To Believe in Jesus – Part 27

 

To believe in Jesus is to have a heart of reverence towards God’s word in addition to doing acts of repentance

 

ཡོ་ཧ་ནན། 4:29-30

29ཁྱོད་རྣམས་ཤོག་དང་། འདིར་མི་ཞིག་ཡོད་པར་ལྟོས་ཤིག དེས་ངས་བྱས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་རེ་རེ་བཞིན་གསུངས་པས་ཁོ་རང་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ཀྱང་སྲིད་ཅེས་སྨྲས་པ༌དང༌། 30མི་དེ་རྣམས་ཀྱང་གྲོང་རྡལ་ལས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུའི་ཕྱོགས་སུ་ཆས༌སོ།།

John 4:29-30

29 “Come, see a man who told me all that I ever did. Can this be the Christ?” 30 They went out of the town and were coming to him.

 

In previous post we discussed the high possibility that these Samaritans were well prepared to receive the Messiah as they were instructed in the writings of Moses and the Prophets.

Jesus had made references to the prophet Isaiah not once but a few occasions and the people of those days must had been familiar with the writings of Isaiah especially those portions that mentioned the coming Messiah

 

ཡེ་ཤ་ཡཱ། 61:1-4

1གཙོ་བོ་ཡ་ཝཱེའི་ཐུགས་ཉིད་ང་ཡི་སྟེང་དུ་བཞུགས་ཏེ། གང་ལ་ཞེ་ན། དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་པའི་ཕྱིར་ཁོང་གིས་བདག་ལ་སྣུམ་གྱིས་བྱུགས་ཤིང་བསྐོས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཅན་ལ་སེམས་གསོ་བྱེད་པ་དང་། བཙོན་པ་རྣམས་ལ་ཐར་པའི་འཕྲིན་བཟང་བསྒྲག་པ། བཀག་སྡོམ་ཐེབས་པ་རྣམས་ལ་ཐར་པ་བསྒྲག་པ། 2དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེའི་ཐུགས་རྗེའི་གནམ་ལོ་དང་། ང་ཚོའི་དཀོན་མཆོག་གིས་ལན་འཇལ་བའི་ཉིན་མོ་དེ་བསྒྲག་པ་དང་། ཡིད་སྐྱོ་བ་རྣམས་ལ་སེམས་གསོ་གཏོང་བ། 3ཛ་ཡན་གྱི་སྡུག་གིས་མནར་བཞིན་པ་རྣམས་བརྒྱན་ཏེ། ཁོ་ཚོར་ཐལ་རྡུལ་གྱི་ཚབ་ཏུ་ལ་ཐོད་དང་། མྱ་ངན་གྱི་ཚབ་ཏུ་དགའ་སྤྲོ་ཡི་སྣུམ། སེམས་ཤུགས་ཉམས་པའི་ཚབ་ཏུ་བསྟོད་པའི་གྱོན་ཆས་བཅས་གནང་བར་མངགས་པ་ཡིན། ཁོང་རང་ཉིད་ལ་གཟི་བརྗིད་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ། དེ་དག་ལ་དྲང་བདེན་གྱི་བེ་ཤིང་ཞེས་འབོད་ཅིང་། དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེ་ཁོང་གིས་སྐུ་དངོས་སུ་བཙུགས་པ་ཡིན། 4དེ་དག་གིས་གནའ་བོའི་ཞིག་རོ་རྣམས་བརྩིགས་ཤིང་སྔོན་ཆད་རྩ་གཏོར་བཏང་བ་རྣམས་ཡར་བཞེངས་ཏེ། མི་རབས་མང་པོར་ཞིག་རོར་ལུས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སླར་གསོ་བར་བྱའོ། །

Isaiah 61:1-4

The Spirit of the Lord God is upon me, because the Lord has anointed me to bring good news to the poor; he has sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to those who are bound;

2 to proclaim the year of the Lord’s favor, and the day of vengeance of our God; to comfort all who mourn;

3 to grant to those who mourn in Zion— to give them a beautiful headdress instead of ashes, the oil of gladness instead of mourning, the garment of praise instead of a faint spirit; that they may be called oaks of righteousness, the planting of the Lord, that he may be glorified.

