར་བཞག་གི་ཡོད་དོ།

4ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ལུག་རྫི་རྣམས་ལ་ངའི་གྲོགས་པོ་ཁྱེད་རྣམས་ག་ནས་ཕེབས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས། ཁོ་ཚོས། ང་ཚོ་ཡུལ་ཧ་རན་ནས་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།

5ཡ་ཀོབ་ཀྱིས། ན་ཧོར་གྱི་ཚ་བོ་ལ་བན་ཟེར་བ་དེ་ཁྱོད་ཚོས་ངོ་ཤེས་སམ་ཞེས་དྲིས་པས། ཁོང་ཚོས། ང་ཚོས་ངོ་ཤེས་ཞེས་སྨྲས་སོ།

6ཁོས་ཁོང་བདེ་བར་ཡོད་དམ་ཞེས་དྲིས་པས། ཁོང་བདེ་པོ་ཡོད། ལྟོས་དང་ཁོང་གི་ལུག་ཁྱུ་རྣམས་ཁོང་གི་བུ་མོ་ར་ཧེལ་གྱི་འཁྱེར་ནས་ཡོང་གི་འདུག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་།

7ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་དེ་ཚོ་ལ། ད་ལྟ་ས་རུབ་མེད་པས་ལུག་བཅུག་མ་རན་ནོ། ལུག་ཁྱུ་རྣམས་ལ་ཆུ་སྟེར་ཞིང་འཚོ་བའི་ཕྱིར་མི་འཁྲིད་དམ་ཞེས་དྲིས་པས།

8ཁོང་ཚོས། ང་ཚོས་དེ་ལྟར་བྱས་མི་ཐུབ། ཁྱུ་ཚང་མ་བསླེབས་ཚར་བའི་རྗེས་སུ་མ་གཏོགས་ཁྲོན་པའི་ཁ་རུ་ཡོད་པའི་རྡོ་དེ་ཕུད་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ནས་ང་ཚོས་ར་ལུག་ཚོར་ཆུ་སྟེར་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་སོ།

9ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ལུག་རྫི་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་སྐད་ཆ་བཤད་པའི་སྐབས་ར་ཧེལ་གྱིས་ལུག་ཁྱུ་འཁྲིད་དེ་ཁོང་ཚོའི་རྩར་སླེབས་པ་དང་།

10ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་རང་གི་ཨ་ཞང་གི་བུ་མོ་ར་ཧེལ་གྱིས་ལུག་ཁྱུ་འཁྲིད་ནས་ཡོང་བ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ཁོ་ཁྲོན་པའི་རྩར་སོང་ནས་རྡོ་དེ་འཐེན་ནས་ལུག་ཚོ་ལ་ཆུ་སྟེར་རོ།

As soon as he arrives God’s promise begins to come true. The shepherds know Laban, and there is Rachel coming with her father’s sheep!

 

Love at First Sight

བཀོད་པ 29:11-12

11 དེ་ནས་ཁོས་མོ་ལ་འོ་བྱས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་དགའ་ཞིང་ངུས་སོ།

12 དེ་ནས་ཁོས་མོ་ལ། ང་ཁྱོད་ཀྱི་ཕའི་སྲིང་མོ་རེ་བྷེ་ཀའི་བུ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པས། མོ་རྒྱུགས་ནས་ཕ་ལ་སྨྲས་སོ།

Upon seeing Rachel, Jacob forgetting the local custom, finds extraordinary strength to roll away the stone by himself without help. She is certainly impressed!

 

Jacob Serves Laban Seven Years for Rachel

བཀོད་པ 29:13-20

13ཡ་ཀོབ་ཡོང་ཡོད་པའི་སྐོར་ཁོས་ཐོས་པ་དང་། ཁོང་བསུ་བར་ཕྱིན་སྟེ་ཁོ་ལ་འཁྱུད་དེ། འོ་བྱས་ཏེ་ཁང་པར་འཁྲིད་དོ། ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་རང་གི་ཨ་ཞང་ལ་བན་ལ། ཁོ་རང་ལ་གང་བྱུང་བ་ཚང་མའི་སྐོར་བཤད་པའི་སྐབས་སུ།

14ལ་བན་གྱིས་ཁོ་ལ། ཁྱོད་ནི་ངའི་ཤ་དང་ཁྲག་བདེན་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་རྗེས་ཡ་ཀོབ་ཟླ་བ་གཅིག་ཙམ་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་གནས་སོ༎

15དེ་ནས་ལ་བན་གྱིས་ཡ་ཀོབ་ལ། ཁྱོད་ངའི་གཉེན་མཚན་ཡིན་ནའང་གླ་ཆ་མེད་པར་ལས་ཀ་བྱེད་མི་བཅུག་གོ ཁྱོད་ལ་གླ་ཆ་ག་ཚོད་དགོས་སམ་ང་ལ་ལབ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་།

16ལ་བན་ལ་བུ་མོ་གཉིས་ཡོད་པ་དང་། རྒན་པའི་མིང་ལ་ལེ་ཨ་ཞེས་པ་དང་། ཆུང་བའི་མིང་ལ་ར་ཧེལ་ཞེས་པའོ།

