ལོ་ཀུ 14 – Luke 14

ལོ་ཀུ 14 – Luke 14

14:1-6  ཡང་ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་ཞིག༌ལ།  སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ཁོང་ཉིད་ཕ་རུ་ཤི་པའི་དཔོན་ཚང་ཞིག་ལ་ཞལ་ཟས་བཞེས་པར་ཕེབས་པ༌དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལྐོག་ནས་བལྟས་ཤིང་བརྟག་གོ། 

ཁོང་གི་མདུན་དུ་དམུ་ཆུ་བྱུང་བའི་མི་ཞིག་ཡོད༌ཅིང༌།  སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་བཀའ་ཁྲིམས་ཀྱི་མཁས་པ་དང་ཕ་རུ་ཤི་པ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད༌དུ།  ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་ལ་ནད་གསོ་བ་ནི་བཀའ་ཁྲིམས་དང་མཐུན་ནམ་མི་མཐུན་ཞེས་དྲིས༌ཀྱང༌།  དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལན་ཅི་ཡང་མ་བཏབ་བོ།།

སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་མི་དེ་བསྐྱོར་ཞིང་ནད་གསོས་ཏེ་ཕྱིར་འགྲོ་རུ་བཅུག་པ་དང་།  ཡང་ཁོང་གིས་འདི་སྐད༌དུ།  ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་ལ་ཁྱོད་རྣམས་ལས་སུ་ཞིག་གིས་རང་གི་བུའམ་བ་གླང་ཞིག་དོང་ཆུའི་ནང་དུ་ལྷུང་ན་དེ་མྱུར་བ་མྱུར་དུ་ཕྱིར་ལེན་པར་མི་བྱེད་དམ་ཞེས་གསུངས་པ༌ན།  དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལན་འདེབས་མ་ནུས༌སོ།།

 

One Sabbath, when he went to dine at the house of a ruler of the Pharisees, they were watching him carefully. And behold, there was a man before him who had dropsy. And Jesus responded to the lawyers and Pharisees, saying, “Is it lawful to heal on the Sabbath, or not?” But they remained silent. Then he took him and healed him and sent him away. And he said to them, “Which of you, having a son or an ox that has fallen into a well on a Sabbath day, will not immediately pull him out?” And they could not reply to these things.

14:7-11  སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་མགྲོན་པོ་རྣམས་གྲལ་མགོ་རུ་སྡོད་པར་དགའ་བ་གཟིགས་ཏེ་དཔེ་ལ་སྦྱར་ནས་འདི་སྐད༌དུ།  སུ་ཞིག་གིས་ཁྱོད་རང་གཉེན་སྟོན་དུ་མགྲོན་ལ་བོས་པ༌ན།  གྲལ་མགོ་རུ་མ་འདུག་ཅིག ཧ་ལམ་ཁྱོད་ལས་ཀྱང་གོ་གནས་མཐོ་བའི་མི་གཞན་ཡང་བོས་ཡོད༌སྲིད།

དེ་ལྟར་ཡིན་ན།  ཁྱོད་དང་མི་གཞན་གདན་འདྲེན་ཞུ་མཁན་ཡོང༌སྟེ།  ཁྱོད་ཀྱི་སྡོད་གནས་མི་འདི་ལ་སྤྲོད་པར་གྱིས་ཞེས་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་ངེས༌པས།  ཁྱོད་རང་ངོ་གནོང་ཞིང་གྲལ་མཇུག་ཏུ་སྡོད་དགོས་པར་འགྱུར་རོ།།

འོན་ཀྱང་མི་གཞན་གྱིས་ཁྱོད་རང་མགྲོན་དུ་བོས་ན།  དེ་ལ་སོང་ནས་གྲལ་མཇུག་ཏུ་སྡོད༌དང༌།  རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁྱོད་རང་གདན་འདྲེན་ཞུ་མཁན་དེ་ཉིད་ཡོང་ནས། གྲོགས་པོ༌ལགས།  ཁྱེད་རང་གྲལ་མགོ་རུ་བཞུགས་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱིར༌རོ།།  དེའི་དུས༌སུ། མགྲོན་པོ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཁྱོད་ལ་བརྩི་བཀུར་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།

རྒྱུ་མཚན་ནི་སུ་ཞིག་གིས་རང་ཉིད་མཐོ་བར་བཟུང་ན་དམན་པར་འགྱུར་བ༌དང༌།  སུ་ཞིག་གིས་རང་ཉིད་དམན་པར་བཟུང་ན་མཐོ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།

 

Now he told a parable to those who were invited, when he noticed how they chose the places of honor, saying to them, “When you are invited by someone to a wedding feast, do not sit down in a place of honor, lest someone more distinguished than you be invited by him, and he who invited you both will come and say to you, ‘Give your place to this person,’ and then you will begin with shame to take the lowest place. But when you are invited, go and sit in the lowest place, so that when your host comes he may say to you, ‘Friend, move up higher.’ Then you will be honored in the presence of all who sit at table with you. For everyone who exalts himself will be humbled, and he who humbles himself will be exalted.”

14:12-14  ཡང་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་རང་ཉིད་གདན་འདྲེན་ཞུ་མཁན་ལ་འདི་སྐད༌དུ།  ཁྱོད་ཀྱིས་གུང་ཚིགས་དང་ཡང་ན་དགོང་ཇ་བཤམ་པའི་སྐབས༌སུ།  རང་གི་གྲོགས༌པོའམ།  སྤུན།  གཉེན༌ཉེ།  ཁྱིམ་མཚེས་ཕྱུག་པོ་རྣམས་མ་འབོད༌ཅིག  དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཕལ་ཆེར་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཁྱོད་རང་ཕྱིར་གདན་དྲངས་ནས་དྲིན་ལན་འཇལ་བར་འགྱུར།

འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་གསོལ་སྟོན་བཤམས་ན་དབུལ་པོ༌དང༌།  དབང་བོ་སྐྱོན༌ཅན།  གྱོལ་པོ།  ལོང་བ་སོགས་བོས༌དང༌།  ཁྱོད་ལ་བདེ་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།  རྒྱུ་མཚན་ནི་མི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་དྲིན་ལན་འཇལ་ཐབས་མེད༌ནའང༌།  མི་རྣམ་དག་རྣམས་སླར་གསོན་པར་འགྱུར་བའི་དུས་སུ་ཁྱོད་ལ་དྲིན་ལན་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

 

He said also to the man who had invited him, “When you give a dinner or a banquet, do not invite your friends or your brothers or your relatives or rich neighbors, lest they also invite you in return and you be repaid. But when you give a feast, invite the poor, the crippled, the lame, the blind, and you will be blessed, because they cannot repay you. For you will be repaid at the resurrection of the just.”