4 They shall build up the ancient ruins; they shall raise up the former devastations; they shall repair the ruined cities, the devastations of many generations.

 

Jesus at the beginning of His public ministry preached from this portion of Isaiah.

As recorded in the Gospel of Luke, Jesus was thrown out of synagogue when He speaks of the fulfillment of Isaiah prophesy and the blessing of God extended to the Gentiles.

 

ལོ་ཀུ 4:20-30

20ཁོང་གིས་དཔེ་ཆ་བསྒྲིལ་ནས་ཕྱིར་ཆོས་ཁང་གི་གཉེར་པ་ལ་བསྩལ་ཏེ་བཞུགས༌ཤིང༌། ཆོས་ཁང་དུ་ཡོད་པའི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་མིག་ཅེ་རེར་བལྟས་པ༌དང༌། 21ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད༌དུ། གསུང་རབ་ཀྱི་མདོ་འདི་ནི་དེ་རིང་ཁྱོད་ཅག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།། 22མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་བསྟོད་བསྔགས་བརྗོད་ཅིང་ཁོང་གི་ཞལ་ལས་གསུངས་པའི་ཚིག་སྙན་མོ་ཐོས་ནས་ངོ་མཚར་བར་གྱུར། ཁོ་རྣམས་ན༌རེ། འདི་ནི་ཡོ་སེབ་ཀྱི་བུ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་སོ།། 23ཡང་ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད༌དུ། ཁྱོད་ཅག་ན༌རེ། སྨན་པ༌ལགས། ཁྱོད་ཀྱིས་རང་ཉིད་གསོ་བར་བྱོས་ཞེས་པའི་ཁ་དཔེ་འདི་ང་ལ་སྦྱར་ངེས༌ཤིང༌། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀཱ་ཕར་ན་ཧུམ་ནས་བྱས་པའི་བྱ་བ་ངེད་ཅག་གིས་ཐོས་པ་དེ་རྣམས་རང་གི་ཕ་ཡུལ་འདི་ནས་ཀྱང་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བདག་ལ་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ༌དང༌། 24ཡང་ཁོང་གིས་འདི་སྐད༌དུ། ངས་ཁྱོད་ཅག་ལ་བདེན་པར་སྨྲ༌སྟེ། ལུང་སྟོན་པ་སུ་ཞིག་ལའང་རང་ཡུལ་ནས་བརྩི་བཀུར་མི་འཐོབ། 25བདག་གིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་བདེན་པར་སྨྲ་སྟེ། ཡང་ཨེ་ལི་ཡཱའི་དུས་སུ། ལོ་གསུམ་དང་ཟླ་བ་དྲུག་གི་རིང་ལ་ཐན་པ་བྱུང་བས། ས་ཆ་ཡོངས་ལ་མུ་གེ་ཆེན་པོ་བྱུང་བ་དང་ཡེས་ར་ཨེལ་ཡུལ་དུ་ཡུགས་མོ་མང་པོ་ཡོད༌ནའང༌། 26ཨེ་ལི་ཡཱ་ནི་ཡུགས་མོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གམ་དུ་མ་མངགས༌པར། ཚི་ཏུན་ཡུལ་གྱི་ཁོང་གཏོགས་སཱ་རེ་ཕད་ཀྱི་ཡུགས་མོ་དེ་ཁོ་ནའི་གམ་དུ་མངགས། 27ཡང་ལུང་སྟོན་པ་ཨེ་ལི་ཤཱའི་དུས་སུ། ཡེས་ར་ཨེལ་གྱི་ས་ཆར་མཛེ་ནད་ཅན་མང་པོ་ཡོད༌ནའང༌། ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ལས་གཅིག་ཀྱང་གཙང་མར་མ་མཛད༌པར། སིར་ཡཱ་ཡུལ་གྱི་ནཱ་ཨ༌མན་ཁོ་ན་གཙང་མར་མཛད་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། 28ཆོས་ཁང་དུ་ཡོད་པའི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཏམ་དེ་ཐོས་རྗེས་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས༌ཏེ། 29སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་གྲོང་རྡལ་ནས་ཕྱིར་བསྐྲད་པ༌དང༌། གྲོང་རྡལ་དེ་ནི་རི་སྟེང་དུ་ཆགས་ཡོད་ལ་མི་དེ་དག་གིས་ཁོང་ཉིད་གཡང་གཟར་དུ་འཕེན་ཕྱིར་བྲག་ཁ་རུ་ཁྲིད༌ནའང༌། 30སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ནི་མི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་ནས་ཐད་ཀར་ཕེབས༌སོ།།

