THE STORY OF NYUGRAM

THE  STORY  OF  NYUGRAM

We tell the story of a God fearer who was led to meet Jesus by one of his disciples. ‘God-fearer’ was the title given by Jews to those who had belief in the One True God. In the Hebrew shastra we read that God made the universe (Genesis Chapter 1). He is the Self-existent Rarest and Best One (rang-grub dkon-mchok). He is the One who described Himself as I AM WHO I AM (Exodus 3:14). And the shastra describes how he was the Creator; that is, all things in the universe have their cause (rgyu) in Him. (See footnote)

********************

Dr Luke tells the story of this very important minister to the Candace (Queen Mother), ruler of her country in Africa. It is found in Acts Ch.8 vv.26-40, which is posted separately. I have given him the name Nyugram because in Luke’s account in Greek he is called eunuchos; and a eunuch he may have been; or else Eunuch was the title of his ministerial post.

Nyugram had been worshipping in the Temple in Jerusalem, and was now setting off on his long journey home in his bullock-drawn official ‘car’. He had reached the dry steppe country near Gaza, and was reading the shastra. And then Philip, a disciple of Jesus, approached and spoke to him.

“Do you understand what you are reading?”

Verse 30

ཕི་ལིབ་དེའི་རྩར་བརྒྱུགས་ཤིང༌། གཉེར་དཔོན་དེས་ལུང་སྟོན་པ་ཡེ་ཤ་ཡཱ་ཡི་མདོ་ཀློག་གི་ཡོད་པ་ཐོས་ནས་ཁོང་ལ་ “ཁྱེད་ཀྱིས་ཀློག་པ་དེའི་དོན་རྟོགས་སམ་” ཞེས་དྲིས།

Nyugram replied, “How can I, unless someone guides me?”

 

Verse 31

གཉེར་དཔོན་གྱིས་ “སུ་ཞིག་གིས་ང་ལ་གསལ་བཤད་མ་བྱས་ན་ངས་ཇི་ལྟར་ཤེས་” ཅེས་སྨྲས་ནས་ཁོང་གིས་ཕི་ལིབ་ལ་ཤིང་རྟའི་ནང་མཉམ་དུ་སྡོད་པར་གདན་དྲངས།

And Philip was invited to explain the sutra to him.

“Like a sheep he was led to the slaughter and like a lamb before its shearer is silent, so he opens not his mouth. 

In his humiliation justice was denied him.  

Who can describe his generation?                   

For his life is taken away from the earth.” (Isaiah 53:7,8)

 

Verses 32,33

ཁོང་གིས་ཀློག་བཞིན་པའི་མདོ་ནི།

ཁོང་ནི་ལུག་ལྟར་བཤས་རར་ཁྲིད་པ་ཡིན།།

བལ་འབྲེག་མཁན་སར་གནས་པའི་ལུག་གུ་བཞིན།།

སྐད་སྒྲ་མེད་པ་ལྟར་དུ་ཞལ་མི་འབྱེད།།

དམའ་བའི་སྐབས་སུ་གཞུང་དྲང་ཁྲིམས་མ་བཅད།།

ཁོང་གི་གདུང་རྒྱུད་སུ་ཡིས་འཆད་པར་ནུས།།

ཁོང་གི་ཚེ་སྲོག་ས་ནས་འཕྲོག་པས་སོ།།

 

And Nyugram asked, “About whom does the prophet say this, about himself or about someone else?”

 

Verse 34

གཉེར་དཔོན་གྱིས་ཕི་ལིབ་ལ་ “ལུང་བསྟན་དེ་ནི་ལུང་སྟོན་པས་ཁོ་རང་ངམ་ཡང་ན་མི་གཞན་སུ་ཡི་སྐོར་གསུངས་པ་དེ་ང་ལ་གསུངས་དང་” ཞེས་སྨྲས་པ་ན།

Then Philip explained how the sutra was a prophecy of how Jesus himself would take the blame for our sin, because, while he was being humiliated and dying, it was our punishment that he carried. He himself left behind no family, yet it was so, that we might have future unfading life.

At that moment they came to one of the very few streams in those parts. And Nyugram exclaims, “Ah! see, some water! What is there to stop me being baptized?”

Verse 36

ཁོ་ཚོ་ལམ་ལ་འགྲོ་དུས་ཆུ་ཡོད་སར་སླེབས་པས་གཉེར་དཔོན་གྱིས་ “ལྟོས་དང༌། འདིར་ཆུ་འདུག ངས་ཁྲུས་གསོལ་ལེན་ན་ཅི་མ་རུང་” ཞེས་བཤད་ནས།*

So Philip baptized him.