17བུ་མོ་ལེ་ཨས་མིག་སྐྱོ་པོ་ཡོད་པ་དང་། ར་ཧེལ་ནི་བལྟ་བ་ལ་མཛེས་པོ་དང་གཟུགས་དབྱིབས་ཡག་པོ་ཡོད་པ་དང་།

18ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ར་ཧེལ་ལ་བྱམས་པ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དོ། ཁོས་ལ་བན་ལ་། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་མོ་ར་ཧེལ་ང་དང་མཉམ་དུ་ཆང་ས་བརྒྱབ་བཅུག་ན། ངས་ཁྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ལོ་བདུན་ལས་ཀ་བྱེད་ཀྱི་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པས།

19ལ་བན་གྱིས་ཁོ་ལ། ངའི་བུ་མོ་གཞན་སུ་ཞིག་ལ་སྤྲད་པ་ལས་ཁྱོད་རང་ལ་སྤྲད་པ་ལེགས་སོ། ང་དང་མཉམ་དུ་སྡོད་ཅིག།

20དེའི་ཕྱིར་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ར་ཧེལ་གྱི་ཕྱིར་ལོ་བདུན་གཡོག་བྱས་སོ། འོན་ཀྱང་ཁོས་ར་ཧེལ་ལ་བྱམས་པ་བྱས་པས་རྐྱེན་གྱིས། ལོ་བདུན་དེ་དུས་ཚོད་ཐུང་ངུ་ཞིག་མ་གཏོགས་མ་འཚོར་རོ།

Jacob stays with the family for a month, and Laban sees that this man with intelligence and energy might well be willing to continue to give him cheap labour as well as be a suitable son-in-law.

So, Jacob, who once had preferred life in the tent, now without hesitation offers (as Laban had guessed he would) to endure the hardships of shepherding because of his love for Rachel the shepherdess!

But Laban is a cunning (g.yo chen po) man; notice that he carefully did not actually promise Rachel in marriage, only that Jacob would be better than anyone else. The word ‘marriage’ is not used by him (see verse 19).

 

Jacob is Deceived by Laban

བཀོད་པ 29:21-30

21དེའི་རྗེས་སུ་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ལ་བན་ལ། ད་ལོ་བདུན་ཚང་བས། ཁྱེད་ཀྱི་བུ་མོ་ང་ལ་ཆང་ས་བརྒྱབ་པར་སྤྲོད་རོགས་གནང་ཞེས་སྨྲས་པས།

22ལ་བན་གྱིས་ཆང་སའི་ཐུགས་སྤྲོ་བཏང་ནས་མགྲོན་པོ་མང་པོ་བོས་སོ།

23འོན་ཀྱང་མཚན་དེར་ལ་བན་གྱིས་ར་ཧེལ་གྱི་ཚབ་ཏུ་ལེ་ཨ་ལ་ཡ་ཀོབ་རྩར་སྐྱེལ་ནས་ཡ་ཀོབ་མོ་མཉམ་དུ་ཉལ་ལོ།

24ལ་བན་གྱི་རང་གི་བྲན་མོ་ཛིལ་པཱ་ལ་ལེ་ཨའི་བྲན་མོར་འགྱུར་བ་ལ་སྤྲད་དོ།

25སྔ་དྲོ་ལངས་སྐབས་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ར་ཧེལ་གྱི་ཚབ་ཏུ་ལེ་ཨ་མཐོང་བས། ཁོ་ལ་བན་གྱི་སར་ཕྱིན་ནས་ཁོ་ལ། ཁྱེད་འདི་ལྟར་ཅི་གནང་ངམ། ངས་ར་ཧེལ་དང་ཆང་ས་བརྒྱབ་ཕྱིར་གཡོག་བྱེད་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་མགོ་བསྐོར་བཏང་བ་དེ་ཅི་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས།

26ལ་བན་གྱིས་ཁོ་ལ། ང་ཚོའི་ལུགས་སྲོལ་ལྟར་བུ་མོ་རྒན་པས་ཆང་ས་མ་རྒྱབ་བར་ཆུང་བས་རྒྱབ་མི་ཆོག

27ཆང་ས་རྒྱབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་བདུན་ཕྲག་གཅིག་ཚང་བས་རྗེས་སུ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡང་སྐྱར་ལོ་བདུན་ངའི་རྩར་ལས་ཀ་བྱེད་ན་ངས་ཁྱོད་ལ་ངའི་བུ་མོ་ར་ཧེལ་དང་ཆང་ས་རྒྱབ་བཅུག་གི་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པས།

28ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་དེ་བཞིན་བྱེད་རྒྱུའི་ཐག་བཅད་དེ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་བདུན་ཕྲག་ཚང་བའི་རྗེས་སུ་ལ་བན་གྱིས་རང་གི་བུ་མོ་ར་ཧེལ་ཁོང་དང་ཆང་ས་རྒྱབ་བཅུག་གོ།

29ལ་བན་གྱིས་རང་གི་བྲན་མོ་བྷིལ་ཧཱ་ཞེས་པ་དེ་ར་ཧེལ་གྱི་བྲན་མོར་འགྱུར་བར་སྤྲད་དོ།

30ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ར་ཧེལ་དང་མཉམ་དུ་ཉལ་ཏེ། ཁོང་གིས་ལེ་ཨ་ལས་ར་ཧེལ་ལ་མང་བར་བྱམས་སོ། དེ་ནས་ཁོང། ཡང་ལོ་བདུན་ལ་བན་གྱི་གཡོག་བྱས་སོ༎

At last the wedding ceremony is prepared, and Jacob finds himself first with Leah, and only then a week later, with Rachel – with two wives, not one!

