སྡེབ་ཐོན 14:19-22

དེ་རྗེས་ཨིསི་རཱཨེལ་དམག་སྤུངས་ཀྱི་སྔོན་དུ་ཕེབས་བཞིན་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་དེ་ཕྱིར་འཐོན་ནས་ཁོ་ཚོའི་རྒྱབ་ཏུ་ཕེབས་པ་དང་། སྔོན་དུ་ཡོད་པའི་སྤྲིན་གྱི་ཀ་བ་དེ་ཡང་ཁོ་ཚོའི་རྒྱབ་ཏུ་ཕྱིན་ནས། ཨི་ཇིབ་པའི་དམག་མི་རྣམས་དང་ཨིསི་རཱཨེལ་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་ལ་གནས་སོ། མཚན་གང་སྤྲིན་གྱིས་ཨི་ཇིབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་མུན་པ་དང་། ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་ཕྱོགས་སུ་འོད་གནང་ངོ། དེ་ཚོ་མཚན་གང་ཕན་ཚུན་ཉེ་བར་སླེབས་མ་ཐུབ་བོ།

དེ་ནས་མོ་ཤེས་རང་གི་ལག་པ་རྒྱ་མཚོའི་སྟེང་དུ་བརྐྱངས་པ་དང་། གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་མཚན་གང་ཤར་ཕྱོགས་ནས་རླུང་ཚུབ་པོ་དེས་རྒྱ་མཚོ་ཕྱི་ནུར་བརྒྱབ་བཅུག་གོ རླུང་འཚུབ་མཚན་གང་བརྒྱབ་པ་དང་། རྒྱ་མཚོར་ས་སྐམ་པོ་ཞིག་བྱུང་བས་ཆུ་རྣམས་ཁག་གཉིས་སུ་གྱེས་སོ། ཨིསི་རཱཨེལ་པ་རྣམས་རྒྱ་མཚོའི་དཀྱིལ་གྱི་ས་སྐམ་པོ་ནས་འགྲུལ་ཏེ། ཆུ་རྣམས་གཡས་གཡོན་དུ་ལྕགས་རི་ལྟར་གནས་སོ།

 

Exodus 14:19-22

Then the angel of God who was going before the host of Israel moved and went behind them, and the pillar of cloud moved from before them and stood behind them, coming between the host of Egypt and the host of Israel. And there was the cloud and the darkness. And it lit up the night without one coming near the other all night.

Then Moses stretched out his hand over the sea, and the Lord drove the sea back by a strong east wind all night and made the sea dry land, and the waters were divided. And the people of Israel went into the midst of the sea on dry ground, the waters being a wall to them on their right hand and on their left.

Study notes

1. How God led Israel through the sea with Moses leadership have continued to be debatable among historians
2. This incident shows clear divide between those who believe God and those who don’t.
3. This incident clearly demonstrated that salvation belongs to God

Bible Study – Exodus

སྡེབ་ཐོན 12:1-13

1གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨི་ཇིབ་དུ་མོ་ཤེ་དང་ཨ་རོན་ལ་གསུངས་པ། 2ཟླ་བ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཚོས་རྩིས་སྲོལ་ལྟར་ལོའི་ཟླ་བ་དང་པོ་ཡིན་ནོ། 3ཨིསི་རཱཨེལ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ལྟར་སྨྲོས་ཤིག ཟླ་བ་འདིའི་ཚེས་བཅུ་ལ་རང་རང་སོ་སོའི་ཁྱིམ་ཚང་བཞིན་ཚང་མས་ལུག་གུ་འམ་ར་ཕྲུག་ཞིག་འདམ་ནས་འཁྱེར་ཡོང་དགོས། 4གལ་ཏེ་ནང་མི་ཉུང་ཉུང་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་ཆ་ཚང་ཟ་མ་ཐུབ་པ་ཡིན་ན། རང་གི་ཁྱིམ་མཚེས་ཤིག་དང་མཐུན་ནས་ནང་མིའི་ཁ་གྲངས་རྩིས་ཏེ་མི་རེ་རེས་ཟ་ཐུབ་ཚོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ཤ་དེ་བགོ་བཤའ་རྒྱབ་དགོས་། 5ལུག་ཡང་ན་ར་དེ་ནི་ལོ་གཅིག་ལོན་པ་ཕོ་སྐྱོན་གང་ཡང་མེད་པ་ཡིན་དགོས་སོ། ། 6དེ་ནས་ཟླ་བ་དེའི་ཚེས་བཅུ་བཞི་ཉིན་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་དགོང་དྲོའི་དུས་སུ་བསད་དགོས། 7དེ་ཚོས་དེའི་ཁྲག་དེ་འཁྱེར་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ཤ་ཟས་པའི་ཁྱིམ་ཚང་རེ་རེའི་སྒོའི་རེ་བཞི་ཕན་ཚུན་དང་ཐོད་ལ་ཁྲག་བྱུགས་དགོས། 8མཚན་དེ་རང་ལ་ཤ་དེ་མེ་ལ་སྲེག་ནས་ཆི་མན་མེད་པའི་བག་ལེབ་དང་། སྔོ་ཚོད་ཁག་ཏིག་གཅིག་དང་མཉམ་དུ་ཟ་དགོས་སོ། 9ཤ་རྗེན་པའམ་ཆུ་ལ་བཙོས་ནས་ཟ་མི་ཆོག། འོན་ཀྱང་དེའི་མགོ་དང་རྐང་པ་དང་ནང་ཁྲོལ་དང་བཅས་པ་ཡོངས་རྫོགས་མེ་ལ་སྲེག་ནས་ཟ་ཞིག 10སང་ཞོགས་བར་དུ་དེའི་ལྷག་མ་གང་ཡང་ལུས་མི་ཆོག གལ་ཏེ་ལྷག་མ་ལུས་པ་ཡིན་ན་དེ་དག་མེར་སྲེག་བཏང་དགོས། 11ཁྱོད་ཚོས་སྐེ་རགས་བཅིངས་ཏེ་ལྷམ་གོན་ཞིང་། ལག་ཏུ་དབྱུག་པ་བཟུང་ནས་བྲེལ་ཚབས་ཆེན་པོས་ངང་དུ་ཤ་དེ་ཟ་དགོས། དེ་ནི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐར་གྲོལ་གྱི་དུས་སྟོན་དེ་ཡིན་ནོ།

