PETER APOSTLE OF JESUS CHRIST Acts Chapter 3 verses 1-26 – Peter tells a lame man to walk

PETER  APOSTLE  OF  JESUS  CHRIST

Acts Chapter 3 verses 1-26 – Peter tells a lame man to walk

Verses 1 – 10

ཉིན་ཞིག་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གཉིས་ཕྱི་དྲོའི་ཆུ་ཚོད་གསུམ་པའི་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་དུས་སུ་མཆོད་ཁང་ལ་ཡར་ཕེབས་པའི་ཚེ། མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་དུས་ནས་ཞ་བོ་ཡིན་པ་ཞིག་ཁུར་ཏེ་ཡོང༌། ཞ་བོ་དེས་མཆོད་ཁང་ལ་འགྲོ་མཁན་རྣམས་ལ་སློང་བའི་ཆེད་དུ་ཁོ་ཚོས་མཛེས་པ་ཞེས་ཟེར་བའི་རྒྱལ་སྒོར་ཉིན་ལྟར་བཞག ཞ་བོ་དེས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་མཆོད་ཁང་གི་ཁྱམས་རའི་ནང་དུ་ཕེབས་གྲབས་ཡོད་པ་མཐོང་ནས་སྦྱིན་པ་སློང༌། འོན་ཀྱང་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གཉིས་ཀྱིས་ཁོ་ལ་ནན་གྱིས་བལྟས་ཏེ་པེ་ཏྲོས་ “ང་ཚོར་ལྟོས་དང་” ཞེས་གསུངས་ནས།

སྦྱིན་པ་འཐོབ་པར་རེ་བ་བྱས་ཏེ། མི་དེས་ཁོང་ཚོར་དོ་སྣང་བྱས། པེ་ཏྲོས་ “དངུལ་ཡང་ན་གསེར་ང་ལ་མེད་ཀྱང༌། ང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཁྱེད་ལ་སྟེར་རྒྱུ་ཡིན། ན་ཙ་རེལ་པ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་ཡར་ལོངས་ལ་སོང་ཤིག་” ཅེས་གསུངས་ནས། ཁོང་གིས་ཁོའི་ལག་པ་གཡས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཡར་བསྐྱོར་བ་དང་ལངས་སུ་བཅུག འཕྲལ་དུ་ཁོའི་རྐང་པ་བརྟན་པོར་གྱུར། ཡར་མཆོངས་ཤིང་ལངས་ནས་འགྲོ་ཐུབ་པར་གྱུར། དེ་ནས་གོམ་པ་སྤོས་པ་དང་མཆོངས་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་དེ་མཆོད་ཁང་གི་ཁྱམས་རའི་ནང་དུ་ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཕྱིན།

མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་དེ་འགྲོ་བ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པར་མཐོང་ཞིང༌། སྔར་མི་རྣམས་ལ་སློང་བའི་ཆེད་དུ་མཛེས་པའི་རྒྱལ་སྒོར་སྡོད་མཁན་སྤྲང་པོ་ཡིན་པར་ངོ་ཤེས་པས། ཁོ་ལ་ཅི་བྱུང་བར་ཧ་ལས་ཤིང་ཡ་མཚན་ཆེན་པོ་སྐྱེས།

Now Peter and John were going up to the temple at the hour of prayer, the ninth hour. And a man lame from birth was being carried, whom they laid daily at the gate of the temple that is called the Beautiful Gate to ask alms of those entering the temple. Seeing Peter and John about to go into the temple, he asked to receive alms. And Peter directed his gaze at him, as did John, and said, “Look at us.” And he fixed his attention on them, expecting to receive something from them. But Peter said, “I have no silver and gold, but what I do have I give to you. In the name of Jesus Christ of Nazareth, rise up and walk!” And he took him by the right hand and raised him up, and immediately his feet and ankles were made strong. And leaping up he stood and began to walk, and entered the temple with them, walking and leaping and praising God. And all the people saw him walking and praising God, and recognized him as the one who sat at the Beautiful Gate of the temple, asking for alms. And they were filled with wonder and amazement at what had happened to him.

