(མར་ཀུ 1:29-39)

ཁོང་ཚོ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་ནས་ཐོན་མ་ཐག་ཡ་ཀོབ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གཉིས་མཉམ་དུ་སི་མོན་དང་ཨན་དྲི་ཡཱ་ཡི་ཁྱིམ་དུ་ཕེབས། དེའི་དུས་སུ་སི་མོན་གྱི་བཟའ་ཟླའི་ཨ་མ་ཚ་བ་རྒྱས་ཏེ་ཉལ་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་ཉལ་ཡོད། ཡེ་ཤུ་ཕེབས་སྐབས་ཁྱིམ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་མོའི་གནས་ཚུལ་ཁོང་ལ་ཞུས།

ཡེ་ཤུ་ཁོ་མོའི་མདུན་དུ་ཕེབས་ཏེ་ལག་པ་ནས་འཇུས་ཤིང་ཡར་བསྐྱོར་ཏེ་ལངས་སུ་བཅུག་པ་དང༌། ཚ་བ་འཇགས་ཏེ་ཁོ་མོས་ཁོང་རྣམས་ལ་ཞབས་ཕྱི་ཞུས་སོ།

དེ་ནས་ཉི་མ་བཞུད་དེ་ས་མ་རུབ་ཙམ་ལ། མི་ཚོས་ནད་པ་དང་གདོན་འདྲེས་ཟིན་པའི་མི་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་ཡོང༌། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་ཐམས་ཅད་སྒོའི་འགྲམ་དུ་འཛོམས་པ་དང༌། ཡེ་ཤུས་དཀོན་མཆོག་གི་དབང་གི་སྒོ་ནས་ནད་རིགས་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་སེལ་གནང་བ་མ་ཟད།

གདོན་འདྲེ་མང་པོ་བསྐྲད་དེ། གདོན་དེ་ཚོ་སྐད་ཆ་ལབ་ཏུ་མ་བཅུག གང་ཡིན་ཟེར་ན། གདོན་འདྲེས་ཁོང་ངོ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་པས་རེད། དེའི་སང་ཉིན་ནམ་མ་ལངས་པའི་སྔོན་དུ་ཡེ་ཤུ་ཡར་བཞེངས་ཏེ་དབེན་གནས་ཤིག་ཏུ་ཕེབས་ནས་དེར་སྨོན་ལམ་བསྐྱོན།

སི་མོན་དང་ཁོང་གི་རོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་བཙལ་ནས། ཁོང་དང་མཇལ་རྗེས་

“མི་ཚང་མས་ཁྱེད་རང་འཚོལ་བཞིན་འདུག་”

ཅེས་ཞུས་པ་དང༌། ཁོང་གིས་

“ང་ཚོ་ཉེ་འཁོར་གྱི་གྲོང་སྡེ་ལ་འགྲོ་དགོས། ངས་དེ་ཚོ་ལ་ཡང་ཆོས་བཤད་པར་བྱ། ང་དོན་འདིའི་ཆེད་དུ་ཡོང་བ་ཡིན་”

ཞེས་གསུངས། དེའི་ཕྱིར་ཁོང་ག་ལིལ་ཡུལ་ཡོངས་ཀྱི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་དུ་ཕེབས་ནས་ཆོས་གསུངས་ཤིང༌། གདོན་འདྲེ་རྣམས་ཕར་བསྐྲད་དོ།། སྟོན་པ་ཡེ་ཤུས་མཛེ་ནད་སེལ་གནང་བ།

 

 

(Mark 1:29-39)

And immediately he left the synagogue and entered the house of Simon and Andrew, with James and John. Now Simon’s mother-in-law lay ill with a fever, and immediately they told him about her. And he came and took her by the hand and lifted her up, and the fever left her, and she began to serve them.

That evening at sundown they brought to him all who were sick or oppressed by demons. And the whole city was gathered together at the door. And he healed many who were sick with various diseases, and cast out many demons. And he would not permit the demons to speak, because they knew him.