12མཚན་དེར་ང་ཨི་ཇིབ་བརྒྱུད་ནས་བསྐྱོད་དེ། ཡུལ་དེའི་བུ་སྔོན་སྐྱེས་ཐམས་ཅད་དང་། དུད་འགྲོའི་ཕྲུ་གུ་སྔོན་སྐྱེས་ཚང་མ་གསོད་ཅིང་། ཨི་ཇིབ་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་ངས་ཁྲིམས་གཅོད་གཏོང་གི་ཡིན། ང་ནི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ནོ། 13ཁྱོད་ཚོ་གནས་སྡོད་བྱེད་པའི་ཁང་པའི་སྒོའི་ཁར་བསྐུས་པའི་ཁྲག་དེ་ནི་ཁྱོད་ཚོའི་དོན་དུ་རྟགས་མཚན་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། ངས་ཁྲག་གི་རྟགས་དེ་མཐོང་ནས་ཁྱོད་ཚོ་ལ་ཐར་དུ་འཇུག་གོ ཨི་ཇིབ་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་པའི་ནད་རིམས་ཁྱོད་ཚོར་འཆང་བར་མི་འགྱུར།

 

Exodus 12:1-13

The Lord said to Moses and Aaron in the land of Egypt, “This month shall be for you the beginning of months. It shall be the first month of the year for you. Tell all the congregation of Israel that on the tenth day of this month every man shall take a lamb according to their fathers’ houses, a lamb for a household. And if the household is too small for a lamb, then he and his nearest neighbor shall take according to the number of persons; according to what each can eat you shall make your count for the lamb. Your lamb shall be without blemish, a male a year old. You may take it from the sheep or from the goats, and you shall keep it until the fourteenth day of this month, when the whole assembly of the congregation of Israel shall kill their lambs at twilight.

“Then they shall take some of the blood and put it on the two doorposts and the lintel of the houses in which they eat it. They shall eat the flesh that night, roasted on the fire; with unleavened bread and bitter herbs they shall eat it. Do not eat any of it raw or boiled in water, but roasted, its head with its legs and its inner parts. And you shall let none of it remain until the morning; anything that remains until the morning you shall burn. In this manner you shall eat it: with your belt fastened, your sandals on your feet, and your staff in your hand. And you shall eat it in haste. It is the Lord’s Passover. For I will pass through the land of Egypt that night, and I will strike all the firstborn in the land of Egypt, both man and beast; and on all the gods of Egypt I will execute judgments: I am the Lord. The blood shall be a sign for you, on the houses where you are. And when I see the blood, I will pass over you, and no plague will befall you to destroy you, when I strike the land of Egypt.

Study notes

1. The very first Passover observed
2. The Lord’s Passover for Israel leaving Egypt was a foreshadow of the coming Messiah
3. As God delivered Israel from Egypt, Jesus redeems people from sin and death through His death and blood sacrifice

Bible Study – Exodus

སྡེབ་ཐོན 6:1

དེ་ནས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་མོ་ཤེ་ལ། ད་ངས་རྒྱལ་པོ་ལ་གང་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་ཡོང། ངའི་མི་དམངས་ལ་འགྲོ་བཅུག་ཟེར་ནས་ངས་ཁོ་ལ་ཨུ་ཆུག་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན། དངོས་གནས་བྱས་ན་ཁྱོད་ཚོ་ལ་ཡུལ་འདི་ནས་དད་པར་དེ་ལ་ངས་ཨུ་ཚུག་བརྒྱབ་རྒྱུ་ཡིན༎

Exodus 6:1

But the Lord said to Moses, “Now you shall see what I will do to Pharaoh; for with a strong hand he will send them out, and with a strong hand he will drive them out of his land.”

Study notes

1. The judgement of God fall on those who willfully resist His will
2. The punishment God brought upon Pharaoh was justifiable due to the pain and suffering Pharaoh inflicted on the people through abuse of power