Luke 4:20-30

20 And he rolled up the scroll and gave it back to the attendant and sat down. And the eyes of all in the synagogue were fixed on him. 21 And he began to say to them, “Today this Scripture has been fulfilled in your hearing.” 22 And all spoke well of him and marveled at the gracious words that were coming from his mouth. And they said, “Is not this Joseph’s son?” 23 And he said to them, “Doubtless you will quote to me this proverb, ‘“Physician, heal yourself.” What we have heard you did at Capernaum, do here in your hometown as well.’” 24 And he said, “Truly, I say to you, no prophet is acceptable in his hometown. 25 But in truth, I tell you, there were many widows in Israel in the days of Elijah, when the heavens were shut up three years and six months, and a great famine came over all the land, 26 and Elijah was sent to none of them but only to Zarephath, in the land of Sidon, to a woman who was a widow. 27 And there were many lepers in Israel in the time of the prophet Elisha, and none of them was cleansed, but only Naaman the Syrian.” 28 When they heard these things, all in the synagogue were filled with wrath. 29 And they rose up and drove him out of the town and brought him to the brow of the hill on which their town was built, so that they could throw him down the cliff. 30 But passing through their midst, he went away.

 

For what reason the Jews at the synagogue had such angry reactions against Jesus when He spoke of God’s blessing and forgiveness to the Gentiles?

Was it possible the Samaritans had already heard what happened to Jesus in Luke 4? And they were excited and looking forward to meet Jesus in person?

Was that the reason many Gentiles came seeking Jesus for help?

 

There were occasions Jesus was impressed by the expression of faith by Gentiles.

 

All the records of the Gospels were pointing to the obvious – that many Gentiles came to seek Jesus for salvation and forgiveness. Therefore it is not surprising from historical records that after the times of Acts of the Apostles the demographics of believers which started with majority Jews later shifted to majority Gentiles and today majority of believers worldwide are Gentiles.

Back to the situation in John 4 – by that time Jesus had that conversation with the woman at the well, the Samaritans were more than prepared to meet the Messiah! Those who came forward after hearing what the woman said had probably heard of Jesus’ ministry before and were awaiting opportunity to see Jesus in person!

 

To believe in Jesus is to believe in the promise of God for restoration

 

It is possible the Samaritans came with a ready heart to receive the blessings of God!

To be continue …

 

David Z

To Believe in Jesus – Part 26

 

ཡོ་ཧ་ནན། 4:29-30

29ཁྱོད་རྣམས་ཤོག་དང་། འདིར་མི་ཞིག་ཡོད་པར་ལྟོས་ཤིག དེས་ངས་བྱས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་རེ་རེ་བཞིན་གསུངས་པས་ཁོ་རང་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ཀྱང་སྲིད་ཅེས་སྨྲས་པ༌དང༌། 30མི་དེ་རྣམས་ཀྱང་གྲོང་རྡལ་ལས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུའི་ཕྱོགས་སུ་ཆས༌སོ།།

John 4:29-30

29 “Come, see a man who told me all that I ever did. Can this be the Christ?” 30 They went out of the town and were coming to him.

 

As we read more into what John had recorded about this encounter between Jesus and the woman at the well, we should be able to get an understanding that to a certain degree these Samaritans were well prepared to receive the Messiah!

First thing to note is that although the Samaritans were despised by the synagogue and Sanhedrin but they do know what is written in scripture.

Means to say the Samaritans do have basic knowledge of what is written in the Bible, the writings of Moses and the Prophets, especially and in particular those portions about the coming Messiah!

The known open clashes and disagreements between Jews and Samaritans had to do with doctrines and practices – how did both parties interpret what was written in the laws and the prophets and how did they apply it to their daily lives?

