Introduction: In the previous post we read how the Lord had given Abram a promise of land for his descendants in the most solemn declaration of blessing and judgment ever given to mankind. Why was this given to Abram in his weakness? It was because Abram trusted him.

Five more years have passed. But still he has no son and the land is not his.

What could Abram do? What can any believer do when heaven is not visible to our eyes, and we only see daily difficulties.

*************

A Son by Any Means

Sarai, who did not believe, suggested to Abram something he could do as a means of getting a son. He agrees, and son called Ishmael is born to Abram through Sarai’s servant girl when he is 86.

Then Sarai feels acutely the shame of not being mother to the son. And Abram seems to realise that this is not the right means. You can read about it in Genesis Chapter 16:1-16.

 

Fifth Covenant Declaration by the Lord

འགོད་པ།  17:1-4

1 ཡང་ཨབ་རམ་དགུང་ལོ་དགུ་ཅུ་གོ་དགུ་ལོན་པའི་ཚེ་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གི་མདུན་ལ་མངོན་པར་མཛད་དེ་ “ང་ནི་དབང་ཀུན་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག་ཡིན། ངའི་བཀའ་ལ་རྟག་ཏུ་མཉན་ནས་མི་དྲང་པོ་སྐྱོན་མེད་པ་ཞིག་བྱོས་ཤིག

2 ངས་ཁྱོད་དང་ཁ་ཆད་བྱས་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་མང་པོ་འཕེལ་དུ་འཇུག་” ཅེས་གསུངས།

3 ཨབ་རམ་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གིས་

4 “ལྟོས་ཤིག ངས་ནི་ཁྱོད་མི་རིགས་མང་པོའི་མེས་པོར་འགྱུར་བར་བྱ། འདི་ནི་ང་དང་ཁྱོད་མཉམ་དུ་བྱས་པའི་ཁ་ཆད་དེ་ཡིན།

Another 13 years have passed. The repeated covenant promise of Almighty God was generous. Abram’s children would be numberless as dust of the earth (Gen 13:15), and boundless as the stars spread across the sky. The great sworn promise was all about what God would do. Was there nothing Abram could do?

 

Abram’s Part in the Covenant

འགོད་པ།   17:5-8

5 ད་ཕྱིན་ཆད་ཁྱོད་ལ་ཨབ་རམ་མི་ཟེར། ཁྱོད་ཀྱི་མིང་ཨབ་ར་ཧམ་ཟེར་བར་འགྱུར། དེ་གང་ཡིན་ཟེར་ན། ངས་ཁྱོད་ལ་མི་རིགས་མང་པོའི་མེས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར།

6 ངས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་སྤེལ་ཏེ་རྒྱལ་ཁབ་མང་པོར་འགྱུར་བར་བྱ། རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར།

7 ཡང་ངའི་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ཁ་ཆད་དེ་ཁྱོད་དང༌། ཁྱོད་ཀྱི་མ་འོངས་པའི་བུ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་དུ་སྲུང་བར་བྱ། ཡང་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ང་ཡིན་པར་འགྱུར།

8 ཡང་ངས་ཁྱོད་ཕྱི་རྒྱལ་བ་ལྟར་སྡོད་བཞིན་པའི་ས་ཆ་ཀ་ནཱན་ཡུལ་ཡོངས། ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་རྣམས་ལ་སྟེར་བར་བྱ། ཁྱོད་ཚོ་དེའི་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་བདག་པོར་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ང་ཡིན་པར་འགྱུར་” ཞེས་གསུངས་སོ།།

Yes, there was something that Abram could do, and he must do it; he must be blameless (verse 1), with a heart that always wanted to be clean. And, yes, he wanted that; and the Lord gave him the new name Abraham, meaning ‘Father of a Multitude’. His very name would be proclaiming the grace of God shown to him for another 76 years until he died (Genesis 25:7, 8).

