བཀོད་པ 42 – Genesis 42

བཀོད་པ 42 – Genesis 42

42:1  ཨི་ཇིབ་ནང་འབྲུ་ཐོབ་ཀྱི་ཡོད་པའི་སྐོར་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཐོས་པ་དང་།  རང་གི་བུ་རྣམས་ལ་འབོད་དེ།  ཁྱོད་ཚོ་ཚང་མས་ལས་ཤིག་བྱོས་ཤིག

When Jacob learned that there was grain for sale in Egypt, he said to his sons, “Why do you look at one another?”

42:2  ཨི་ཇིབ་ནང་འབྲུ་ཐོབ་ཀྱི་འདུག་ཅེས་ངས་ཐོས་བྱུང་བས།  ང་ཚོ་ཚང་མ་གསོན་པོར་གནས་ཕྱིར་ཁྱོད་ཚོ་སོང་ནས་འབྲུ་ཉོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ།

And he said, “Behold, I have heard that there is grain for sale in Egypt. Go down and buy grain for us there, that we may live and not die.”

42:3  དེར་བརྟེན་ཡོ་སེབ་ཀྱི་ཨ་ཇོོ་  བཅུ་རྣམས་འབྲུ་ཉོ་ཕྱིར་ཨི་ཇིབ་དུ་སོང་ངོ་།

So ten of Joseph’s brothers went down to buy grain in Egypt.

42:4  འོན་ཀྱང་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་རང་གི་བུ་ཆུང་ཤོས་བྷེན་ཡ་མིན་ལ་གནོད་སྐྱོན་ཞིག་བྱུང་ཡོང་ཞེས་འཇིགས་ཏེ།  ཁོ་ལ་མ་བཏང་ངོ་།

But Jacob did not send Benjamin, Joseph’s brother, with his brothers, for he feared that harm might happen to him.

42:5  དེ་ལྟར་ཡུལ་ཀ་ནན་ནང་མུ་གེ་ཤོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡ་ཀོབ་ཀྱི་བུ་རྣམས་གཞན་དང་མཉམ་དུ་འབྲུ་ཉོ་རུ་སོང་ངོ་།

Thus the sons of Israel came to buy among the others who came, for the famine was in the land of Canaan.

42:6  འཛམ་གླིང་ཡོངས་ཀྱི་མི་རྣམས་ལ་ཨི་ཇིབ་ཡུལ་གྱི་སྤྱི་ཁྱབ་ཡོ་སེབ་ཀྱིས་འབྲུ་བཙོང་ངོ་།  ཡོ་སེབ་ཀྱི་ཨ་ཇོོ་རྣམས་ཀྱང་ཁོང་གི་རྩར་ཡོང་ནས་གདོང་ས་ལ་ཁ་སྦུབ་ནས་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

Now Joseph was governor over the land. He was the one who sold to all the people of the land. And Joseph’s brothers came and bowed themselves before him with their faces to the ground.

42:7  ཡོ་སེབ་ཀྱིས་རང་གི་སྤུན་ཚོ་ལ་བལྟས་ནས་ངོ་ཤེས་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ལྟར་བྱས་ཏེ། རླུང་ལངས་བ་ལྟར་བྱས་ཏེ་ཁོ་ཚོ་ལ།  ཁྱོད་ཚོ་གང་ནས་ཡོང་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས། ཁོང་ཚོས་ལན་དུ།  ང་ཚོ་ཡུལ་ཀ་ནན་ནས་ཁ་ཟས་ཉོ་བའི་ཕྱིར་ཡོང་བ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།

Joseph saw his brothers and recognized them, but he treated them like strangers and spoke roughly to them. “Where do you come from?” he said. They said, “From the land of Canaan, to buy food.”

42:8  ཡོ་སེབ་ཀྱིས་རང་གི་ཨ་ཇོ་རྣམས་ངོ་ཤེས་ཀྱང་།  དེ་ཚོས་ཁོང་ལ་ངོ་མ་ཤེས་སོ།

And Joseph recognized his brothers, but they did not recognize him.

