To Believe in Jesus – Part 28

 

ཡོ་ཧ་ནན། 4:31-38

31དེའི་དུས༌སུ། ཐུགས་སྲས་རྣམས་ན༌རེ། རཱབ་པེ་ལགས། ཞལ་ཟས་བཞེས་རོགས་ཞེས་ནན་གྱིས་ཞུས་ནའང་། 32ཁོང་གིས་ཐུགས་སྲས་རྣམས་ལ་འདི་སྐད༌དུ། བདག་ལ་ཁ་ཟས་ཡོད་ཀྱང་ཁྱོད་ཅག་གིས་ཟས་དེ་ཅི་ཡིན་མི་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པས། 33ཐུགས་སྲས་རྣམས་ཕན་ཚུན་ན༌རེ། ཡང་ན་མི་ཞིག་གིས་ཁོང་ལ་ཁ་ཟས་ཕུལ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་སོ།། 34དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་འདི་སྐད༌དུ། ང་རང་མངགས་མཁན་གྱི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་དང་ཁོང་གི་ཆོས་དོན་སྒྲུབ་པ་དེ་ནི་བདག་གི་ཁ་ཟས་ཡིན། 35ཁྱོད་ཅག་གི་ཁ་དཔེ༌ལ། ཞིང་འབྲེག་པའི་དུས་ལ་ད་དུང་ཟླ་བ་བཞི་ཡོད་ཅེས་ཟེར་བ་མིན༌ནམ། འོན་ཀྱང་བདག་གིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་སྨྲ༌སྟེ། ཁྱོད་ཅག་གིས་ཞིང་ལ་ལྟོས༌དང༌། ལོ་ཏོག་སྨིན་པར་གྱུར་པས་ཞིང་འབྲེག་རན༌ཏེ། 36ཞིང་འབྲེག་མཁན་ལ་གླ་ཆ་ཐོབ་ཟིན་པ༌དང༌། མཐའ་མེད་པའི་ཚེ་སྲོག་གི༌ཆེད་དུ་འབྲས་བུ་བསྡུ་གསོག་བྱེད་བཞིན་ཡོད་ལ། དེ་ནི་ས་བོན་འདེབས་མཁན་དང་ཞིང་འབྲེག་མཁན་གཉིས་ཀ་མཉམ་དུ་དགའ་ཞིང་སྤྲོ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།། 37ཡང་ཁ་དཔེ༌ལ།

མི་དེ་ཡིས་ས་བོན༌བཏབ།།

མི་འདི་ཡིས་འབྲུ་རིགས༌བསྡུས།།

ཞེས་པ་དེ་བདེན༌ནོ།། 38བདག་གིས་ཁྱོད་རྣམས་ངལ་བའི་ལས་ལ་མ་བརྟེན་པ་གང་དེ་བསྡུ་བར་མངགས་པ་ཡིན། མི་གཞན་གྱིས་ངལ་བའི་ལས་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཁྱོད་ཅག་གིས་ངལ་བའི་འབྲས་བུ་དེ་ལོངས་སུ་སྤྱད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

John 4:31-38

31 Meanwhile the disciples were urging him, saying, “Rabbi, eat.” 32 But he said to them, “I have food to eat that you do not know about.” 33 So the disciples said to one another, “Has anyone brought him something to eat?” 34 Jesus said to them, “My food is to do the will of him who sent me and to accomplish his work. 35 Do you not say, ‘There are yet four months, then comes the harvest’? Look, I tell you, lift up your eyes, and see that the fields are white for harvest. 36 Already the one who reaps is receiving wages and gathering fruit for eternal life, so that sower and reaper may rejoice together. 37 For here the saying holds true, ‘One sows and another reaps.’ 38 I sent you to reap that for which you did not labor. Others have labored, and you have entered into their labor.”

 

The disciples came back to Jesus with food and expecting their master to enjoy a meal together but they received a puzzling response which they had a hard time trying to figure out what happened.

