ཡེ་ཤ་ཡཱ (15) – Isaiah (15)

1  མོ་ཨབ་པའི་སྐོར་ལ་གསུང་འཕྲིན་འདི་ལྟར་ཡིན་ནོ།  ཨར་དང་ཀིར་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་མཚན་གཅིག་ལ་འཇིགས་པར་མཛད་པ་དང།  མོ་ཨབ་པའི་ཡུལ་ནི་ཁ་ཁུ་སིམ་པོར་ཆགས་སོ།

An oracle concerning Moab. Because Ar of Moab is laid waste in a night, Moab is undone; because Kir of Moab is laid waste in a night, Moab is undone.

2  དྷི་བྷོན་གྱི་མི་མང་རྣམས་ངུ་བའི་ཆེད་རི་བོའི་སྟེང་མཆོད་ཁང་དུ་འཛེགས་སོ།  མོ་ཨབ་ཀྱི་མི་མང་རྣམས་ནེ་བྷོ་དང་མེ་དྷེ་བྷ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཆེད་དུ་མྱ་ངན་གྱིས་ངུ་བ་དང།  དེ་ཚོའི་མྱ་ངན་ངང་སྐྲ་དང་རྨ་ར་གཉིས་བྲེགས་སོ།

He has gone up to the temple, and to Dibon, to the high places to weep; over Nebo and over Medeba Moab wails. On every head is baldness; every beard is shorn;

3  ལམ་དུ་ཡོད་པའི་མི་མང་རྣམས་རྩ་རས་ཀྱི་གོས་གྱོནཡོད་པ་དང།  གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཁྱམས་ར་དང་ཁང་པའི་ཐོག་ཁར་བཅས་པར་མི་མང་རྣམས་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་བསྡད་ཡོད་དོ།

in the streets they wear sackcloth; on the housetops and in the squares everyone wails and melts in tears.

4  ཧེཤ་བྷོན་དང་ཨེ་ལི་ལཱེའི་མི་མང་རྣམས་སྐད་འབོད་བྱེད་པ་དང་དེ་ཚོའི་སྐད་ཐག་རིང་ཡ་ཧཛ་བར་དུ་གོ་བ་དང།  དམག་མི་ཚོ་ཡང་འདར་བ་དང་དེ་ཚོའི་སྙིང་སྟོབས་ཡང་རླག་པར་ཡོད་དོ།

Heshbon and Elealeh cry out; their voice is heard as far as Jahaz; therefore the armed men of Moab cry aloud; his soul trembles.

5  ངའི་སེམས་ནི་མོ་ཨབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་ངུ་འབོད་བྱེད་དོ།  མི་མང་རྣམས་ཛོ་ཨར་དང་ཨེག་ལད་ཤེ་ལི་ཤི་ཡཱའི་གྲོང་དུ་བྲོས་སོ།  འགའ་ཤས་ལུ་ཧིདའི་ལམ་དུ་འཛེགས་སྐབས་ངུ་བཞིན་ཡོད་པ་དང།  འགའ་ཤས་མྱ་ངན་གྱི་སྐད་ཆེན་པོ་འདོན་བཞིན་ཧོ་རོ་ནེམ་དུ་བྲོས་སོ།

My heart cries out for Moab; her fugitives flee to Zoar, to Eglath-shelishiyah. For at the ascent of Luhith they go up weeping; on the road to Horonaim they raise a cry of destruction;

6  ནིམ་རིམ་གྱི་རྒྱུགས་ཆུ་སྐམ་ཡོད་པ་དང།  དེའི་ཉེ་འགྲམ་གྱི་རྩ་སྐམ་ནས་སྔོ་རིགས་གང་ཡང་ལྷག་མེད་དོ།

the waters of Nimrim are a desolation; the grass is withered, the vegetation fails, the greenery is no more.

7  མི་མང་རང་གི་རྒྱུ་དངོས་ཡོངས་རྫོགས་འཁྱེར་ནས་བྲོས་ཐབས་ཀྱིས་ཝི་ལོའི་ལུང་གཤོང་རྒལ་ནས་ཕྱིན་ནོ།

Therefore the abundance they have gained and what they have laid up they carry away over the Brook of the Willows.

8  མོ་ཨབ་ཀྱི་ས་མཚམས་ཡོངས་སུ་ངུ་སྐད་གོ་བ་དང།  དེ་ཨེག་ལེམ་དང་བྷིར་ཨེ་ལིམ་གྱི་གྲོང་དུ་ཡང་གོའོ།

For a cry has gone around the land of Moab; her wailing reaches to Eglaim; her wailing reaches to Beer-elim.