42:9  ཡོ་སེབ་ཀྱིས་སྔར་རྨི་ལམ་གྱི་ནང་ག་རེ་མཐོང་བ་རྣམས་དྲན་ནས་ཁོང་ཚོ་ལ། ཁྱོད་ཚོ་སོ་པ་ཡིན་པས།  ང་ཚོའི་ཡུལ་ནང་ཉེས་སྐྱོན་ག་རེ་ཡོད་མེད་བལྟ་ཕྱིར་ཡོང་བ་ཡིན་པ་འདྲ་ཞེས་སྨྲས་སོ།

And Joseph remembered the dreams that he had dreamed of them. And he said to them, “You are spies; you have come to see the nakedness of the land.”

42:10  ཁོང་ཚོས།  ཇོ་བོ་ལགས།  ང་ཚོ་ཁྱེད་ཀྱི་བྲན་གཡོག་ཡིན་པས།  ཁ་ཟས་ཉོ་བའི་ཕྱིར་ཡོང་བ་ཡིན།

They said to him, “No, my lord, your servants have come to buy food.

42:11  ང་ཚོ་ཚང་མ་ནི་སྤུན་རྣམས་ཡིན།  ང་ཚོ་སོ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་།  ང་ཚོ་མི་དྲང་པོ་ཡིན་ཞེས་ཞུས་སོ།

We are all sons of one man. We are honest men. Your servants have never been spies.”

42:12  འོན་ཀྱང་ཡོ་སེབ་ཀྱིས།  ཁྱོད་ཚོ་ནི་སོ་པ་ཡིན་པས་ང་ཚོའི་ཡུལ་ནང་སྐྱོན་ག་རེ་ཡོད་མེད་སྐོར་ཤེས་ཕྱིར་ཡོང་བ་ཡིན་གསུངས་པས།

He said to them, “No, it is the nakedness of the land that you have come to see.”

42:13  ཁོང་ཚོས་ཡོ་སེབ་ལ།  ཇོ་བོ་ལགས།  ང་ཚོ་སྤུན་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པས།  ཡུལ་ཀ་ནན་དུ་ཡོད་པའི་མི་ཞིག་གི་བུ་རྣམས་ཡིན།  སྤུན་གཅིག་ནི་གྲོངས་ནི་མེད་པས། ཆུང་ཤོས་དེ་ཕ་དང་མཉམ་དུ་བསྡད་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་།

And they said, “We, your servants, are twelve brothers, the sons of one man in the land of Canaan, and behold, the youngest is this day with our father, and one is no more.”

42:14  ཡོ་སེབ་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་ལ།  ངས་ཁྱོད་ཚོ་ལ་སྨྲས་པ་ལྟར་ཁྱོད་ཚོ་ནི་སོ་པ་ཡིན།

But Joseph said to them, “It is as I said to you. You are spies.

42:15  གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཚོ་སོ་པ་མིན་ན།  ངས་རྒྱལ་པོའི་མཚན་ལ་མནའ་འཁུར་ནས་བརྗོད་རྒྱུར།  ཁྱོད་ཚོའི་སྤུན་ཆུང་ཤོས་འདིར་མ་ཡོང་བར་དུ་ཁྱོད་ཚོ་ཚང་མ་ས་གནས་འདི་ནས་འགྲོ་མི་ཆོག

By this you shall be tested: by the life of Pharaoh, you shall not go from this place unless your youngest brother comes here.

42:16  ཁྱོད་ཚོའི་ནང་ནས་སྤུན་གཅིག་སོང་ནས་ཁོ་ལ་འཁྲིད་ཤོག  ཁྱོད་ཚོའི་གཏམ་དེ་བདེན་པ་ཡིན་མིན་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཚོ་ལྷག་འཕྲོས་རྣམས་བཙོན་ནང་སྡོད་ཅིག དེ་མིན་ཁྱོད་ཚོ་སོ་པ་ཡིན་པ་དེ་ལ་དོག་པ་མེད་ཅེས་སྨྲས་སོ།

Send one of you, and let him bring your brother, while you remain confined, that your words may be tested, whether there is truth in you. Or else, by the life of Pharaoh, surely you are spies.”

