PETER APOSTLE OF JESUS CHRIST Acts Chapter 8 verses 4-25 – Peter and John see Samaritans join the Church

PETER  APOSTLE  OF  JESUS  CHRIST

 

Acts Chapter 8 verses 4-25 – Peter and John see Samaritans join the Church (For whole text see separate post)

 

A. How the Gospel was received by the Samaritans

1.Because of strong persecution believers left Jerusalem, and some of them come to Samaria.

Verse 5

Philip went down to the city of Samaria and proclaimed to them the Christ.

ཕི་ལིབ་ས་མར་ཡཱ་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཞིག་ལ་ཕྱིན་ནས་དེར་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་འཕྲིན་བཟང་བསྒྲགས།

[Note: The Samaritans and the Jews often hated each other, because of a different point of view regarding Israel’s dharma (chos-lugs). Yet the Samaritans were also waiting of Christ Messiah to come]

2.There was a big response.

Verses 6,7

And the crowds with one accord paid attention to what was being said by Philip when they heard him and saw the signs which he did. For unclean spirits, crying out with a loud voice, came out of many who had them, and many who were paralyzed or lame were healed. So there was much joy in that city.

མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཕི་ལིབ་ཀྱིས་གསུངས་པའི་བསྟན་པ་ཐོས་ཤིང༌། ཁོང་གིས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་མཐོང་ནས་ཡིད་མཐུན་ཏེ་ཁོང་གི་གསུང་ལ་ཉན། གང་ཡིན་ཞེ་ན། གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་རྣམས་སྐད་ངན་ཆེན་པོ་ཤོར་ཏེ་མི་མང་པོའི་ལུས་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ཞིང༌། ཞ་བོ་དང་ཡན་ལག་བསྐམས་པ་མང་པོ་ནད་ལས་ཐར་བར་གྱུར།

3. But despite being baptized in the name of Jesus no one showed special signs of having received the Holy Spirit.

4. When Peter and John came to pray with laying on of hands, the Spirit falls on them.

 

B. How Simon, Samaria’s famous magician, reacted to the gospel

1. Seeing in Philip’s ministry a power greater than his own, Simon the Sorcerer (sngags-pa), believes and is baptized.

Verse 13

Even Simon himself believed, and after being baptized he continued with Philip. And seeing signs and great miracles performed, he was amazed.

ཐ་ན་སི་མོན་གྱིས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་བྱས་ཏེ་ཁྲུས་གསོལ་བླངས་ནས་ཕི་ལིབ་དང་འགྲོགས། སི་མོན་གྱིས་ཕི་ལིབ་ཀྱི་གྲུབ་རྟགས་དང་ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་དོན་མཐོང་བས་ཧ་ལས་པར་གྱུར།

2. Then being even further amazed by Peter and John’s ministry, he is tempted to want the same power and thinks he can buy it, perhaps in the form of some super-powerful mantra (sngags), to use for his own prestige and profit.

3. He is firmly rebuked by Peter and told to repent.

 

C. How the Jerusalem Church responded to the news about Samaria

1. The apostles take immediate interest in events (v.14).

2. Peter and John find none of the signs of the Holy Spirit among the baptized believers. So they pray for them.

Verse 17

Then they laid their hands on them and they received the Holy Spirit.

དེ་ནས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གཉིས་ཀྱིས་ས་མར་ཡཱ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་ཕྱག་འཇོག་པར་མཛད་པས་ཁོ་ཚོར་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཐོབ།

3. When the Spirit does fall on them, the apostles continue preaching to other Samaritans (v.25).

4. The apostles had learned, from this unusual delay in the giving of the Spirit, that even Samaritans are accepted into the church. It was the fulfilment of Jesus’s command to take the gospel even to Samaria (Acts 1:8).

 

D. What we may learn from the case of Simon

1. It is God who chooses what gifts he gives to men (v.20).

2. Those gifts are not to be used for our personal profit (1 Peter 4:10,11).

 

**************

 

In future weeks we shall be reading how Peter was involved in the continuing spread of the good news; and even beyond Samaria to the rest of the world, as Jesus had said it would (Acts 1:8).