9  དྷི་བྷོན་གྱི་གྲོང་གི་རྒྱུགས་ཆུ་ཁྲག་གིས་དམར་པོ་ཆགས་ཡོད་པ་དང།  ད་དུང་དེ་ཁུལ་གྱི་མི་མང་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་དེ་ལས་ཆེ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བྱ་བ་ཞིག་ཟུར་དུ་འཇོག་གནང་ཡོད་པ་དང།  མོ་ཨབ་ཏུ་ལྷག་ལུས་གསོན་པོ་ཚང་མ་ཧ་ཅང་སྡུག་རྩུབ་ཅན་གྱི་འདེབས་གསོད་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ༎

For the waters of Dibon are full of blood; for I will bring upon Dibon even more, a lion for those of Moab who escape, for the remnant of the land.

ཡེ་ཤ་ཡཱ (14) – Isaiah (14)

1  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་མི་མང་རྣམས་ལ་སླར་ཡང་སྙིང་རྗེ་གནང་ནས།  དེ་ཚོར་ཁོང་རང་ཆེད་དུ་འདམས་གནང་ངོ།  ཁོང་གིས་དེ་ཚོ་རང་གི་ཡུལ་དུ་སླར་ཡང་སྡོད་འཇུག་གནང་བ་དང།  ཕྱི་རྒྱལ་བ་ཚོ་ཡང་དེར་ཡོང་ནས་ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་སྡོད་པར་འགྱུར།

For the Lord will have compassion on Jacob and will again choose Israel, and will set them in their own land, and sojourners will join them and will attach themselves to the house of Jacob

2  མི་རིགས་མང་པོས་ཨིསི་རཱཨེལ་པ་ཚོར་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་གནང་བའི་ཡུལ་དུ་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཕྱིར་རོགས་བྱེད་པ་དང།  མི་རིགས་དེ་ཚོས་ཨིསི་རཱཨེལ་པ་ཚོའི་གྲེན་གཡོག་གི་ཚུལ་དུ་དེར་ཞབས་ཕྱི་ཞུ་བར་འགྱུར།  སྔར་ཨིསི་རཱཨེལ་པ་ཚོ་ལ་བཙོན་དུ་བཟུང་མཁན་ཚོར་ད་ཆ་ཨིསི་རཱཨེལ་པ་ཚོས་བཙོན་དུ་བཟུང་བ་དང།  སྔར་ཨིསི་རཱཨེལ་པ་ཚོར་མནར་གཅོད་གཏོང་མཁན་དེ་ཆོའི་སྟེང་དུ་ཨིསི་རཱཨེལ་པ་ཚོས་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོངས་བར་བྱའོ༎

And the peoples will take them and bring them to their place, and the house of Israel will possess them in the Lord’s land as male and female slaves. They will take captive those who were their captors, and rule over those who oppressed them.

3  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས།  ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་མི་མང་ཆོར་དེ་ཚོའི་དཀའ་ངལ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བཙན་བསྐུལ་གྱི་ལས་ཀ་བྱེད་དགོས་པ་ལས་གུ་ཡངས་གནང་ངོ།

When the Lord has given you rest from your pain and turmoil and the hard service with which you were made to serve,

4  ཁོང་གིས་དེ་ལྟར་མཛད་སྐབས།  དེ་ཚོས་བྷེ་བྷི་ལོ་ནི་ཡའི་རྒྱལ་པོར་འཕྱ་ཞིང་འདི་ལྟར་སྨྲ་དགོས།  སྡུག་རྩུབ་ཅན་གྱི་རྒྱལ་པོ་སྟོངས་སོང།  ད་ནས་བཟུང་ཁོང་གིས་སུ་ལ་ཡང་མནར་གཅོད་གཏོང་བར་མི་འགྱུར་རོ།

you will take up this taunt against the king of Babylon: “How the oppressor has ceased, the insolent fury ceased!

5  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་རྒྱལ་པོ་ངན་པ་ཚོའི་དབང་ཤུགས་དེ་མེད་པར་བཟོ་གནང་ངོ།

The Lord has broken the staff of the wicked, the scepter of rulers,

6  དེ་ཚོས་ཁྲོ་བཞིན་མི་མང་ལ་མནར་གཅོད་གཏོང་བ་དང།  དེ་ཚོས་བཙན་བཟུང་བྱས་པའི་མི་མང་ཚོར་སྡུག་པོ་གཏོང་རྒྱུ་མཚམས་འཇོག་ནམ་ཡང་བྱེད་མེད་དོ།

that struck the peoples in wrath with unceasing blows, that ruled the nations in anger with unrelenting persecution.