He came up dripping, but with joy in his heart as he travelled on.

 

footnote –

དཀོན་མཆོག

དཀོན་མཆོག་ནི་ཡབ་དཀོན་མཆོག་དང༌། སྲས་དཀོན་མཆོག དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་དཀོན་མཆོག་བཅས་ཡིན་ལ། ངེད་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་ཡབ་ཡིན། ཁོང་ནི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གམ། ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག དབང་ཀུན་དང་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་ཀྱང་ཟེར། དཀོན་མཆོག་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཡིན་ཞིང༌། ཁོང་མ་གནས་པའི་ས་ཆ་གཅིག་ཀྱང་མེད། དཀོན་མཆོག་གིས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་དང་དེར་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བཀོད་པ་གནང་ཞིང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྲོག་གནང༌། (འགོད་པ་ 1:20-31 ལ་གཟིགས་) ཁོང་གིས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུར་དད་པ་རྣམས་ལ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་མངགས། ཡེ་ཤུའི་ཆོས་ལུགས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ནི་ནང་པའི་ཆོས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་དང་གཅིག་པ་མིན།ད

                                                                                *****************

Nyugram found the Saviour Jesus Christ because he believed the prophecy in the shastra. Next time we will read how an apostle of Jesus refused to believe that Jesus had revived from death to be his Saviour, unless he actually saw and touched him.

PETER APOSTLE OF JESUS CHRIST – The Rest of Peter’s Life Story

PETER  APOSTLE  OF  JESUS  CHRIST – The Rest of Peter’s Life Story

History and Tradition

We do not know directly from the Bible about the rest of Peter’s life. What we do know, or has come to be accepted, is what church historians wrote in later years.

Peter’s Death

Three accounts state that he died aged about 65. He was taken for execution in Rome, dressed in prison clothes, and was crucified upside down; this was by his choice, because he felt unworthy to be crucified in the manner of his Master and Lord, Jesus Christ.

Peter’s Gospel

There is evidence throughout the Gospel of Mark, that Mark is recording what Peter told him about those three years that he spent with Jesus. It is full of those details that only Peter and those others with him could have experienced. We can hear too, it seems to me, his words as he spoke them – the words of one who was always so quick to follow Jesus, “And immediately they left the nets, and followed him … and immediatelyand immediately … And immediately, they came into the house of Simon … immediately they tell him (that his wife’s mother lies sick) …” (Mark Chapter 1 verses 18-43). Nine times in these verses he uses the word ‘immediately’ as he tells excitedly how one thing happened after another.

Mark was not one of the 12 apostles, and was probably rarely present because he was just a boy at the time. But later on he was close to events. He was the son of Barnabas’s sister, and it was to her house that Peter went after the angel released him from Herod’s prison (Acts 12:1-24). And we know that he spent some time later on with Peter in Rome (1 Peter 5:13). It is tradition which tells us that Mark wrote down Peter’s memories, which was something that Peter wanted to be recorded before he died (2 Peter 1:12-18).

If it was at Rome that Mark’s Gospel was written, that could explain why at first it had no title to say who wrote it. In the city where Christians were persecuted, it was safer that way. Maybe that too is why the boy in the darkness who spied on Jesus’ arrest was not named. If that boy was Mark himself, he personally saw Peter slash out with his sword at one of Jesus’s captors, before running away to avoid being captured himself. And Peter too is not named by Mark. That boy too escaped. It was, you can read, by leaving his clothes in their hands and fleeing naked (Mark 14:43-52); a memorable night.

Heroes of the Church

Mark was no hero – he deserted Paul and Barnabas when the missionary work became difficult (Acts 13:13). And even Peter lost his courage (Mark 14:66-72).

Mark is given honor in Cyprus and in other parts of the world. The Apostle Thomas is honored in the churches of South India. And Peter is rightly given honor throughout the church; after all Jesus gave him the name ‘Peter the Rock’ because of his enthusiasm and leadership. But they were just men, and it was after they were converted that they were given strength by God.

All honor and glory belong to Jesus Christ alone, who allowed himself to be taken that night, and then suffer and die in order to liberate us from our sins. He rose again victorious over the power of sin, and sent the Holy Spirit to help weak men and prepare them – that is we who believe – for their place in his Father’s house in heaven.