Jesus may have spoken something that was very difficult for the disciples to connect at that moment but as they continued with Jesus in His public ministry this subject about “food” and “doing the will of God” surfaced again –

 

ཡོ་ཧ་ནན། 6:22-27

22དེའི་ཕྱི༌ཉིན། མཚོའི་ཕར་འགྲམ་དུ་བསྡད་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་རོལ་དུ་གནས་དེར་གྲུ་ཆུང་གཅིག་ལས་གཞན་མེད་པ༌དང༌། མཚོ་གྲུ་དེའི་ནང་དུ་ཐུགས་སྲས་རྣམས་ལས༌གཞན། སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་བཞུགས་མེད་པ་དང་ཐུགས་སྲས་རྣམས་སོང་ཟིན་པ་ཤེས༌པ་རེད། 23དེ་ནས་མཚོ་གྲུ་འགའ་ཞིག་ཐེ་པེར་ཡཱ་ཡུལ་ཕྱོགས་ནས་སླེབས་ཏེ། སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་བཀའ་དྲིན་ཞུས་ནས་བག་ལེབ་བགོས་པའི་གནས་དེ་དང་ཉེ་བར་བཅར་བ༌ན། 24མི་ཚོགས་ཀྱིས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་དང་ཐུགས་སྲས་རྣམས་མ་མཐོང༌བས། མཚོ་གྲུ་དེ་དག་ལ་བསྡད་ནས་ཀཱ་ཕར་ན་ཧུམ་དུ་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་འཚོལ་དུ་ཕྱིན༌ཏོ།།

25དེ་ནས་མི་ཚོགས་མཚོའི་ཕར་འགྲམ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུར་མཇལ༌ཏེ། རཱབ་པེ་ལགས། ཁྱེད་རང་དུས་ག་ཚོད་འདིར་ཕེབས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཞུས་པ༌ལ། 26སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་འདི་སྐད༌དུ། བདག་གིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བདེན་པར་སྨྲ༌སྟེ། ཁྱོད་ཅག་གིས་ང་རང་འཚོལ་དོན་ནི་གྲུབ་རྟགས་རྣམས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པར་བག་ལེབ་ཟོས་ནས་ལྟོ་བ་འགྲངས་པའི་ཕྱིར༌རོ།། 27ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟག་པའི་ཁ་ཟས་ཀྱི་དོན་དུ་འབད་པ་མི་བྱེད༌པར། མཐའ་མེད་པའི་ཚེ་སྲོག་འཐོབ་པའི་བར་དུ་གནས་པའི་ཁ་ཟས་དེའི་དོན་དུ་བརྩོན་པར༌གྱིས། མིའི་བུ་ཡིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་ཁ་ཟས་དེ་གནང་ངེས་ཡིན། མིའི་བུ་ལ་ཡབ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཕྱག་རྒྱ་བཏབ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།།

John 6:22-27

22 On the next day the crowd that remained on the other side of the sea saw that there had been only one boat there, and that Jesus had not entered the boat with his disciples, but that his disciples had gone away alone. 23 Other boats from Tiberias came near the place where they had eaten the bread after the Lord had given thanks. 24 So when the crowd saw that Jesus was not there, nor his disciples, they themselves got into the boats and went to Capernaum, seeking Jesus.

25 When they found him on the other side of the sea, they said to him, “Rabbi, when did you come here?” 26 Jesus answered them, “Truly, truly, I say to you, you are seeking me, not because you saw signs, but because you ate your fill of the loaves. 27 Do not work for the food that perishes, but for the food that endures to eternal life, which the Son of Man will give to you. For on him God the Father has set his seal.”

 

The message of John 4 and John 6 do have a common reference to God’s gift of eternal life.

The woman at the well was offered “living water” which points to the richness and blessing of eternal life with God, and likewise the crowd that came seeking Jesus in John 6 was offered the gift of eternal life through the “Son of Man” which is pointing to the Messiah chosen of God.

In John 6 the crowd came seeking Jesus because they were hungry and in need of food. During the days of Jesus there were many suffering from poverty due to war and conflicts and political instability of that time. Just about 150 years before the appearing of Christ, Israel went through bloody civil war and with foreign powers as recorded in the Maccabean Revolt. Although at the time of Jesus the Jews were under Roman rule and had some stability, majority of the population were still devastated and trying to recover from the aftermath of war and conflict.