7  ད་ཆ་མཐའ་མར་འཛམ་གླིང་ཡོངས་ལ་ངལ་གསོ་དང་ཞི་བདེར་སྤྱོད་པ་དང།  ཚང་མས་དགའ་བའི་གླུ་དབྱངལ་ལེན་ནོ།

The whole earth is at rest and quiet; they break forth into singing.

8  ལེ་བ་ནོན་གྱི་ཤུག་ཤིང་རྣམས་དང་འགྱམ་ཤིང་རྣམས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཕམ་པར་དགྱེས་སྟོན་བྱེད་དོ།  གང་ལ་ཟེར་ན།  ཁོང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་དེ་ཚོ་ལ་གཅོད་མཁན་སུ་ཡང་མེད་དོ།

The cypresses rejoice at you, the cedars of Lebanon, saying, ‘Since you were laid low, no woodcutter comes up against us.’

9  གཤིན་པོའི་ཡུལ་ཁམས་ཀྱིས་བྷེ་བྷི་ལོ་ནི་ཡའིརྒྱལ་པོ་ཕེབས་པར་དགའ་བསུ་ཞུ་རྒྱུར་གྲ་སྒྲིགས་བྱེད་བཞིན་ཡོད་དོ།  ས་གཞིར་སྟོབས་ཤུགས་ཅན་ཚོའི་སེམས་ཉིད་རྣམས་ཕར་ཚུར་འགུལ་བཞིན་ཡོད་པ་དང།  རྒྱལ་པོ་ཚོའི་སེམས་ཉིད་རྣམས་རྒྱལ་ཁྲི་ནས་ལངས་བཞིན་ཡོད་དོ།

Sheol beneath is stirred up to meet you when you come; it rouses the shades to greet you, all who were leaders of the earth; it raises from their thrones all who were kings of the nations.

10  དེ་ཚོ་ཚང་མས་ཁོང་ལ་འདི་ལྟར་འབོད་དོ།  ད་ཆ་ཁྱོད་རང་ཡང་ང་ཚོ་ལྟར་ཉམ་ཆུང་ཡིན་པ་དང།  ང་ཚོ་དང་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ།

All of them will answer and say to you: ‘You too have become as weak as we! You have become like us!’

11  སྔར་ཁྱོད་ལ་སྒྲ་སྙན་གྱི་རོལ་དབྱངས་ཀྱིས་ཆེ་བསྟོད་ཞུ་བཞིན་ཡོད་ན་ཡང་ད་ཆ་ཁྱོད་གཤིན་པོའི་གླིང་དུ་ཡོད།  ཁྱོད་ནི་ཤ་འབུའི་ཉལ་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་ཉལ་ཡོད་པ་དང་འབུའི་ཉལ་ཟན་གྱིས་འགེབས་ཡོད་དོ།

Your pomp is brought down to Sheol, the sound of your harps; maggots are laid as a bed beneath you, and worms are your covers.

12  བྷེ་བྷི་ལོ་ནི་ཡའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཞོག་པའི་བཀྲ་མདངས་ཅན་གྱི་སྐར་མ་ཁྱོད་མཐོ་རིས་ནས་ཇི་ལྟར་ལྷུང་ངམ།  འདས་པའི་རིང་ཁྱོད་ཀྱི་མི་རིགས་རྣམས་ལ་དབང་བཟུང་གནང་ཡོད་ན་ཡང་ད་ཆ་ཁྱོད་ས་གཞིར་འཕང་ཡོད་དོ།

“How you are fallen from heaven, O Day Star, son of Dawn! How you are cut down to the ground, you who laid the nations low!

13  ཁྱོད་ཀྱི་བསམ་པར་མཐོ་རིས་འཛེག་སྟེ་ཁྱོད་རང་གི་བཞུགས་ཁྲི་སྐར་མ་མཐོ་ཤོས་ཀྱི་སྟེང་དུ་འཇོག་གནང་རྒྱུར་ཐུགས་ཐག་བཅད་ཡོད་པ་དང།  ཁྱོད་རྒྱལ་པོ་བཞིན་ལྷ་རྣམས་འཛོམས་པའི་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རི་བོའི་སྟེང་བསྡད་ཀྱི་ཡིན་ཟེར་བསམ་བཞིན་ཡོད་དོ།

You said in your heart, ‘I will ascend to heaven; above the stars of God I will set my throne on high; I will sit on the mount of assembly in the far reaches of the north;

14  ཁྱོད་ཀྱིས་སྤྲིན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་འཛེགས་ནས་ཀུན་དབང་ཅན་ལྟར་འགྱུར་གྱི་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།

I will ascend above the heights of the clouds; I will make myself like the Most High.’

