To Believe in Jesus – Part 58

 

ཡོ་ཧ་ནན། 6:1-15

1དོན་དེ་དག་བྱུང་བའི་རྗེས༌སུ། སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ཁོང་ཉིད་ཐེ་པེར་ཡཱ་སྟེ་ག་ལིལ་ཞེས་པའི་མཚོ་བརྒལ་ནས་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕེབས། 2ཡང་ཁོང་གིས་ནད་པ་དག་ལ་མཛད་པའི་གྲུབ་རྟགས་རྣམས་མི་ཧ་ཅང་མང་པོས་མཐོང་སྟེ་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་སོ།། 3དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་རི་མགོར་ཕེབས་ཤིང་རང་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་སྲས་རྣམས་དང་ལྷན་དུ་གནས་དེ་རུ་བཞུགས། 4སྐབས་དེ་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་པེ་སག་གི་དུས་ཆེན་ལའང་སླེབས་ལ༌ཉེའོ།།

5དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་ཡར་བལྟས་པ་ན་མི་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་བཞིན་པ་གཟིགས་ཏེ་ཕི་ལིབ་ལ་འདི་སྐད༌དུ། ངེད་རྣམས་ཀྱིས་མི་འདི་རྣམས་ལ་ཁ་ཟས་སྟེར་བའི་བག་ལེབ་ཡུལ་གང་ནས་ཉོ་བར་བྱེད་དམ་ཞེས་གསུངས༌ཤིང༌། 6ཁོང་གིས་ཇི་ལྟར་མཛད་དགོས་པ་མཁྱེན་ནའང་ཕི་ལིབ་ལ་བརྟག་ཆེད་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ།། 7ཕི་ལིབ་ན༌རེ། དངུལ་སྒོར་ཉིས་བརྒྱ་བཀོལ་ནས་ཉོས་པའི་བག་ལེབ་དེ་དག་ཁོ་རྣམས་ལ་ཅུང་ཙམ་རེ་བགོས་ཀྱང་འདང་བ་མིན་ཞེས་ཞུས་སོ།། 8དེ་ནས་ཐུགས་སྲས་རྣམས་ལས་སི་མོན་པེ་ཏྲོའི་སྤུན་ཏེ་ཨན་དྲི་ཡཱ་ན༌རེ། 9འདིར་བྱིས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེའི་ལག་ཏུ་ནས་ཕྱེའི་བག་ལེབ་ལྔ་དང་ཉ་གཉིས་ཡོད་ནའང་མི་འདི་འདྲ་མང་པོ་ཞིག་ལ་བགོས་ཀྱང་འདང་ངམ་ཞེས་ཞུས་པ༌ན། 10སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་འདི་སྐད༌དུ། ཁྱོད་ཅག་གིས་མི་རྣམས་ས་རུ་སྡོད་དུ་ཆུག་ཅེས་གསུངས་སོ།། གནས་དེར་རྩྭ་སྔོན་སྐྱེས་པ་བཟང་ལ་མི་རྣམས་ས་རུ་བསྡད༌ཅིང༌། སྐྱེས་པའི་གྲངས་ཀ་མི་ལྔ་སྟོང་ཙམ་ཡོད༌པ་རེད། 11དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་ཕྱག་ཏུ་བག་ལེབ་བསྣམས་ཏེ་བཀའ་དྲིན་ཞུས་པ༌དང༌། ས་རུ་བསྡད་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་བགོ་རུ་བཅུག་ཅིང་། ཉ་གཉིས་ཡོད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་མཛད་དེ་མི་རྣམས་ཀྱི་འདོད་མོས་བཞིན་བགོ་རུ་བཅུག་གོ། 12དེ་ནས་མི་རྣམས་ཀྱི་ལྟོ་བ་འགྲངས༌རྗེས། ཁོང་གིས་ཐུགས་སྲས་རྣམས་ལ་འདི་སྐད༌དུ། ཟས་ལྷག་ཆུད་ཟོས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྡུས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པས། 13དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ནས་ཕྱེའི་བག་ལེབ་ལྔའི་ཟས་ལྷག་བསྡུས་ཏེ་སླེ་བོ་བཅུ་གཉིས་གང་ངོ༌།།