42:17  དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོ་ཉི་མ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བཙོན་ནང་བཅུག་གོ།

And he put them all together in custody for three days.

42:18  དེ་ནས་ཉིན་གསུམ་པར་ཡོ་སེབ་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་ལ།  ང་ཡང་དཀོན་མཆོག་ལ་འཇིགས་མཁན་ཞིག་ཡིན་པས།  ཁྱོད་ཚོས་ངས་སྨྲས་པ་ལྟར་བྱས་ན་ངས་ཁྱོད་ཚོ་ཐར་གཅུག་ཡོང་།

On the third day Joseph said to them, “Do this and you will live, for I fear God:

42:19  ཁྱོད་ཚོ་དྲང་པོ་ཡིན་ན་ཁྱོད་ཚོའི་ནང་ནས་སྤུན་གཅིག་བཙོན་ཁང་ནང་སྡོད་ཅིག  སྤུན་གཞན་ཚོས་རང་གི་ཁང་པར་འབྲུ་རྣམས་འཁྱེར་ཞིག

if you are honest men, let one of your brothers remain confined where you are in custody, and let the rest go and carry grain for the famine of your households,

42:20  དེ་ནས་ཁྱོད་ཚོས་སྤུན་ཆུང་ཤོས་དེ་ངའི་རྩར་འཁྲིད་ཡོང་དགོས།  དེ་ནས་ཁྱོད་ཚོའི་གཏམ་བདེན་པ་ཡིན་པ་དེ་ངས་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ།  ངས་ཁྱོད་ཚོ་ལ་སྲོག་ཐོག་མི་བཏང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།  ཁོང་ཚོས་དེ་བཞིན་མོས་མཐུན་བྱས་སོ།

and bring your youngest brother to me. So your words will be verified, and you shall not die.” And they did so.

42:21  ཁོང་ཚོས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ།  བདེན་པར་ང་ཚོའི་སྤུན་གྱི་སྐོར་ལ་ང་ཚོ་ཉེས་ཅན་ཡིན།  གང་ལ་ཟེར་ན།  ཁོས་ང་ཚོ་ལ་ཞུ་འབོད་བྱེད་སྐབས་ང་ཚོས་ཁོའི་གཏམ་ལ་མ་ཉན་ནོ།  དེར་བརྟེན་དཀའ་ངལ་འདི་ང་ཚོའི་སྟེང་དུ་འཕོག་པ་ 

Then they said to one another, “In truth we are guilty concerning our brother, in that we saw the distress of his soul, when he begged us and we did not listen. That is why this distress has come upon us.”

42:22  རུ་བྷེན་གྱིས་ཁོང་ཚོ་ལ།  བུ་དེ་ལ་གནོད་པ་གང་ཡང་མ་བྱེད་ཅེས་ངས་ཁྱོད་ཚོ་ལ་ལབ་ནའང་ཁྱོད་ཚོས་ཉན་མ་སོང་།  ད་ཁོའི་སྲོག་གཅོད་རྐྱེན་གྱིས་ང་ཚོ་འཆི་བར་འགྱུར།

And Reuben answered them, “Did I not tell you not to sin against the boy? But you did not listen. So now there comes a reckoning for his blood.”

42:23  ཁོང་ཚོས་སྐད་ཆ་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོ་སེབ་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཁོང་ཚོས་ཧ་མ་གོའོ།  གང་ལ་ཟེར་ན།  དེ་ཚོ་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་གཏམ་གླེང་བྱེད་སྐབས།  སྐད་བསྒྱུར་བ་གཅིག་བརྒྱུད་ནས་ཕན་ཚུན་གཏམ་གླེང་བྱེད་པའོ།

They did not know that Joseph understood them, for there was an interpreter between them.

42:24  དེ་ནས་ཡོ་སེབ་ཁོང་ཚོའི་རྩར་ནས་ཕར་ཙམ་སོང་སྟེ་ངུས་སོ།  ཡང་ལོག་ཡོང་ནས་ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་སྐད་ཆ་ཤོད་པ་དང་།  སིམ་ཨོན་ལ་བཟུང་སྟེ་ཚང་མའི་མདུན་དུ་བསྡམས་སོ༎

Then he turned away from them and wept. And he returned to them and spoke to them. And he took Simeon from them and bound him before their eyes.