15  འོན་ཀྱང་དེའི་ཚབ་ལ་ཁྱོད་གཤིན་པོའི་གླིང་གི་དོང་གཏིང་རིང་ཤོས་ནང་མར་ཕབ་ཡོད་དོ།

But you are brought down to Sheol, to the far reaches of the pit.

16  གཤིན་པོ་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཁ་གདངས་ནས་མིག་བལྟས་པ་དང།  དེ་ཚོས་མི་འདི་ས་གཞི་འགུལ་བཅུག་མཁན་དང་རྒྱལ་ཁབ་རྣམས་འདར་བཅུག་མཁན་དེ་མ་རེད་དམ།

Those who see you will stare at you and ponder over you: ‘Is this the man who made the earth tremble, who shook kingdoms,

17  མི་འདིས་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་མེད་པར་བཟོས་ནས།  འཛམ་གླིང་བྱེ་ཐང་དུ་བསྒྱུར་མཁན་དེ་མ་རེད་དམ།  མི་འདི་བཙོན་པ་རྣམས་གློད་བཀྲོལ་རྩ་བ་ནས་མ་བཏང་བའམ་ཁྱིམ་དུ་འགྲོར་མི་བཅུག་མཁན་དེ་མ་རེད་དམ་ཞེས་འདྲི་བ་བྱེད་དོ།

who made the world like a desert and overthrew its cities, who did not let his prisoners go home?’

18  ས་གཞིའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་རང་རང་གི་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྤུར་ཁང་ནང་བཞག་ཡོད་དོ།

All the kings of the nations lie in glory, each in his own tomb;

19  འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ལ་སྤུར་ཁང་མེད་པ་དང་ཁྱེད་ཀྱི་སྐུ་ཕུང་དེ་རུལ་བའི་ཕྱིར་འཕངས་ཡོད་དོ། དེ་ནི་དམག་སར་བསད་པའི་དམག་མི་རྣམས་ཀྱི་རོའི་བཀབ་ཡོད་པ་དང།  རོ་ཚང་མ་བྲག་དོང་ནང་བསྐྱུར་ནས་རྡོག་བརྫིས་བཏང་ཡོད་དོ།

but you are cast out, away from your grave, like a loathed branch, clothed with the slain, those pierced by the sword, who go down to the stones of the pit, like a dead body trampled underfoot.

20  གང་ལ་ཟེར་ན།  ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་ཡུལ་གཞིགས་རུལ་དུ་བཏང་བ་དང་རང་གི་མི་མང་རྣམས་བསད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱོད་རྒྱལ་པོ་གཞན་ཚོ་ལྟར་སྦས་པར་མི་འགྱུར་རོ།  ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཚང་ངན་པ་ནས་སུ་ཡང་འཚོ་བར་མི་འགྱུར་རོ།

You will not be joined with them in burial, because you have destroyed your land, you have slain your people. “May the offspring of evildoers nevermore be named!

21  གསོད་འགོ་ཚུགས་ཤིག།  རྒྱལ་པོ་འདིའི་སྲས་རྣམས་དེ་ཚོའི་ཕ་མེས་ཀྱི་སྡིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འཆིའོ།  དེ་ཚོ་སུས་ཀྱང་ས་གཞི་འདིར་རྒྱལ་སྲིད་མི་བཟུང་བའམ་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་ཡང་མི་བཟོའོ༎

Prepare slaughter for his sons because of the guilt of their fathers, lest they rise and possess the earth, and fill the face of the world with cities.”

22  ཀུན་དབང་ཅན་གྱི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་གསུངས་པ།  ངས་བྷེ་བྷི་ལོན་ལ་འཐབ་ནས་དེ་གྱང་གོག་བཟོས་རྒྱུ་ཡིན།  ངས་ཕྲུ་གུ་དང་མི་གསོན་པོ་སོགས་གང་ཡང་འཇོག་རྒྱུ་མིན། ང་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།

“I will rise up against them,” declares the Lord of hosts, “and will cut off from Babylon name and remnant, descendants and posterity,” declares the Lord.