14ཡང་མི་ཚོགས་ཀྱིས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་མཛད་པའི་གྲུབ་རྟགས་དེ་མཐོང༌རྗེས། ཁོང་ནི་དངོས་གནས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱོན་ངེས་པའི་ལུང་སྟོན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།། 15དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་མི་དེ་རྣམས་ཡོང་བ་དང་ནན་གྱིས་རང་ཉིད་རྒྱལ་པོར་བསྐོ་ངེས་པ་མཁྱེན༌ཏེ། རང་ཉིད་གཅིག་པུ་སླར་ཡང་རི་བོར་ཕེབས༌སོ།།

John 6:1-15

After this Jesus went away to the other side of the Sea of Galilee, which is the Sea of Tiberias. 2 And a large crowd was following him, because they saw the signs that he was doing on the sick. 3 Jesus went up on the mountain, and there he sat down with his disciples. 4 Now the Passover, the feast of the Jews, was at hand. 5 Lifting up his eyes, then, and seeing that a large crowd was coming toward him, Jesus said to Philip, “Where are we to buy bread, so that these people may eat?” 6 He said this to test him, for he himself knew what he would do. 7 Philip answered him, “Two hundred denarii worth of bread would not be enough for each of them to get a little.” 8 One of his disciples, Andrew, Simon Peter’s brother, said to him, 9 “There is a boy here who has five barley loaves and two fish, but what are they for so many?” 10 Jesus said, “Have the people sit down.” Now there was much grass in the place. So the men sat down, about five thousand in number. 11 Jesus then took the loaves, and when he had given thanks, he distributed them to those who were seated. So also the fish, as much as they wanted. 12 And when they had eaten their fill, he told his disciples, “Gather up the leftover fragments, that nothing may be lost.” 13 So they gathered them up and filled twelve baskets with fragments from the five barley loaves left by those who had eaten. 14 When the people saw the sign that he had done, they said, “This is indeed the Prophet who is to come into the world!”

15 Perceiving then that they were about to come and take him by force to make him king, Jesus withdrew again to the mountain by himself.

 

Again, Jesus’ public ministry was drawing the masses.

The author John noted these large numbers of people were drawn to Jesus because they witnessed miraculous healing He did for the sick. So most likely they came to seek healing because they needed healing and Jesus did not reject them and more than that Jesus was concern they were hungry.

Although the author John noted about 5 thousands in numbers but these were only referring to the men as the customs of those days to count men as heads of household. So assuming these are indeed family men and the average family unit of at least 4 – husband and wife plus 2 kids – there could be at least 20 thousands people gathered there because of Jesus and the actual numbers could be more!

John noted the time of the event as Passover, one of the three Feast of the Lord when committed Israelite were obligated to be present at Jerusalem where the Temple was standing at that time to offer their sacrifices and worship.

Today with all the bible knowledge plus historical facts we have, the clear connection between Jesus and Passover cannot be overlooked.

First, let’s go back to history and remember the first institution of Passover.

The first institution of Passover is recorded in Exodus 12 and in short brief summary it speaks of the deliverance of the children Israel from Egypt through Moses as the appointed servant of God.

The sacrifice of lambs and the use of blood as markers on door posts of these Israelite families had to do with God executing a series of judgements on Egypt and making distinction between those who believe and obey His teachings and those who refuse. The most sever judgement that fell on Egypt was the death of first born.

That Passover event in Exodus 12 marked the beginning of their journey to leave Egypt for The Promised Land and in the midst of that deliverance God had an important message for Moses for the children of Israel –

 

ཨེ་ཅིབ་ནས་ཐོན་པ། 12:14

14ཡང་ཉིན་དེ་ནི་ཁྱོད་ཅག་གི་ཕྱིར་རྗེས་དྲན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེ་ལ་དུས་ཆེན་ཞིག་རོལ་དགོས་པ་དང་། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་མི་རབས་ནས་མི་རབས་བར་ཁྲིམས་སྲོལ་དེ་གཏན་དུ་བསྲུང་དགོས།

Exodus 12:14

14 “This day shall be for you a memorial day, and you shall keep it as a feast to the Lord; throughout your generations, as a statute forever, you shall keep it as a feast.