So, Jacob, once himself the trickster, now the lover, is himself deceived by his tricky (mgo bde po) uncle.

As for Laban he has both succeeded in getting his unattractive older daughter married off (as is required by custom, so he says), and gained another seven years of hard service from Jacob. But that does not seem to worry Jacob who looks forward to being united with Rachel.

But Jacob’s life would now change – with two wives. And the time needed to escape from Laban’s authority would be, not 7 more years – but 13!

*************

Next time we will read how Jacob fathered twelve sons and one daughter, as he continued to have daily care of Laban’s flocks.

J-sheep

 

JACOB’S DREAM AND VOW

Last time we read how Esau had been heard to say that he would kill Jacob for stealing his blessing.

*************

Jacob is Sent Away

བཀོད་པ 27:46 – བཀོད་པ 28:1:4

46རེ་བྷེ་ཀས་ཨི་སཱག་ལ། ཨེ་སའོ་ཕྱི་རྒྱལ་བའི་ཧི་ཏི་པའི་ཆུང་མ་རྣམས་དང་ཞེན་པ་ལོག་ནས་ཐང་ཆད་ཡོད། གལ་སྲིད་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཧི་ཏི་པའི་བུ་མོ་དང་ཆང་ས་བརྒྱབ་ན་ང་ཤི་ན་ཡང་སྒྲིགས་ཤེས་སྨྲས་སོ༎

1དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས་ཡ་ཀོབ་འབོད་ནས་བྱིན་རླབས་སྤྲད་ཅིང་ཁོ་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ཀ་ནན་པའི་བུད་མེད་དང་ཆང་ས་མ་བརྒྱབ་ཅིག

2འོན་ཀྱང་ཡུལ་མེ་སོ་པོ་ཊ་མི་ཡ་རུ་སོང་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་པོ་ལགས་བེ་ཐུ་ཨེལ་གྱི་མི་བརྒྱུད་ནང་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཨ་ཞང་ལ་བན་གྱི་བུ་མོ་གཅིག་དང་ཆང་ས་རྒྱོབ་ཅིག

3ཀུན་དབང་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཆང་ས་ལ་བྱིན་རླབས་མཛད་དེ། ཁྱོད་ལ་བུ་ཕྲུག་མང་པོ་བྱུང་ནས་ཁྱོད་མི་རིགས་མང་པོའི་ཕ་རུ་འགྱུར་བར་ཤོག

4ཁོང་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་བ་ལྟར་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་བརྒྱུད་རྣམས་ལའང་བྱིན་རླབས་གནང་བར་ཤོག ཁྱོད་རང་གནས་སྡོད་བྱེད་པའི་ཡུལ་དེ་བདག་འཛིན་བྱེད་ཐུབ་པར་ཤོག ཡུལ་འདི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་གནང་བ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།

Isaac had neglected to arrange a suitable marriage for Esau. So now he does act to send Jacob to find a wife among Rebekah’s family who believe in the LORD. And now he also gives Jacob an improved blessing, so that it agrees with the Promise that God had given to Abraham.

 

An Unknown Future

The journey on which Jacob has started is a 700 kilometre trek to Haran. He is used to the comfort of the prosperous family encampment, and the companionship of his mother, not to the hardships of outdoor life and travelling. And add to that his worries: would his travelling be safe? What about food and water? And what about clothing when it wore out? Then too, would he ever return in peace and obtain his inheritance? And would a wife be found?

What to say? He is a fearful traveller in search of good things for himself. He is not a pilgrim seeking heavenly merit.

But tonight he has just a stone for his pillow.

བཀོད་པ 28:5ཨི་སཱག་གིས་ཡ་ཀོབ་ལ་ཡུལ་མེ་སོ་པོ་ཊ་མི་ཡ་རུ་བཏང་ཞིང། དེར་ཁོའི་ཨ་ཞང་ལ་བན་དང་མཉམ་དུ་བསྡད་པའི་ཕྱིར་བཀའ་གནང་ངོ་། ལ་བན་ནི་ཨ་རམ་པ་བེ་ཐུ་ཨེལ་གྱི་བུ་དང་ཡ་ཀོབ་དང་ཨེ་སའོའི་ཨ་མ་རེ་བྷེ་ཀའི་ཨ་ཇོ་ཡིན་ནོ༎

བཀོད་པ 28:10-11ཡ་ཀོབ་བྷིར་ཤེ་བྷ་སྤངས་ཏེ་ཧ་རན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ་། ཉི་མ་ནུབ་སྐབས་ཁོ་ས་གནས་དམ་པ་ཞིག་ཏུ་བསླེབས་ཏེ། དེར་གུར་ཕུབ་ནས་རྡོ་གཅིག་གི་སྒང་ལ་མགོ་བཞག་སྟེ་གཉིད་ཉལ་ལོ།

 