23  ངས་བྷེ་བྷི་ལོན་དེ་བཞིན་འདམ་སར་བསྒྱུར་ནས་དེར་འུག་པ་གནས་པར་བྱེད་དོ།  ངས་ཕྱག་མས་བྷེ་བྷི་ལོན་འཕྱག་རྒྱུ་དང་དེས་ཚང་མ་འཕྱག་པར་བྱེད་དོ།  ང་ཀུན་དབང་ཅན་གྱི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཞེས་བཀའ་གནང་ངོ༎

“And I will make it a possession of the hedgehog, and pools of water, and I will sweep it with the broom of destruction,” declares the Lord of hosts.

24  ཀུན་དབང་ཅན་གྱི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་དམ་བཅའ་གནང་བ་འདི་ལྟར་ཡིན།  ངས་འཆར་གཞི་གཏིང་བ་རྣམས་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རྒྱུ་དང།  ངས་བྱ་བ་བྱེད་རྒྱུར་ཐག་བཅོད་ཟིན་པ་རྣམས་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན།

The Lord of hosts has sworn: “As I have planned, so shall it be, and as I have purposed, so shall it stand,

25  ངས་ངའི་ཨིསི་རཱཨེལ་ཡུལ་དུ་ཡོད་པའི་ཨ་སུར་པ་རྣམས་ལ་མེད་པར་བཟོས་རྒྱུ་དང།  ངའི་རི་བོའི་སྟེང་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཚོ་རྡོག་བཛིས་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།  ངས་ངའི་མི་མང་རྣམས་ལ་ཨ་སུར་པའི་གཉའ་ཤིང་དང་དེ་ཚོས་འཁྱེར་དགོས་པའི་འཁུར་པོ་རྣམས་ལས་གློད་བཀྲོལ་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།

that I will break the Assyrian in my land, and on my mountains trample him underfoot; and his yoke shall depart from them, and his burden from their shoulder.”

26  དེ་ཚོ་ནི་ངའི་འཛམ་གླིང་གི་ཆེད་དུ་འཆར་གཞི་ཡིན་པ་དང།  ངས་མི་རིགས་ཚོར་ཆད་པ་གཏོང་བའི་ཆེད་ལག་པ་དེ་བརྐྱངས་ཡོད།

This is the purpose that is purposed concerning the whole earth, and this is the hand that is stretched out over all the nations.

27  ཀུན་དབང་ཅན་གྱི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས།  དེ་ལྟར་མཛད་རྒྱུར་ཐུགས་ཐག་བཅད་ཡོད་།  ཁོང་གིས་ཉེས་ཆད་གཏོང་གནང་རྒྱུར་ཕྱག་བརྐྱངས་ཡོད་པ་དེ་ལ་སུས་ཀྱང་འགོག་མི་ཐུབ་བོ༎

For the Lord of hosts has purposed, and who will annul it? His hand is stretched out, and who will turn it back?

28  རྒྱལ་པོ་ཨ་ཧཛ་གྲོངས་པའི་ལོར་གསུང་འཕྲིན་དེ་གསལ་བསྒྲགས་གནང་ཡོད་དོ།

In the year that King Ahaz died came this oracle:

29  ཕེ་ལེ་ཤེད་ཀྱི་མི་མང་ཚོ་ཁྱོད་ཚོར་བརྡུང་བའི་དབྱུག་པ་དེ་ཆག་ཡོད་ན་ཡང་ཁྱོད་ཚོ་དགའ་ངོམ་བྱེད་དོན་གང་ཡང་མེད།  སྦྲུལ་ཞིག་འཆི་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚབ་ལ་དེ་ལས་ངན་པ་ཞིག་སླེབས་ཡོང།  སྦྲུལ་གི་སྒོ་ང་ནང་ནས་འཕུར་བའི་སྦྲུག་ཞིག་ཐོན་པར་འགྱུར་རོ།

Rejoice not, O Philistia, all of you, that the rod that struck you is broken, for from the serpent’s root will come forth an adder, and its fruit will be a flying fiery serpent.