 

So every year during Passover they were to remember how God delivered from Egypt. And today with all the knowledge we have we know this instruction was to prepare them for the coming Messiah.

Back to the situation in John 6, these people who came to Jerusalem because of Passover would know their history and having encountered Jesus there was so much connection between deliverance and provision of God they would not missed it. They were coming to Jesus to get help as they look to God for provision.

It was in this particular circumstance Jesus fed the multitudes! And they would had remembered how God sustained the children of Israel in the wilderness for 40 years providing them with manna as they made their journey from Egypt to The Promised Land under the appointed leadership of Moses.

The public ministries of Jesus – what He preach and teach, His acts of miraculous healing, the feeding of masses – do bear witness to His fulfillment of prophesies about the coming Messiah

John’s record was to encourage believe in Jesus!

To be continue …

 

David Z

To Believe in Jesus – Part 57

 

ཡོ་ཧ་ནན། 5:45-47

45འོན༌ཀྱང༌། ངས་རང་གི་ཡབ་ཀྱི་དྲུང་ནས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པར་ངེས་ཞེས་ཁྱོད་ཅག་གིས་མ་སེམས༌ཤིག ཁྱོད་རྣམས་ལ་ཉེས་སྐྱོན་བརྗོད་མཁན་ནི་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་རེ་ལྟོས་བྱས་པའི་མོ་ཤེ་ཡིན་ནོ།། 46གལ་ཏེ་ཁྱོད་རྣམས་མོ་ཤེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཡོད་ན་བདག་ལའང་ཡིད་ཆེས་ཡོད་དགོས༌ཏེ། ཁོང་གིས་བདག་གི་སྐོར་ཡི་གེར་བཀོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར༌རོ།། 47འོན༌ཀྱང༌། ཁྱོད་རྣམས་མོ་ཤེའི་མདོ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་མེད་ན་བདག་གིས་སྨྲས་པའི་གཏམ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་སམ་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

John 5:45-47

45 Do not think that I will accuse you to the Father. There is one who accuses you: Moses, on whom you have set your hope. 46 For if you believed Moses, you would believe me; for he wrote of me. 47 But if you do not believe his writings, how will you believe my words?”

 

What Jesus had spoken here may sound very foreign and out of place.

Why would Jesus say such a thing? About Moses accusing them? And was Jesus saying Moses would accuse them of not believing in Him?

John 5:45-47 was still part of the ongoing conversations and arguments Jesus had with those Jews who did not accept His authority to teach and preach as approved of God and it was in this setting Jesus mentioned Moses.

We need some background understanding what it was about Moses that Jesus was actually referring to.

The reference to Moses and the writings of Moses Jesus was referring to most likely was known among the Jews in their language as the Mishneh Torah which is actually referring to the Book of Deuteronomy.

The Mishneh Torah (Deuteronomy) is noted among Bible academics as reiteration of laws previously recorded in the other four books – Genesis, Exodus, Leviticus, and Numbers. Therefore when we read Deuteronomy it appears to be some sort of a summary or reflections of all the laws, teachings, and instructions God gave to the decedents of Jacob when they left Egypt for The Promised Land.

Every Jews and Rabbi would recognize and will not dispute the authority of Moses with regards to the Mishneh Torah (Deuteronomy). That position has remained unchanged before the time of Jesus and even till today.

It is believed Deuteronomy was presented for that generation under the new leadership of Joshua preparing to cross the Jordan River and into The Promised Land. At that time Moses was handling over his leadership to Joshua and so the Mishneh Torah (Deuteronomy) was to be the national constitution for that generation of Israelites who wanted to take possession of The Promise Land and they were to pass on the same teachings and instructions from generations to generations. This is a very important reason why all references to the writings of Moses are considered sacred by Jewish people.