So both Jews and Samaritans had prior knowledge of the coming Messiah but we can see that the Sanhedrin had engaged in a systematic and institutionalized rejection of Jesus as the Messiah.

So here we have an interesting confession from the woman at the well that I will made reference to what was written in Psalm

 

གསུང་མགུར། 90:8

ང་ཚོའི་ཉེས་སྐྱོན་ཁྱེད་ཀྱི་སྤྱན་སྔར༌བཤམས། །གསང་བའི་སྡིག་པ་ཞལ་མདངས་འོད་ལ༌དྲངས།།

Psalm 90:8

You have set our iniquities before you, our secret sins in the light of your presence.

 

གསུང་མགུར། 69:5

དཀོན་མཆོག་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཡི་གླེན་རྟགས༌མཁྱེན། །ང་ཡི་ཉེས་པ་ཁྱེད་ལ་སྦས་པ༌མེད།།

Psalm 69:5

O God, you know my folly; the wrongs I have done are not hidden from you.

 

What was it that inspires that woman to make a connection between Christ and Jesus knowing what she did in her private life?

 

Both Psalm 90:8 and Psalm 69:5 were clearly pointing to God’s power and ability.

 

We know the true and living God we worship knows all our secrets; there is nothing we could hide from God! And there at the well the woman encountered Jesus telling her about her private life and Jesus even disclosed her identity to her that He is the Messiah.

 

She believed Jesus!

 

She could had walked away from Jesus in fear, intermediation, and disgust, not happy that Jesus talked about her private life but she was she was impressed Jesus had demonstrated the same power and authority of God that she was convinced this is the Christ they were waiting for!

I believe her positive response had to do with what better blessing she knew she could receive from the Messiah. And what she knew she had learned from scripture –

 

ལེགས་བཤད། 28:13

རང་གི་ཉེས་སྐྱོན་སྦེད་མཁན་དོན་མི༌འགྲུབ། །རང་སྐྱོན་མཐོལ་ནས་སྤང་བར་ཐུགས་རྗེ༌འཐོབ།།

Proverbs 28:13

Whoever conceals his transgressions will not prosper, but he who confesses and forsakes them will obtain mercy.

 

The author of 1st John wrote of the same teachings from Proverbs 28:13

 

ཡོ་ཧ་ནན་དང་པོ། 1:9

དཀོན་མཆོག་ནི་ཡིད་རྟོན་རུང་བ་དང་དྲང་བདེན་ཡིན་པས། བདག་ཅག་གིས་རང་གི་སྡིག་པ་མཐོལ་བཤགས་བྱས༌ན། ཁོང་གིས་བདག་ཅག་གི་སྡིག་པ་བསལ་ཞིང་དྲང་བདེན་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་གཙང་མར་མཛད་ངེས་ཡིན།

1 John 1:9

If we confess our sins, he is faithful and just to forgive us our sins and to cleanse us from all unrighteousness.

 

Apparently the woman at the well was looking for forgiveness.

I would say she was looking for forgiveness, acceptance, and even reconciliation with God!

 

To believe in Jesus is to have a heart of reverence towards God’s word and an attitude of repentance

 

She had demonstrated the right attitude before God and she brought the same blessing back to her community.

And these Samaritans who were waiting for the Messiah they knew Christ is the anointed of God, the chosen of God, that one special person to represent God to forgive and to reconcile.

 

To be continue …

 

David Z

To Believe in Jesus – Part 25

 

ཡོ་ཧ་ནན། 4:27-30

27དེའི་ཚེ་ཐུགས་སྲས་རྣམས་ཕྱིར་ལོག་པ༌དང་། སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་བུད་མེད་ཅིག་ལ་གསུང་གླེང་མཛད་ཀྱིན་ཡོད་པ་མཐོང་སྟེ་ཧ་ལས༌པ་རེད། འོན་ཀྱང་སུས་ཀྱང་ཁོང་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཅི་དགོངས༌སམ། བུད་མེད་དེ་ལ་གསུང་གླེང་མཛད་དོན་ཅི་ཞེས་འདྲི་མ་ཕོད་དོ།། 28དེ་ནས་བུད་མེད་དེས་རང་གི་ཆུ་ཟོ་བསྐྱུར་ཏེ་གྲོང་རྡལ་དུ་སོང་ནས་མི་རྣམས་ལ་ན༌རེ། 29ཁྱོད་རྣམས་ཤོག་དང་། འདིར་མི་ཞིག་ཡོད་པར་ལྟོས་ཤིག དེས་ངས་བྱས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་རེ་རེ་བཞིན་གསུངས་པས་ཁོ་རང་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ཀྱང་སྲིད་ཅེས་སྨྲས་པ༌དང༌། 30མི་དེ་རྣམས་ཀྱང་གྲོང་རྡལ་ལས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུའི་ཕྱོགས་སུ་ཆས༌སོ།།