The Dream

བཀོད་པ 28:12-15

12དེ་ནས་ཁོས་རྨི་ལམ་ཞིག་ནང་ས་གཞི་ནས་མཐོ་རིས་བར་ཐུག་པའི་སྐས་འཛེག་ཞིག་གི་སྒང་ཕོ་ཉ་རྣམས་ཡར་མར་འགྲོ་བ་མཐོང་ངོ་།

13གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁོའི་འགྲམ་དུ་བཞེངས་ཡོད་པ་དང་། ཁོང་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་དང་ཨི་སཱག་གི་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ང་ཡིན། ཁྱོད་གཉིད་ལོག་ཡོད་པའི་ས་གཞི་འདི་ངས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་བརྒྱུད་རྣམས་ལ་སྤྲད་པར་བྱའོ།

14སའི་ཐལ་བ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་བརྒྱུད་ཕྱོགས་བཞིར་སྤེལ་ཏེ། ཁྱོད་དང་དེ་ཚོའི་སྒོ་ནས་ངས་མི་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་འགྱུར།

15ང་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་གནས་ཏེ་ཁྱོད་གང་དུ་སོང་ཡང་ངས་ཁྱོད་ལ་སྐྱབས་ནས་ཡུལ་འདིར་ཕྱིར་ལོག་འཁྲིད་ཡོང་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་དྲན་ཞིག ངས་དམ་བཅའ་བྱེད་པ་ཚང་མ་མ་སྒྲུབ་བར་དུ་ངས་ཁྱོད་ལ་སྤངས་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ།

 What was a dream seemed so real. Right there in this rocky place where he had decided to spend the night was a flight of steps, standing by itself; like a ladder for going up into a house, but leaning on nothing, just going up into the air! It was not resting on the side of a hill like the stairway going up to the Potala Palace (rtse pho brang), but going up by itself, on and on, up into the clouds. And ministers of God were going up and down on it to carry out His business on earth. Yet there at the top was the LORD. And the LORD spoke directly to him, saying ‘I am the LORD.’

He is Abraham’s LORD, and Isaac’s; moreover, He is the God of the Great Promise which is for Jacob too! the land is for him, Jacob, and for his offspring, Jacob’s offspring.  Not only that! There is in addition a promise to Jacob for himself: ‘I am will bring you back safely.’

 

Jacob’s Waking Thoughts

བཀོད་པ 28:16-17

16དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་གཉིད་སད་ནས། གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ས་གནས་འདིར་བཞུགས་ཡོད་པ་དེ་ངས་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།

17ཁོ་འཇིགས་ཏེ་སྨྲས་པ། ས་གནས་འདི་ཇི་ལྟར་འཇིགས་སུ་རུང་བ་རེད་འདུག འདི་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཁང་ཁྱིམ་དང་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ཡིན་པ་འདྲ་ཞེས་ལབ་བོ།

He awakes. ‘Oh! It was just a dream! But … no! it was surely God speaking! It was no illusion and what I saw was God’s house, whose very gate was this very place!’ And he stays awake, fearful at being in such a place.

 

Jacob’s Vow

བཀོད་པ 28:18-22

18ཡ་ཀོབ་སང་ཞོགས་སྔ་དྲོ་ལངས་ནས་རང་གི་མགོའི་འོག་ཏུ་བཞག་པའི་རྡོ་དེ་རྟགས་སུ་བླངས་ནས་དེའི་སྒང་སྐྱུ་རུའི་སྣུམ་བླུགས་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྔོ་འབུལ་བྱས་སོ།

19ཁོས་ས་གནས་དེའི་མིང་ལ་བྷེ་ཐེལ་ཞེས་བཏགས་སོ། སྔོན་དུ་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་མིང་ལ་ལུཛ་ཟེར་རོ།

20དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་མནའ་ཞིག་སྐྱེལ་ཏེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་གལ་སྲིད་ཁྱེད་ང་དང་མཉམ་དུ་བཞུགས་ཏེ་ང་འགྲུལ་བསྐྱོད་སྐབས་ང་ལ་སྲུང་སྐྱོབ་གནང་ཞིང་གོས་དང་བཟའ་བཅའ་སོགས་གནང་ན།

21ངའི་ཡབ་ཀྱི་ཁང་པར་ཁམས་བདེ་ཐོག་ཕྱིར་ལོག་བཅུག་པར་གནང་ན། ཁྱེད་ངའི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པ་དེ་བདེན་པར་ངོས་ལེན་པར་བྱའོ།

22རྡོ་འདི་བླངས་པའི་ས་གནས་འདི་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཁྱིམ་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཁྱེད་ཀྱི་ང་ལ་གནང་བའི་ནོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཅུ་ཁག་ཁྱེད་ལ་འབུལ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཞུས་སོ༎

And still trembling, and hurriedly as soon as there was morning light, Jacob sets the stone upright, which had been his pillow – right there in his sleeping place – and makes an offering.

Then he thinks, ‘If it is true that God cares about my worries and will keep me, yes I want that. What to do? I’ll make a vow.’ So he says to himself, ‘If it was Abraham’s God who spoke to me, I promise that I’ll make the LORD my God too, and I’ll make here in this place, not just a stone, but a proper place for worship; if this is God’s house I’ll call it Bethel, House of God. Indeed, I’ll call it Bethel now’.