 

The Sign of God’s Covenant Grace

འགོད་པ།   17:9-14

9དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་གསུངས་པ། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་མི་བརྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ང་མཉམ་དུ་ཞག་པའི་དམ་བཅའ་འདི་སྲུང་དགོས།

10ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་མི་བརྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་ཕོ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདུན་ལྤགས་གཅོད་དགོས།

11-12ད་ནས་ཕྱིན་ཆད་སྐྱེས་ནས་ཉི་མ་བརྒྱད་ལོན་པའི་རྗེས་སུ་བུ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་ལྤགས་བཅད་དགོས། ཁྱོད་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་པའི་བྲན་གཡོག་གི་བུ་རྣམས་དང་ཕྱི་རྒྱལ་ཡུལ་ནས་ཉོས་པའི་བྲན་གཡོག་རྣམས་ཀྱི་བུ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་མདུན་ལྤགས་གཅོད་དགོས། དེ་ལྟར་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་དང་ངའི་བར་ལ་དམ་བཅའ་ཅིག་འཇོག་ཡོད་པ་དེ་བསྟན་རྒྱུ་ཡིན།

13ཕོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདུན་ལྤགས་གཅོད་དགོས། ང་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བར་ལ་བཞག་པའི་དམ་བཅའ་དེ་དུས་རྒྱུན་གྱི་ཕྱིར་ཡིན་པའི་ལུས་གཟུགས་ཀྱི་རྟགས་སུ་འགྱུར་རོ།

14མདུན་ལྤགས་མ་བཅད་པའི་མི་ངའི་འབངས་སུ་བརྩི་བར་མི་འགྱུར། གང་ལ་ཟེར་ན། དེས་ང་མཉམ་དུ་བཞག་པའི་དམ་བཅའ་དེ་རྩིས་མེད་བྱས་པ་ཡིན་ནོ།

There was something else that Abraham could do, and must do, and would do. He and his children and his dependants must receive in their flesh the circumcision sign which showed that they, his household, were included in God’s blessing.

 

At Last a Son for Sarai

འགོད་པ།   17:15-21

15དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་གསུངས་པ། ད་ནས་ཕྱིན་ཆད་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མའི་མིང་ས་ར་ཡི་མི་ཟེར་བར་ས་རཱ་ཞེས་པར་འགྱུར།

16ངས་མོ་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཏེ། མོ་ནས་ཁྱོད་ལ་བུ་ཞིག་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན། ངས་མོ་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ནས་མི་རིགས་མང་པོའི་མ་རུ་འགྱུར་ཡོང་། མོ་ནས་སྐྱེས་པའི་མི་བརྒྱུད་ལས་རྒྱལ་པོའང་འབྱུང་བར་འགྱུར།

17ཨབ་ར་ཧམ་སྒུར་ནས་ཐོད་པས་ས་ལ་རེག་ནས། གད་མོ་ཤོར་ནས། རང་གི་སེམས་ལ། ལོ་ ༡༠༠ ལོན་པ་ཞིག་ལ་ཕྲུ་གུ་སྐྱེས་སྲིད་དམ། ས་རཱ་ལོ་དགུ་བཅུ་ཡིན་པ་ལ་ཕྲུ་གུ་ཞིག་སྐྱེས་བར་སྲིད་དམ་ཞེས་བསམས་སོ།

18ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་དཀོན་མཆོག་ལ་ཞུས་པ། ཨིཤ་མ་ཨེལ་ངའི་ནོར་བདག་ཏུ་འགྱུར་བཅུག་པར་མཛད་དམ་ཞེས་ཞུས་པས།

19འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གིས་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་བྱེད་མི་བཅུག། ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་ས་རཱ་ལ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་ཡོང་། ཁྱོད་ཀྱིས་དེའི་མིང་ཨི་སཱག་ཞེས་བཏགས་དགོས། ཁོ་དང་ཁོའི་རིགས་བརྒྱུད་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་དུ་ངས་དུས་གཏན་གྱི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བྱེད་པར་བྱ། དམ་བཅའ་དེ་ནི་གཏན་གྱི་ཆེད་དུ་ཡིན།

20ཁྱོད་ཀྱིས་ཨིཤ་མ་ཨེལ་གྱི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་ཞུ་བ་དེ་ངས་ཐོས་བྱུང་། དེར་བརྟེན་ངས་ཁོ་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཏེ་མི་རིགས་མང་པོ་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན། ཁོའི་རིགས་བརྒྱུད་ནང་རྒྱལ་སྲས་བཅུ་གཉིས་སྐྱེས་པ་དང་། ཁོའི་རིགས་བརྒྱུད་ལ་མི་རིགས་རླབས་ཆེན་ཞིག་བཟོ་རྒྱུ་ཡིན།