In John 6 the crowd also had difficulty understanding what Jesus said, as with the disciples. But eventually the disciples understood what Jesus said about “food” and “to do the will of God”. Peter understood that to means to preach and teach the truth of God’s word that those who hear and believe might find salvation in the Messiah –

 

མཛད་འཕྲིན། 6:1-2

1དེའི་དུས༌སུ། རྗེས་འབྲང་པ་མང་དུ་འཕེལ་བ༌ན། གྷི་རིག་པའི་སྐད་རིགས་སྨྲ་མཁན་གྱི་ཨིབ་རི་པས་ནི་ཨིབ་རིའི་མི་རིགས་རང་གི་སྐད་སྨྲ་མཁན་ལ་སྨྲེ་ངག་བཏོན་ནོ།། རྒྱུ་མཚན་ནི་ཉིན་རེ་བཞིན་བགོ་སྐལ་གནང་སྐབས་ཨིབ་རི་པའི་ཡུགས་མོ་རྣམས་སྣང་མེད་དུ་བསྐྱུར་བའི་ཕྱིར༌ཡིན། 2དེ་ནས་སྐུ་ཚབ་པ་བཅུ་གཉིས་པོས་ཆོས་ཚོགས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་པ་ཐམས་ཅད་བོས་ཏེ་འདི་སྐད༌དུ། ངེད་ཅག་གིས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་བསྐྱུར་ནས་ཟས་སྐལ་གཉེར་པ་ནི་མི་འོས་སོ།།

Acts 6:1-2

Now in these days when the disciples were increasing in number, a complaint by the Hellenists arose against the Hebrews because their widows were being neglected in the daily distribution. And the twelve summoned the full number of the disciples and said, “It is not right that we should give up preaching the word of God to serve tables.

 

There at the times of Acts, the apostles led by Peter encountered a similar situation when the believers gathered together ran into problems of food distributions and supplies. People were hungry and they needed food.

Although the basic needs of these people are to be met but the apostles of Jesus must give attention to higher priority – to preach and teach the words of God!

I think Peter remembers the incident back in John 4 when Jesus encountered the Samaritan woman at the well.

In John 4, this incident at the well, Jesus had used it as practical lesson for outreach to the lost and needy. And apparently when the disciples saw how the Samaritans responded positively they were convinced “it’s really harvest time”.

 

To believe in Jesus will encourage us to believe in the will of God

 

To be continue …

 

David Z

To Believe in Jesus – Part 27

 

To believe in Jesus is to have a heart of reverence towards God’s word in addition to doing acts of repentance

 

ཡོ་ཧ་ནན། 4:29-30

29ཁྱོད་རྣམས་ཤོག་དང་། འདིར་མི་ཞིག་ཡོད་པར་ལྟོས་ཤིག དེས་ངས་བྱས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་རེ་རེ་བཞིན་གསུངས་པས་ཁོ་རང་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ཀྱང་སྲིད་ཅེས་སྨྲས་པ༌དང༌། 30མི་དེ་རྣམས་ཀྱང་གྲོང་རྡལ་ལས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུའི་ཕྱོགས་སུ་ཆས༌སོ།།

John 4:29-30

29 “Come, see a man who told me all that I ever did. Can this be the Christ?” 30 They went out of the town and were coming to him.

 

In previous post we discussed the high possibility that these Samaritans were well prepared to receive the Messiah as they were instructed in the writings of Moses and the Prophets.

Jesus had made references to the prophet Isaiah not once but a few occasions and the people of those days must had been familiar with the writings of Isaiah especially those portions that mentioned the coming Messiah

 

ཡེ་ཤ་ཡཱ། 61:1-4

1གཙོ་བོ་ཡ་ཝཱེའི་ཐུགས་ཉིད་ང་ཡི་སྟེང་དུ་བཞུགས་ཏེ། གང་ལ་ཞེ་ན། དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་པའི་ཕྱིར་ཁོང་གིས་བདག་ལ་སྣུམ་གྱིས་བྱུགས་ཤིང་བསྐོས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཅན་ལ་སེམས་གསོ་བྱེད་པ་དང་། བཙོན་པ་རྣམས་ལ་ཐར་པའི་འཕྲིན་བཟང་བསྒྲག་པ། བཀག་སྡོམ་ཐེབས་པ་རྣམས་ལ་ཐར་པ་བསྒྲག་པ། 2དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེའི་ཐུགས་རྗེའི་གནམ་ལོ་དང་། ང་ཚོའི་དཀོན་མཆོག་གིས་ལན་འཇལ་བའི་ཉིན་མོ་དེ་བསྒྲག་པ་དང་། ཡིད་སྐྱོ་བ་རྣམས་ལ་སེམས་གསོ་གཏོང་བ། 3ཛ་ཡན་གྱི་སྡུག་གིས་མནར་བཞིན་པ་རྣམས་བརྒྱན་ཏེ། ཁོ་ཚོར་ཐལ་རྡུལ་གྱི་ཚབ་ཏུ་ལ་ཐོད་དང་། མྱ་ངན་གྱི་ཚབ་ཏུ་དགའ་སྤྲོ་ཡི་སྣུམ། སེམས་ཤུགས་ཉམས་པའི་ཚབ་ཏུ་བསྟོད་པའི་གྱོན་ཆས་བཅས་གནང་བར་མངགས་པ་ཡིན། ཁོང་རང་ཉིད་ལ་གཟི་བརྗིད་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ། དེ་དག་ལ་དྲང་བདེན་གྱི་བེ་ཤིང་ཞེས་འབོད་ཅིང་། དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེ་ཁོང་གིས་སྐུ་དངོས་སུ་བཙུགས་པ་ཡིན། 4དེ་དག་གིས་གནའ་བོའི་ཞིག་རོ་རྣམས་བརྩིགས་ཤིང་སྔོན་ཆད་རྩ་གཏོར་བཏང་བ་རྣམས་ཡར་བཞེངས་ཏེ། མི་རབས་མང་པོར་ཞིག་རོར་ལུས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སླར་གསོ་བར་བྱའོ། །