He thinks again, ‘No, to make a vow just to myself was not good enough.’ So, he finds words to pray his vow in case God is listening, ‘God, LORD God, I’ll make correct offerings to you here, one tenth of what you give me.’

***********

Footnote

It was the first stage in Jacob coming to faith. It was the realisation that there might be a God; and that this God wanted the best things for him.

[Many have set up pillars or some kind of altar on which to make offerings to be a kind of insurance policy, just in case it will bring blessing. The apostle Paul found in Athens, Greece, such an altar for seekers which had the inscription ‘To the Unknown God’. And he commented that                                                                                                                                                            God has so arranged the various circumstances for men of all nations that they “… should seek God, in the hope that they might feel their way towards him and find him”; yet it is untrue that altars and temples are necessary for seeking him because… he is actually not far from each one of us”(Acts 17:27). And, as Paul knew, God in our Lord Jesus Christ hears and answers our first prayers (Acts 9:1-19)].

That was the first step. Jacob did not yet see God’s purposes in calling him, that great plan for the blessing of all nations. He was still Jacob the ‘grasper’ with desire only for his own prosperity.

Next time we shall read how Jacob met the family of Laban his mother’s brother; and how he married, and how he had 12 sons and one daughter while he served as a shepherd for his uncle.

JACOB STEALS THE BLESSING FROM ESAU

“By faith Isaac invoked future blessings on Jacob and Esau” (Hebrews 11:20)

ཡ་ཧུ་དཱ་པ། 11:20  – དད་པའི་སྒོ་ནས་མེས་པོ་ཨི་སཱག་གིས་མ་འོངས་པའི་དོན་ལ་བལྟས་ཏེ་ཁོང་གི་བུ་ཡ་ཀོབ་དང་ཨེ་སའུ་གཉིས་ལ་བྱིན་རླབས་གནང༌།

 Isaac, Rebekah and their twin sons Esau and Jacob have been living in tent encampments with their servants and herdsmen in the SW of the Promised Land. After moving from well to well to avoid fighting for water with local herdsmen, they have now been settled for some time at Beersheba.

Last time we read how Jacob grasped (‘jus) Esau’s birthright. Now, Isaac being old and blind, the time has come for him to give his final blessing to Esau the first-born son.

**************

Isaac Sends Esau to Hunt Game

བཀོད་པ 27:1-4

1ད་ཨི་སཱག་རྒས་ཏེ་མིག་གི་ནུས་པ་ཉམས་ནས་ལོང་བར་འགྱུར་བ་དང་། རང་གི་བུ་རྒན་པ་ཨེ་སའོ་ལ་འབོད་ཅིང་ཁོ་ལ།

ངའི་བུ། ཨེ་སའོས། ལགས་ང་འདིར་ཡོད་ཅེས་ཞུས་སོ།

2ཨི་སཱག་གིས་བལྟོས་ཤིག་ང་རྒས་ཡོད་པ་དང་མགྱོགས་པོ་ཤི་གྲབ་ཡོད།

3ད་ཁྱོད་ཀྱི་མདའ་གཞུ་དེ་འཁྱེར་ནས་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་ཏེ་ངའི་ཆེད་དུ་རི་དྭགས་ཤིག་འཁྱེར་ཤོག

4ངས་ཟ་འདོད་པས་ཁ་ཟས་དེ་བཟོས་ནས་ངའི་རྩར་འཁྱེར་ཤོག། ངས་ཁ་ཟས་དེ་ཟ་བའི་རྗེས་སུ་ང་མ་ཤི་བའི་སྔོན་དུ་ངའི་བྱིན་རླབས་མཐའ་མ་དེ་སྤྲད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།

So Esau goes off. And Rebekah, who had been listening, tells Jacob. She had thought of a very cunning (g.yo chen po) way of deceiving Isaac to get the blessing for him instead of Esau.

And Jacob, who wanted the power of the blessing, agrees to the plan.

 

The Meaning of a Blessing

The blessing of a father before he died would be given to his oldest son. It was like a prophecy which all who heard it expected to be fulfilled, as if God Himself were speaking through the father’s lips.

 

Isaac is Deceived by Trickery (zol sbyor bslu brid)

བཀོད་པ 27:5-40

5ཨི་སཱག་གིས་ཨེ་སའོ་མཉམ་དུ་གཏམ་བཤད་པའི་སྐབས་རེ་བྷེ་ཀས་ཉན་ནས་བསྡད་ཡོད་དོ། དེར་བརྟེན་ཨེ་སའོས་རི་དྭགས་བསད་ཕྱིར་སོང་བའི་སྐབས་སུ།

6མོས་ཡ་ཀོབ་ལ་འབོད་ནས་ཁོ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕས་ཨེ་སའོ་ལ།

7རི་དྭགས་ཤིག་བསད་ནས་ཁ་ཟས་བཟོས་པའི་བཀའ་གནང་སོང་། དེ་ཟ་བའི་རྗེས་སུ་ང་མ་ཤི་སྔོན་དུ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་མདུན་དུ་བྱིན་རླབས་སྟེར་བར་བྱ་ཟེར་བ་ངས་ཐོས་བྱུང་།