John 4:27-30

27 Just then his disciples came back. They marveled that he was talking with a woman, but no one said, “What do you seek?” or, “Why are you talking with her?” 28 So the woman left her water jar and went away into town and said to the people, 29 “Come, see a man who told me all that I ever did. Can this be the Christ?” 30 They went out of the town and were coming to him.

 

Observe what the woman did after she believed in Jesus, she invited others to Jesus!

Her decision to tell others about Christ reflected her sincere conviction.

Apparently to believe in Jesus is not just to believe His existence and His words but to engage in an ongoing meaningful relationship with Jesus. And that is what we are called to do; we are to have a daily relationship with Jesus and with our father in heaven.

All these were happening against the ongoing culture of hostilities between Jews and Samaritans and how would the rest of the Samaritans response?

 

30མི་དེ་རྣམས་ཀྱང་གྲོང་རྡལ་ལས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུའི་ཕྱོགས་སུ་ཆས༌སོ།།

30 They went out of the town and were coming to him.

One could argue John was telling stories, how could this be really happening? But it did!

 

That is the power and dynamic of believing in Jesus and this happened in God’s good timing.

 

What was happening here in John 4 would serve as encouragement for us who live in a world where majority of people continue in dis-believe – do not believe that Jesus is the Messiah chosen of God, do not believe in God’s judgement, do not believe in God’s provision of redemption from sin and death, and do not believe in God’s promises of eternal life!

 

For this incident to be recorded in the Gospel of John could well means the deep impression it had on the disciples of Jesus at that time. Jesus was in public ministry about 3 years and those disciples who went along with him must had encountered many adventures they could hardly recall except perhaps for the most shocking or impressive episodes.

All of Jesus disciples will never forget the night He was betrayed and later crucified on the cross.

Jesus’ resurrection from the dead was even more shocking that those who continued with Jesus lived to tell others about it till they die in the Lord. Especially those who were eye-witness of the Lord’s resurrection!

Peter remembered how he did walk on water with Jesus, for a brief short distance.

Paul will not forget his trip to Damascus where he encountered the resurrected Christ.

Back to John 4, apparently the disciples were not only marveled Jesus spoke with the woman but eventually more amazed how the rest of the town folks came forward to meet Jesus!

Perhaps prior to that Jesus’ disciples were so accustomed to rejections and persecution from their own Jews, that it all seems un-believable the Samaritans welcomed Jesus with open arms and not only Jesus but the disciples too!

Perhaps the disciples were put to shame how they had bear grudges against the Samaritans. And those among the disciples who were being raised in strict Jewish homes that enforced separations between Jews and Gentiles must have felt very uneasy.

The disciples left Jesus to find food for their master but ended up being feed by the Samaritans for the next few days!

 

རོ་མཱ་པ། 12:20

དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་ཇི་སྐད༌དུ།

དགྲ་ཟླ་བཀྲེས་ཤིང་ལྟོགས་པ༌ན།།

དེ་ལ་ཁ་ཟས་གནང་བར༌གྱིས།།

དགྲ་ཟླ་སྐོམ་ཞིང་གདུང་བ༌ན།།

དེ་ལ་བཏུང་བ་གནང་བར༌གྱིས།།

ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་ཟེར༌ན།།

མགོ་ལ་སོལ་མེ་སྤུངས་པ་བཞིན།།

ཞེས༌པའོ།།

Romans 12:20

To the contrary, “if your enemy is hungry, feed him; if he is thirsty, give him something to drink; for by so doing you will heap burning coals on his head.”