21འོན་ཀྱང་ལོ་རྗེས་མ་ད་ལྟའི་དུས་སྐབས་སུ་ས་རཱ་ལས་སྐྱེས་པའི་བུ་ཨི་སཱག་དང་མཉམ་དུ་ངས་དམ་བཅའ་འཇོག་རྒྱུ་ཡིན།

 Abraham laughs because God’s ways are so wonderful. Sarai will be mother of nations and kings, her new name ‘Sarah’ meaning ‘Princess’. And her son would have the name ‘Isaac’, meaning ‘He laughs’. The future promised in the covenant would be fulfilled through Isaac, not through Ishmael. However, Ishmael would also be blessed.

 

Abraham Obeys

འགོད་པ།   17:22-27

22ཨབ་ར་ཧམ་དང་བཀའ་མོལ་གནང་ཚར་བའི་རྗེས་སུ་དཀོན་མཆོག་འཕགས་སོ།

23ཉིན་དེ་རང་ལ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་དཀོན་མཆོག་གིས་བཀའ་བཞིན་བྱས་ཏེ། རང་གི་བུ་ཨིཤ་མ་ཨེལ་དང་། ནང་དུ་ཡོད་པའི་སྐྱེས་པ་རྣམས་དང་། རང་གི་ནང་དུ་སྐྱེས་པའམ་རང་གིས་གཞན་ནས་ཉོས་པའི་བྲན་གཡོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདུན་ལྤགས་བཅད་དོ།

24མདུན་ལྤགས་བཅད་དུས་ཨབ་ར་ཧམ་ལོ་དགུ་ཅུ་གོ་དགུ་ལོན་ཡོད་པ་དང་།

25ཁོའི་བུ་ཨིཤ་མ་ཨེལ་ལོ་བཅུ་གསུམ་ལོན་ཡོད་དོ།

26-27ཁོང་ཕ་བུ་གཉིས་ཀའི་མདུན་ལྤགས་ཉིན་གཅིག་རང་ལ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་བྲན་གཡོག་ཚང་མ་དང་མཉམ་དུ་བཅད་དོ༎

 That same day everyone, including Ishmael whom Abraham loved (v.18), received in the flesh the sign of faith.

*************

Footnotes:

1. Abraham has no son yet. Next time we will read how God challenged Sarai’s unbelief. Then much else would happen before Isaac was born.
2. Isaac’s descendants would be the nation chosen by God to occupy the Promised Land. Ishmael’s descendants would include all the Arab nations with their kings, and living in their own territories.
3. The meaning of circumcision:    It is surgical removal of the foreskin of the penis. Jewish families still have their baby boys circumcised; it is for them a sign that they are God’s own people. When a believer in Jesus Christ has a new heart, he declares it by being baptized, not by being physically circumcised. It is baptism which is his sign of faith; that is the sign that he is spiritually circumcised in his heart.

In the last post we read how God promised that Sarai aged 90 would give Abraham a son (Genesis Chapter 17 verse 16). ‘Call her Sarah’, he said.

***********

The Time had Come

As for the sudden appearance of three visitors, things happen fast when the very time of God’s said promise draws near.

 

The Hospitality Shown to Three Visitors

བཀོད་པ 18:1-8

1མམ་རེ་ཞེས་པའི་ཤིང་སྡོང་གི་ཉེ་འགྲམ་དུ་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་མངོན་པར་མཛད་གནང་ངོ། ཉིན་གུང་ཉི་མ་ཚ་བའི་སྐབས་སུ་ཨབ་ར་ཧམ་རང་གི་གུར་གྱི་སྒོའི་འགྲམ་དུ་བསྡད་ཡོད་པ་རེད།

2ཁོས་མིག་ཡར་བལྟ་བ་དང་། མི་གསུམ་ལངས་ཡོད་པ་མཐོང་ངོ་། དེ་ཚོ་ལ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ཁོང་རྒྱུག་ཅིང་དེ་ཚོ་ལ་འཕྲད་དུ་ཕྱིན་ནས། མགོ་སྒུར་ཞིང་གདོང་ས་ལ་རེག་ནས།