30  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁོང་ནི་རང་གི་མི་མང་དབུལ་འཕོང་རྣམས་ཀྱི་ལུག་རྫིར་འགྱུར་བ་དང།  ཁོང་གིས་དེ་ཚོ་བདེ་བར་གནས་འཇུག་པར་གནང་ངོ།  འོན་ཀྱང་ཁོང་གིས་ཁྱོད་ཕེ་ལེ་ཤེད་པ་ཚོར་མུ་གེ་ཚབ་ཆེ་ཞིག་གཏོང་གནང་ནས།  དེས་ཁྱོད་ཚོ་གཅིག་ཀྱང་གསོན་པོར་གནས་མི་བཅུག་གོ

And the firstborn of the poor will graze, and the needy lie down in safety; but I will kill your root with famine, and your remnant it will slay.

31  ཕེ་ལེ་ཤེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཚང་མ་ཁྱོད་ཚོ་སྐྱབས་རོགས་ཀྱི་ཆེད་སྐད་ཤུགས་ཆེན་པོས་འབོད་ཤིག  ཁྱོད་ཚོ་ཚང་མ་འཇིགས་ཤིག།  བྱང་ཕྱོགས་ནས་རྡུལ་གྱི་སྤྲིན་པ་ཡོང་བཞིན་ཡོད། དེ་ནི་དམག་དཔུང་ཞིག་ཡིན་པས་དེའི་གོ་གནས་ནང་སྙིང་སྟོབས་མེད་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ནོ།

Wail, O gate; cry out, O city; melt in fear, O Philistia, all of you! For smoke comes out of the north, and there is no straggler in his ranks.

32  ང་ཚོས་ཕེ་ལེ་ཤེད་ནས་ཡོང་བའི་བང་ཆེན་ཚོར་ལན་འདེབས་ཇི་ལྟར་བྱེད་དམ།  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཛི་ཡོན་བཞེངས་པ་དང་དེར་ཁོང་གིས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་མི་མང་རྣམས་སྲུང་སྐྱོབ་ནང་གནས་པའི་སྐོར་ང་ཚོས་སྨྲ་བར་བྱའོ༎

What will one answer the messengers of the nation? “The Lord has founded Zion, and in her the afflicted of his people find refuge.”

ཡེ་ཤ་ཡཱ (13) – Isaiah (13)

1  དཀོན་མཆོག་ནས།  ཨ་མོཛའི་བུ་ཡེ་ཤ་ཡཱ་ལ་བྷེ་བྷི་ལོན་གྱི་སྐོར་ལ་གསུང་འཕྲིན་གནང་བ་འདི་ལྟར་ཡིན་ནོ།

The oracle concerning Babylon which Isaiah the son of Amoz saw.

2  རི་སྟོང་པའི་སྟེང་དུ་དམག་གི་དར་ཆེན་སྒྲེངས་ཤིག།  དམག་མི་ཚོར་སྐད་འབོད་བྱས་ནས་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་རྒྱལ་སྒོར་འཐབ་པའི་བརྡ་གཏོང་བའི་ཆེད་ཁྱེད་ཀྱིས་ལག་པ་ཡར་སླང་ཞིག།

On a bare hill raise a signal; cry aloud to them; wave the hand for them to enter the gates of the nobles.

3  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས།  སྤོབ་པ་ལྡན་པ་དང་གདེངས་ཡོད་པ་དམག་མི་རྣམས་ལ་དམ་པའི་དམག་རྒྱབ་པ་དང།  ཁོང་ཐུགས་ཁྲོས་པ་ཚོར་ཉེས་ཆད་གཏོང་བར་བཀའ་འགུག་གནང་ངོ།

I myself have commanded my consecrated ones, and have summoned my mighty men to execute my anger, my proudly exulting ones.

4  རི་བོའི་སྟེང་དུ་མི་མང་བསྡུ་ཚོགས་ཆེན་པོའི་སྐད་དང།  མི་རིགས་རྣམས་དང་རྒྱལ་ཁབ་ཁག་འདུ་འཛོམས་བྱེད་པའི་སྒྲར་ཉོན་ཞིག  དམག་མི་ཚོའི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གྱིས་དམག་དཔུང་རྣམས་གཡུལ་གྱི་ཆེད་དུ་གྲ་སྒྲིགས་བྱེད་བཞིན་འདུག་གོ

The sound of a tumult is on the mountains as of a great multitude! The sound of an uproar of kingdoms, of nations gathering together! The Lord of hosts is mustering a host for battle.

5  དེ་ཚོ་ས་གཞིའི་མཐའ་ནས་ས་ཐག་རིང་པོའི་ཡུལ་གྲུ་ཁག་ནས་ཡོང་བཞིན་ཡོད།  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་ཁྲོ་བས་ཁོང་གིས་ཡུལ་ཆ་ཚང་མེད་པར་མཛད་པར་ཕེབས་བཞིན་ཡོད་དོ།

They come from a distant land, from the end of the heavens, the Lord and the weapons of his indignation, to destroy the whole land.