 

This incident with the woman at the well, how she responded, and invited others to come meet with Jesus demonstrated the compassionate acts of God to reconcile sinners through His Son.

This reconciliation with Jesus can happens where we are and who we are at the moment.

 

ཨེ་ཕེ་སི་པ། 2:11-16

11དེའི༌ཕྱིར། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་སུ་འཛིན་དགོས་པ༌ནི། སྔར་ཤ་ཁྲག་གི་ཕུང་བོའི་ཐད་ནས་ཁྱོད་རྣམས་ཕྱི་ཕྱོགས་པ་ཡིན༌ལ། རང་གིས་རང་ལ་མཚན་སྐྱི་གཅོད་པའི་མི་ཞེས་འབོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཅག་ལ་མཚན་སྐྱི་མི་གཅོད་པའི་མི་ཞེས་འབོད༌པ་དང་། མཚན་སྐྱི་གཅོད་པ་ནི་མིའི་རང་གི་ལག་པས་རང་ལུས་ལ་གཤག་བཅོས་བྱེད་པ༌དེ་ཡིན། 12དུས་དེར་ཁྱོད་རྣམས་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་དང་འབྲེལ་བ་མེད༌དེ། ཡེས་ར་ཨེལ་མི་རིགས་ཀྱི་འབངས་སུའང་མི་གཏོགས༌ཤིང༌། ཞལ་བཞེས་ཀྱི་ཞལ་ཆད་རྣམས་ལ་རྒྱུས་ལོན་ཡང་མེད༌ལ། ཁྱོད་རྣམས་ལ་རེ་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་དུ་གསོན་པོར་སྡོད་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་དང་འབྲེལ་བ་མེད་དོ།། 13འོན༌ཀྱང༌། སྔར་ཁྱོད་རྣམས་ནི་རྒྱང་རིང་དུ་གནས་པའི་མི་ཡིན་ཞིང་ད་ལྟ་མཱ་ཤི་ཀ་ཡེ་ཤུའི་ནང་དུ། ཁོང་གི་སྐུ་ཁྲག་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེ་སར་དྲངས༌པ་ཡིན། 14ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ནི་བདག་ཅག་སྡུམ་མཁན་ཡིན་ཞིང༌། འགལ་ཟླའི་བར་གྱང་བཤིགས་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་དང་ཕྱི་ཕྱོགས་པ་གཉིས་ཀ་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་མཛད་དེ། 15ད་དུང་ཁོང་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས་ཞེ་འཁོན་བསལ་ཞིང་། བཀའ་ཁྲིམས་དང་དེ་ལས་ཕབ་པའི་ཁྲིམས་སྲོལ་ཐམས་ཅད་ལ་ནུས་པ་མེད་པར་མཛད་དོ།། དེ་ནི་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལུས་བརྒྱུད་ནས་དེ་གཉིས་ཀ་མི་གསར་པ་ཞིག་ཏུ་བསྐྲུན་ཏེ་བསྡུམས་པ༌དང༌། 16ཡང་ཤིང་རྒྱ་གྲམ་བརྒྱུད་ནས་དེ་གཉིས་བར་གྱི་ཞེ་འཁོན་མེད་པར་མཛད་ཅིང་། དེ་གཉིས་ཀ་སྐུ་ལུས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་དཀོན་མཆོག་དང་བསྡུམས་པའི་ཕྱིར་ཡིན།

Ephesians 2:11-16

11 Therefore remember that at one time you Gentiles in the flesh, called “the uncircumcision” by what is called the circumcision, which is made in the flesh by hands— 12 remember that you were at that time separated from Christ, alienated from the commonwealth of Israel and strangers to the covenants of promise, having no hope and without God in the world. 13 But now in Christ Jesus you who once were far off have been brought near by the blood of Christ. 14 For he himself is our peace, who has made us both one and has broken down in his flesh the dividing wall of hostility 15 by abolishing the law of commandments expressed in ordinances, that he might create in himself one new man in place of the two, so making peace, 16 and might reconcile us both to God in one body through the cross, thereby killing the hostility.

 

We are called to believe in Jesus!

To be continue …

 

David Z