 

Conclusion

Men judge Peter to have been one of the great founders of the Church, and indeed Jesus said so,

                                “I tell you, you are Peter, and on this rock I will build my church.”

Matthew tells us this (Ch. 16 v.18), but not Mark his friend; for Peter had denied knowing Jesus. So how did Peter fulfill Jesus’s words? After restoring him Jesus gave him a commission, “Feed my sheep” (John Ch.21), which he then humbly fulfills as apostle serving Jewish people wherever they were.

The rest of Peter’s life was spent in obedience to this calling. And that was his greatness. And like wise it should so for the least of all his followers, and that includes ourselves; that we love Jesus our Lord God and obey him.

John said so:      “For this is the love of God that we keep his commandments” (1 John 5:3).

ཡོ་ཧ་ནན་༡ 5 :3 གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཁོང་གི་བཀའ་ཁྲིམས་སྲུང་བ་དེ་ནི་དཀོན་མཆོག་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་པའོ། ཁོང་གི་བཀའ་ཁྲིམས་སྲུང་བ་དེ་དཀའ་བ་མིན།

 

Peter said so:     “As obedient children … be holy … love one another.” (1 Peter 1:14-25).

པེ་ཏྲོ་༡ 1:14-25

14 ཁ་ལ་ཉན་པའི་ཕྲུ་གུ་ལྟར་སྔར་གྱི་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་འདོད་ཆགས་མི་བྱེད་པར། 15 ཁྱེད་ཚོ་བོས་གནང་མཁན་ནི་དམ་པ་ཡིན་པས་སྤྱོད་ལམ་ཚང་མ་དམ་པར་བྱོས་ཤིག 16 གང་ཡིན་ཞེ་ན། མདོ་ལས། ང་ནི་དམ་པ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཚོའང་དམ་པར་ངེས་པར་འགྱུར་དགོས་ཞེས་འཁོད།* 17 ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་སོ་སོས་བྱ་བ་གང་བྱས་པར་གཞིགས་ནས་ཁྲིམས་གཅོད་མཛད་མཁན་ལ་ཁྱེད་ཚོས་ཡབ་ཅེས་ཞུ་བས། གནས་གཡར་བ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་འདིར་སྡོད་རིང་དཀོན་མཆོག་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་དེ་མི་ཚེ་སྐྱེལ་དགོས། 18 མེས་པོ་ལས་བྱུང་བའི་དོན་མེད་ཀྱི་ལུགས་སྲོལ་ལྟར་ཁྱེད་ཚོ་གསེར་རམ་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་ཏུ་འགྲོ་བའི་རིན་གྱིས་བླུས་པ་མ་ཡིན་གྱིས། 19 སྐྱོན་དང་དྲི་མ་བྲལ་བའི་ལུག་གུ་ལྟར་གྱི་མཱ་ཤི་ཀའི་སྐུ་ཁྲག་རིན་ཐང་ཆེ་བ་དེས་བླུས་པ་ཁྱེད་ཚོས་ཤེས། 20 དཀོན་མཆོག་གིས་འཇིག་རྟེན་བཀོད་པའི་སྔོན་ལ་ཁོང་ནི་བདམས་ཀྱང༌། ད་དུས་མཐའ་མར་ཁྱེད་ཚོའི་དོན་དུ་མངོན་པར་གྱུར། 21 ཁྱེད་ཚོ་མཱ་ཤི་ཀ་བརྒྱུད་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པ་སྐྱེས། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པར་མཛད་ནས་གཟི་བརྗིད་གནང་བས། ཁྱེད་ཚོ་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་ཅིང་རེ་བ་བྱེད། 22 བདེན་པའི་བཀའ་ལ་ཉན་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་དག་པར་བྱས་ཏེ། སྤུན་ཟླ་རྣམས་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བྱམས་པར་བྱེད་པས། གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་སེམས་ཀྱི་གཏིང་ནས་བྱམས་པ་བྱེད། 23 གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁྱེད་ཚོ་མི་རྟག་པའི་ས་བོན་མིན་ཏེ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་ས་བོན་ལས་ཡང་བསྐྱར་སྐྱེས། ས་བོན་དེ་ནི་འཚོ་བའི་སྤྱོད་ལམ་སྟོན་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དེ་ཡིན་ནོ།

24 ཤ་ཁྲག་གདོས་བཅས་རྩྭ་དང་འདྲ།།

དཔལ་ཡོན་གཟི་བརྗིད་མེ་ཏོག་འདྲ།།

རྩྭ་སྐམ་མེ་ཏོག་རྙིད་འགྱུར་ཀྱང༌།།

25 གཙོ་བོའི་བཀའ་ནི་རྒྱུན་དུ་གནས།།

བཀའ་དེ་ནི་ཁྱེད་ཚོར་བསྒྲགས་པའི་འཕྲིན་བཟང་ཡིན་ནོ།།*

 

James said so:   “Be ye doers of the word, and not hearers only.” (James 1:22).