As a result, a crowd gathered, and Peter took the opportunity to speak to them.

 

Verses 11,12

མི་དེས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་བཟུང་བཞིན་ཡོད་དུས་མི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཧ་ལས་ཤིང༌། ཁོང་ཚོའི་རྩར་སོ་ལོ་མོན་གྱི་གཡབ་རིང་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱུག་ནས་འཛོམས། པེ་ཏྲོས་དེ་མཐོང་ནས་མི་རྣམས་ལ་ “ཀྱེ་ཡི་སི་ར་ཨེལ་པ་རྣམས། དོན་འདི་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ལ་ང་ཚོར་ནན་གྱིས་ལྟ། ངེད་གཉིས་ཀྱི་ནུས་མཐུའམ་ཆོས་སེམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མི་འདི་འགྲོ་ཐུབ་པར་གྱུར་སྙམ་མམ།

“Men of Israel, why do you wonder at this, or why do you stare at us, as though by our own power or piety we have made him walk?”

 

It was God’s power (v.12) that had performed the miracle.

The man had heard of Jesus of Nazareth, and Peter helped him to believe that Jesus was the Messiah. And it was through the man’s faith in Jesus that he was healed (v.16).

As for the crowd, he accuses them for choosing to release a life-taking murderer in place of Jesus the life-giver (v.14; Mark 15:6-15).

 

Verse 16

ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོང་བ་དང༌། ངོ་ཤེས་པའི་མི་འདི་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་མཚན་ལ་དད་པའི་སྒོ་ནས་གསོས་པར་འགྱུར། ཁོང་གི་མཚན་དང༌། ཁོང་བརྒྱུད་ནས་བྱུང་བའི་དད་པ་ཡིས་ཁྱེད་ཚོའི་མདུན་དུ་མི་འདི་ཁམས་བཟང་པོར་མཛད་པ་ཡིན།

“… you killed the Author of life, whom God raised from the dead. To this we are witnesses.”

 

Peter continues: ‘That was a dreadful thing done by you in ignorance. But it was all foretold.’

 

Verse 18

དཀོན་མཆོག་གིས་སྔར་ལུང་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀའ་བརྒྱུད་ནས་རང་གིས་མངགས་པའི་མཱ་ཤི་ཀ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དགོས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་དཀོན་མཆོག་གིས་བསྒྲུབས་པར་མཛད།

“God foretold by the mouth of all the prophets, that his Christ would suffer.”

 

And he urges them to repent for their sins to be cleared; and for their sorrow to be replaced by refreshing joy (v.20) and blessing (v.26)

 

Verses 19,20

དེ་བས་ན་ཁྱེད་ཚོས་སྤྱོད་པ་ངན་པ་སྤངས་ནས་སེམས་སྒྱུར་ཞིང་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་སེམས་གཏོད་དང༌། དེ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་སྡིག་ཉེས་སེལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གི་མདུན་ནས་ལྷོད་པའི་དུས་ལ་འབབ་ཞིང༌། ཁོང་གིས་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྐོས་པའི་མཱ་ཤི་ཀ་སྟེ་ཡེ་ཤུ་མངག་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

“Repent therefore, and turn again, that your sins may be blotted out, that times of refreshing may come from the presence of the Lord …”

 

He quotes Moses’ prophecy, ‘You must obey that man chosen by God from among you; if not, you will be destroyed’ (vv.22,23). And he also quotes God’s words to Abraham, father of the Israelite people, ‘You will be the first of the nations to be blessed; and because of you all the nations on earth will come to be blessed’ (vv.25,26; Genesis 12:1-3).

Many of those who heard Peter there in the temple believed in Jesus as a result (Ch.4 verse 4).

 

**************

 

Peter had taken the opportunity to witness to Jesus, a work which the Lord had given to the apostles to perform (Acts 1:1,2,8), a task to begin in Jerusalem and then take out into all the world.