6  ཉི་མོ་དེར་ནད་ཟུག་ཆེ་བས་སྐད་ངན་འདོན་ཅིག།  ཀུན་དབང་ཅན་གྱིས་འཛིགས་པར་འཁྱེར་ཡོང་བར་འགྱུར།  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་ཉིན་མོ་ཐག་ཉེ་བར་ཡོད་པ་དང།

Wail, for the day of the Lord is near; as destruction from the Almighty it will come!

7  ཚང་མས་ལག་པ་འཁྱོར་བ་དང་སྙིང་སྟོབས་ཁུམ་མོ།

Therefore all hands will be feeble, and every human heart will melt.

8  དེ་ཚོ་བུད་མེད་སྐྱེ་ཟུག་རྒྱབ་པ་ལྟར་འཇིགས་པ་དང་ནད་ཟུག་གིས་མནར་རོ།  དེ་ཚོ་འཇིགས་ནས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་བལྟ་བ་དང་དེ་ཚོའི་གདོང་ངོ་ཚས་འཚིགས་པར་འགྱུར།

They will be dismayed: pangs and agony will seize them; they will be in anguish like a woman in labor. They will look aghast at one another; their faces will be aflame.

9  གཙོ་བོ་དཀོན་མཚོག་གི་ཉིན་མོ་སླེབས་བཞིན་ཡོད།  ཉི་མོ་དེ་ནི་ཐུགས་ཁྲོ་དྲག་པོ་དང་སྐུ་རླུང་དྲག་པོའི་སྡུག་ཙུབ་ཅན་གྱི་ཉིན་མོ་ཡིན།  ས་གཞི་རྣམས་མི་མེད་ལུང་སྟོང་བཟོ་གནང་བ་དང། སྡིག་ཅན་ཚང་མ་ཚར་གཅོད་པ་གནང་ངོ།

Behold, the day of the Lord comes, cruel, with wrath and fierce anger, to make the land a desolation and to destroy its sinners from it.

10  སྐར་མ་རེ་རེ་དང་སྐར་ཚོགས་རེ་རེའི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བར་བཀག་པར་འགྱུར་བ་དང།  ཉི་མ་ཤར་སྐབས་མུན་པར་འགྱུར་བ་དང་ཟླ་བས་འོད་མི་སྦྱིན་ནོ།

For the stars of the heavens and their constellations will not give their light; the sun will be dark at its rising, and the moon will not shed its light.

11  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས།  ངས་ས་གཞིར་རྐྱེན་ངན་གཏོང་བ་དང་མི་ངན་རྣམས་ཀྱི་སྡིག་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ཚོ་ལ་ཉེས་ཆད་གཏོང་བར་འགྱུར།  སྤོབས་པ་ཅན་ཚང་མར་ཉམས་ཆུང་བཟོས་པ་དང་ང་རྒྱལ་ཅན་དང་སྡུག་ཙུབ་ཅན་ཚང་མར་ཆད་པ་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན།

I will punish the world for its evil, and the wicked for their iniquity; I will put an end to the pomp of the arrogant, and lay low the pompous pride of the ruthless.

12  གསོན་པོར་གནས་པ་རྣམས་གསེར་བཙོ་མ་ལས་ཀྱང་དཀོན་པོ་བྱུང་བར་འགྱར།

I will make people more rare than fine gold, and mankind than the gold of Ophir.

13  ང་ཀུན་དབང་ཅན་གྱི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཐུགས་ཁྲོ་བའི་ཉིན་དེ་ལ་མཐོ་རིས་འདར་བ་དང་ས་གཞི་རང་གནས་ནས་འགུལ་བར་འགྱུར།

Therefore I will make the heavens tremble, and the earth will be shaken out of its place, at the wrath of the Lord of hosts in the day of his fierce anger.

14  བྷེ་བྷི་ལོན་དུ་སྡོད་པའི་ཕྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་རང་གི་ཡུལ་དུ་བྲོས་ནས་འགྲོའོ།  ཤྭ་བ་ཁྱི་ར་བའི་ལག་ནས་བྲོས་བ་ལྟ་བུ་དང་རྗི་བོ་མེད་པའི་ལུག་ཁྱུ་ལྟར་དེ་ཚོ་ཁ་ཐོར་བར་འགྱུར།

And like a hunted gazelle, or like sheep with none to gather them, each will turn to his own people, and each will flee to his own land.