42:25  དེ་ནས་ཡོ་སེབ་ཀྱིས་རང་གི་ཨ་ཇོ་རྣམས་ཀྱི་ཕད་གོག་དེ་ཚོའི་ནང་འབྲུས་བཀང་སྟེ་ཁོ་ཚོས་སྤྲད་པའི་དངུལ་དེ་རང་རང་གི་ཕད་གོག་རེ་རེ་ནང་བཅུག་ཅིང་ལམ་དུ་ཟ་བའི་ཕྱིར་ཁ་ཟས་ཡང་ཚང་མ་ལ་སྤྲད་པའི་བཀའ་གནང་ནས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་སོ།

And Joseph gave orders to fill their bags with grain, and to replace every man’s money in his sack, and to give them provisions for the journey. This was done for them.

42:26  ཨ་ཇོ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོས་པའི་འབྲུ་རྣམས་བོང་བུར་བཀལ་ནས་རང་གི་ལམ་དུ་སོང་ངོ་།

Then they loaded their donkeys with their grain and departed.

42:27  ཁོང་ཚོ་མཚན་མོ་ངལ་གསོ་བའི་སྐབས་སུ་སྤུན་གཅིག་གིས་བོང་བུ་ལ་ཆག་སྟེར་བའི་ཕྱིར་ཕད་གོག་བཀྲོལ་བ་དང་ཕད་གོག་གི་ཁའི་སྟེང་རང་གི་དངུལ་བཞག་ཡོད་པ་མཐོང་ངོ་།

And as one of them opened his sack to give his donkey fodder at the lodging place, he saw his money in the mouth of his sack.

42:28  ཁོས་རང་གི་སྤུན་རྣམས་ལ།  ངའི་དངུལ་དེ་ཕད་གོག་ནང་ང་ལ་རང་ཅག་ཕྱིར་སློག་བྱེད་འདུག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་།  ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་འཇིགས་ནས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ།  འདི་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ཚོ་ལ་གང་གནང་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་རོ།

He said to his brothers, “My money has been put back; here it is in the mouth of my sack!” At this their hearts failed them, and they turned trembling to one another, saying, “What is this that God has done to us?”

42:29  དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་ཡུལ་ཀ་ནན་དུ་ལོག་ནས་རང་གི་ཕ་ཡ་ཀོབ་ལ་ག་རེ་བྱུང་བ་ཚང་མ་བཤད་དོ།

When they came to Jacob their father in the land of Canaan, they told him all that had happened to them, saying,

42:30  ཨི་ཇིབ་ཀྱི་སྤྱི་ཁྱབ་ཀྱིས་ང་ཚོ་མཉམ་དུ་སྐད་ཆ་རྩུབ་པོ་བཤད་ཅིང་ཡུལ་གྱི་སོ་པ་བྱེད་ཕྱིར་ཡོང་འདུག་ཅེས་སྐྱོན་བརྗོད་བྱེད་དོ།

“The man, the lord of the land, spoke roughly to us and took us to be spies of the land.

42:31  ང་ཚོ་སོ་པ་མིན་པར་མི་བཟང་པོ་ཡིན་པ་དང་།

But we said to him, ‘We are honest men; we have never been spies.

42:32  ང་ཚོ་ཚང་མ་ཕ་གཅིག་གི་བུ་སྤུན་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ནོ།  གཅིག་ནི་གྲོངས་ནས་མེད་པས་ཆུང་ཤོས་ནི་ཕ་དང་མཉམ་དུ་ཀ་ནན་དུ་ཡོད་དོ།

We are twelve brothers, sons of our father. One is no more, and the youngest is this day with our father in the land of Canaan.’