“You will be my witnesses in Jerusalem and in all Judea and Samaria, and to the end of the earth”

མཛད་པ། 8:4-25

4 ཁ་འཐོར་བ་རྣམས་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་སྟེ་ཡུལ་སོ་སོར་ཕྱིན་པ་རེད།

5 ཕི་ལིབ་ས་མར་ཡཱ་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཞིག་ལ་ཕྱིན་ནས་དེར་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་འཕྲིན་བཟང་བསྒྲགས།

6 མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཕི་ལིབ་ཀྱིས་གསུངས་པའི་བསྟན་པ་ཐོས་ཤིང༌། ཁོང་གིས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་མཐོང་ནས་ཡིད་མཐུན་ཏེ་ཁོང་གི་གསུང་ལ་ཉན།

7 གང་ཡིན་ཞེ་ན། གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་རྣམས་སྐད་ངན་ཆེན་པོ་ཤོར་ཏེ་མི་མང་པོའི་ལུས་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ཞིང༌། ཞ་བོ་དང་ཡན་ལག་བསྐམས་པ་མང་པོ་ནད་ལས་ཐར་བར་གྱུར།

8 དེའི་ཕྱིར་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་མི་རྣམས་ཧ་ཅང་དགའ་བར་འགྱུར།

9 ཡང་སི་མོན་ཟེར་མཁན་ཞིག་གིས་སྔར་ནས་ད་བར་གྲོང་ཁྱེར་དེར་མཐུ་བརྒྱབ་ནས་ས་མར་ཡཱ་ཡུལ་གྱི་མི་རྣམས་ཡ་མཚན་སྐྱེས་སུ་བཅུག ཁོས་རང་བསྟོད་བྱས་ཏེ།

10 མི་མཐོ་དམན་ཚང་མས་ཁོ་ལ་ཉན་ཞིང་ “མི་འདི་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ནུས་མཐུ་ཆེན་པོ་ཟེར་བ་དེ་ཡིན་” ཞེས་སྨྲས།

11 ཁོས་ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་ནས་མཐུ་ཡིས་ཁོ་ཚོར་ཡ་མཚན་སྐྱེས་སུ་བཅུག་པས་ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོའི་གཏམ་ལ་ནན་གྱིས་ཉན།

12 འོན་ཀྱང་ཕི་ལིབ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་དང་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་མཚན་གྱི་སྐོར་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་མཁན་ཡིན་པ་ལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་བྱས་ནས། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་གཉིས་ཀས་ཁྲུས་གསོལ་བླངས།

13 ཐ་ན་སི་མོན་གྱིས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་བྱས་ཏེ་ཁྲུས་གསོལ་བླངས་ནས་ཕི་ལིབ་དང་འགྲོགས། སི་མོན་གྱིས་ཕི་ལིབ་ཀྱི་གྲུབ་རྟགས་དང་ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་དོན་མཐོང་བས་ཧ་ལས་པར་གྱུར།

14 ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་ཡོད་པའི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱིས་ས་མར་ཡཱ་པས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ལ་དད་པ་བྱེད་པ་ཐོས་སྐབས། ཁོང་ཚོས་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་ཕི་ལིབ་དང་བཅས་པའི་རྩར་མངགས།

15 ཁོང་ཚོ་གཉིས་མར་ཕེབས་ནས་ས་མར་ཡཱ་པ་རྣམས་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་འཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་སྨོན་ལམ་ཞུས།

16 གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཁོ་རྣམས་ཀྱིས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་ཁྲུས་གསོལ་བླངས་ཀྱང༌། དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཁོ་ཚོར་ད་དུང་མར་མ་བབས་པས་སོ།

17 དེ་ནས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གཉིས་ཀྱིས་ས་མར་ཡཱ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་ཕྱག་འཇོག་པར་མཛད་པས་ཁོ་ཚོར་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཐོབ།

18 སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་འཇོག་པར་མཛད་པའི་སྒོ་ནས་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་གནང་བར་མཐོང་ནས་སི་མོན་གྱིས་ཁོང་རྣམས་ལ་དངུལ་སྟེར་གྲབས་བྱས་ཏེ་

