Bible Study – Jesus the Messiah #050

Bible Study – Jesus the Messiah #050

མད་ཐཱ། 21:12-13

12 ཡེ་ཤུ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་ཕེབས་ནས། དེར་ཡོད་པའི་ཉོ་ཚོང་མཁན་རྣམས་ཕྱི་ལ་བཏོན་པར་མཛད། དངུལ་རྗེ་མཁན་གྱི་ཅོག་ཙེ་དང་ཕུག་རོན་ཚོང་མཁན་གྱི་འདུག་སྟེགས་ཀྱང་སར་བསྒྱེལ།

13 ཁོང་གིས་མི་དེ་ཚོར་ “དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས། ངའི་ཁང་པ་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་སའི་ཁང་པ་ཟེར་བར་འགྱུར་ཞེས་འཁོད། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཚོས་ཇག་ཚང་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་སྒྱུར་འདུག་” ཅེས་གསུངས།


Matthew 21:12-13

12 And Jesus entered the temple and drove out all who sold and bought in the temple, and he overturned the tables of the money-changers and the seats of those who sold pigeons. 13 He said to them, “It is written, ‘My house shall be called a house of prayer,’ but you make it a den of robbers.”

Study notes –

  1. Jesus cleanse the Temple with a clear definite call for repentance unto God
  2. God’s demand for godly living did not change


ཡེར་མི་ཡཱ 7:5-11

5ཁྱོད་ཚོའི་སྡོད་སྟངས་ལ་བསྒྱུར་བ་དང་ཁྱོད་ཚོས་བྱེད་བཞིན་པའི་བྱ་བ་རྣམས་མཚམས་འཇོགས་བྱོས་ཤིག ཁྱོད་ཚོས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་ཁྲིམས་དྲང་པོ་བྱོས་ཤིག། 6ཕྱི་རྒྱལ་བ་དང་དྭ་ཕྲུག་དང་ཡུག་མོ་རྣམས་མཐོང་ཆུང་བྱ་རྒྱུ་མཚམས་འཇོགས་བྱོས་ཤིགལ་འདིར་མི་སྐྱོན་མེད་གསོད་རྒྱུར་མཚམས་འཇོགས་བྱེད་དགོས། ལྷ་གཞན་ལ་མཆོད་རྒྱུར་མཚམས་འཇོགས་བྱེད་དགོས། དེས་ཁྱོད་ཚོ་མེད་པར་བཟོས་ཡོང་། 7ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ལ་བསྒྱུར་བ་བཏང་བ་ཡིན་ན་ངས་ཁྱོད་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོར་གཏན་གྱི་ཆེད་དུ་བདག་པར་སྤྲད་པའི་ཡུལ་འདིར་ཁྱོད་ཚོ་སྡོད་དུ་འཇུག་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།

8ལྟོས་དང་ཁྱོད་ཚོས་བསླུ་འཁྲིད་ཀྱི་གཏམ་ལ་བློ་བཅོལ་བ་དང་། 9ཁྱོད་ཀྱིས་རྐུས་པ་དང་མི་གསོད་པ་དང་ལོག་གཡེམ་དང་རྫུན་གྱི་མནའ་སྐྱེལ་བ་དང་། བྷལ་ལ་དམར་མཆོད་ཕུལ་བ་དང་སྔོན་ལ་མ་ཤེས་པའི་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་བཅས་བྱས་ཡོད། 10ཁྱོད་ཀྱིས་ངས་མི་དགའ་བ་འདི་ཚོ་བྱེད་ཅིང་དེ་ནས་ཡོང་ནས་ངའི་མཆོད་ཁང་དུ་ངའི་དྲུང་དུ་ལངས་ནས་ང་ཚོ་བརྟེན་པོ་ཡོད་ཅེས་སོ། 11ཁྱོད་ཚོའི་བསམ་བློར་ངའི་མཆོད་ཁང་འདི་ཇག་པ་ཡིབ་པའི་ས་གནས་རེད་བསམ་གྱི་འདུག་གམ། ཁྱོད་ཚོས་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་ངས་མཐོང་ཡོད།


Jeremiah 7:5-11

5 “For if you truly amend your ways and your deeds, if you truly execute justice one with another, 6 if you do not oppress the sojourner, the fatherless, or the widow, or shed innocent blood in this place, and if you do not go after other gods to your own harm, 7 then I will let you dwell in this place, in the land that I gave of old to your fathers forever.