42:33  སྤྱི་ཁྱབ་ཀྱིས་གཏམ་དེའི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་ཚོ་མི་དྲང་པོ་ཡིན་པ་དེ་ངས་ཤེས་ཕྱིར། ཁྱོད་ཚོའི་ནང་ནས་ང་དང་མཉམ་དུ་སྤུན་གཅིག་འདིར་སྡོད་ཅིག།  གཞན་ཚོ་འབྲུ་འཁྱེར་ནས་རང་གི་ལྟོགས་ནས་ཡོད་པའི་ནང་མི་རྩར་སོང་ཞིག

Then the man, the lord of the land, said to us, ‘By this I shall know that you are honest men: leave one of your brothers with me, and take grain for the famine of your households, and go your way.

42:34  སྤུན་ཆུང་ཤོས་དེ་ངའི་རྩར་འཁྲིད་ཤོག  དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁྱོད་ཚོ་རྣམས་སོ་པ་མིན་པ་མི་དྲང་པོ་ཡིན་པ་ངས་ཤེས་ཐུབ་བོ།  དེ་ནས་ཁྱོད་ཚོའི་སྤུན་དེ་ཁྱོད་ཚོ་ལ་ཕྱིར་སློག་སྤྲད་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་།  ཁྱོད་ཚོ་འདིར་བསྡད་ནས་ཚོང་རྒྱབ་ཐུབ་ཅེས་སྨྲས་སོ།

Bring your youngest brother to me. Then I shall know that you are not spies but honest men, and I will deliver your brother to you, and you shall trade in the land.’”

42:35  ཁོང་ཚོས་ཕད་གོག་བཀྲོལ་ནས་བཏོན་སྐབས་རང་རང་གི་དངུལ་དེ་ཕད་གོག་ནང་བཞག་ཡོད་པ་ཐོབ་བོ།  དངུལ་དེ་མཐོང་བ་དང་།  ཕ་དང་ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་སོ།

As they emptied their sacks, behold, every man’s bundle of money was in his sack. And when they and their father saw their bundles of money, they were afraid.

42:36  ཕ་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར།  ངའི་བུ་རྣམས་ང་ལས་འཕྲལ་བ་དེ་ཁྱོད་ཚོས་འདོད་དམ།  ཡོ་སེབ་ནི་ཤི་ནས་མེད།  སིམ་ཨོན་ཡང་མེད་དོ།  ད་ཁྱོད་ཚོས་བྷེན་ཡ་མིན་ཡང་འཁྲིད་པ་ཡིན་ན།  དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཚང་མ་ང་ལ་བབས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།

And Jacob their father said to them, “You have bereaved me of my children: Joseph is no more, and Simeon is no more, and now you would take Benjamin. All this has come against me.”

42:37  རུ་བྷེན་གྱིས་ཁོང་ལ།  གལ་ཏེ་ངས་བྷེན་ཡ་མིན་ཁྱེད་ཀྱི་རྩར་འཁྲིད་མ་ཡོང་ན་ངའི་བུ་གཉིས་དེ་ཁྱེད་ཀྱིས་གསོད་ཅིག།  ཁོ་ངའི་ལག་ཏུ་བཅོལ་ན།  ངས་ཁོ་ཁྱེད་ཀྱི་རྩར་ཕྱིར་ལོག་འཁྲིད་ཡོང་ཞེས་སྨྲས་སོ།

Then Reuben said to his father, “Kill my two sons if I do not bring him back to you. Put him in my hands, and I will bring him back to you.”

42:38  འོན་ཀྱང་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཁོ་ལ།  ཁོ་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་འགྲོ་མི་ཐུབ།  ཁོའི་ཨ་ཇོ་གྲོངས་ཚར་བ་དང་།  ཁོ་གཅིག་པུ་ལུས་ཡོད་དོ།  གང་ལ་ཟེར་ན།  ང་ནི་མི་རྒས་པོ་ཡིན་པས།  ཁོའི་མྱ་ངན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་ང་ཤི་ཡོང་ཞེས་སྨྲས་སོ༎

But he said, “My son shall not go down with you, for his brother is dead, and he is the only one left. If harm should happen to him on the journey that you are to make, you would bring down my gray hairs with sorrow to Sheol.”