19 “ངས་མི་སུ་ཞིག་ལ་ལག་པ་བཞག་པ་དེས་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་འཐོབ་ཕྱིར་དབང་དེ་ང་ལའང་གནང་བར་མཛོད་” ཅེས་སྨྲས།

20 འོན་ཀྱང་པེ་ཏྲོས་ཁོ་ལ་ “དཀོན་མཆོག་གི་གནང་སྦྱིན་ནི་དངུལ་གྱིས་འཐོབ་པར་བསམས་པས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་དངུལ་གཉིས་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཤོག

21 དཀོན་མཆོག་གི་སྤྱན་སྔར་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་དྲང་པོ་མེད་པས་ཁྱོད་ལ་དོན་འདིའི་སྐལ་བའམ་འབྲེལ་བ་ཅིའང་མེད།

22 དེའི་ཕྱིར་ངན་སེམས་འདི་སྤངས་ནས་སེམས་སྒྱུར་བ་དང༌། གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ་ཅིག ཁོང་གི་ཐུགས་དགོངས་དང་མཐུན་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ངན་སེམས་ཀྱི་སྡིག་ཉེས་སེལ་བར་འགྱུར།

23 གང་ལགས་ཤེ་ན། ཁྱོད་ནི་ཆེས་ཕྲག་དོག་བྱེད་མཁན་དང༌། སྡིག་ཉེས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ཡིན་པ་ངས་མཐོང་” ཞེས་གསུངས།

24 ལན་དུ་སི་མོན་གྱིས་ “ཁྱེད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་ང་ལ་ཅིའང་མི་འབབ་པའི་ཆེད་དུ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ངའི་དོན་དུ་གཙོ་བོ་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པར་མཛོད་ཅིག་” ཅེས་སྨྲས།

25 དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་བསྒྲགས་པ་དང་དཔང་པོ་བྱས་པའི་རྗེས་སུ་ས་མར་ཡཱ་ཡུལ་གྱི་གྲོང་གསེབ་མང་པོར་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་སྟེ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་ཕྱིར་ལོག་ཕེབས་སོ།

Acts 8:4-25

4 Now those who were scattered went about preaching the word.

5 Philip went down to the city of Samaria and proclaimed to them the Christ.

6 And the crowds with one accord paid attention to what was being said by Philip, when they heard him and saw the signs that he did.

7 For unclean spirits, crying out with a loud voice, came out of many who had them, and many who were paralyzed or lame were healed.

8 So there was much joy in that city.

9 But there was a man named Simon, who had previously practiced magic in the city and amazed the people of Samaria, saying that he himself was somebody great.

10 They all paid attention to him, from the least to the greatest, saying, “This man is the power of God that is called Great.”

11 And they paid attention to him because for a long time he had amazed them with his magic.

12 But when they believed Philip as he preached good news about the kingdom of God and the name of Jesus Christ, they were baptized, both men and women.

13 Even Simon himself believed, and after being baptized he continued with Philip. And seeing signs and great miracles performed, he was amazed.

14 Now when the apostles at Jerusalem heard that Samaria had received the word of God, they sent to them Peter and John,

15 who came down and prayed for them that they might receive the Holy Spirit,

16 for he had not yet fallen on any of them, but they had only been baptized in the name of the Lord Jesus

17 Then they laid their hands on them and they received the Holy Spirit.

18 Now when Simon saw that the Spirit was given through the laying on of the apostles’ hands, he offered them money,

19 saying, “Give me this power also, so that anyone on whom I lay my hands may receive the Holy Spirit.”

20 But Peter said to him, “May your silver perish with you, because you thought you could obtain the gift of God with money!

21 You have neither part nor lot in this matter, for your heart is not right before God.

22 Repent, therefore, of this wickedness of yours, and pray to the Lord that, if possible, the intent of your heart may be forgiven you.

23 For I see that you are in the gall of bitterness and in the bond of iniquity.

24 And Simon answered, “Pray for me to the Lord, that nothing of what you have said may come upon me.”

25 Now when they had testified and spoken the word of the Lord, they returned to Jerusalem, preaching the gospel to many villages of the Samaritans.