14:15-24  དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་དང་ལྷན་དུ་གྲལ་ལ་བཞུགས་པའི་མི་གཅིག་གིས་གསུང་དེ་ཐོས་པ་དང་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ལ། དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་དུ་ཞལ་ཟས་བཞེས་མཁན་ཐམས་ཅད་བདེའོ་ཞེས་སྨྲས་པ༌དང༌།  སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་འདི་སྐད་དུ།  དེ་ཡང་མི་ཞིག་གིས་གསོལ་སྟོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཤམས་ཏེ་མི་མང་པོ་མགྲོན་དུ་བོས༌ཤིང༌།

དགོང་ཟས་ཀྱི་དུས༌སུ།  རང་གི་གཡོག་པོ་མངགས་ཏེ་བོས་པའི་མགྲོན་པོ་རྣམས༌ལ།  ཤོག༌དང༌།  ཐམས་ཅད་སྟ་གོན་བྱས་ཚར་ཞེས་སྨྲས་སོ།།  འོན་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཚང་མས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་གཡོལ་ཐབས་བྱས་ཤིང་།  མི་སྔ་མ་དེ་ན༌རེ།  ངས་ས་ཞིང་ཞིག་ཉོས་ཤིང་དེ་ལ་བལྟ་རུ་འགྲོ་དགོས་པས་དགོངས་འགལ་མེད་པར་ཞུ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། 

མི་གཞན་ན༌རེ།  ངས་བ་གླང་དོར་ལྔ་ཉོས་ཤིང་ག་འདྲ་ཡིན་པར་བལྟ་རུ་འགྲོ་དགོས་པས་དགོངས་འགལ་མེད་པར་ཞུ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།  ཡང་མི་གཞན་ན༌རེ།  ངས་ཆུང་མ་བླངས་མ་ཐག་ཡིན་པས་འགྲོ་མི་ཐུབ་ཅེས་སྨྲས་སོ།། 

དེ་ནས་གཡོག་པོ་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་དོན་རྣམས་བདག་པོར་བཤད་པ༌ན།  བདག་པོ་ཁྲོས་ཏེ་ད་ལྟ་མྱུར་དུ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཁྲོམ་སྲང་ཆེ་ཆུང་ཀུན་ཏུ་སོང་ནས་དབུལ་པོ༌དང༌། དབང་བོ་སྐྱོན༌ཅན།  ལོང༌བ།  གྱོལ་པོ་སོགས་འདིར་ཁྲིད་ཤོག་ཅེས་གཡོག་པོ་ལ་བཀའ་གནང༌།  གཡོག་པོ་ན༌རེ། བདག་པོ༌ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་བཀའ་ལྟར་བསྒྲུབས་ཀྱང་ད་དུང་སྡོད་གནས་སྟོང་བ་མང་ངོ་ཞེས་ཞུས་པ༌ལ།

ཡང་བདག་པོ་ན༌རེ།  ཁྱོད་རང་གཞུང་ལམ་དང་ཞིང་བར་གྱི་ལམ་ཕྲན་དག་ཏུ་སོང་ནས་བདག་གི་ཁང་པར་མགྲོན་པོས་བཀང་བའི་ཕྱིར་དུ་ནན་གྱིས་བོས༌ཤིག  བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་བར་བྱ༌སྟེ།  སྔར་མགྲོན་དུ་བོས་པའི་མི་རྣམས་ལས་གཅིག་ཀྱང་བདག་གི་གསོལ་སྟོན་ལ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་སོ།།

 

When one of those who reclined at table with him heard these things, he said to him, “Blessed is everyone who will eat bread in the kingdom of God!” But he said to him, “A man once gave a great banquet and invited many. And at the time for the banquet he sent his servant to say to those who had been invited, ‘Come, for everything is now ready.’ But they all alike began to make excuses. The first said to him, ‘I have bought a field, and I must go out and see it. Please have me excused.’ And another said, ‘I have bought five yoke of oxen, and I go to examine them. Please have me excused.’ And another said, ‘I have married a wife, and therefore I cannot come.’ So the servant came and reported these things to his master. Then the master of the house became angry and said to his servant, ‘Go out quickly to the streets and lanes of the city, and bring in the poor and crippled and blind and lame.’ And the servant said, ‘Sir, what you commanded has been done, and still there is room.’ And the master said to the servant, ‘Go out to the highways and hedges and compel people to come in, that my house may be filled. For I tell you, none of those men who were invited shall taste my banquet.’”