 

“… you will be my witnesses …”

 

The Jewish sangha (dge-‘dun) did not like it; and Peter and John were arrested (Ch.4:1-3). Next time we’ll read how this gave them even more opportunity to witness.

 

མཛད་པ། 3:1-26

1 ཉིན་ཞིག་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གཉིས་ཕྱི་དྲོའི་ཆུ་ཚོད་གསུམ་པའི་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་དུས་སུ་མཆོད་ཁང་ལ་ཡར་ཕེབས་པའི་ཚེ།

2 མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་དུས་ནས་ཞ་བོ་ཡིན་པ་ཞིག་ཁུར་ཏེ་ཡོང༌། ཞ་བོ་དེས་མཆོད་ཁང་ལ་འགྲོ་མཁན་རྣམས་ལ་སློང་བའི་ཆེད་དུ་ཁོ་ཚོས་མཛེས་པ་ཞེས་ཟེར་བའི་རྒྱལ་སྒོར་ཉིན་ལྟར་བཞག

3 ཞ་བོ་དེས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་མཆོད་ཁང་གི་ཁྱམས་རའི་ནང་དུ་ཕེབས་གྲབས་ཡོད་པ་མཐོང་ནས་སྦྱིན་པ་སློང༌།

4 འོན་ཀྱང་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གཉིས་ཀྱིས་ཁོ་ལ་ནན་གྱིས་བལྟས་ཏེ་པེ་ཏྲོས་ “ང་ཚོར་ལྟོས་དང་” ཞེས་གསུངས་ནས།

5 སྦྱིན་པ་འཐོབ་པར་རེ་བ་བྱས་ཏེ། མི་དེས་ཁོང་ཚོར་དོ་སྣང་བྱས།

6 པེ་ཏྲོས་ “དངུལ་ཡང་ན་གསེར་ང་ལ་མེད་ཀྱང༌། ང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཁྱེད་ལ་སྟེར་རྒྱུ་ཡིན། ན་ཙ་རེལ་པ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་ཡར་ལོངས་ལ་སོང་ཤིག་” ཅེས་གསུངས་ནས།

7 ཁོང་གིས་ཁོའི་ལག་པ་གཡས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཡར་བསྐྱོར་བ་དང་ལངས་སུ་བཅུག འཕྲལ་དུ་ཁོའི་རྐང་པ་བརྟན་པོར་གྱུར།

8 ཡར་མཆོངས་ཤིང་ལངས་ནས་འགྲོ་ཐུབ་པར་གྱུར། དེ་ནས་གོམ་པ་སྤོས་པ་དང་མཆོངས་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་དེ་མཆོད་ཁང་གི་ཁྱམས་རའི་ནང་དུ་ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཕྱིན།

9 མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་དེ་འགྲོ་བ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པར་མཐོང་ཞིང༌།

10 སྔར་མི་རྣམས་ལ་སློང་བའི་ཆེད་དུ་མཛེས་པའི་རྒྱལ་སྒོར་སྡོད་མཁན་སྤྲང་པོ་ཡིན་པར་ངོ་ཤེས་པས། ཁོ་ལ་ཅི་བྱུང་བར་ཧ་ལས་ཤིང་ཡ་མཚན་ཆེན་པོ་སྐྱེས།

11 མི་དེས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་བཟུང་བཞིན་ཡོད་དུས་མི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཧ་ལས་ཤིང༌། ཁོང་ཚོའི་རྩར་སོ་ལོ་མོན་གྱི་གཡབ་རིང་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱུག་ནས་འཛོམས།

12 པེ་ཏྲོས་དེ་མཐོང་ནས་མི་རྣམས་ལ་ “ཀྱེ་ཡི་སི་ར་ཨེལ་པ་རྣམས། དོན་འདི་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ལ་ང་ཚོར་ནན་གྱིས་ལྟ། ངེད་གཉིས་ཀྱི་ནུས་མཐུའམ་ཆོས་སེམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མི་འདི་འགྲོ་ཐུབ་པར་གྱུར་སྙམ་མམ།