8ད་ངའི་བུ་ངའི་གཏམ་ལ་ཉོན་ཞིག་དང་། ངས་སྨྲས་པ་ལྟར་བྱོས་ཤིག།

9སོང་ནས་ཁྱུའི་ནང་ནས་ར་གཞོན་པ་རྒྱགས་པ་གཉིས་འཁྲིད་ཤོག་དང་། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་ལ་འདོད་པའི་ཁ་ཟས་བཙོས་ནས་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།

10ཁ་ཟས་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕ་ལ་འཁྱེར་ནས་སྤྲོད་ཅིག་དང་། ཁོང་གི་ཟས་ནས་མ་གྲོངས་པའི་སྔོན་དུ་ཁྱོད་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ཡོང་ཞེས་ལབ་བོ།

11འོན་ཀྱང་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་མ་ལ། ཨེ་སའོ་ནི་སྤུ་ཅན་ཡིན་པ་ཁྱེད་ཀྱིསཤེས་ཀྱི་ཡོད། ངའི་ལུས་ནི་འཇམ་པོ་ཡིན།

12གལ་ཏེ་ངའི་ཡབ་ཀྱིས་ང་ལ་འཆང་ན་ང་མགོ་བསྐོར་མཁན་དུ་འགྱུར་ཏེ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཚབ་ཏུ་ང་ལ་དམོད་པ་ཞིག་འཕོག་ཡོང་ཞེས་སྨྲས་སོ།

13མས་ལན་དུ་ཁོ་ལ། ཁྱོད་ལ་འཕོག་པའི་དམོད་པ་དེ་ང་ལ་འཕོག་པར་ཤོག་ཅིག ད་ངས་ལབ་པ་ལྟར་ཁྱོད་སོང་སྟེ་ར་ལེགས་པ་གཉིས་བསད་དེ་འཁྱེར་ཤོག

14དེར་བརྟེན་ཁོ་སོང་ནས་ར་བསད་དེ་ཤ་དེ་མ་ལ་སྤྲད་པ་དང་། ཨ་མས་ཕ་ལ་དགའ་བའི་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་ཞིག་བཟོས་སོ།

15ཨ་མས་ནང་ལ་བཞག་ཡོད་པའི་ཨེ་སའོའི་གོས་ལེགས་པ་ཞིག་ཡ་ཀོབ་ལ་བསྐོན་སྟེ།

16རའི་ལྤགས་པ་ཞིག་ཁོའིལག་པ་དང་མཇིང་པར་བཏུམས་ནས།

17ཨ་མས་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་དེ་དང་མཉམ་དུ་བསྲེག་པས་བག་ལེབ་དེ་ཁོ་ལ་སྤྲད་དོ།

18དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་རང་གི་ཕའི་རྩར་སོང་ནས་ཕ་ལ། ངའི་ཡབ་ལགས་ཞུས་པ་དང་། ཕས་ཁོ་ལ། བུ་ཁྱོད་རྒན་པ་ཡིན་ནམ་ཡང་ན་ཆུང་བ་དེ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས།

19ཡ་ཀོབ་ཀྱིས། ང་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་རྒན་པ་ཨེ་སའོ་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱི་གསུངས་པ་ལྟར་ངས་བྱས་ཡོད་པས། ད་ཁྱེད་བཞེངས་ཏེ་ངས་ཁྱེད་རང་གི་ཆེད་དུ་འཁྱེར་ཡོང་བའི་ཤ་དེ་བཞེས་ནས་ང་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ཞིག་ཅེས་ཞུས་པས།

20ཕ་ཨི་སཱག་གིས། བུ་ཁྱོད་ལ་འདི་ཙམ་མགྱོགས་པོ་ཞིག་ཇི་ལྟར་རི་དྭགས་ཐོབ་ཅེས་དྲིས་པས།

ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ལན་དུ། ཁྱེད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ལ་རོགས་གནང་བར་མཛད་དོ་ཞེས་ཞུས་སོ།

21ཨི་སཱག་གིས་ཡ་ཀོབ་ལ། ཁྱོད་ངའི་ཉེ་བར་ཤོག་ཅིག་དང་། ཁྱོད་ཨེ་སའོ་ཡིན་མིན་ངས་འཆང་བར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།

22ཡ་ཀོབ་ཕའི་ཉེ་བར་སོང་ཏེ་ཨི་སཱག་གིས་འཆང་བས། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ནི་ཡ་ཀོབ་ཀྱི་སྐད་ལྟར་འདྲ་བས་ལག་པ་ནི་ཨེ་སའོའི་ལག་པ་ལྟར་འདྲ་ཞེས་གསུངས་སོ།

23འོན་ཀྱང་ཁོ་ཡ་ཀོབ་ཡིན་པ་ཁོང་གི་ངོ་མ་ཤེས་སོ། གང་ལ་ཟེར་ན། ཁོའི་ལག་པ་ནི་སྤུ་ཅན་ཨེ་སའོའི་ལག་པ་ལྟར་ཡོད་པའོ། ཁོང་གིས་བྱིན་རླབས་སྤྲད་གྲབ་སྐབས་སུ།

24ཡང་སྐྱར་ཁྱོད་བདེན་པར་ཨེ་སའོ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས། ཁོས་ང་ཨེ་སའོ་ཡིན་ཞེས་ལན་རྒྱབ་བོ།

25དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས། ཁོ་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་དོན་དུ་ཤ་ཕྲན་བུའི་ཞིག་འཁྱེར་ཤོག ངས་དེ་ལས་ཟས་པའི་རྗེས་སུ་ཁྱོད་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་རང་གི་ཡབ་ལ་ཤ་དང་རྒུན་ཆང་ཡང་ཕུལ་ལོ།

26དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས་ཡ་ཀོབ་ལ། བུ་ཁྱོད་ངའི་ཉེ་བར་ཡོང་ནས་འོ་བྱེད་ཅིག་གསུངས་པ་དང་།

27ཁོ་ཉེ་བར་ཡོང་ནས་འོ་བྱས་པས། ཕས་ཁོའི་གོས་ཀྱི་དྲི་མ་བསྣུམས་ཏེ་ཁོ་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ཞིང། ངའི་བུའི་དྲི་ཞིམ་ནི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་བྱིན་གྱིས་རླབས་པའི་ཞིང་གི་དྲི་ཞིམ་དང་འདྲའོ།

28དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱོད་ལ་ནམ་མཁའ་ནས་ཟིལ་པ་གནང་ཞིང་། ཞིང་ནི་ས་ལུད་འཛོམ་པོ་བྱུང་བར་ཤོག། འབྲུ་དང་རྒུན་ཆང་མང་པོ་གནང་བར་ཤོག

29མི་རིགས་མང་པོས་ཁྱོད་ཀྱི་གཡོག་བྱེད་དེ་ཁྱོད་ལ་མགོ་སྒུར་བར་ཤོག ཁྱོད་ཀྱི་སྤུན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཁྱོད་གཙོ་བོར་འགྱུར་ཏེ། ཨ་མའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་གུས་འདུད་བྱེད་པར་ཤོག ཁྱོད་ལ་དམོད་པ་གཏོང་མཁན་རྣམས་ལ་དམོད་པ་ཕོག་སྟེ་བྱིན་རླབས་གཏོང་མཁན་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་ཤོག་ཅེས་གསུངས་སོ༎

30ཨི་སཱག་གིས་བྱིན་རླབས་དེ་དག་ཡ་ཀོབ་ལ་གནང་ཚར་བའི་རྗེས་སུ། ཡ་ཀོབ་ཐོན་མ་ཐག་ཏུ་ཁོའི་ཨ་ཇོ་རྒན་པ་ཨེ་སའོས་རི་དྭགས་བསད་དེ་ལོག་འོང་ངོ་།

31ཁོས་ཀྱང་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་ཞིག་བཟོས་ཏེ་རང་གི་ཕ་ལ་འཁྱེར་ཡོང་ནས། ངའི་པ་ལགས། ད་ཁྱེད་རང་བཞེངས་ཏེ་ངས་བཟོས་པའི་ཁ་ཟས་བཞེས་པའི་རྗེས་སུ་ང་ལ་བྱིན་རླབས་གནོང་ཞིག་ཞུས་པ་དང་།

32ཁྱོད་སུ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཨི་སཱག་གིས་དྲིས་པས། ང་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་རྒན་པ་ཨེ་སའོ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།

33ཨི་སཱག་ལུས་འདར་ཞིང་། རི་དྭགས་ཤིག་བསད་ནས་ང་ལ་སྟེར་བའི་མི་དེ་སུ་ཡིན་ནམ། ཁྱོད་མ་ཡོང་བའི་སྔོན་དུ་ཁོས་སྤྲད་པའི་ཁ་ཟས་ཟས་ནས་ངས་ཁོ་ལ་མཐའ་མའི་བྱིན་རླབས་དེ་སྤྲད་ཚར་བས། དེར་བརྟེན་དེ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཁོ་ལ་བདག་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།

34ཨེ་སའོས་དེ་ཐོས་པའི་རྗེས་སུ་ཤིན་ཏུ་ངུས་ཤིང་ཕ་ལ། ང་ལའང་བྱིན་རླབས་ཤིག་གནང་རོགས་ཞུས་པས།

35ཨི་སཱག་གིས་ཁོ་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྤུན་ཡོང་ནས་ང་ལ་མགོ་བསྐོར་བཏང་ཞིང་ཁྱོད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཚང་མ་འཕྲོག་སོང་ཞེས་གསུངས་སོ།

36དེ་ནས་ཨེ་སའོས། ཁོས་ང་ལ་ལན་གཉིས་མགོ་བསྐོར་བཏང་བས་ཁོའི་མིང་བདེན་པར་ཡ་ཀོབ་ཡིན། དང་པོ་ཁོས་ངའི་སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་འཁྱེར་བ་དང་། ད་ངའི་བྱིན་རླབས་ཡང་འཁྱེར་རོ། ད་དུང་ཡང་ངའི་ཕྱིར་བྱིན་རླབས་ཤིག་མེད་དམ་ཞེས་དྲིས་པས།

37ཨི་སཱག་གིས་ལན་དུ། ངས་ཁོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་དཔོན་པོ་བྱེད་པར་བསྐོས་ཏེ་སྤུན་ཐམས་ཅད་ཁོའི་གཡོག་ཏུ་བཏང་ངོ་། ངས་ཁོ་ལ་འབྲུ་དང་རྒུན་ཆང་སྤྲད་པ་ཡིན། ད་ཁྱོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ངས་གང་ཡང་བྱེད་མི་ཐུབ་ཅེས་་གསུངས་སོ།