14:25-35  ཡང་མི་སྐོར་ཚོ་མང་པོ་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་དང་ལྷན་དུ་ལམ་ལ་ཆས༌ཤིང༌།  ཁོང་གིས་ཞལ་ཕྱིར་འཁོར་ནས་མི་ཚོགས་ལ་འདི་སྐད༌དུ།  གལ་ཏེ་བདག་གི་མདུན་དུ་འོངས་པའི་མི་སུ་ཞིག་ཡིན་ཡང་རང་གི་ཕ་མ༌དང༌།  ཆུང༌མ།  བུ༌ཕྲུག  ཕུ༌ནུ།  ལྕམ་སྲིང་།  ཐ་ན་རང་གི་སྲོག་ལས་ཀྱང་བདག་ལ་གཅེས་པར་མི་བྱེད༌ན།  བདག་གི་རྗེས་འབྲང་པ་བྱ་མི་རུང༌ངོ་༎

ཡང་མི་སུས་ཀྱང་རང་གི་ཤིང་རྒྱ་གྲམ་ཁུར་ནས་བདག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མིན་ན་མི་དེའང་བདག་གི་རྗེས་འབྲང་པ་བྱ་མི་རུང༌ངོ་༎  ཡང་ཁྱོད་རྣམས་ལས་སུ་ཞིག་གིས་མཁར་ཞིག་བཟོ་འདོད༌ན། སྔོན་ལ་སར་བསྡད་ནས་འགྲོ་སོང་ག་ཙམ་དགོས་པ་རྩིས་བརྒྱབ་སྟེ་བཟོ་ཐུབ་མིན་ལ་བལྟ་བར་མི་བྱེད༌དམ། 

གལ་ཏེ།  དེ་ལྟར་མ་བྱས༌ཚེ།  མཁར་གྱི་རྨང་གཞི་བཏིངས་ཟིན་ནའང་བཟོ་མ་ཐུབ་ན།  དོན་དེ་མཐོང་བའི་མི་ཀུན་གྱིས་མི་དེ་ལ་འཕྱ་དགོད་བྱེད༌ཅིང༌།  མི་འདིས་མཁར་རྩིག་འགོ་བརྩམས་ཀྱང་འགྲུབ་མ་ཐུབ་ཅེས་ཟེར་བར་འགྱུར་རོ།།

ཡང་རྒྱལ་པོ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་གཞན་ཞིག་ལ་འཐབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་དུས༌ན།  སྔོན་ལ་སར་བསྡད་ནས་རང་དམག་ཆིག་ཁྲིས་ཕ་རོལ་པོའི་དམག་མི་ཉིས་ཁྲི་འཇོམས་ཐུབ་མིན་ལ་གྲོས་བྱ་མི་དགོས༌སམ།  གལ་ཏེ་དགྲའི་དམག་དཔུང་འཇོམས་མི་ནུས༌ན།  དགྲའི་དམག་དཔུང་རྒྱང་རིང་དུ་ཡོད་པའི་སྐབས་དང་བསྟུན་ནས་བང་ཆེན་མངགས༌ཏེ།  འདུམ་འགྲིག་ཡོང་བའི་གྲོས་བྱ་དགོས།

དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་རྣམས་ལས་སུ་ཞིག་ཡིན་ཡང་རང་ལ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་མི་བྱེད་ན་བདག་གི་རྗེས་འབྲང་པ་བྱ་མི་རུང༌ངོ་།།  སྤྱིར་ལན་ཚྭ་ནི་ལེགས་ཀྱང་དེའི་བྲོ་བ་ཡལ་བར་གྱུར༌ན།  ལན་ཚྭའི་བྲོ་བ་གང་གིས༌བསྐྱེད་དམ།  དེ་ནི་ས་ཞིང་ངམ་ལུད་ཀྱི་ནང་དུ་བཞག་ཀྱང་ཕན་མི་ཐོགས་པས་ཕྱི་རུ་འདོར་བར་འགྱུར་རོ།།  ཡང་རྣ་བ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཏམ་འདིར་ཉོན་ཅིག་ཅེས་གསུངས༌སོ།།

 

Now great crowds accompanied him, and he turned and said to them, “If anyone comes to me and does not hate his own father and mother and wife and children and brothers and sisters, yes, and even his own life, he cannot be my disciple. Whoever does not bear his own cross and come after me cannot be my disciple. For which of you, desiring to build a tower, does not first sit down and count the cost, whether he has enough to complete it? Otherwise, when he has laid a foundation and is not able to finish, all who see it begin to mock him, saying, ‘This man began to build and was not able to finish.’ Or what king, going out to encounter another king in war, will not sit down first and deliberate whether he is able with ten thousand to meet him who comes against him with twenty thousand? And if not, while the other is yet a great way off, he sends a delegation and asks for terms of peace. So therefore, any one of you who does not renounce all that he has cannot be my disciple.

“Salt is good, but if salt has lost its taste, how shall its saltiness be restored? It is of no use either for the soil or for the manure pile. It is thrown away. He who has ears to hear, let him hear.”

༄༄། །ཡེ་ཤུ་པའི་ཆོས་ལུགས་སྐོར་དྲི་བ་དྲིས་ལན། – Questions and answers about the Christian Faith (03)

༄༄།  །ཡེ་ཤུ་པའི་ཆོས་ལུགས་སྐོར་དྲི་བ་དྲིས་ལན།

Questions and answers about the Christian Faith

Originally published by “researchonwords”

སྡིག་པའི་འབྱུང་ཁུངས་ཀྱི་དྲི་བ་དྲིས་ལན།

ལེའུ་གསུམ་པ།

 

38  དྲི་བ།    འགྲོ་བ་མིའི་རིགས་རྒྱུད་ཀྱི་པ་ཕ་དང་ཨ་མ་དང་པོ་དེའི་སྡོད་གནས་ཀྱི་མིང་ག་རེ་རེད།

ལན།     ཁོང་ཚོ་སྡིག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྩ་བ་ནས་མེད་པའི་ཨི་ཌེ་ཟེར་བའི་ལྡུམ་ར་ཧ་ཅང་གི་ཞི་བ་

 

དང་སྤྲོ་སྣང་ལྡན་པ་ཞིག་གི་ནང་སྡོད་ཀྱི་ཡོད་པ་རེད།

 

39   དྲི་བ།     ཨེ་ཌ་དང་ཨིལྦ་གཉིས་ཀྱི་སེམས་པ་ག་འདྲ་ཡོད་པ་དང་།     ཁོང་ཚོས་བསམ་བློ་ག་རེ་གཏོང་གི་

ཡོད་པ་རེད།

ལན།     ཐོག་མ་ཁོང་གཉིས་སེམས་བཟང་པོ་ཡོད་པ་རེད།     ཡིན་ན་ཡང་རྗེས་ལ་ཁོང་ཚོས་དཀོན་མཆོག་