3ཁོང་གིས་གསུངས་པ། གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་རྣམས་ངའི་ནང་ལ་ངལ་གསོ་མ་གནང་བར་མ་ཕེབས་རོགས་གནང་། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཞབས་ཕྱི་ཞུ་བར་ང་འདིར་ཡོད།

4ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་འཁྲུ་བར་ཆུ་ཕྲན་བུ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་གི་ཡིན། དེར་ཤིང་གི་འོག་ཏུ་སྐུ་ངལ་གསོས་ཤིག་དང་།

5ཞལ་ལག་ཡང་འཁྱེར་ནས་ཡོང་གི་ཡིན། དེས་ཕྱོགས་ཐོན་བྱེད་རྒྱུར་སྟོབས་རྙེད་ཡོང་། ངའི་ནང་ལ་ཕེབས་ནས་ཆེ་བསྟོད་གནང་སོང་། དེར་བརྟེན་ད་ང་ལ་ཞབས་ཕྱི་ཞུ་རུ་འཇུག་རོགས་གནང་།

དེ་ཚོས་ལན་དུ། ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ཁྱོད་ཀྱི་གཏམ་དེར་ང་ཚོས་ངོས་ལེན་ཡོད།

6ཨབ་ར་ཧམ་གུར་ནང་རྒྱུག་ནས་ས་རཱ་ལ། གྲོ་ཞིབ་ལེགས་ཤོས་ལས་བརྫིས་ཏེ་མགྱོགས་པོར་བག་ལེབ་འགའ་ཤས་བཟོས་ཤིག་ཅེས་ལབ་བོ།

7དེ་རྗེས་ཨབ་ར་ཧམ་ཕྱུགས་ཀྱི་ཁྱུའི་ནང་རྒྱུག་ཏེ་བེའུ་གཞོན་པ་རྒྱག་པ་ཞིག་འདམས་ནས་གཡོག་པོ་ལ་སྤྲད་པ་དང་། ཁོས་མྱུར་དུ་ཕྱིན་ནས་དེ་དག་གྲ་སྒྲིག་བྱས་སོ།

8ཁོང་གིས་འོ་མ་དང་མར་གང་ཙམ་ཞིག་དང་། ཤ་དེ་མི་དེ་ཚོའི་མདུན་དུ་ཕུལ་ནས། དེར་ཤིང་སྡོང་གི་འོག་ཏུ་དེ་ཚོ་ལ་ཁ་ཟས་དྲངས་ནས་དེ་ཚོས་ཟས་སོ།

With the courteous language and generous hospitality that is found in Asia to this day, Abraham provides for the tired travellers. It was more than the cool shade of a tree and water for their feet; it was a feast that he ordered. Then he waited on them as they ate.

Who were they? Did he wonder at first? But we are told in verse 1 that their leader was the LORD.

 

The LORD Speaks

བཀོད་པ 18:9-10

9དེ་ནས་དེ་ཚོས་ཁོང་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་ག་རུ་ཡོད་དམ་ཞེས་དྲིས་པས།

ལན་དུ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས། མོ་གུར་ནང་ཡོད་ཞུས་སོ།

10དེའི་ནང་ནས་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ད་ནས་ཟླ་བ་དགུའི་རྗེས་སུ་ཕྱིར་ལོག་ཡོང་སྐབས་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་ས་རཱ་ལ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་ཡོང་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།

ས་རཱ་ནི་ཁོའི་རྒྱབ་དང་གུར་གྱི་སྒོར་ལངས་ནས་ཉན་ནས་ཡོད་དོ།

As if having normal social interest the visitors ask after his family. Then it is the LORD who speaks. And Sarah, who cannot see him, hears him say, “…your wife Sarah, she shall have a son”.