13 ང་ཚོའི་མེས་པོ་ཨབ་ར་ཧམ་དང༌། ཨི་སཱག་དང༌། ཡ་ཀོབ་བཅས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གི་ཞབས་ཕྱི་ཡེ་ཤུ་འཕགས་པར་མཛད་པ་ཡིན། སྔར་པི་ལ་ཏུ་ཡིས་ཡེ་ཤུ་གློད་པར་ཐག་གཅོད་བྱས་ཟིན་ཡང༌། པི་ལ་ཏུའི་མདུན་དུ་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དགྲ་བོར་གཏད་ནས་དོར།

14 ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་དོར་ནས་མི་གསོད་མཁན་ཅིག་གློད་པར་ཞུས་པས།

15 ཚེ་སྲོག་གི་བཀོད་པ་པོ་དེ་བསད། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པོར་མཛད་པ་ལ་ང་ཚོས་དཔང་པོ་བྱེད།

16 ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོང་བ་དང༌། ངོ་ཤེས་པའི་མི་འདི་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་མཚན་ལ་དད་པའི་སྒོ་ནས་གསོས་པར་འགྱུར། ཁོང་གི་མཚན་དང༌། ཁོང་བརྒྱུད་ནས་བྱུང་བའི་དད་པ་ཡིས་ཁྱེད་ཚོའི་མདུན་དུ་མི་འདི་ཁམས་བཟང་པོར་མཛད་པ་ཡིན།

17 ད་སྤུན་ཟླ་རྣམས། ཁྱེད་དང་ཁྱེད་ཀྱི་དཔོན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་ལ་རྨོངས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པར་ངས་ཤེས།

18 དཀོན་མཆོག་གིས་སྔར་ལུང་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀའ་བརྒྱུད་ནས་རང་གིས་མངགས་པའི་མཱ་ཤི་ཀ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དགོས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་དཀོན་མཆོག་གིས་བསྒྲུབས་པར་མཛད།

19 དེ་བས་ན་ཁྱེད་ཚོས་སྤྱོད་པ་ངན་པ་སྤངས་ནས་སེམས་སྒྱུར་ཞིང་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་སེམས་གཏོད་དང༌། དེ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་སྡིག་ཉེས་སེལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌།

20 དཀོན་མཆོག་གི་མདུན་ནས་ལྷོད་པའི་དུས་ལ་འབབ་ཞིང༌། ཁོང་གིས་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྐོས་པའི་མཱ་ཤི་ཀ་སྟེ་ཡེ་ཤུ་མངག་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

21 ཁོང་ནི་དམ་པའི་ལུང་སྟོན་པའི་བཀའ་ཡི་སྒོ་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས་གནའ་བོ་ནས་གསུངས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་སླར་གསོ་བའི་དུས་མ་འབབ་པའི་བར་དུ། དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་བཞུགས་དགོས།

22 ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེ་ཡིས་གཙོ་བོ་ཁྱེད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་ཚོའི་དོན་ལ་ང་བཞིན་དུ་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་བསྐོ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ཁོང་གིས་གསུང་བའི་བཀའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉན་དགོས།

23 ལུང་སྟོན་པ་དེའི་བཀའ་ལ་མི་ཉན་མཁན་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་མི་རྣམས་དང་བྲལ་ནས་ཡོངས་སུ་འཇིག་པར་འགྱུར་ངེས་ཡིན་ཞེས་གསུངས།

24 ཡང་ཤ་མུ་ཨེལ་དང་ཁོང་གི་རྒྱུན་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་དུས་ནས་བཟུང་ལུང་སྟོན་པ་ཡོད་ཚད་ཀྱིས་དུས་འདིའི་སྐོར་ལུང་བསྟན།