གི་བཀའ་ལ་བརྩི་མེད་བཏང་པ་དང་།     སྡིག་པའི་རྩ་བ་འགོ་ཚུགས་པ་རེད།    འདི་བྱུང་དུས་

                  ཁོང་ཚོའི་སེམས་པ་བཟང་པོ་དེ་ངན་པ་ཆགས་ནས་བསམ་བློ་ངན་པས་ཁེངས་པ་རེད།

 

40  དྲི་བ།     ཨེ་ཌམ་དང་ཨིལྦ་གཉིས་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ག་འདྲ་འགལ་པ་རེད།

ལན།     ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་གིས་མ་ཟོ་གསུངས་པའི་ཤིང་སྡོང་བྱེ་བྲག་ཅིག་ནས་ཤིང་འབྲས་

བཟས་ནས་ཁོང་གི་བཀའ་འགལ་པ་རེད།

 

41   དྲི་བ།    ཟ་མི་ཆོག་པའི་འབྲས་བུ་དེ་བཟས་པའི་ཉེས་པ་ག་རེ་རེད།

ལན།    རྩ་བའི་འབྲས་བུ་དེ་བཟས་པའི་ཉེས་པ་ཚབས་ཆེན་པོ་མིན་ན་ཡང་།    དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ལ་

བརྩི་མེད་གཏོང་རྒྱུ་དེ་སྡིག་པ་ཚབས་ཆེན་པོ་ཞེ་དྲག་ཡིན་པ་རེད།

 

42   དྲི་བ།    དཀོན་མཆོག་གིས་ཨེ་དང་ཨིལྦ་གཉིས་ལ་སྡིག་པའི་ཉེས་པ་ག་འདྲ་བཏང་གནང་པ་རེད།

ལན།    དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གཉིས་‘ཨི་ཌེན་གྱི་ལྡུམ་ར་’  ཟེར་བའི་ས་ཆ་སྙིང་རྗེ་པོ་དེ་ནས་རྒྱང་འབུད་

བཏང་གནང་པ་རེད།     ཁོང་ཚོའི་སྡིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་བ་དང་།     ན་བ་དང་།     འཆི་བའི་སྡུག་

བསྔལ་འགོ་ཚུགས་པ་རེད།

 

43  དྲི་བ།     ཨེ་་དང་ཨིལྦ་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་ལ་བྱུང་པའི་མི་རྒྱུད་ཚོ་ག་འདྲ་ཡོད་རེད།

ལན།     ཨེ་་དང་ཨིལྦ་གཉིས་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ལ་བརྩི་མེད་བཏང་ཙང་།     ཁོང་ཚོའི་སེམས་

བཟང་པོ་དེ་འགྱུར་བ་ཕྱིན་ནས་ངན་པ་ཆགས་པ་རེད།    འདིའི་རྐྱེན་གྱིས་ཨེ་ཌམ་དང་ཨིལྦ་གཉིས་

ཀྱི་མི་རྒྱུད་ཚོ་ལ་ཤུགས་རྐྱེན་ངན་པ་ཐེབས་ནས་ཁོང་ཚོའི་སེམས་ཀྱང་ངན་པ་ཡོད་པ་རེད།

 

44   དྲི་བ།    དེ་འདྲ་ཡིན་ན་འགྲོ་བ་མི་ཡོངས་རྫོགས་སྡིག་ཅན་རེད་པས།

ལན།    ལགས།    རེད།    གང་ཟག་མི་རེ་ངོ་རེ་ཚང་མའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྡིག་པས་ཁེངས་ཡོད་རེད།

 

45   དྲི་བ།     སྡིག་པ་རིགས་མི་འདྲ་བ་ག་ཚོད་ཡོད་རེད།

ལན།    སྡིག་པ་མི་འདྲ་བ་གཉིས་ཡོད་རེད།    (1) རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སྡིག་པ(འམ་སྡིག་པའི་འབྱུང་

ཁུངས་) དང་།     (2) མི་ཚང་མས་(འདུན་པ་དོན་གཉེར་གྱིས་ཐོག་ནས་) བྱེད་ཀྱི་ཡོད་པའི་སྡིག་པ།

 

46  དྲི་བ།     རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སྡིག་པའམ་སྡིག་པའི་འབྱུང་ཁུངས་ཞེས་པའི་དོན་དག་ག་རེ་རེད།

ལན།    ཨེ་དང་ཨིལྦ་གཉིས་ཀྱིས་བྱས་པའི་སྡིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ང་ཚོ་མི་མི་རེ་ངོ་རེ་ཚང་མ་སྐྱེས་དུས་

ནས་སྡིག་ཅན་རེད།

 

47  དྲི་བ།    མི་ཞིག་གིས་ ‘རང་གི་འདུན་པ་དོན་གཉེར་གྱིས་ཐོག་ནས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་པའི་སྡིག་པ་’ ཟེར་བའི་དོན་

དག་ག་རེ་རེད།

ལན།    དེ་མི་ཞིག་སེམས་ངན་པ་ཡོད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོས་དགའ་པོའི་ཐོག་ནས་བྱེད་འདོད་ཡོད་པའི་

སྡིག་པ་དེ་རེད།

 

48   དྲི་བ།    ང་ཚོ་ལ་སྡིག་པ་བྱེད་རྒྱུའི་གོམས་པ་ཡོད་མེད་ག་འདྲ་ཤེས་ཐུབ་ཀྱི་རེད།

ལན།    ང་ཚོས་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་སྤྱོད་ལ་བརྟག་དཔྱད་བྱེད་པ་དང་།       ང་ཚོས་དཀོན་

མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་བཅུ་པོ་དེ་ཚོ་སྲུང་གི་ཡོད་མེད་ལ་བལྟས་པ་ཡིན་ན་ཧ་གོ་གི་རེད།

 

49  དྲི་བ།     དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་བཅུ་པོ་དེ་ཚོ་ག་པར་བྲིས་ཡོད་རེད།

ལན།     དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་བཅུ་པོ་དེ་ཚོ་དམ་པའི་གསུང་རབ་ནང་ལ་བྲིས་ཡོད་རེད།