 

Sarah’s Disbelief

བཀོད་པ 18:11-15

11ཨབ་ར་ཧམ་དང་ས་རཱ་ན་ཚོད་རྒས་ཡོད་པས། ས་རཱའི་མངལ་ཁྲག་ཆད་ཡོད་པ་རེད།

12ས་རཱ་གསང་ནས་གད་མོ་གད་ཅིང་། ང་དང་ངའི་ཇོ་བོ་ནི་ལོ་རྒས་ཚར་བས། ད་ང་ལ་བུ་ཞིག་གང་ལྟར་སྐྱེས་ཐུབ་བམ་ཞེས་བསམ་མོ།

13དེ་ནས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ། མོ་ལ་ཕྲུ་གུ་སྐྱེས་མི་སྲེད་ཅེས་ས་རཱས་ཅིའི་ཕྱིར་གད་དམ།

14གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་ལས་གང་ཡང་སྒྲུབ་མིཐུབ་པ་ཁག་པོ་ཡོད་དམ། ངས་ལབ་པ་ལྟར་ཟླ་བ་དགུའི་རྗེས་སུ་ང་ལོག་ཡོང་བ་དང་། ས་རཱ་ལ་བུ་ཞིག་བྱུང་ཡོང་།

15ས་རཱ་འཇིགས་ཏེ། ངས་གད་མོ་ཤོར་མེད་ཅེས་ལབ་པ་དང་། ཁོང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་གད་མོ་ཤོར་སོང་ཞེས་གསུངས་སོ༎

When Sarah laughed inwardly, she was out of sight. But God hears every laugh of disbelief in our hearts; and the LORD rebuked her.

 

Is Anything too Wonderful for the LORD?

Because she had doubted, Sarah is suddenly gripped by fear. What to say? Who is this visitor who read her thoughts? And her disbelief is changed to faith.

ཡ་ཧུ་དཱ་པ། 11:11

དད་པའི་སྒོ་ནས་ས་རཱ་ཡིས་ཀྱང་ཞལ་ཆད་མཛད་མཁན་དེ་ཐུགས་གཏད་ཆོག་པར་བརྩིས་པས། རྒས་མོར་གྱུར་ཡང་ཕྲུ་གུ་སྐྱེ་ཐུབ་པའི་ནུས་པ་ཐོབ།

 

A Year of Waiting

Only one more year to wait, but a year of great events; a year of terrible judgment on the evil cities where Lot had chosen to live (Genesis 18:16-19:29).

It was a year of insecurity, also in which Abraham again behaved faithlessly – because he was weak at times just as we are. And God again had to rescue him and Sarah when fearful circumstances threatened him (Genesis 20:1-18), because God blesses the blameless in heart (See Gen 17:1, and the previous post).

 

Isaac is Born at the Said Time! 

བཀོད་པ 21:1-7

1དཀོན་མཆོག་གིས་དམ་བཅའ་གནང་བ་བཞིན་ས་རཱ་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ཞིང་།

2ས་རཱ་མངལ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ནས། ཨབ་ར་ཧམ་རྒས་པའི་ཚེ་མོ་ལ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་སོ། བུ་དེ་ནི་དཀོན་མཆོག་གིས་སྐྱེས་ཡོང་གསུངས་པའི་དུས་ཚོད་དེ་རང་ལ་སྐྱེས་སོ།

3ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་བུ་དེའི་མིང་ཨི་སཱག་ཞེས་བཏགས་སོ།

4དཀོན་མཆོག་གིས་བཀའ་གནང་བ་བཞིན་ཨི་སཱག་སྐྱེས་ནས་ཉི་མ་བརྒྱད་ལོན་པའི་རྗེས་སུ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ཁོའི་མདུན་ལྤགས་བཅད་དོ།

5ཨི་སཱག་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཨབ་ར་ཧམ་ལོ་ ༡༠༠ ལོན་ཡོད་པ་དང་།

6ས་རཱས། ཕྲུ་གུ་འདི་སྐྱེས་པའི་སྒོ་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ལ་དགའ་བ་དང་། གད་མོ་གནང་བས། བྱ་བ་དེའི་སྐོར་ཐོས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ང་དང་མཉམ་དུ་གད་མོ་བགད་ཡོང།

7ས་རཱས་ཕྲུ་གུ་སྐྱེས་ཡོང་ཞེས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་སུ་ཞིག་གིས་ལབ་སྲིད་དམ། འོན་ཀྱང་ཁོང་རྒས་པའི་དུས་སུ་ང་ནས་ཕྲུ་གུ་ཞིག་སྐྱེས་བྱུང་ཞེས་སྨྲས་སོ།

Sarah’s laugh of disbelief is changed to a laugh of joy. They had a son and descendants would be born through him!