25 དཀོན་མཆོག་གིས་མེས་པོ་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ནས་ས་སྟེང་གི་མི་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པས། ཁྱེད་ཚོ་ནི་ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་དང༌། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་ཀྱི་མེས་པོ་ལ་གནང་བའི་ཞལ་ཆད་ཀྱི་འཐོབ་མཁན་ཡིན།

26 དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གི་ཞབས་ཕྱི་ཡེ་ཤུ་མངག་སྐབས་སུ་ཁྱེད་ཚོར་ཐོག་མར་བཏང་བར་མཛད། དེ་ནི་མི་རེ་རེ་ངན་སེམས་ལས་སྒྱུར་དུ་བཅུག་ནས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་” ཞེས་གསུངས་སོ།།

PETER APOSTLE OF JESUS CHRIST Acts Chapter 2 verses 1-47 – The Holy Spirit helps Peter to speak powerfully

PETER  APOSTLE  OF  JESUS  CHRIST

Acts Chapter 2 verses 1-47 – The Holy Spirit helps Peter to speak powerfully

མཛད་པ། 2:1-4

ཉི་མ་ལྔ་བཅུ་པའི་དུས་ཆེན་ལ་སླེབས་སྐབས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མ་ས་ཆ་གཅིག་ཏུ་འཛོམས་པ་དང༌། གློ་བུར་དུ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་ཧུར་ཧུར་དུ་རྒྱག་པའི་རླུང་དང་འདྲ་བའི་སྒྲ་ཞིག་བྱུང་བ་དང༌། དེས་ནི་ཁོ་ཚོ་སྡོད་སའི་ཁང་པ་ཆ་ཚང་ཁྱབ། མེ་ནང་བཞིན་གྱི་ལྕེ་རྣམས་ཁོ་ཚོའི་མདུན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་བྲལ་ཏེ་སོ་སོའི་སྟེང་ལ་གནས། དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མ་གང་བར་གྱུར་ཞིང༌། དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་ནུས་མཐུ་གནང་བ་བཞིན་དུ་ཁོ་ཚོས་སྐད་རིགས་གཞན་རྣམས་སྤྱད་ནས་སྐད་ཆ་བཤད།

 

(Acts 2:1-4) When the day of Pentecost arrived, they were all together in one place. And suddenly there came from heaven a sound like a mighty rushing wind, and it filled the entire house where they were sitting. And divided tongues as of fire appeared to them and rested on each one of them. And they were all filled with the Holy Spirit and began to speak in other tongues as the Spirit gave them utterance.

 

The Spirit came to Peter and all those with him on that first occasion in a very special way. And people wondered how it was that Galilean country folk could speak in their various languages (vv.5-13).

 

མཛད་པ། 2:14-16

དེ་ནས་པེ་ཏྲོས་སྐུ་ཚབ་བཅུ་གཅིག་པོ་དང་མཉམ་དུ་ལངས་ཏེ་སྐད་ཆེན་པོས་མི་ཚོགས་ལ་ “ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་པ་དང་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་གནས་པ་ཐམས་ཅད། ངས་དོན་འདི་གསལ་བཤད་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་པས་ང་ལ་ནན་གྱིས་ཉོན་དང༌། ད་ལྟ་ཞོགས་པའི་ཆུ་ཚོད་དགུ་པ་ལས་མ་ཡིན་པས་ཁྱེད་ཚོའི་སེམས་ལ་མི་འདི་ཚོ་ཆང་གིས་ར་བཟི་བར་སྙམ་ན་ཡང་དེ་ལྟར་མིན། དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་ཐོས་པ་དེ་ལུང་སྟོན་པ་ཡོ་ཨེལ་གྱིས་ལུང་བསྟན་དང་མཐུན་ཏེ།

 

(Acts 2:14-16) But Peter, standing with the eleven, lifted up his voice and addressed them: “Men of Judea and all who dwell in Jerusalem, let this be known to you, and give ear to my words. For these people are not drunk, as you suppose, since it is only the third hour of the day. But this is what was uttered through the prophet Joel: …