Isaiah 61:1-4

The Spirit of the Lord God is upon me, because the Lord has anointed me to bring good news to the poor; he has sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to those who are bound;

2 to proclaim the year of the Lord’s favor, and the day of vengeance of our God; to comfort all who mourn;

3 to grant to those who mourn in Zion— to give them a beautiful headdress instead of ashes, the oil of gladness instead of mourning, the garment of praise instead of a faint spirit; that they may be called oaks of righteousness, the planting of the Lord, that he may be glorified.

4 They shall build up the ancient ruins; they shall raise up the former devastations; they shall repair the ruined cities, the devastations of many generations.

 

Jesus at the beginning of His public ministry preached from this portion of Isaiah.

As recorded in the Gospel of Luke, Jesus was thrown out of synagogue when He speaks of the fulfillment of Isaiah prophesy and the blessing of God extended to the Gentiles.

 

ལོ་ཀུ 4:20-30

20ཁོང་གིས་དཔེ་ཆ་བསྒྲིལ་ནས་ཕྱིར་ཆོས་ཁང་གི་གཉེར་པ་ལ་བསྩལ་ཏེ་བཞུགས༌ཤིང༌། ཆོས་ཁང་དུ་ཡོད་པའི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་མིག་ཅེ་རེར་བལྟས་པ༌དང༌། 21ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད༌དུ། གསུང་རབ་ཀྱི་མདོ་འདི་ནི་དེ་རིང་ཁྱོད་ཅག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།། 22མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་བསྟོད་བསྔགས་བརྗོད་ཅིང་ཁོང་གི་ཞལ་ལས་གསུངས་པའི་ཚིག་སྙན་མོ་ཐོས་ནས་ངོ་མཚར་བར་གྱུར། ཁོ་རྣམས་ན༌རེ། འདི་ནི་ཡོ་སེབ་ཀྱི་བུ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་སོ།། 23ཡང་ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད༌དུ། ཁྱོད་ཅག་ན༌རེ། སྨན་པ༌ལགས། ཁྱོད་ཀྱིས་རང་ཉིད་གསོ་བར་བྱོས་ཞེས་པའི་ཁ་དཔེ་འདི་ང་ལ་སྦྱར་ངེས༌ཤིང༌། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀཱ་ཕར་ན་ཧུམ་ནས་བྱས་པའི་བྱ་བ་ངེད་ཅག་གིས་ཐོས་པ་དེ་རྣམས་རང་གི་ཕ་ཡུལ་འདི་ནས་ཀྱང་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བདག་ལ་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ༌དང༌། 24ཡང་ཁོང་གིས་འདི་སྐད༌དུ། ངས་ཁྱོད་ཅག་ལ་བདེན་པར་སྨྲ༌སྟེ། ལུང་སྟོན་པ་སུ་ཞིག་ལའང་རང་ཡུལ་ནས་བརྩི་བཀུར་མི་འཐོབ། 25བདག་གིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་བདེན་པར་སྨྲ་སྟེ། ཡང་ཨེ་ལི་ཡཱའི་དུས་སུ། ལོ་གསུམ་དང་ཟླ་བ་དྲུག་གི་རིང་ལ་ཐན་པ་བྱུང་བས། ས་ཆ་ཡོངས་ལ་མུ་གེ་ཆེན་པོ་བྱུང་བ་དང་ཡེས་ར་ཨེལ་ཡུལ་དུ་ཡུགས་མོ་མང་པོ་ཡོད༌ནའང༌། 26ཨེ་ལི་ཡཱ་ནི་ཡུགས་མོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གམ་དུ་མ་མངགས༌པར། ཚི་ཏུན་ཡུལ་གྱི་ཁོང་གཏོགས་སཱ་རེ་ཕད་ཀྱི་ཡུགས་མོ་དེ་ཁོ་ནའི་གམ་དུ་མངགས། 27ཡང་ལུང་སྟོན་པ་ཨེ་ལི་ཤཱའི་དུས་སུ། ཡེས་ར་ཨེལ་གྱི་ས་ཆར་མཛེ་ནད་ཅན་མང་པོ་ཡོད༌ནའང༌། ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ལས་གཅིག་ཀྱང་གཙང་མར་མ་མཛད༌པར། སིར་ཡཱ་ཡུལ་གྱི་ནཱ་ཨ༌མན་ཁོ་ན་གཙང་མར་མཛད་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། 28ཆོས་ཁང་དུ་ཡོད་པའི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཏམ་དེ་ཐོས་རྗེས་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས༌ཏེ། 29སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་གྲོང་རྡལ་ནས་ཕྱིར་བསྐྲད་པ༌དང༌། གྲོང་རྡལ་དེ་ནི་རི་སྟེང་དུ་ཆགས་ཡོད་ལ་མི་དེ་དག་གིས་ཁོང་ཉིད་གཡང་གཟར་དུ་འཕེན་ཕྱིར་བྲག་ཁ་རུ་ཁྲིད༌ནའང༌། 30སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ནི་མི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་ནས་ཐད་ཀར་ཕེབས༌སོ།།