8 “Behold, you trust in deceptive words to no avail. 9 Will you steal, murder, commit adultery, swear falsely, make offerings to Baal, and go after other gods that you have not known, 10 and then come and stand before me in this house, which is called by my name, and say, ‘We are delivered!’—only to go on doing all these abominations? 11 Has this house, which is called by my name, become a den of robbers in your eyes? Behold, I myself have seen it, declares the Lord.

Bible Study – Jesus the Messiah #049

Bible Study – Jesus the Messiah #049

མད་ཐཱ། 21:1-9

1 ཁོང་རྣམས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཉེ་འགྲམ་དུ་ཕེབས་སྐབས། སྐྱུར་རུ་ཤིང་གི་རིའི་ངོས་སུ་ཡོད་པའི་གྲོང་སྡེ་པེ་ཕ་གེ་ཞེས་བྱ་བའི་ས་ཆ་དེར་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་གཉིས་མངགས་ཏེ།

2 ཁོ་ཚོར་ “ཁྱེད་ཚོ་མདུན་ལ་ཡོད་པའི་གྲོང་སྡེ་དེ་ལ་སོང་དང༌། དེར་སླེབས་མ་ཐག་ཏུ་བོང་བུ་དང་བོང་ཕྲུག་བཏགས་ཡོད་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། དེ་ཚོ་བཀྲོལ་ནས་ངའི་རྩར་འཁྲིད་ཤོག

3 གལ་སྲིད་སུ་ཞིག་གིས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་ཇི་ཞིག་ཟེར་ན། གཙོ་བོ་ལ་དགོས་ཞེས་སྨྲོས་དང༌། དེས་མྱུར་དུ་གཏོང་བར་འགྱུར་” ཞེས་གསུངས།

4 འདི་ནི་ལུང་སྟོན་པ་བརྒྱུད་ནས་གསུངས་པ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ཏེ།

5 ཙི་ཡོན་ཡུལ་གྱི་བུ་མོར་སྨྲོས།།





6 ཉེ་གནས་དེ་རྣམས་སོང་ནས་ཡེ་ཤུས་བཀའ་གནང་བ་ལྟར་བྱས་ཏེ།

7 བོང་བུ་དང་བོང་ཕྲུག་འཁྲིད་ཡོང་ནས། རང་གི་ཕྱི་གོས་དེའི་སྟེང་ལ་བཞག་སྟེ་ཁོང་གིས་དེ་ལ་བཞུགས།

8 མི་ཚོགས་མང་པོས་རང་གི་གྱོན་པ་ལམ་ལ་བཏིང་ཞིང༌། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཤིང་གི་ཡལ་ག་བཅད་དེ་ལམ་དུ་བཀྲམ།

9 ཁོང་གི་སྔོན་ནས་འགྲོ་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲངས་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཆེན་པོས།






Matthew 21:1-9

Now when they drew near to Jerusalem and came to Bethphage, to the Mount of Olives, then Jesus sent two disciples, 2 saying to them, “Go into the village in front of you, and immediately you will find a donkey tied, and a colt with her. Untie them and bring them to me. 3 If anyone says anything to you, you shall say, ‘The Lord needs them,’ and he will send them at once.” 4 This took place to fulfill what was spoken by the prophet, saying,

5 “Say to the daughter of Zion, ‘Behold, your king is coming to you, humble, and mounted on a donkey, on a colt, the foal of a beast of burden.’”

6 The disciples went and did as Jesus had directed them. 7 They brought the donkey and the colt and put on them their cloaks, and he sat on them. 8 Most of the crowd spread their cloaks on the road, and others cut branches from the trees and spread them on the road. 9 And the crowds that went before him and that followed him were shouting, “Hosanna to the Son of David! Blessed is he who comes in the name of the Lord! Hosanna in the highest!”