***********

A Footnote for Those who would Follow Jesus Christ:               

FAITH OR FAITHLESSNESS

ཐི་མོ་ཐེ། ༢ 2:11-13

11 གཏམ་འདི་ཁས་ལེན་བྱེད་འོས་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ།

མཱ་ཤི་ཀ་དང་ལྷན་དུ་འཆི་གྱུར་ན།།

ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ངེད་རྣམས་གསོན་ཡང་ངེས།།

12 གལ་ཏེ་བཟོད་པའི་གོ་ཆ་བརྟན་གྱུར་ན།།

ཁོང་དང་སྟབས་ཅིག་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོང་བར་ངེས།།

ངེད་ཀྱིས་ཁོང་ཉིད་དང་དུ་མི་ལེན་ན།།

ཁོང་གིས་ངེད་ཅག་རྒྱབ་ཏུ་བསྐྱུར་ཡང་ངེས།།

13 ངེད་ཀྱི་དད་སེམས་བསྐྱུར་ཡང་ཁོང་མིན་ཏེ།།

ཁོང་གིས་རང་ཉིད་སྤང་བ་སྲིད་ན་དཀོན།།

ཞེས་སོ།།

གདེང་འཇོག་ཐོབ་པའི་ལས་བྱེད་མཁན་གྱི་སྐོར།

 

Many believers in Jesus Christ have died for their faith; they will live eternally. That is the Gospel. But those who deny Him will perish eternally.

Yet those who turn from their denial, from disbelief to faith will reign in heaven with King Jesus, because of His said promise. That too is the Gospel. The Lord remains faithful.

Further Posts

We shall be reading about Abraham and Sarah’s descendants.

 

“By faith Abraham went to live like a temporary resident in the land of promise. Isaac and Jacob lived with him in tents as heirs claiming the same promise.”

 

ཡ་ཧུ་དཱ་པ།  11:9 – དད་པའི་སྒོ་ནས་གནས་གཡར་བ་ལྟར་ཞལ་ཆད་མཛད་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་བསྡད་དེ། ཁོང་དང་ཞལ་ཆད་འཛིན་མཁན་ཡིན་པའི་ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་ལྟར་གུར་རྣམས་ལ་བསྡད།

 

Hebrews 11:9 – By faith he went to live in the land of promise, as in a foreign land, living in tents with Isaac and Jacob, heirs with him of the same promise.

 

An Heir at last

Last time we read how Isaac was born. It was occasion for great joy and celebration.

བཀོད་པ 21:8 – ཕྲུ་གུ་ཆེར་ལོངས་ཤིང་འོ་མ་བཅད་པའི་ཉིན་མོར་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་མགྲོན་ཆེན་པོ་ཞིག་བཤམས་སོ༎

However, for Ishmael, the son of the slave girl, the feast given for an infant seemed to be just a joke, and he mocked Isaac.

 

What to Do about Ishmael?

Isaac being Abraham’s son by Sarah, it was through him that God would fulfil his promises. Yet Abraham also loved Ishmael. How could he agree with Sarah to send him away? You can discover how God provided the answer to this problem by reading Gen 21:9-21.

 

Abraham’s Other Sons

Later on, when Abraham had six more sons by a younger wife, arrangements were made for them also. You can read how they also were sent away from the Promised Land in Gen 25:1-6.

 

Burial in the Land

Abraham and Sarah continued to own no part of the Land save for a field with a tomb east of the town of Mamre.

བཀོད་པ 25:7-11

 7-8ཨབ་ར་ཧམ་ལོ་ ༡༧༥ ལོན་ནས་གྲོངས་སོ།

9ཁོང་གི་བུ་རྣམས་ཨི་སཱག་དང་ཨིཤ་མ་ཨེལ་གྱིས་ཁོང་གི་ཕུང་པོ་མག་པེ་ལ་ཞེས་པའི་བྲག་ཕུག་ནང་སྦས་སོ། བྲག་ཕུག་དེ་ནི་ཧི་ཏི་པ་ཛོ་ཧར་གྱི་བུ་ཨེཕ་རོན་ཞེས་པ་དེའི་ཡིན་པ་དང་། མམ་རེའི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ཡོད་པའོ།

10ས་ཞིང་དེ་ནི་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ཧི་ཏི་པ་རྣམས་ནས་ཉོས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། དེར་ཨབ་ར་ཧམ་དང་ས་རཱ་གཉིས་ཀར་དུར་དུ་སྦས་སོ།