ཡ་ཀོབ། 1:22 རང་གིས་རང་ལ་མགོ་སྐོར་གཏོང་བའི་བཀའ་ཐོས་མཁན་འབའ་ཞིག་ཏུ་མི་འགྱུར་བར། བཀའ་སྒྲུབ་མཁན་དུ་འགྱུར་ཞིག

 

                                                                                ***************

This the last post about Peter. Please let us know what you would like us to post in future weeks.

 

PETER APOSTLE OF JESUS CHRIST Acts Chapter 15 verses 1-21- Peter Agrees with Paul at the Church Council

PETER  APOSTLE  OF  JESUS  CHRIST   

Acts Chapter 15 verses 1-21- Peter Agrees with Paul at the Church Council

This is the last time that we read about Peter in the Book of Acts. In the next post we shall learn what tradition tells us about his later life experiences.

*******************

After Peter’s escape from Herod’s prison, he continued living in Judea where God had entrusted him with telling the gospel to the Jewish people (Galatians 2:7-10). And further preaching to non-Jews was chiefly done by others. Already in Chapters 13 and 14 it can be read how Paul and Barnabas (see note in previous post) made a trip to the Island of Crete taking Mark with them. They then travelled on to provinces in Asia Minor (which were parts of what is now Turkey).

Because of their preaching, non-Jews were converted (Ch 13 vv.2,48; 14:21-23). However, as a result, when Paul and Barnabas returned home, some believers with a strict Jewish upbringing had fierce argument with them. They said, ‘It is necessary for non-Jews to become Jews by receiving the Jewish mark of religion. Only then can there be liberation from sin.’

 

Verses 1,2

ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་ནས་ཡོང་བའི་མི་ཁ་ཅིག་གིས་སྤུན་ཟླ་རྣམས་ལ་ “གལ་ཏེ་ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེ་ཡི་ཆོས་ཁྲིམས་ལྟར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་མ་ལེན་ན། ཐར་བར་འགྱུར་མི་སྲིད་” ཅེས་བསྟན པའུ་ལུ་དང་པར་ན་པཱ་ཁོ་ཚོ་དང་མི་མཐུན་ཏེ་རྩོད་གླེང་དྲག་པོ་བྱུང་བས། སྤུན་ཟླ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་གཉིས་དང་དད་ལྡན་པ་ལས་གཞན་ཁ་ཅིག་དོན་དེའི་སྐོར་ལ་སྐུ་ཚབ་དང་འགན་འཁུར་བ་རྣམས་མཇལ་བར་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཐག་གཅོད་བྱས།

But some men came down from Judea and were teaching the brothers, “Unless you are circumcised according to the custom of Moses, you cannot be saved.” And after Paul and Barnabas had no small dissension and debate with them, Paul and Barnabas and some of the others were appointed to go up to Jerusalem to the apostles and the elders about this question

This happened in the church at Antioch (Ch 14:27,28). But the same thing happened later in Jerusalem.

 

Verses 3-5

དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཚོགས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་མངགས་ཏེ་ཕེ་ནི་ཀེ་དང་ས་མར་ཡཱ་ཡུལ་གཉིས་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་པ་དང༌། ཁོང་ཚོས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་དད་ལྡན་པར་གྱུར་བར་གསུངས་པས་སྤུན་ཟླ་ཐམས་ཅད་ཧ་ཅང་དགའ་བར་གྱུར། པའུ་ལུ་དང་པར་ན་པཱ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་སླེབས་ནས་ཆོས་ཚོགས་དང༌། སྐུ་ཚབ། འགན་འཁུར་བ་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་བསུས། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གཉིས་བརྒྱུད་ནས་ཇི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཁོང་ཚོར་གསུངས། དེ་ནས་ཕཱ་རུ་ཤི་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་ཁག་ལས་དད་ལྡན་དུ་གྱུར་བའི་མི་ཁ་ཅིག་ཡར་ལངས་ནས་ “ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་ལེན་དགོས་པ་དང་མོ་ཤེ་ཡི་ཆོས་ཁྲིམས་སྲུང་དགོས་པ་དེ་ངེས་པར་དུ་སྐུལ་” ཞེས་སྨྲས།

So, being sent on their way by the church, they passed through both Phoenicia and Samaria, describing in detail the conversion of the Gentiles, and brought great joy to all the brothers. When they came to Jerusalem, they were welcomed by the church and the apostles and the elders, and they declared all that God had done with them. But some believers who belonged to the party of the Pharisees rose up and said, “It is necessary to circumcise them and to order them to keep the law of Moses.”