 

50  དྲི་བ།     དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་བཅུ་པོ་དེ་ཚོའི་ནང་ག་རེ་གསུངས་ཡོད་རེད།

ལན།    མདོར་ཙམ་བཤད་ན།:

དང་པོ་།     ང་ཁྱེད་རང་ཚོའི་དཀོན་མཆོག་ཡིན།     ཁྱེད་རང་ཚོ་འདྲ་གཟུགས་ཉར་རྒྱུ་ཡོད་མ་རེད།

གཉིས་པ།     སྟེང་ནམ་མཁའ་དང་།     འོག་ས་གཞི་དང་།     ཆུ་ནང་ཡོད་པའི་སྲོག་ཆགས་ག་འདྲ་

ཞིག་གི་འདྲ་གཟུགས་མ་བཟོས།     ཐ་ན་འདྲ་གཟུགས་རིགས་ག་འདྲ་ཞིག་ལའང་ཕྱག་

མཆོད་པ་མ་བྱིས།

གསུམ་པ།     ཁྱེད་རང་ཚོ་རང་གི་དཀོན་མཆོག་གི་མཚན་དོན་མེད་དུ་མ་བོས།

བཞི་པ།      གཟའ་ཉི་མ་དེ་དམིགས་བསལ་གྱི་ངལ་གསོའི་ཉིན་མོར་བརྩི་དགོས་ཀྱི་ཡོད་པ་དེ་མ་

བརྗེད་པ་བྱིས།

ལྔ་པ།      རང་གི་ཕ་མ་གཉིས་ལ་གུས་ཞབས་ཞུས།

དྲུག་པ།     མི་མ་སོད།

བདུན་པ།     ལོག་གཡེམ་མ་བྱིས།

བརྒྱད་པ།     རྐུ་མ་མ་རྐུས།

དགུ་པ།      རྫུན་གྱི་དཔང་པོ་མ་བྱིས།

བཅུ་པ།   (མི་གཞན་དག་ལ་བདག་གི་ཡོད་པའི་) རྒྱུ་དངོས་ལ་རྣབ་སེམས་མ་སྐྱེས།

   

51  དྲི་བ།    དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་བཅུ་པོ་དེ་ཚོ་སྲུང་རྒྱུའི་ཆེད་དུ་ངས་ག་རེ་བྱེད་དགོས་ཀྱི་ཡོད་རེད།

ལན།    དཀོན་མཆོག་ལ་སྙིང་ཐག་པ་དང་།     སེམས་རྩེ་གཅིག་དང་།    ཡིད་ཀྱིས་སྒོ་ནས་གཅེས་པོ་བྱེད་

དགོས། (འདེའི་‘ཡིད་’ཟེར་བའི་དོན་དག་རང་ལ་ཚོར་བ་ག་འདྲ་ཞིག་སྐྱེས་པ་དང་།     དེ་ལ་བརྟེན་

ནས་ཐག་གཅོད་ག་རེ་བྱས་པ་དེ་ལ་ཟེར་གྱི་ཡོད་རེད།)

 

52  དྲི་བ།    ང་ཚོ་རང་གི་ཕ་མ་ལ་བསམ་བློ་དང་སྤྱོད་པ་ག་འདྲ་འཁྱེར་དགོས་ཀྱི་ཡོད་རེད།

ལན།     ང་ཚོ་རང་གི་ཕ་མ་ལ་གུས་ཞབས་ཞུ་བ་(དང་ཁོང་ཚོ་ལ་རོགས་པ་བྱེད་དགོས་ཀྱི་ཡོད་རེད།)

 

53   དྲི་བ།     ང་ཚོ་རང་གི་ཁྱིམ་མཚེས་དང་མི་གཞན་དག་ཚོ་ལ་འབྲེལ་ལམ་ག་འདྲ་བཞག་དགོས་ཀྱི་ཡོད་རེད།

ལན།    ང་ཚོ་སོ་སོ་རང་ལ་གཅེས་པོ་ཡོད་པ་ནང་བཞིན་རང་གི་ཁྱིམ་མཚེས་དང་མི་གཞན་དག་ཚོ་ལ་ཡང་

འདི་ནང་བཞིན་བྱམས་བརྩེ་བྱེད་དགོས།

54   དྲི་བ།    དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་བཅུ་པོ་དེ་ཚོ་མ་བསྲུངས་པའི་ཉེས་ཆད་ག་རེ་རེད།

ལན།    མི་ཚེ་འདི་ནང་ང་ཚོ་སྡུག་པོ་འདྲ་མི་འདྲ་མང་པོ་མྱང་བ་དང་།     ཤི་བའི་རྗེས་ལ་ང་ཚོ་དམྱལ་

བ་ནང་ལྷུང་གི་རེད།

 

55   དྲི་བ།    གལ་སྲིད་འདི་འདྲ་ཡིན་ན།     སྡིག་ཅན་ཞིག་སྡིག་པ་ནས་ག་འདྲ་ཐར་ཐུབ་ཀྱི་རེད།

ལན།    ང་ཚོ་སེམས་ཡོངས་སུ་བཅོས་འགྱུར་གཏོང་དགོས་པ་དང་།     གལ་སྲིད་ང་ཚོས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་

མ་ཤི་ཀ་ལ་དད་པ་དང་ཡིད་ཆེས་བྱས་པ་ཡིན་ན།     ཁོང་གིས་ང་ཚོའི་སྡིག་པ་སེལ་གནང་གི་རེད།

                (གལ་སྲིད་ང་ཚོས་སེམས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་བཤགས་པ་དང་འགྱོད་པ་བྱས་པ་དང་།

ཡེ་ཤུ་མ་ཤི་ཀ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ན།     ཁོང་གིས་ང་ཚོ་ལ་སྡིག་སེལ་གནང་པ་དང་།     སྡིག་

པའི་དབང་ནས་ཐར་བ་གནང་གི་རེད།     དེ་མ་ཚད་ཁོང་གིས་ང་ཚོ་དགེ་བའི་ཐོག་ནས་འཚོ་བ་

དང་།     གཞན་དག་ལ་སེམས་པ་བཟང་པོ་བྱེད་རྒྱུའི་འདོད་པ་ཡོད་པ་བཟོ་གནང་གི་རེད།)