11ཨབ་ར་ཧམ་གྲོངས་པའི་རྗེས་སུ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨི་སཱག་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ངོ་། ཁོང་ནི་ང་ལ་མཐོང་བ་གནང་མཁན་གསོན་པོའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཁྲོན་པ་ཡོད་པའི་ས་གནས་དེའི་ཉེ་འགྲམ་དུ་གནས་ཡོད་དོ༎

You can read how the purchase had been agreed previously by the council of elders (like a Panchayat council in Nepal) of the town of Mamre, and its price settled. (Gen Chapter 23).

 

Isaac’s Life as a Nomadic Herder

Like his father, Isaac moved from place to place within the Land to find grazing and wells. And when there was a second great drought, instead of going to Egypt as his father had done, God told him to stay in the Land; he would then inherit the promise sworn to his father. So Isaac stayed.       However, because of his large herds and many servants, and because of his wealth and his wife, he too experienced conflict and insecurity.

བཀོད་པ 26:1-6

1ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་དུས་སུ་ཡུལ་གྱི་ནང་དུ་བྱུང་བའི་མུ་གེ་སྔོན་མའི་རྗེས་སུ་ཡང་མུ་གེ་གཞན་ཞིག་བྱུང་བས། ཨི་སཱག་ཡུལ་གྷེ་རར་དུ་ཡོད་པའི་ཕེ་ལེ་ཤེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་བྱ་བའི་རྩར་ཕྱིན་ནོ།

2གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨི་སཱག་ལ་ཞལ་གཟིགས་གནང་ནས། ཁྱོད་ཨི་ཇིབ་དུ་མ་འགྲོ་ཞིག། ངས་བསྟན་པའི་ཡུལ་ནང་སྡོད་ཅིག་གསུངས་སོ།

3འདིར་སྡོད་ཅིག་དང་། ང་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་གནས་ནས་ཁྱོད་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཏེ་མངའ་ཁུལ་འདི་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་བརྒྱུད་ལ་སྤྲད་པར་བྱའོ། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་ཨབ་ར་ཧམ་དང་བྱས་པའི་དམ་བཅའ་ཆ་ཚང་སྒྲུབ་རྒྱུ་ཡིན།

4ནམ་མཁའི་སྐར་མ་ལྟར་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་བརྒྱུད་སྤེལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་བརྒྱུད་ལ་ཡུལ་འདི་ཐམས་ཅད་སྤྲད་པ་དང་། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་བརྒྱུད་ལ་བྱིན་རླབས་སྤྲད་པ་ལྟར། མི་རིགས་ཚང་མས་ང་ལ་བྱིན་རླབས་ཞུ་བར་བྱའོ།

5ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ངའི་བཀའ་ལ་སྲུང་བ་དང་ངའི་སྤྲད་པའི་བཀའ་བསྒོ་བ་རྣམས་དང་། ངའི་བཀའ་རྒྱ་རྣམས་དང་ངའི་ཁྲིམས་རྣམས་དང་ངའི་ལུགས་སྲོལ་རྣམས་སྲུང་བས་ངའི་ཁྱོད་ལ་བྱིན་རླབས་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།

6དེར་བརྟེན་ཨི་སཱག་ཡུལ་གྷེ་རར་ནང་གནས་སོ།

 

Blessed for Abraham’s Sake

Isaac’s prosperity and herds and servant increased despite running conflicts with the king’s herdsmen (See Gen 26:7-22). Finally he obtained a well not claimed by other herdsmen; and then the LORD repeated his great promise.

བཀོད་པ 26:23-25

23ས་ཆ་དེ་ནས་ཨི་སཱག་བྷིར་ཤེ་བྷ་རུ་སོང་ངོ་།

24མཚན་དེར་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨི་སཱག་ལ་ཞལ་མཇལ་གནང་ནས། ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པས། ང་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་དུས་རྒྱུན་དུ་ཡོད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱོད་མ་འཇིགས་ཤིག ངས་ངའི་བྲན་པོ་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་དམ་བཅའ་བྱས་པ་ལྟར་ཁྱོད་ལ་བུ་བརྒྱུད་མང་པོ་བྱུང་ནས་ཁྱོད་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ།

25ས་གནས་དེར་ཨི་སཱག་གིས་མཆོད་ཁྲི་ཞིག་བཟོས་ཏེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་འབུལ་བྱེད་དོ། དེ་ནས་དེར་ཁོང་གིས་གུར་ཕུབ་ནས་གཡོག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲོན་པ་ཞིག་བྲུས་སོ༎

Blessed for his father’s sake, he now built his first altar and gave honor to the Lord.