Luke 4:20-30

20 And he rolled up the scroll and gave it back to the attendant and sat down. And the eyes of all in the synagogue were fixed on him. 21 And he began to say to them, “Today this Scripture has been fulfilled in your hearing.” 22 And all spoke well of him and marveled at the gracious words that were coming from his mouth. And they said, “Is not this Joseph’s son?” 23 And he said to them, “Doubtless you will quote to me this proverb, ‘“Physician, heal yourself.” What we have heard you did at Capernaum, do here in your hometown as well.’” 24 And he said, “Truly, I say to you, no prophet is acceptable in his hometown. 25 But in truth, I tell you, there were many widows in Israel in the days of Elijah, when the heavens were shut up three years and six months, and a great famine came over all the land, 26 and Elijah was sent to none of them but only to Zarephath, in the land of Sidon, to a woman who was a widow. 27 And there were many lepers in Israel in the time of the prophet Elisha, and none of them was cleansed, but only Naaman the Syrian.” 28 When they heard these things, all in the synagogue were filled with wrath. 29 And they rose up and drove him out of the town and brought him to the brow of the hill on which their town was built, so that they could throw him down the cliff. 30 But passing through their midst, he went away.

 

For what reason the Jews at the synagogue had such angry reactions against Jesus when He spoke of God’s blessing and forgiveness to the Gentiles?

Was it possible the Samaritans had already heard what happened to Jesus in Luke 4? And they were excited and looking forward to meet Jesus in person?

Was that the reason many Gentiles came seeking Jesus for help?

 

There were occasions Jesus was impressed by the expression of faith by Gentiles.

 

All the records of the Gospels were pointing to the obvious – that many Gentiles came to seek Jesus for salvation and forgiveness. Therefore it is not surprising from historical records that after the times of Acts of the Apostles the demographics of believers which started with majority Jews later shifted to majority Gentiles and today majority of believers worldwide are Gentiles.

Back to the situation in John 4 – by that time Jesus had that conversation with the woman at the well, the Samaritans were more than prepared to meet the Messiah! Those who came forward after hearing what the woman said had probably heard of Jesus’ ministry before and were awaiting opportunity to see Jesus in person!

 

To believe in Jesus is to believe in the promise of God for restoration

 

It is possible the Samaritans came with a ready heart to receive the blessings of God!