 

 

ལོ་ཀུ 13 – Luke 13

ལོ་ཀུ 13 – Luke 13

13:1-5  སྐབས་དེ་ཉིད་དུ།  གནས་དེར་ཡོད་པའི་མི་འགའ་ཞིག༌གིས།  དེ་སྔར་པི་ལ་ཏུ་ཡིས་ག་ལིལ་པ་ཁ་ཤས་བསད་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྲག་མཆོད་པའི་ནང་དུ་བསྲེས་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཁོང་ལ་ཞུས་པ༌དང༌།

ཁོང་གིས་འདི་སྐད༌དུ།  ག་ལིལ་པ་དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱངས༌པས།  ཁྱོད་ཅག་གིས་ཁོ་རྣམས་ག་ལིལ་ཡུལ་གྱི་མི་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་སྡིག་ཅན་ཡིན་པར་སྙམ་མམ།  བདག་གིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར༌བྱའོ།།  དེ་འདྲ་མ་ཡིན༌ཏེ།  གལ་སྲིད་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་འགྱོད་བཤགས་མ་བྱས་ན་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འཆི་བར་འགྱུར།

ཡང་སྔོན་ཆད་སི་ལོ་ཨམ་གྱི་མཁར་གློ་བུར་དུ་བརྡིབས་ཏེ་མི་བཅོ་བརྒྱད་ཤི་བ་དེ་དག༌ནི།  ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་རུ་སཱ་ལེམ་དུ་གནས་པའི་མི་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་ཉེས་ཅན་ཡིན་པར་སྙམ་མམ།  ཡང་བདག་གིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར༌བྱའོ།།  དེ་འདྲ་མ་ཡིན༌ཏེ།  གལ་སྲིད་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་འགྱོད་བཤགས་མ་བྱས་ན་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

 

There were some present at that very time who told him about the Galileans whose blood Pilate had mingled with their sacrifices. And he answered them, “Do you think that these Galileans were worse sinners than all the other Galileans, because they suffered in this way? No, I tell you; but unless you repent, you will all likewise perish. Or those eighteen on whom the tower in Siloam fell and killed them: do you think that they were worse offenders than all the others who lived in Jerusalem? No, I tell you; but unless you repent, you will all likewise perish.”

13:6-9  ཡང་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་དཔེ་ལ་སྦྱར་ནས་འདི་སྐད༌གསུངས་པ་སྟེ།  དེ་ཡང་མི་ཞིག་ལ་བསེ་ཡབ་ཤིང་སྡོང་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་རང་གི་རྒུན་འབྲུམ་ར་བའི་ནང་དུ་བཙུགས་ཡོད།  ཁོ་རང་ཤིང་སྡོང་དེའི་གམ་དུ་ཤིང་འབྲས་འཚོལ་དུ་སོང་ནའང་ཅི་ཡང་མ་རྙེད༌པས།  རྒུན་འབྲུམ་ར་བ་སྲུང་མཁན༌ལ།  ཁྱོད་ཀྱིས་ལྟོས༌དང༌།  བདག་གིས་ལོ་གསུམ་གྱི་རིང་ལ་བསེ་ཡབ་ཤིང་སྡོང་གི་ཤིང་འབྲས་འཚོལ་དུ་ཡོང་ནའང་ཅི་ཡང་མ་རྙེད། ད་ལྟ་ཤིང་སྡོང་དེ་ཆོད༌དང༌།  ས་འདི་ཆུད་ཟོས་བྱེད་དགོས་དོན་མི་འདུག་ཅེས་སྨྲས་པ༌ན།

རྒུན་འབྲུམ་ར་བ་སྲུང་མཁན་ན༌རེ།  བདག་པོ༌ལགས།  ཤིང་སྡོང་འདི་ད་ལོ་རེ་ཞིག་སྐྱུར༌དང༌།  ངས་ཤིང་སྡོང་མཐའ་འཁོར་གྱི་ས་བསློགས་ནས་ལུད་འཇོག་པར་བྱའོ།།  ལོ་རྗེས་མར་འབྲས་བུ་ཐོགས་ན་ལེགས།  གལ་ཏེ་ད་དུང་འབྲས་བུ་མི་ཐོགས་ན་གཅོད་པར་བྱའོ་ཞེས་ལན་བཏབ་བོ།།

 

And he told this parable: “A man had a fig tree planted in his vineyard, and he came seeking fruit on it and found none. And he said to the vinedresser, ‘Look, for three years now I have come seeking fruit on this fig tree, and I find none. Cut it down. Why should it use up the ground?’ And he answered him, ‘Sir, let it alone this year also, until I dig around it and put on manure. Then if it should bear fruit next year, well and good; but if not, you can cut it down.’”

13:10-17  ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་ལ་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་ཆོས་ཁང་ཞིག་ཏུ་ཆོས་གསུང་བའི༌ཚེ།  གནས༌དེར་གདོན་འདྲེས་བཟུང་ནས་ལུས་པོ་བསྒུར༌ཅིང་།  ལོ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རིང་ལ་རྐེད་པ་ཡར་དགྱེ་མི་ནུས་པའི་བུད་མེད་ནད་པ་ཞིག་ཡོད༌པ་རེད།

སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་ཁོ་མོ་གཟིགས་པ་དང་ཚུར་བོས༌ཏེ།  ཀྱེ། བུད་མེད། ཁྱོད་རང་ནད་འདི་ལས་ཐར་བ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ༌དང༌།  ཁོང་གིས་ཕྱག་བུད་མེད་དེའི་ལུས་ལ་བཞག་པ༌ན།  ཁོ་མོས་དེ་མ་ཐག་རྐེད་པ་ཡར་དགྱེ་ཞིང་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་བསྔགས་ཕུལ་ལོ།།

