ལེའུ་དང་པོ། 5:17-26 (Gospel of Luke)

ཉིན་ཞིག་ཁོང་གིས་ཆོས་བསྟན་གནང་བའི་སྐབས། ག༷་ལིལ་ཡུལ་གྱི་གྲོང་གསེབ་རེ་རེ་དང༌།

ཡ༷་ཧུ་དཱ་ཡུལ། ཡེ༷་རུ་ཤ་ལེམ་ནས་ཡོང་བའི་ཕཱ༷་རུ་ཤི་པ་དང་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་ཁ་ཤས་དེ་རུ་བསྡད་དེ། ནད་གསོ་བར་མཛད་པའི་ཆེད་དུ་དཀོན་མཆོག་གི་ནུས་མཐུ་ཁོང་དང་ལྷན་དུ་གནས།

མི་འགའ་ཤས་ཀྱིས་ཉལ་ཁྲི་སྟེང་ལ་གོམ་པ་སྤོ་མི་ཐུབ་པའི་ནད་པ་གཅིག་ཁུར་ཏེ་ནང་ལ་ཡོང་ནས་ཡེ༷་ཤུའི་མདུན་དུ་འཇོག་པའི་ཐབས་བཙལ་ཡང༌། མི་ཚོགས་མང་བས་དེ་ཚོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་མ་ཐར་སྟབས།

ཁང་པའི་ཐོག་ཁར་འཛེགས་ནས་ཐོག་ས་བཀོག་སྟེ་དེ་ཚོས་ནད་པ་དང་ཉལ་ཁྲི་མཉམ་དུ་མི་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་ལ་ཡེ༷་ཤུ་བཞུགས་སའི་མདུན་དུ་མར་ཕབ་པ་རེད།

ཁོ་ཚོའི་དད་པའི་སེམས་མཁྱེན་ནས་ཁོང་གིས་“བུ། ཁྱེད་ཀྱི་སྡིག་ཉེས་སེལ་ཟིན་པ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས། ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་

པའི་མི་དང་ཕཱ༷་རུ་ཤི་པའི་བསམ་པ་ལ་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་མཁན་འདི་སུ་ཡིན། དཀོན་མཆོག་གཅིག་པོས་མ་གཏོགས་གཞན་སུས་སྡིག་ཉེས་སེལ་ཐུབ་སྙམ།

ཁོ་ཚོའི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་ཡེ༷་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“ཁྱོད་ཚོས་བསམ་བློ་འདི་ལྟར་བཏང་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡིན། ནད་པ་དེར་ཁྱེད་ཀྱི་སྡིག་ཉེས་སེལ་ཟིན་ཟེར་བ་ལས་སླ་པོ་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་ལོངས་ལ་སོང་ཞིག་ཟེར་བ་ལས་སླ་པོ་ཡིན།

འོན་ཀྱང་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཟེར་མཁན་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་འདིར་སྡིག་ཉེས་སེལ་བའི་དབང་ཡོད་པ་ཁྱོད་ཚོས་ཤེས་པའི་ཕྱིར༌༌༌༌”ཞེས་གསུངས་ནས་ཁོང་གིས་ནད་པ་དེ་ལ་“ངས་ཁྱེད་ལ་ཟེར་རྒྱུར། ལོངས་ལ་ཉལ་ཁྲི་ཁྱེར་ནས་ནང་ལ་ལོག་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་པས། མི་དེས་དེ་ཚོའི་མདུན་དུ་ལམ་སེང་ཡར་ལངས་ནས་ཉལ་ཁྲི་ཁྱེར་བ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་དེ་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིར་ལོག  དེ་ཚོ་ཐམས་ཅད་ཡ་མཚན་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ།

འཇིགས་སྐྲག་སྐྱེས་ཏེ་“དེ་རིང་ང་ཚོས་ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་མཛད་པ་མཐོང་བྱུང་”ཞེས་བཤད་དོ།

t-script-7-x-600px

On one of those days, as he was teaching, Pharisees and teachers of the law were sitting there, who had come from every village of Galilee and Judea and from Jerusalem. And the power of the Lord was with him to heal.

And behold, some men were bringing on a bed a man who was paralyzed, and they were seeking to bring him in and lay him before Jesus, but finding no way to bring him in, because of the crowd, they went up on the roof and let him down with his bed through the tiles into the midst before Jesus. And when he saw their faith, he said, “Man, your sins are forgiven you.”