 

Peter, who before had been weak and fearful but now converted, first explains how it was prophesied that the Holy Spirit would be poured out on people of all ages and kinds. Then three times he boldly preaches ‘this Jesus’:

 

མཛད་པ། 2:14-16

ཀྱེ་ཡི་སི་ར་ཨེལ་པ་རྣམས། ངའི་གཏམ་ལ་ཉོན་ཅིག ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་གསལ་ལྟར་ཁྱེད་ཚོའི་དཀྱིལ་ལ་ན་ཙ་རེལ་པ་ཡེ་ཤུས་ནུས་མཐུ་ལྡན་པའི་མཛད་པ་དང༌། ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་དོན། གྲུབ་རྟགས་བཅས་མཛད། དཀོན་མཆོག་གིས་དེའི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ནི་ཁོང་གིས་མངགས་པ་ཡིན་པ་གསལ་པོར་བསྟན། དེ་ཡང་ཁོང་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་དགོངས་པ་དང་སྔོན་དུ་མཁྱེན་པ་ལྟར་ཁྱོད་རྣམས་ལ་གཏད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཁྲིམས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལག་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱང་ཤིང་སྒང་ལ་གཟེར་བརྒྱབ་སྟེ་བཀྲོངས་སུ་བཅུག་ཀྱང༌། འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བར་མཛད་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་བསླངས། གང་ལགས་ཤེ་ན། འཆི་བའི་དབང་གིས་ཁོང་འཛིན་མི་སྲིད།

 

(Acts 2:22-24) “Men of Israel, hear these words: Jesus of Nazareth, a man attested to you by God with mighty works and wonders and signs that God did through him in your midst, as you yourselves know – this Jesus delivered up according to the definite plan and knowledge of God, you crucified and killed by the hands of lawless men. God raised him up, loosing the pangs of death, because it was not possible for him to be held by it.  …

 

In this manner he challenges the Jews of Jerusalem, ‘You killed Jesus, a man shown by God to be your Messiah.’ He goes on:

 

མཛད་པ། 2:32-33

དཀོན་མཆོག་གིས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་དེ་ཉིད་གསོན་པོར་བསླངས་པ་ལ་ང་ཚོ་ཚང་མས་དཔང་པོ་བྱེད། དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱག་གཡས་སུ་འཕགས་ཏེ་ཡབ་ནས་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་གནང་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཞལ་ཆད་ཐོབ་ནས་ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་འདི་ཁོང་གིས་འབྱུང་བར་མཛད།

 

(Acts 2:32-33) “This Jesus God raised up, and of that we all are witnesses. Being therefore exalted at the right hand of God, and having received from the Father the promise of the Holy Spirit, he has poured out this that you are seeing and hearing. …

He explains: ‘For the scripture foretold that the Holy Messiah (v.27) would not stay dead (vv.27,31). But God would raise him to sit on God’s throne in heaven (34,35), from where he would send the Holy Spirit to take his place on earth, as has happened today.’

 

མཛད་པ། 2:36

དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱང་ཤིང་ལ་བརྒྱངས་པའི་ཡེ་ཤུ་འདི་ནི་དཀོན་མཆོག་གིས་གཙོ་བོ་དང་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀར་བསྐོས་པ་ཡིན་པར་ཡི་སི་ར་ཨེལ་ཡོངས་ཀྱིས་ནན་ཏན་གྱིས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་” ཅེས་གསུངས།

 

(Acts 2:36) “Let all the house of Israel therefore know for certain that God has made him both Lord and Christ, this Jesus whom you crucified.”

 

And Peter makes direct accusation, ‘You killed Jesus, the One whom God appointed High Lord and Saviour Messiah.’

And he continues with a long talk, urging them to repent of this terrible crime and turn their lives round (vv.37-40), with the result that about 3000 are baptized and join the company of the disciples that same day (v.41).

See how Peter has changed and how God is using him!