And rising very early in the morning, while it was still dark, he departed and went out to a desolate place, and there he prayed. And Simon and those who were with him searched for him, and they found him and said to him, “Everyone is looking for you.” And he said to them, “Let us go on to the next towns, that I may preach there also, for that is why I came out.” And he went throughout all Galilee, preaching in their synagogues and casting out demons.

 

Jesus Visits Peter before Taking the Disciples on Tour

After calling the fishermen Simon Peter, Andrew, John and James, Jesus preached in the synagogue, where he also drove out an evil spirit. This resulted in him obtaining instant fame in the country all around (Mark 1:21-28). Then he went to stay at Peter’s home. But by evening crowds of townsfolk arrived, and Jesus ministered to them from the doorstep of the house.

Next morning Jesus was missing. They found him out in the countryside, where he had been praying and had obtained guidance from God about what he should do next.

From now on, for three years, the disciples would leave home behind (Mark 10:28) and would be travelling with Jesus from place to place both in Galilee and elsewhere. But the fishermen’s boats would still be used at times as a platform for preaching (Mark 3:9; 4:1,2), and at others for transport (Mark 4:35,36). 

(མར་ཀུ 3:13-19)

དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་རིའི་སྟེང་ལ་ཕེབས་ཏེ་རང་གི་དགོངས་པ་ལྟར་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བཀའ་གནང་ནས་དེ་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང༌། དེ་ཚོ་ཁོང་དང་ཉེ་བར་གནས་པ་དང༌། ཁོང་གིས་དེ་ཚོ་ལ་ཆོས་ཤོད་པར་གཏོང་བ་དང་གདོན་འདྲེ་སྐྲོད་པའི་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་ནས་དེ་རྣམས་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་ལ་བསྐོས་ཏེ་མིང་གཞན་སྐུ་ཚབ་ཅེས་ཀྱང་བཏགས།

ཁོང་གིས་བསྐོས་པའི་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ནི་སི་མོན། ཁོང་གིས་མི་དེར་མིང་པེ་ཏྲོ་ཞེས་བཏགས་པ་དང༌། ཟེ་བད་ཡཱ་ཞེས་པའི་བུ་ཡ་ཀོབ་དང༌། ཡ་ཀོབ་ཀྱི་གཅུང་པོ་ཡོ་ཧ་ནན། དེ་གཉིས་ཀྱི་མིང་ལ་བོ་ཨ་ནེར་གེ་ཞེས་བཏགས་ཏེ་འབྲུག་གི་བུ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན། གཞན་ཡང་ཨན་དྲི་ཡཱ་དང༌། ཕི་ལིབ། པར་ཐོ་ལོ་མཱ། མད་ཐཱ། ཐོ་མཱ་དང༌། ཨལ་ཕཱ་ཞེས་པ་དེའི་བུ་ཡ་ཀོབ། ཐཱ་ཨད་དེ་ཨ་སི། རྒྱལ་གཅེས་པའི་ཕྱོགས་ཁག་གི་ཁོངས་མི་སི་མོན་དང༌། རྗེས་སུ་ཡེ་ཤུ་ལ་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་མཁན་ཡུ་དཱ་དབྱི་སི་ཀར་རེ་བཅས་ཡིན་ནོ།། སྟོན་པ་ཡེ་ཤུ་དང་བདུད་པེ་ཨིལ་བཟི་པད།

 

(Mark 3:13-19)

And he went up on the mountain and called to him those whom he desired, and they came to him. And he appointed twelve (whom he also named apostles) so that they might be with him and he might send them out to preach and have authority to cast out demons. He appointed the twelve: Simon (to whom he gave the name Peter); James the son of Zebedee and John the brother of James (to whom he gave the name Boanerges, that is, Sons of Thunder); Andrew, and Philip, and Bartholomew, and Matthew, and Thomas, and James the son of Alphaeus, and Thaddaeus, and Simon the Zealot, and Judas Iscariot, who betrayed him.