So a meeting of the church council in Jerusalem considered the matter. Then Peter reminded them how he had witnessed the conversion of the Roman soldier Cornelius and his friends (Ch 10:1 -11:18). After that the assembly gave close attention as Barnabas went on to tell how God had blessed his and Paul’s work.

 

Verses 6-12

དོན་དེ་ཞིབ་དཔྱད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐུ་ཚབ་དང་འགན་འཁུར་བ་རྣམས་འཛོམས། གཏམ་གླེང་མང་པོ་བྱས་ནས་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་ལངས་ཏེ་ཁོ་ཚོར་ “སྤུན་ཟླ་རྣམས། སྔོན་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་ཚོའི་ཁྲོད་ནས་འདམ་ཀ་མཛད་དེ། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངའི་ཁ་ནས་འཕྲིན་བཟང་ཐོས་ཤིང་དད་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན། མི་རྣམས་ཀྱི་སེམས་མཁྱེན་པའི་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ཚོ་ལ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་གནང་བ་ལྟར། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལའང་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་གནང་སྟེ་ཁོ་ཚོར་དཔང་པོ་མཛད། ཡང་ང་ཚོ་དང་ཁོ་ཚོའི་བར་དུ་ཁྱད་པར་མི་མཛད་དེ་ཁོང་གིས་དད་པའི་སྒོ་ནས་ཁོ་ཚོའི་སེམས་དག་པར་མཛད། ད་ལྟ་ཁྱེད་ཚོས་ཅིའི་ཕྱིར་ང་ཚོའམ་མེས་པོས་ཀྱང་འཁུར་མ་ཐུབ་པའི་གཉའ་ཤིང་དེ་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱི་གཉའ་ལ་འགེལ་བའི་སྒོ་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་ཉམས་ཚོད་བྱེད། དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་ཁོ་ཚོ་དང་འདྲ་བར་ང་ཚོའང་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་ཐུགས་རྗེའི་སྒོ་ནས་ཐར་བར་འགྱུར་བར་ཡིད་ཆེས་སོ་” ཞེས་གསུངས། དེ་ནས་དེར་ཚོགས་པའི་མི་ཀུན་ཁ་ཁུ་སིམ་པོར་བསྡད་དེ་པར་ན་པཱ་དང་པའུ་ལུའི་གཏམ་ལ་ཉན། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གཉིས་བརྒྱུད་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་རྟགས་དང་ངོ་མཚར་བའི་དོན་ཅི་ལྟར་མཛད་པའི་སྐོར་གསུངས།

The apostles and the elders were gathered together to consider this matter. And after there had been much debate, Peter stood up and said to them, “Brothers, you know that in the early days God made a choice among you, that by my mouth the Gentiles should hear the word of the gospel and believe. And God, who knows the heart, bore witness to them, by giving them the Holy Spirit just as he did to us, and he made no distinction between us and them, having cleansed their hearts by faith. Now, therefore, why are you putting God to the test by placing a yoke on the neck of the disciples that neither our fathers nor we have been able to bear? But we believe that we will be saved through the grace of the Lord Jesus, just as they will.” And all the assembly fell silent, and they listened to Barnabas and Paul as they related what signs and wonders God had done through them among the Gentiles.

Finally James, who seemed to be the chairman, quoted a sutra which told how God would be doing a new thing, both for Jewish people (“tent of David”) and for the rest of the world (“remnant of mankind … all the Gentiles”), and he urged the meeting to agree with Peter (“Simeon”), saying that non-Jews believers must leave idols, renounce sin, and avoid really serious offence to Jews without any other requirements. [So a letter was written to inform the church at Antioch and other new churches of their decision, Ch 15:22-35]

 