However, about a thousand years after Christ sometime between 1170 and 1180 AD, a notable Jewish Rabbi named Maimonides authored a formalized code of Jewish religious law and he named it Mishneh Torah. There was initial disagreement with the naming of his work similar to the Mishneh Torah (Deuteronomy). And among Bible students today there is confusion about the reference to Mishneh Torah if we are actually referring to the Book of Deuteronomy and not to what was created by the Jewish Rabbi according to his interpretation of scripture. So for easy clarification the manmade doctrine by the Jewish Rabbi was referred to simply as Mishneh.

With that understanding in mind, what Jesus said in John 5:45-47, had a clear direct reference to what Moses said in Deuteronomy 18 –

 

བཀའ་ལུང་། 18:15-22

15ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེས་ཁྱོད་ཅག་ལ་བདག་དང་འདྲ་བའི་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་ཁྱོད་ཅག་གི་སྤུན་ཟླའི་ཁྲོད་ནས་བཞུགས་པར་མཛད་དེ། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་མཉན་དགོས། 16དེ་ནི་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་རི་བོ་ཧོ་རེབ་ཀྱི་འདུ་འཛོམས་ཉིན་མོར་ཁྱོད་ཅག་གི་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེ་ལ། ང་ཚོ་འཆི་དགོས་པ་མིན་ན། ངའི་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེའི་གསུང་སྐད་ང་ཚོར་ཐོས་སུ་མི་འཇུག་པ་དང་། མེ་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་ང་ཚོར་མཐོང་དུ་མི་འཇུག་རོགས་ཞེས་ཞུས་པ་ནང་བཞིན་ཡིན་ནོ། ། 17དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེས་ང་ལ་འདི་སྐད་དུ། དེ་དག་གིས་བཤད་པ་རྣམས་བདེན་ནོ། ། 18ངས་དེ་དག་ལ་ཁྱོད་དང་འདྲ་བའི་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་ཁོ་ཚོའི་སྤུན་ཟླའི་ཁྲོད་ནས་བསྐྱངས་ཏེ། ངས་རང་གི་བཀའ་དེའི་ཁ་རུ་འཇོག་ཅིང་། དེས་ངས་བསྒོ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་རྣམས་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། 19ཁོས་ངའི་མིང་ནས་བརྗོད་པའི་བཀའ་རྣམས་ལ་སུ་ཞིག་གིས་མ་མཉན་ན། ང་རང་གིས་མི་དེའི་སྡིག་པར་རྩད་གཅོད་ངེས་ཡིན། 20འོན་ཀྱང་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་གིས་ངས་དེ་ལྟར་སྨྲ་བར་མ་བསྐུལ་ནའང་། ངའི་མིང་ནས་འོལ་ཚོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྨྲས་པའམ། ལྷ་གཞན་དག་གི་མིང་ནས་གཏམ་འཆད་པ་ཡིན་ན། ལུང་སྟོན་པ་དེ་འཆི་དགོས་སོ་ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཡོད། 21ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནས་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེས་གསུང་མ་མྱོང་བའི་བཀའ་ནི་ངེད་ཅག་གིས་ཅི་ལྟར་རྟོགས་སམ་སྙམ་ན། 22གལ་སྲིད་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་གིས་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེའི་མིང་ནས་གཏམ་བཤད་ཀྱང་། བཀའ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་མི་འབྱུང་བའམ་མི་འགྲུབ་ན། བཀའ་དེ་ནི་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་པར། ལུང་སྟོན་པས་རང་འདོད་དུ་སྨྲས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཁྱོད་རྣམས་འཇིགས་མི་དགོས་ཞེས་གསུངས་སོ།