 

Beersheba the Well of an Oath

As for King Abimelech, he saw that Isaac obtained his blessing from his God, who was the LORD; and he came to make treaty with him.

བཀོད་པ 26:26-33

26དེ་ནས་ཡུལ་གྷེ་རར་ནས་རྒྱལ་པོ་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་དང་། ཁོང་གི་གྲོས་སྟོན་པ་ཨ་ཧུཛ་ཛད་དང་། ཁོང་གི་དམག་སྤྱི་ཕི་ཀོལ་བཅས་ཨི་སཱག་ཐུག་ཏུ་ཡོང་ངོ་།

27དེར་བརྟེན་ཨི་སཱག་གིས་དེ་དག་ལ། ཁྱོད་ཚོས་ང་ལ་དགྲ་བྱས་ཏེ་ཡུལ་ནས་བཏོན་པས། ད་ག་རེའི་དོན་དུ་ངའི་རྩར་ཡོང་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས།

28ཁོང་ཚོས་ལན་དུ། གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་བཞུགས་ཡོད་པ་དེ་ང་ཚོས་ཤེས་པས། ང་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་ཁ་ཆད་གཅིག་བྱེད་དགོས་བསམ་བྱུང་།

29ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་གནོད་པ་མ་བྱས་པ་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱི་ཀྱང་ང་ཚོར་གནོད་པ་མ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ང་ཚོ་མཉམ་དུ་མནའ་སྐྱེལ་བ་ང་ཚོས་འདོད་དོ། ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་སྙིང་རྗེ་བྱེད་ནས་ཞི་བདེ་བར་འགྲོར་བཅུག་གོ ད་ལྟ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པ་དེ་གསལ་པོར་ཆགས་སོ།

30དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས་དེ་ཚོའི་ཆེད་དུ་མགྲོན་ཞིག་བཤམས་པས་དེ་ཚོས་བཟའ་ཞིང་འཐུང་ངོ་།

31སང་ཞོགས་སྔ་དྲོ་ཁོང་གཉིས་ཀས་དམ་བཅའ་བྱས་ཏེ་མནའ་སྐྱེལ་བ་དང་། དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས་དེ་ཚོ་ལ་བཏང་ངོ་། དེ་ཚོ་ཞི་བདེར་ངང་ཕྱིར་ལོག་གོ།

32ཉིན་དེ་རང་ལ་ཨི་སཱག་གི་གཡོག་པོ་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་ནས། དེ་ཚོས་བྲུས་པའི་ཁྲོན་པའི་སྐོར་ཨི་སཱག་ལ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ཚོས་ང་ཚོ་ལ་ཆུ་ཐོབ་བྱུང་ཞེས་ཞུས་སོ། 33ཨི་སག་གིས་ཁྲོན་པའི་མིང་ལ་མནའ་ཞེས་བཏགས་སོ། དེའི་ཕྱིར་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མིང་ཡང་བིར་ཤེ་བ་བྱུང་ངོ་།།

We do not know whether Isaac continued to live at Beersheba in the south of the Land, but it became a city which is still there today (See any modern map of Israel)

In the next post it is the story of Jacob his son which we will read about.

As for Isaac, the wealthy herder, he was buried in the tomb at Mamre (Gen 35:27-29), a place later to be named Hebron. And Hebron too is a town in modern Israel.

*************

Footnotes

1. Believers should not be surprised if they experience disagreements with non-believers.
2. If believers trust and obey the Lord Jesus Christ, people around will notice; it will be their witness to His faithfulness and power. And some unbelievers will come to recognize, like King Abimelech, that God has blessed them, and may want to receive blessing themselves.
3. We will learn in future posts that some people will want to share in the blessings that God’s people enjoy, but others will not want God’s blessings, and may hate believers who trust in God.

“nomadic herdsmen”