Verses 13-21

ཁོང་ཚོས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ལན་དུ་ “སྤུན་ཟླ་རྣམས། ང་ལ་ཉོན་དང༌། ད་ལྟ་སི་མེ་ཡོན་གྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐོག་མར་དཀོན་མཆོག་གིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་ཏེ་ཁོ་རྣམས་ལས་རང་གི་དོན་དུ་མི་རྣམས་ཤིག་བཞེས། དེ་ནི་ལུང་སྟོན་པས་གང་གསུངས་པའི་བཀའ་དང་མཐུན་ཏེ་ཁོང་ཚོས་བྲིས་པའི་མདོ་ལ་བཀོད་པ་ལྟར། དེ་ཡི་རྗེས་སུ་ང་ནི་ཕྱིར་ལོག་ནས།། དཱ་བིད་གནས་ས་བཞིག་རལ་སོང་བ་དག ། གཞི་གསོ་བྱེད་ཅིང་གནས་ས་རྡིབས་པ་དག ། ང་ཡིས་སླར་ཡང་འཛུགས་ཤིང་བསྐྲུན་པར་བྱ།། དེ་ནི་མི་རིགས་གཞན་གང་ཐམས་ཅད་དང༌།། ང་ཡི་མིང་ཐོགས་ཕྱི་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི།། ཡང་དག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་འཚོལ་ཕྱིར་རོ།།  གདོད་ནས་མངོན་པར་མཛད་དེ་གཙོ་བོས་གསུངས།། དེའི་ཕྱིར་ངའི་བསམ་ཚུལ་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱོགས་སུ་སེམས་སྒྱུར་བའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་དཀའ་ངལ་མི་བཟོ་བར། ལྷ་སྐུ་དང་འབྲེལ་བའི་མི་གཙང་བ་དང༌། ལོག་གཡེམ། སྐེ་བཙིར་ནས་གསོད་པའི་དུད་འགྲོའི་ཤ། ཁྲག་བཅས་ལ་འཛེམ་དགོས་ཞེས་པའི་ཡི་གེ་ཞིག་བྲིས་ན་ལེགས། གང་ལགས་ཤེ་ན། གནའ་བོ་ནས་བཟུང་ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་རེར་ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་ཆོས་ཁྲིམས་ནི་གྲོང་ཁྱེར་རེའི་འདུ་ཁང་ལ་བཀླགས་ཡོད་” ཅེས་གསུངས།

After they finished speaking, James replied, “Brothers, listen to me. Simeon has related how God first visited the Gentiles, to take from them a people for his name. And with this the words of the prophets agree, just as it is written, “‘after this I will return, and I will rebuild the tent of David that has fallen; I will rebuild its ruins, and I will restore it, that the remnant of mankind may seek the Lord, and all the Gentiles who are called by my name, says the Lord, who makes these things known from of old.’ Therefore my judgment is that we should not trouble those of the Gentiles who turn to God, but should write to them to abstain from the things polluted by idols, and from sexual immorality, and from what has been strangled, and from blood. For from ancient generations Moses has had in every city those who proclaim him, for he is read every Sabbath in the synagogues.”

In summary we can say confidently that new believers do not have to become copies of Jews, or in our days like Russians, Indians or Americans. We too can keep our culture, the good things that belong to us because we are Chinese, Nepalis or Tibetans.

 

NOTES

Paul       In Chapters 15-28, the Book of Acts describes how Paul (and others) was used by God to bring the gospel to other parts of the Roman Empire beyond Judea and Samaria.

John      Like Peter, John too seems to have been a recognized leader of the church in Jerusalem (Galatians 2:9).

James   After his resurrection, Jesus’s own brother James became a believer, and joined Peter and John as one of the three main leaders among the apostles (Gal.2:9). [James the brother of John had been killed Ch 12:2]

 

Salvation by the free gift of the Lord Jesus

Peter is quite clear, “We believe that we will be saved by the grace of the Lord Jesus, just as they will” Verse 11.

Paul stated the same truth when writing to the church at Rome, “The wages (‘bras-bu) of sin is death, but the free gift of God is eternal life in Christ Jesus our Lord” (Romans 6:23). Jews could not even keep their own law (Acts 15:10); no one can do enough good works for salvation. But in Jesus all bad works are cancelled, all suffering from karmic law (rgyu-‘bras ‘khor) is abolished, all bad kinds of death are wiped out and in its place Jesus grants unfading life.

Salvation is by faith in the Lord Jesus

Peter said, ‘God gave the same gift of the Holy Spirit to those Romans as he gave to us when we believed in the Lord Jesus Christ.’ [It was the sign that God accepted them (See Acts 11:17)]                     

And Paul wrote the same thing to the church at Ephesus, “By grace you have been saved through faith …” (Ephesians 2:8-10).