38འོན་ཀྱང་ཨེ་སའོས་མུ་མཐུད་ནས་ཕ་ལ་ཞུ་བ་ཕུལ་ནས་ཁྱེད་ལ་བྱིན་རླབས་གཅིག་ཀྱང་མེད་དམ། ང་ལ་ཡང་བྱིན་རླབས་ཤིག་གནང་རོགས་ཤེས་ངུ་འགོ་ཚུགས་སོ།

39དེ་ནས་ཕ་ཨི་སཱག་གིས་ཁོ་ལ། ནམ་མཁའི་ཟིལ་པ་ཁྱོད་ལ་ཐོབ་མི་ཡོང་། ཁྱོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ས་ལུད་འཛོམས་པོ་བྱུང་མི་ཡོང་།

40ཁྱོད་ནི་རལ་གྲིའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཚོ་བར་བྱ། ཁྱོད་སྤུན་གྱི་གཡོག་པོ་འགྱུར་བར་བྱ། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་ལོག་བྱེད་པ་དང་ཁོའི་དབང་ནས་བྲལ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ།

The plan succeeded, and Jacob received a blessing like that promised by God to his grandfather Abraham, a blessing for other people and nations to take notice of.

As for Esau (Edom – Gen 25:30), he received a blessing that was suited to his character. See footnotes.

 

Esau’s Fury, Jacob’s Escape

བཀོད་པ 27:41-46

41ཕས་ཡ་ཀོབ་ལ་བྱིན་རླབས་སྤྲད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཨེ་སའོས་ཡ་ཀོབ་ལ་སྡང་པོ་བྱས་སོ། ཕ་གྲོངས་པའི་མྱ་ངན་གྱི་ཉིན་མོ་དེ་ཉེ་བར་ཡོད་པ་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་ངས་ཡ་ཀོབ་ལ་གསོད་པར་བྱ་ཞེས་བསམ་མོ།

42འོན་ཀྱང་ཨེ་སའོས་འཆར་གཞིའི་སྐོར་ལ་རེ་བྷེ་ཀས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མོས་ཡ་ཀོབ་འབོད་ཅིང་ཁོ་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཨ་ཇོ་ཨེ་སའོས་ཁྱོད་ལ་བསད་ནས་དགྲ་ཤ་ལེན་པའི་འཆར་གཞི་བྱེད་བཞིན་ཡོད་པས།

43ད་བུ་ངའི་གཏམ་ལ་ཉོན་ཞིག། ད་ཁྱོད་མྱུར་དུ་ཡུལ་ཧ་རན་དུ་ངའི་ཨ་ཇོ་ལ་བན་གྱི་རྩར་སོང་ཞིག

44ཨ་ཇོ་ཨེ་སའོའི་ཁོང་ཁྲོ་མ་ཞི་བར་དུ་དེར་སྡོད་ཅིག

45ཁྱོད་ཀྱི་གང་བྱས་པའི་སྐོར་ཨེ་སའོས་བརྗེད་པའི་རྗེས་སུ་ངས་ཁྱོད་ལ་འབོད་དུ་བཏང་ཡོང་། ངས་ཅིའི་ཕྱིར་ངའི་བུ་གཉིས་ཀར་ཉིན་གཅིག་རང་ལ་བློས་གཏོང་ངམ་༎

46རེ་བྷེ་ཀས་ཨི་སཱག་ལ། ཨེ་སའོ་ཕྱི་རྒྱལ་བའི་ཧི་ཏི་པའི་ཆུང་མ་རྣམས་དང་ཞེན་པ་ལོག་ནས་ཐང་ཆད་ཡོད། གལ་སྲིད་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཧི་ཏི་པའི་བུ་མོ་དང་ཆང་ས་བརྒྱབ་ན་ང་ཤི་ན་ཡང་སྒྲིགས་ཤེས་སྨྲས་སོ༎

Rebekah thinks of a clever way of making Isaac think he should send Jacob away to find a wife from among her relatives who believed in the LORD. She does so by complaining about Esau’s two Canaanite wives.

**************

Footnotes

Isaac gave his blessing in faith (Gen 27:28, 29 and 28:3, 4); so the blessing for each son found certain fulfilment. For God had allowed Isaac to be deceived, and His purposes for Abraham’s descendants were achieved through Jacob whom He had chosen (Isaiah 44:1-5), and not through Esau, whose inheritance was different.

Genesis Chapter 36 tells how Esau allied himself to powerful chiefs in the neighbouring dry mountainous country of Seir; this he did by making a third marriage with the daughter of one of the principal men there.

Next time we shall read how Jacob is sent far off to find a wife. He will be safe. He will marry. And he will eventually return to face Esau.

But before meeting Esau he will be converted to faith.

“Many are the plans in the mind of a man, but it is the purpose of the LORD that will stand” (Proverbs 19:21)

 ལེགས་བཤད 19:21མི་ཚོས་འཆར་གཞི་འདྲ་མིན་མང་པོ་བཀོད་པར་བྱེད་དོ། འོན་ཀྱང་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་དགོངས་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།