To be continue …

 

David Z

To Believe in Jesus – Part 26

 

ཡོ་ཧ་ནན། 4:29-30

29ཁྱོད་རྣམས་ཤོག་དང་། འདིར་མི་ཞིག་ཡོད་པར་ལྟོས་ཤིག དེས་ངས་བྱས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་རེ་རེ་བཞིན་གསུངས་པས་ཁོ་རང་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ཀྱང་སྲིད་ཅེས་སྨྲས་པ༌དང༌། 30མི་དེ་རྣམས་ཀྱང་གྲོང་རྡལ་ལས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུའི་ཕྱོགས་སུ་ཆས༌སོ།།

John 4:29-30

29 “Come, see a man who told me all that I ever did. Can this be the Christ?” 30 They went out of the town and were coming to him.

 

As we read more into what John had recorded about this encounter between Jesus and the woman at the well, we should be able to get an understanding that to a certain degree these Samaritans were well prepared to receive the Messiah!

First thing to note is that although the Samaritans were despised by the synagogue and Sanhedrin but they do know what is written in scripture.

Means to say the Samaritans do have basic knowledge of what is written in the Bible, the writings of Moses and the Prophets, especially and in particular those portions about the coming Messiah!

The known open clashes and disagreements between Jews and Samaritans had to do with doctrines and practices – how did both parties interpret what was written in the laws and the prophets and how did they apply it to their daily lives?

So both Jews and Samaritans had prior knowledge of the coming Messiah but we can see that the Sanhedrin had engaged in a systematic and institutionalized rejection of Jesus as the Messiah.

So here we have an interesting confession from the woman at the well that I will made reference to what was written in Psalm

 

གསུང་མགུར། 90:8

ང་ཚོའི་ཉེས་སྐྱོན་ཁྱེད་ཀྱི་སྤྱན་སྔར༌བཤམས། །གསང་བའི་སྡིག་པ་ཞལ་མདངས་འོད་ལ༌དྲངས།།

Psalm 90:8

You have set our iniquities before you, our secret sins in the light of your presence.

 

གསུང་མགུར། 69:5

དཀོན་མཆོག་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཡི་གླེན་རྟགས༌མཁྱེན། །ང་ཡི་ཉེས་པ་ཁྱེད་ལ་སྦས་པ༌མེད།།

Psalm 69:5

O God, you know my folly; the wrongs I have done are not hidden from you.

 

What was it that inspires that woman to make a connection between Christ and Jesus knowing what she did in her private life?

 

Both Psalm 90:8 and Psalm 69:5 were clearly pointing to God’s power and ability.

 

We know the true and living God we worship knows all our secrets; there is nothing we could hide from God! And there at the well the woman encountered Jesus telling her about her private life and Jesus even disclosed her identity to her that He is the Messiah.

 

She believed Jesus!

 

She could had walked away from Jesus in fear, intermediation, and disgust, not happy that Jesus talked about her private life but she was she was impressed Jesus had demonstrated the same power and authority of God that she was convinced this is the Christ they were waiting for!

I believe her positive response had to do with what better blessing she knew she could receive from the Messiah. And what she knew she had learned from scripture –

 

ལེགས་བཤད། 28:13

རང་གི་ཉེས་སྐྱོན་སྦེད་མཁན་དོན་མི༌འགྲུབ། །རང་སྐྱོན་མཐོལ་ནས་སྤང་བར་ཐུགས་རྗེ༌འཐོབ།།

Proverbs 28:13

Whoever conceals his transgressions will not prosper, but he who confesses and forsakes them will obtain mercy.

 

The author of 1st John wrote of the same teachings from Proverbs 28:13

 

ཡོ་ཧ་ནན་དང་པོ། 1:9

དཀོན་མཆོག་ནི་ཡིད་རྟོན་རུང་བ་དང་དྲང་བདེན་ཡིན་པས། བདག་ཅག་གིས་རང་གི་སྡིག་པ་མཐོལ་བཤགས་བྱས༌ན། ཁོང་གིས་བདག་ཅག་གི་སྡིག་པ་བསལ་ཞིང་དྲང་བདེན་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་གཙང་མར་མཛད་ངེས་ཡིན།

1 John 1:9

If we confess our sins, he is faithful and just to forgive us our sins and to cleanse us from all unrighteousness.

 

Apparently the woman at the well was looking for forgiveness.

I would say she was looking for forgiveness, acceptance, and even reconciliation with God!

 

To believe in Jesus is to have a heart of reverence towards God’s word and an attitude of repentance

 

She had demonstrated the right attitude before God and she brought the same blessing back to her community.

And these Samaritans who were waiting for the Messiah they knew Christ is the anointed of God, the chosen of God, that one special person to represent God to forgive and to reconcile.

 

To be continue …

 

David Z