Study notes –

  1. Jesus enter Jerusalem as king and prophet chosen of God
  2. Jesus as king and prophet call for repentance unto God
  3. Soon after, people begin to show they prefer a king to deliver them from Roman rule instead


ཛ་ཀར་ཡ 9:9

ཛི་ཡོན་ཡུལ་གྱི་མི་མང་རྣམས། དགའ་མགུར་སྤྱོད་ཅིག། ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་གྱི་མི་མང་རྣམས། དགའ་བ་ཆེན་པོས་སྐད་འབོད་སྒྲོགས་ཤིག། སྟོས་ཤིག། གཟི་བརྗིད་དཔལ་དང་རྒྱལ་ཁའི་ངང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་རྩར་ཕེབས། ཉམས་ཆུང་དུ་བོང་བུའི་སྟེང་། ཡང་བོང་བུའི་རྟེའུའི་སྟེང་དུ་འཆིབས་ནས་ཕེབས་པར་འགྱུར།


Zechariah 9:9

Rejoice greatly, O daughter of Zion! Shout aloud, O daughter of Jerusalem! Behold, your king is coming to you; righteous and having salvation is he, humble and mounted on a donkey, on a colt, the foal of a donkey.

Bible Study – Jesus the Messiah #048

Bible Study – Jesus the Messiah #048

མད་ཐཱ། 20:17-19

17 ཡེ་ཤུ་རྒྱལ་ས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་ཕེབས་པའི་དུས་སུ་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ཟུར་དུ་འཁྲིད་དེ་ཁོ་རྣམས་ལ།

18 “ཉོན་ཞིག ད་ལྟ་ང་ཚོ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དུ་འགྲོ་བཞིན་ཡོད། མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱི་དབང་འོག་ཏུ་བཏང་ནས། ཁོ་ཚོས་ཁོ་རང་གསོད་དགོས་པའི་ཁྲིམས་ཐག་བཅད་ནས།

19 ཁོང་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་གཏད་དེ། ཁོ་ཚོས་ཁོ་རང་ལ་འཕྱ་དམོད་བྱེད་པ་དང༌། རྟ་ལྕག་གིས་བརྡུངས་ནས་རྒྱང་ཤིང་སྒང་ལ་བརྒྱངས་པའི་སྒོ་ནས་གསོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཉིན་གསུམ་པར་ཁོང་སླར་གསོན་པར་འགྱུར་ངེས་ཡིན་” ཞེས་གསུངས།

Matthew 20:17-19

17 And as Jesus was going up to Jerusalem, he took the twelve disciples aside, and on the way he said to them, 18 “See, we are going up to Jerusalem. And the Son of Man will be delivered over to the chief priests and scribes, and they will condemn him to death 19 and deliver him over to the Gentiles to be mocked and flogged and crucified, and he will be raised on the third day.”

Study notes –

  1. Jesus again speaks of His suffering, death, and resurrection
  2. Psalm 22 did prophesy of Jesus suffering and death


གསུང་མགུར 22

1ཀྱེ་ང་ཡི་དཀོན་མཆོག། ཀྱེ་ང་ཡི་དཀོན་མཆོག་མཁྱེན། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སྤངས་བར་མཛད། ངས་ནི་ཁྱེད་ལས་སྐྱབས་གྲོགས་ཞུ་བའི་ཕྱིར། ཐབས་ཟད་ངང་དུ་སྐད་འབོད་འདོན་མོད་ཀྱང་།


2ང་ཡི་དཀོན་མཆོག་ཁྱེད་ལ་ཁོ་བོ་ཡིས། ཉིན་མོའི་དུས་སུ་ཞུ་འབོད་བྱས་མོད་ཀྱང་།


མཚན་མོར་ཞུ་འབོད་བྱས་ནའང་། སེམས་ལ་ངལ་གསོ་ཐོབ་མ་བྱུང་།



4ང་ཚོའི་མེས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱེད་ལ་བློ་བཅོལ་ཞུས། དེ་ཚོས་ཁྱེད་ལ་བློ་གཏད་ཞུས་པས་རྐྱེན།


5དེ་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཞུ་འབོད་བྱས་པའི་རྐྱེན། དེ་ཚོ་ཉེན་ཁའི་འཇིགས་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར།

དེ་ཚོས་ཁྱེད་ལ་བློ་གཏད་ཇི་བྱས་བཞིན། སེམས་སྡུག་བློ་འཕམ་ནམ་ཡང་མི་བྱས་སོ།

6འོན་ཀྱང་ང་ནི་འགྲོ་བ་མི་ཞིག་མ་ཡིན་པར། སྲོག་ཆགས་འབུ་སྲིན་ཞིག་དང་མཚུངས་ཤིང་གནས།


7ང་ལ་མཐོང་མཁན་ཚང་མས་འཕྱ་བ་དང་། ལྕེ་བཏོན་མགོ་གཡུག་བྱེད་དོོ།

8ཁོ་ཚོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་བཅོལ་ཞུས་པ་བཞིན། ཁོང་གིས་ཁྱོད་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྐྱབས་པ་ཡིན་ནམ།

གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱོད་ལ་ཐུགས་སེམས་མཉེས་ཡོད་ན། ཁྱོད་ལ་སྐྱབས་གྲོགས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་གནང་ངམ།

9ང་ནི་ཐོག་མར་མངལ་ནས་སྐྱེས་པའི་དུས། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་ཉེན་མེད་འཁྲིད་ཕེབས་པ་དང།

ང་ནི་བྱིས་པ་ཆུང་ངུའི་དུས་སྐབས་ནས། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་བརྟེན་པོ་བཞག་གནང་ངོ།

10དེས་ན་ང་ནི་སྐྱེས་པའི་ཉིན་མོ་ནས། ཁྱེད་ལ་ཡིད་བཅོས་བློ་གཏད་ཞུས་པ་ཡིན།


11སྐུ་ཉིད་ང་ལས་རྒྱང་རིང་མ་བཞུགས་ཤིག། ང་ནི་དཀའ་ངལ་ནང་དུ་ཚུད་ཉེ་བས།


12ང་ཡི་ཕྱོགས་བཞིར་གླང་གིས་བསྐོར་བ་བཞིན། དགྲ་བོ་མང་པོས་ང་ལ་མཐའ་ནས་བསྐོར།


13སེང་གེ་བཞིན་དུ་ངར་ཞིང་ཁ་གདང་ནས། སྡེར་མོས་ང་ལ་རྩབ་ཧྲལ་བཟོ་བར་འདོད།

14ང་ཡི་སྟོབས་ཤུགས་ཉམས་ནས་ཡོད། ས་ལ་ཆུ་འབོ་བ་ལྟར་ཡལ་ནས་ཕྱིན།

ང་ཡི་རུས་པའི་ཚིགས་རྣམས་ལྷུ་གཞིག་ཅིང་། ང་ཡི་སེམས་ནི་སྤྲ་ཚིལ་བཞུ་བ་བཞིན་དུ་ཆགས་ནས་ཡོད།

15ང་ཡི་མགྲིན་པ་ས་རྡུལ་བཞིན་དུ་བསྐམ། ང་ཡི་ལྕེ་ནི་རྐན་ལ་ཡར་འབྱར་ཡོད།

ང་ནི་ཤི་བ་ཡིན་པར་ཆ་བཞག་ནས། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་ས་ཁར་དོར་བར་མཛད།

16མི་ངན་ཚོགས་ཀྱི་ང་ཡི་མཐའ་ནས་བསྐོར། ཁྱི་ཡི་ཚོགས་བཞིན་དེ་ཚོ་ངའི་རྩར་འཁོར།

ང་ཡི་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་ལ། སྡེར་མོས་སྦ་ར་རྒྱབ་སྟེ་རྨས་པར་བྱས།

17ང་ཡི་རུས་པ་ཚང་མ་མངོན་པས་ན། ང་ཡི་དགྲ་བོས་ང་ལ་མིག་ཅེ་རེའི་བལྟ་བཞིན་བསྡད་ནས་འདུག།

18ང་ཡི་གོས་ལ་དེ་ཚོས་རྒྱན་བརྒྱབ་ནས། ཕན་ཚུན་ཆ་བགོས་རྒྱབ་ནས་འཁྱེར་བར་བྱ།

19ཀྱེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁྱེད་ནི་ངའི་རྩར་ནས། ཐག་རིང་རྒྱང་དུ་ཕེབས་པར་མ་གནང་ཞིག།


20རལ་གྲིའི་འཇིགས་པར་ང་ལ་སྐྱབས་པར་མཛོད། ཁྱི་འདི་ཚོ་ལས་ངའི་སྲོག་སྐྱབས་པར་མཛོད།

21སེང་གེ་ཚོགས་ལས་ང་ལ་སྐྱབས་པར་མཛོད། ནགས་ཀྱི་གླང་རྒོད་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་ང་།


22ཉིད་ཀྱིས་མཛད་འཕྲིན་ཇི་མཛད་དག་གི་སྐོར། ངས་ནི་རང་གི་འབངས་ལ་བཤད་པར་བྱ།

དེ་ཚོའི་འདུ་ཚོགས་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་དུ་ང་། ཁྱེད་ལ་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་བརྗོད་ཞུ་བར་བྱ།