 

 

Mark Chapter 3 verses 13-19 – Simon is Named Peter by Jesus

Simon and eleven other disciples were chosen by Jesus both to accompany him and also to be apostles, that is ‘sent-ones’. They would be given experience of ministry through being sent out on their own, but with Jesus’s power, to preach, drive out demons and heal the sick (Mark 6:7-13).

Then, after Jesus had returned to heaven, it would be through their preaching of the gospel, and through the messages of the prophets, that the firm foundation would be laid on which the church would be built. And to Peter he gave the descriptive name Peter, meaning ‘rock’. Peter would be one of the main leaders of the church, and it is for this that the Roman Catholic Church gives him special respect.

Two other leaders among the apostles were the brothers James and John. They and Peter were allowed by Jesus to be present when he brought a dead child back to life (Mark 5:35-43). And these three alone were taken by Jesus to a mountain top, where they were given a dazzling glimpse of his heavenly glory (Mark 9:2,3). It was a special privilege, and they felt it to be so, but Jesus had to teach them to be his humble servants, to be humble like himself; we shall be reading about this later.

(མར་ཀུ 8:27-29)

ཡང་ཡེ་ཤུ་རང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་དང་མཉམ་དུ་སེ་སར་རེ་ཡཱ་ཕི་ལིབ་པེ་ཞེས་པའི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་སྡེ་རྣམས་ལ་ཕེབས་ཏེ་ལམ་བར་དུ་ཉེ་གནས་ཚོར་

“མི་རྣམས་ཀྱིས་ང་རང་སུ་རེད་ཅེས་བཤད་བཞིན་ཡོད་དམ་”ཞེས་གསུངས་ནས། ཁོ་རྣམས་ཀྱིས་“མི་ལ་ལས་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་དང༌། ལ་ལས་ལུང་སྟོན་པ་ཨེ་ལི་ཡཱ། ཡང་མི་ལ་ལས་ལུང་སྟོན་པའི་ནང་གི་གཅིག་རེད་ཅེས་ཟེར་”ཞེས་ཞུས་

“འོ་ན་ཁྱེད་ཚོས་བྱས་ན་ང་རང་སུ་ཡིན་ཟེར་”ཞེས་གསུངས་པས་ལན་དུ། པེ་ཏྲོས་“ཁྱེད་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ནོ་”ཞེས་ཞུས།

 

 

(Mark 8:27-29)

And Jesus went on with his disciples to the villages of Caesarea Philippi. And on the way he asked his disciples, “Who do people say that I am?” And they told him, “John the Baptist; and others say, Elijah; and others, one of the prophets.” And he asked them, “But who do you say that I am?” Peter answered him, “You are the Christ.”

 

 

Mark Chapter 8 verses 27-29 – Peter says to Jesus, ‘You are the Christ!’

Think for a moment what Peter had seen by being with Jesus: He the professional fisherman had been taught to fish by the carpenter Jesus (Luke 5:1-11); he had heard Jesus preach (Mark 1:38,39), seen him a heal a leper out of pity (Mark 1:40-42), cure paralysis (Mark 2:3-12), restore life to a withered hand (Mark 3:1-5), and heal many others (Mark 3:10). From possessed men Jesus had driven out demons who cried out in fear, ‘You are the Son of God’, and – from one man – the many demons that made him exceptionally violent (3:11; 5:1-20). He brought healing where many doctors had been powerless to help (5:25-34); and he had raised to life a dead child (see last week’s post). He had also calmed a great wind storm, walked on the sea, and fed 5,000 men with 5 loaves and 2 fishes (4:35-41; 6:45-51; 6:41-44).

No wonder that rumours were going around. People were saying that one of the prophets had come back. So, Jesus asked the disciples, ‘What do you think?’ Peter answers, ‘You are the Saviour Messiah!’

Finished were the centuries of waiting for the Saviour King of prophecy. Jesus was the Christ promised in the sacred scriptures (e.g. Zechariah 9:9).