And the scribes and the Pharisees began to question, saying, “Who is this who speaks blasphemies? Who can forgive sins but God alone?” When Jesus perceived their thoughts, he answered them, “Why do you question in your hearts? Which is easier, to say, ‘Your sins are forgiven you,’ or to say, ‘Rise and walk’? But that you may know that the Son of Man has authority on earth to forgive sins”—he said to the man who was paralyzed—“I say to you, rise, pick up your bed and go home.”

And immediately he rose up before them and picked up what he had been lying on and went home, glorifying God. And amazement seized them all, and they glorified God and were filled with awe, saying, “We have seen extraordinary things today.”

路加福音 5:17-26

有一天,耶穌教訓人,有法利賽人和教法師在旁邊坐著,他們是從加利利各鄉村和猶太並耶路撒冷來的。主的能力與耶穌同在,使他能醫治病人。有人用褥子抬著一個癱子,要抬進去放在耶穌面前,卻因人多,尋不出法子抬進去,就上了房頂,從瓦間把他連褥子縋到當中,正在耶穌面前。耶穌見他們的信心,就對癱子說:「你的罪赦了!」文士和法利賽人就議論說:「這說僭妄話的是誰?除了神以外,誰能赦罪呢?」耶穌知道他們所議論的,就說:「你們心裡議論的是什麼呢?或說『你的罪赦了』,或說『你起來行走』,哪一樣容易呢? 但要叫你們知道,人子在地上有赦罪的權柄。」就對癱子說:「我吩咐你,起來,拿你的褥子回家去吧!」那人當眾人面前立刻起來,拿著他所躺臥的褥子回家去,歸榮耀於神。 眾人都驚奇,也歸榮耀於神,並且滿心懼怕,說:「我們今日看見非常的事了!」

 

लूका 5:17-26

ऐसा हुआ कि एक दिन जब वह उपदेश दे रहा था तो वहाँ फ़रीसी और यहूदी धर्मशास्त्री भी बैठे थे। वे गलील और यहूदिया के हर नगर तथा यरूशलेम से आये थे। लोगों को ठीक करने के लिए प्रभु की शक्ति उसके साथ थी।  तभी कुछ लोग खाट पर लकवे के एक रोगी को लिये उसके पास आये। वे उसे भीतर लाकर यीशु के सामने रखने का प्रयत्न कर रहे थे। किन्तु भीड़ के कारण उसे भीतर लाने का रास्ता न पाते हुए वे ऊपर छत पर जा चढ़े और उन्होंने उसे उसके बिस्तर समेत छत के बीचोबीच से खपरेल हटाकर यीशु के सामने उतार दिया। उनके विश्वास को देखते हुए यीशु ने कहा, “हे मित्र, तेरे पाप क्षमा हुए।”

तब यहूदी धर्मशास्त्री और फ़रीसी आपस में सोचने लगे, “यह कौन है जो परमेश्वर के लिए ऐसे अपमान के शब्द बोलता है? परमेश्वर को छोड़ कर दूसरा कौन है जो पाप क्षमा कर सकता है?”

किन्तु यीशु उनके सोच-विचार को समझ गया। सो उत्तर में उसने उनसे कहा, “तुम अपने मन में ऐसा क्यों सोच रहे हो? सरल क्या है? यह कहना कि ‘तेरे पाप क्षमा हुए’ या यह कहना कि ‘उठ और चल दे?’ पर इसलिये कि तुम जान सको कि मनुष्य के पुत्र को धरती पर पाप क्षमा करने का अधिकार है।” उसने लकवे के मारे से कहा, “मैं तुझसे कहता हूँ, खड़ा हो, अपना बिस्तर उठा और घर चला जा!”

सो वह तुरन्त खड़ा हुआ और उनके देखते देखते जिस बिस्तर पर वह लेटा था, उसे उठा कर परमेश्वर की स्तुति करते हुए अपने घर चला गया। वे सभी जो वहाँ थे आश्चर्यचकित होकर परमेश्वर का गुणगान करने लगे। वे श्रद्धा और विस्मय से भर उठे और बोले, “आज हमने कुछ अद्भुत देखा है!”