15  ལག་ཏུ་ཟིན་པ་ཡིན་ཀྱང་གྲིས་གསོད་པར་བྱའོ།

Whoever is found will be thrust through, and whoever is caught will fall by the sword.

16  དེ་ཚོ་མགོན་མེད་ལྟ་བུར་བལྟ་བཞིན་སྡད་སྐབས་དེ་ཚོའི་བྱིས་པ་རྣམས་གང་མང་སྡབས་ནས་གསད་པ་དང།  དེ་ཚོའི་ཁྱིམ་བཅོམ་པ་དང་དེ་ཚོའི་ཆུང་མ་རྣམས་ལ་བཙན་གཡེམ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བཀའ་གནང་ངོ།

Their infants will be dashed in pieces before their eyes; their houses will be plundered and their wives ravished.

17  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་བཀའ་གནང་བ་ནི།  ངས་མིཌསི་ལ་བྷེ་བྷི་ལོན་དུ་བཙན་འཛུལ་བྱེད་རྒྱུར་རྒྱུད་བསྐུལ་བྱ་རྒྱུ་ཡིན།  དེ་ཚོས་དངུལ་ལ་དོ་སྣང་མི་བྱེད་པ་དང་གསེར་ལ་ཡང་མི་ཆགས་སོ།

Behold, I am stirring up the Medes against them, who have no regard for silver and do not delight in gold.

18  དེ་ཚོས་མི་གཞོན་ནུ་རྣམས་མདའ་དང་གཞུས་གསོད་པར་འགྱུར།  ཡང་དེ་ཚོའི་ཕྲུ་གུ་ཆུང་ཆུང་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་མི་བྱེད་པ་དང།  བྱིས་པར་ཡང་སྙིང་རྗེ་མི་བྱེད་དོ།

Their bows will slaughter the young men; they will have no mercy on the fruit of the womb; their eyes will not pity children.

19  བྷེ་བྷི་ལོ་ནི་ཡ་ནི་ཚང་མའི་ནང་ནས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་སྡུག་ཅན་གྱི་རྒྱལ་ཁབ་ཡིན་པ་དང་མི་མང་གི་སྤོབ་པ་བྱ་ཡུལ་ཡིན་ནོ།  འོན་ཀྱང་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ངས་བྷེ་བྷི་ལོན་དེ་བཞིན་སོ་དྷོམ་དང་གྷོ་མོ་རཱ་གཉིས་ལ་བྱས་པ་ལྟར་འཇིགས་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།

And Babylon, the glory of kingdoms, the splendor and pomp of the Chaldeans, will be like Sodom and Gomorrah when God overthrew them.

20  དེར་སླར་སུ་ཡང་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ།  ཁྱམས་ཉུལ་བ་ཨ་རབ་པས་ཁོའི་གུར་ནམ་ཡང་དེར་མི་ཕུབ་པ་དང།  ལུག་ཛི་སུ་ཞིག་གིས་ཀྱང་དེར་ཕྱུགས་འཚོ་བར་མི་འགྱུར་རོ།

It will never be inhabited or lived in for all generations; no Arab will pitch his tent there; no shepherds will make their flocks lie down there.

21  ས་གནས་དེ་ནི་བྲོག་སྟོང་ཁག་ཏུ་སྡད་པའི་སེམས་ཅན་དང་འུག་པའི་ཚང་བཟོ་བའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ།  དེར་བྱ་ཨོསེ་ཀྲི་རིཅེ་གནས་པ་དང་ར་རྒོད་ཚོས་གྱང་གོག་དུ་ཚོམས་ཞིང་རྩེ་བར་བྱེད་དོ།

But wild animals will lie down there, and their houses will be full of howling creatures; there ostriches will dwell, and there wild goats will dance.

22  གྷན་དྷོ་ལ་དང་ཕོ་བྲང་ཁག་ནང་དྲེད་དང་ཁྱི་སྤྱང་གི་ངར་རོའི་བྲག་ཆ་སྒྲོགས་པ་དང།  བྷེ་བྷི་ལོན་གྱི་དུས་དེ་སླེབས་ཡོད་པ་དང། མོའི་ཉིན་རྣམས་རྫོགས་བཞིན་ཡོད་དོ༎

Hyenas will cry in its towers, and jackals in the pleasant palaces; its time is close at hand and its days will not be prolonged.