འོན་ཀྱང་ཆོས་ཁང་གི་དབུ་མཛིན་པ་ཞིག་ཡོད་པ༌དེས།  སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་མོར་ནད་གསོས་པའི་རྐྱེན༌གྱིས།  ཁོང་ཁྲོའི་ངང་ནས་མི་ཚོགས་ལ་འདི་ལྟར་སྨྲས་པ།  གཟའ་འཁོར་གཅིག་ལ་བྱ་བ་སྒྲུབ་ཆོག་པའི་ཉིན་དྲུག་ཡོད༌པས།  ཉིན་དེ་དག་ལ་ནད་གསོ་བའི་ཕྱིར་འདི་རུ་ཤོག༌དང༌།  ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་ལ་མ་ཡོང་ཞིག་ཅེས༌སོ།།

གཙོ་བོས་འདི་སྐད༌དུ། དེས་ན་ཚུལ་འཆོས་ཅན་ཁྱོད་རྣམས་མི་རེ་རེས་ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་ལ་བ་གླང་ངམ་བོང་བུ་རང་གི་ཕྱུགས་ར་ལས་ཆུ་ཁར་མི་འཁྲིད༌དམ།  བུད་མེད་འདི་ནི་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་རིགས་རྒྱུད་ཡིན༌ཞིང༌།  ལོ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རིང་ལ་བདུད་སཱ་ཏན་གྱིས་བཟུང་བ་ཡིན་ཡང་ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་ལ་ཁོ་མོ་ནད་ལས་ཐར་བར་བྱ་མི་འོས་སམ་ཞེས་གསུངས་པ༌དང༌།

དགྲ་ཟླ་ཐམས་ཅད་ངོ་གནོངས་པར་གྱུར་པ༌དང༌།  སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་མཛད་པའི་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་པའི་དོན་རྣམས་ལ་མི་ཐམས་ཅད་དགའ་བར་གྱུར༌ཏོ།།

 

Now he was teaching in one of the synagogues on the Sabbath. And behold, there was a woman who had had a disabling spirit for eighteen years. She was bent over and could not fully straighten herself. When Jesus saw her, he called her over and said to her, “Woman, you are freed from your disability.” And he laid his hands on her, and immediately she was made straight, and she glorified God. But the ruler of the synagogue, indignant because Jesus had healed on the Sabbath, said to the people, “There are six days in which work ought to be done. Come on those days and be healed, and not on the Sabbath day.” Then the Lord answered him, “You hypocrites! Does not each of you on the Sabbath untie his ox or his donkey from the manger and lead it away to water it? And ought not this woman, a daughter of Abraham whom Satan bound for eighteen years, be loosed from this bond on the Sabbath day?” As he said these things, all his adversaries were put to shame, and all the people rejoiced at all the glorious things that were done by him.

13:18-21  སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་འདི་སྐད༌དུ།  དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་གང་ཞིག་དང༌འདྲའམ།  བདག་གིས་དཔེ་གང་ཞིག་དང་བསྡུར་བར༌བྱའམ།  དེ་ནི་ཡུངས་འབྲུའི་ས་བོན་ཞིག་དང་འདྲ༌སྟེ།  མི་ཞིག་གིས་རང་གི་ར་བའི་ནང་དུ་ས་བོན་དེ་བཏབ་པ་དང་ཆེར་སྐྱེས་ནས་ཤིང་སྡོང་དུ་གྱུར༌ཅིང་།  ནམ་མཁའི་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡལ་གའི་གསེབ་ཏུ་ཚང་བཟོ་བ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ༌དང༌།

ཡང་ཁོང་གིས་འདི་སྐད༌དུ།  བདག་གིས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་གང་ཞིག་དང་བསྡུར༌རམ།  དེ་ནི་སྐྱུར་རྩི་ཞིག་དང་འདྲ༌སྟེ།  བུད་མེད་ཅིག་གིས་སྐྱུར་རྩི་དེ་ཕྱེ་བྲེ་གསུམ་ནང་དུ་བསྲེས་ཤིང་བརྫིས་ཏེ་རིམ་བཞིན་ཕྱེ་ཐམས་ཅད་སྐྱུར་ལངས་པ་དང་མཚུངས་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

 

He said therefore, “What is the kingdom of God like? And to what shall I compare it? It is like a grain of mustard seed that a man took and sowed in his garden, and it grew and became a tree, and the birds of the air made nests in its branches.” And again he said, “To what shall I compare the kingdom of God? It is like leaven that a woman took and hid in three measures of flour, until it was all leavened.”

13:22-30  སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ཁོང་ཉིད་ཡེ་རུ་སཱ་ལེམ་དུ་ཕེབས་པའི་ལམ་བར༌དུ།  གྲོང་རྡལ་དང་ཡུལ་སྡེ་སོ་སོ་བརྒྱུད་ནས་ཆོས་གསུངས་སོ།།  མི་ཞིག་གིས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ༌ལ།  ཇོ་བོ༌ལགས། ཐར་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་མི་ཉུང་ངམ་ཞེས་ཞུས་པ༌ན།  ཁོང་གིས་གནས་དེར་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་འདི་སྐད༌དུ།

སྒོ་དོག་མོའི་ནང་དུ་འགྲོ་བར་བརྩོན་པར༌གྱིས།  བདག་གིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར་བྱ༌སྟེ།  མ་འོངས་པ་ན་མི་མང་པོ་ཞིག་དེའི་ནང་དུ་འཇུག་འདོད་ཀྱང་འགྲོ་མི་ནུས་ལ།  ཁྱིམ་བདག་ཡར་ལངས་ནས་སྒོ་བརྒྱབ༌རྗེས།  ཁྱོད་རྣམས་ཕྱི་རུ་ལངས་ནས་སྒོ་བརྡུང༌སྟེ།  བདག་པོ༌ལགས།  ངེད་རྣམས་ལ་སྒོ་ཕྱེ་བར་མཛོད་ཅེས་ཞུ་བ་བྱས་པ༌ན།  ཁྱིམ་བདག་གིས་འདི་སྐད༌དུ།  བདག་གིས་ཁྱོད་རྣམས་གང་ནས་ཡོང་བ་མི་ཤེས་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར།

ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བརྗོད་ངེས༌ཏེ། ངེད་ཅག་གིས་ཁྱེད་དང་ལྷན་དུ་བཟའ་བཏུང་སྤྱད་མྱོང༌ལ།  ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ངེད་ཅག་གི་སྲང་ལམ་ནས་མི་རྣམས་ལ་ཆོས་གསུངས་མྱོང་ཞེས་ཟེར༌ཅིང་།  ཡང་ཁྱིམ་བདག་གིས་འདི་སྐད༌དུ།  ངས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར༌བྱ་སྟེ།  ངས་ཁྱོད་རྣམས་གང་ནས་ཡོང་བ་མི་ཤེས། ལས་ངན་པ་བྱེད་མཁན་ཁྱོད་རྣམས་བདག་གི་དྲུང་ནས་ཕར་སོང་ཞིག་ཅེས་གསུང་བར་འགྱུར།

ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ཨབ་ར་ཧམ༌དང༌།  ཨི༌སཱག  ཡ༌ཀོབ།  ལུང་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་དུ་བཞུགས་ཡོད་པ་མཐོང་བར་འགྱུར༌ནའང༌།  ཁྱོད་རྣམས་སྒོའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཕུད་ནས་གནས་དེ་རུ་ངུ་འབོད་བྱེད་ཅིང་ཨམ་གཙིགས་བསྡམ་པར་འགྱུར་རོ།།

ཡང་ཕྱོགས་བཞི་མཚམས་བརྒྱད་ནས་ཡོང་བའི་མི་རྣམས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་དུ་གསོལ་སྟོན་ལ་ཞུགས་པར་འགྱུར།  ལྟོས༌དང༌།  ཕྱི་མ་ཡིན་པའི་མི་རྣམས་སྔ་མར་འགྱུར༌ཞིང༌།  སྔ་མ་ཡིན་པའི་མི་རྣམས་ཕྱི་མར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

 

He went on his way through towns and villages, teaching and journeying toward Jerusalem. And someone said to him, “Lord, will those who are saved be few?” And he said to them, “Strive to enter through the narrow door. For many, I tell you, will seek to enter and will not be able. When once the master of the house has risen and shut the door, and you begin to stand outside and to knock at the door, saying, ‘Lord, open to us,’ then he will answer you, ‘I do not know where you come from.’ Then you will begin to say, ‘We ate and drank in your presence, and you taught in our streets.’ But he will say, ‘I tell you, I do not know where you come from. Depart from me, all you workers of evil!’ In that place there will be weeping and gnashing of teeth, when you see Abraham and Isaac and Jacob and all the prophets in the kingdom of God but you yourselves cast out. And people will come from east and west, and from north and south, and recline at table in the kingdom of God. And behold, some are last who will be first, and some are first who will be last.”

13:31-35  དེའི་དུས༌སུ།  ཕ་རུ་ཤི་པ་འགའ་ཡོང་སྟེ། ཧེ་རོ་དཱས་ཁྱེད་རང་གསོད་འདོད་པས་ཁྱེད་རང་གནས་གཞན་དུ་ཕེབས་པར་ཞུ་ཞེས་སྨྲས་སོ།།  སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་འདི་སྐད༌དུ།  ཁྱོད་རྣམས་སོང་ནས་གཡོ་སྒྱུ་ཅན་གྱི་ཝ་མོ་དེ་ལ་འདི་ལྟར༌ཤོད།  ཉོན༌དང་།  དེ་རིང་དང་སང་ཉིན་གྱི་དུས༌སུ།  བདག་གིས་གདོན་འདྲེ་སྐྲོད་པ་དང་ནད་པ་གསོ་བར་བྱེད༌ཅིང༌།  ཉིན་གསུམ་པར་བདག་གི་དོན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲོས༌ཤིག

འོན་ཀྱང་དེ་རིང་དང་སང༌ཉིན།  གནངས་ཉིན་བཅས་ལ་ང་རང་ལམ་དུ་ཆས་དགོས༌ཏེ།  ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་ཡེ་རུ་སཱ་ལེམ་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཆི་མི་རུང་བའི་ཕྱིར༌རོ།།  ཀྱེ། ཡེ་རུ་སཱ་ལེམ།  ཡེ་རུ་སཱ་ལེམ།  ཁྱོད་ཀྱིས་དུས་རྟག་ཏུ་ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་གསོད་པར་བྱེད༌ཅིང༌།  ཁྱོད་ཀྱི་གམ་དུ་མངགས་པའང་རྡོ་རུབ་གཏོང་བར་བྱེད།  བྱ་མོས་བྱ་ཕྲུག་གཤོག་འོག་ཏུ་རུམ་པ༌ལྟར། བདག་གིས་ཀྱང་ལན་དུ་མར་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་ཕྲུག་རྣམས་བསྡུ་འདོད་ནའང་ཁྱོད་རྣམས་མ་འཐད་དོ།།

ལྟོས༌དང༌།  ཁྱོད་ཅག་གི་སྡོད་གནས་ནི་ཁྱོད་ཅག་ལ་སྟོང་བར་བྱས་ནས་བསྐྱུར་བ་ཡིན།  བདག་གིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར་བྱ༌སྟེ། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་ངག་ལས་གཙོ་བོའི་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱོན་པ་ནི་བྱིན་རླབས་ཅན་ཡིན་ཞེས་ཞུ་བའི་བར་དུ་ང་རང་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

 

At that very hour some Pharisees came and said to him, “Get away from here, for Herod wants to kill you.” And he said to them, “Go and tell that fox, ‘Behold, I cast out demons and perform cures today and tomorrow, and the third day I finish my course. Nevertheless, I must go on my way today and tomorrow and the day following, for it cannot be that a prophet should perish away from Jerusalem.’ O Jerusalem, Jerusalem, the city that kills the prophets and stones those who are sent to it! How often would I have gathered your children together as a hen gathers her brood under her wings, and you were not willing! Behold, your house is forsaken. And I tell you, you will not see me until you say, ‘Blessed is he who comes in the name of the Lord!’”