དེ་ཚོ་ལས་རང་གི་ཞལ་མི་འགྱུར། འོན་ཀྱང་དེ་ཚོས་སྐྱབས་གྲོགས་ཞུས་པའི་སྐབས།


25ཁྱེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་མཛད་འཕྲིན་མཐའ་དག་སྐོར། མི་ཚོགས་དབུས་སུ་ངས་ནི་ཁྱེད་ལ་བསྟོད།

ཁྱེད་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཞུ་མཁན་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད། རང་གི་དམ་བཅའི་དམར་མཆོད་འབུལ་བར་བྱ།

26དབུལ་པོས་རང་གི་སྨས་པ་བཞིན་དུ་ཁ་ཟས་རྙེད། གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་དྲུང་དུ་བཅར་མིས་ཁོང་ལ་བསྟོད།


27མི་རིགས་ཀུན་གྱིས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་དྲན་གསོ་བྱེད། འཇིག་རྟེན་ས་ཕྱོགས་ཀུན་གྱི་མི་རྣམས་ནི།

བློ་ཁ་བསྒྱུར་ནས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་བཅར། མི་རིགས་ཀུན་གྱིས་ཁོང་ལ་མཆོད་པར་འགྱུར།

28གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་མངའ་བདག་ཡིན་པས་ན། མི་རིགས་ཚང་མར་ཁོང་གིས་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོང་།

29ང་རྒྱལ་ཅན་རྣམས་ཁོང་དྲུང་སྒུར་བར་འགྱུར། འཆི་བ་མི་རྟག་ཅན་གྱི་མི་རྣམས་ནི།




31ད་བར་མ་སྐྱེས་པ་ཡི་མི་རྣམས་ལ། གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁོང་གིས་མི་འབངས་ལ།



Psalm 22

My God, my God, why have you forsaken me?
Why are you so far from saving me, from the words of my groaning?
2 O my God, I cry by day, but you do not answer,
and by night, but I find no rest.

3 Yet you are holy,
enthroned on the praises of Israel.
4 In you our fathers trusted;
they trusted, and you delivered them.
5 To you they cried and were rescued;
in you they trusted and were not put to shame.

6 But I am a worm and not a man,
scorned by mankind and despised by the people.
7 All who see me mock me;
they make mouths at me; they wag their heads;
8 “He trusts in the Lord; let him deliver him;
let him rescue him, for he delights in him!”

9 Yet you are he who took me from the womb;
you made me trust you at my mother’s breasts.
10 On you was I cast from my birth,
and from my mother’s womb you have been my God.
11 Be not far from me,
for trouble is near,
and there is none to help.

12 Many bulls encompass me;
strong bulls of Bashan surround me;
13 they open wide their mouths at me,
like a ravening and roaring lion.

14 I am poured out like water,
and all my bones are out of joint;
my heart is like wax;
it is melted within my breast;
15 my strength is dried up like a potsherd,
and my tongue sticks to my jaws;
you lay me in the dust of death.

16 For dogs encompass me;
a company of evildoers encircles me;
they have pierced my hands and feet —
17 I can count all my bones—
they stare and gloat over me;
18 they divide my garments among them,
and for my clothing they cast lots.

19 But you, O Lord, do not be far off!
O you my help, come quickly to my aid!
20 Deliver my soul from the sword,
my precious life from the power of the dog!
21     Save me from the mouth of the lion!
You have rescued me from the horns of the wild oxen!

22 I will tell of your name to my brothers;
in the midst of the congregation I will praise you:
23 You who fear the Lord, praise him!
All you offspring of Jacob, glorify him,
and stand in awe of him, all you offspring of Israel!
24 For he has not despised or abhorred
the affliction of the afflicted,
and he has not hidden his face from him,
but has heard, when he cried to him.

25 From you comes my praise in the great congregation;
my vows I will perform before those who fear him.
26 The afflicted shall eat and be satisfied;
those who seek him shall praise the Lord!
May your hearts live forever!

27 All the ends of the earth shall remember
and turn to the Lord,
and all the families of the nations
shall worship before you.
28 For kingship belongs to the Lord,
and he rules over the nations.

29 All the prosperous of the earth eat and worship;
before him shall bow all who go down to the dust,
even the one who could not keep himself alive.
30 Posterity shall serve him;
it shall be told of the Lord to the coming generation;
31 they shall come and proclaim his righteousness to a people yet unborn,
that he has done it.