Deuteronomy 18:15-22

15 “The Lord your God will raise up for you a prophet like me from among you, from your brothers—it is to him you shall listen— 16 just as you desired of the Lord your God at Horeb on the day of the assembly, when you said, ‘Let me not hear again the voice of the Lord my God or see this great fire any more, lest I die.’ 17 And the Lord said to me, ‘They are right in what they have spoken. 18 I will raise up for them a prophet like you from among their brothers. And I will put my words in his mouth, and he shall speak to them all that I command him. 19 And whoever will not listen to my words that he shall speak in my name, I myself will require it of him. 20 But the prophet who presumes to speak a word in my name that I have not commanded him to speak, or who speaks in the name of other gods, that same prophet shall die.’ 21 And if you say in your heart, ‘How may we know the word that the Lord has not spoken?’— 22 when a prophet speaks in the name of the Lord, if the word does not come to pass or come true, that is a word that the Lord has not spoken; the prophet has spoken it presumptuously. You need not be afraid of him.

 

It was expected those Jews who were confronting Jesus in John 5, they knew exactly what Moses said about another prophet like him. And the most important question these Jews were dealing with was –

 

Is this Jesus the prophet Moses was speaking of?

 

Previous few post we discuss the possibility these Jews in the days of John the Baptist were preparing to receive the Messiah as they had been taught by their synagogue leaders about the last days of God’s judgement and the restoration of Israel and they did actually made inquiry about the coming prophet spoken of by Moses

 

ཡོ་ཧ་ནན། 1:19-23

19དེ་ཡང་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་བདེན་དཔང་བྱས་པའི་ཚིག་ནི་འདི་ལྟ༌སྟེ། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་རུ་སཱ་ལེམ་ནས་མཆོད་དཔོན་དང་ལེ་ཝི་པ་རྣམས་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་དྲུང་དུ་མངགས༌ཏེ། ཁྱེད་རང་སུ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཞུས་པ༌ན། 20ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་སྦ་གསང་ཅི་ཡང་མེད་པར་འདི་སྐད༌དུ། ང་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་མིན་ཞེས་གསལ་པོར་གསུངས་སོ།། 21ཡང་དེ་རྣམས་ན༌རེ། དེས་ན་ཁྱེད་རང་སུ་ཡིན༌ནམ། ཁྱེད་ནི་ཨེ་ལི་ཡཱ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པ༌ལ། ཁོང་གིས་ང་མིན་ཞེས་གསུངས་པ༌དང༌། ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱེད་རང་ནི་ལུང་སྟོན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པའི༌ཚེ། ཡང་ཁོང་གིས་མིན་ཞེས་གསུངས་སོ།། 22ཡང་དེ་རྣམས་ན༌རེ། འོ་ན་ཁྱེད་རང་སུ་ཡིན༌ནམ། ངེད་ཅག་གིས་ཀྱང་ངེད་རྣམས་མངགས་མཁན་ལ་ལན་ཞིག་འཁྱེར་དགོས༌པས། ཁྱེད་ཀྱིས་རང་ཉིད་སུ་ཡིན་པ་གསུང་རོགས་ཞེས་ཞུས་པ༌ན། 23ཁོང་གིས་འདི་སྐད༌དུ། ལུང་སྟོན་པ་ཡེ་ཤ་ཡཱ་ཡི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད༌དུ།

John 1:19-23

19 And this is the testimony of John, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, “Who are you?” 20 He confessed, and did not deny, but confessed, “I am not the Christ.” 21 And they asked him, “What then? Are you Elijah?” He said, “I am not.” “Are you the Prophet?” And he answered, “No.” 22 So they said to him, “Who are you? We need to give an answer to those who sent us. What do you say about yourself?” 23 He said, “I am the voice of one crying out in the wilderness, ‘Make straight the way of the Lord,’ as the prophet Isaiah said.”

 

So these people who were in disagreement with Jesus they were well aware of what was written by Moses and the other prophets. They knew what and who was coming but they were struggling to believe in Jesus.

By the time of John the Baptist, how those synagogue leaderships had interpreted scripture and prophesies there was the understanding and consensus the prophet spoken of by Moses who was to come would most likely be referring to the Messiah promised of God.

Apparently they would had been familiar with the prophesy of Malachi with reference to Moses’ writings and preparing them to meet the coming Messiah –

 

མཱལ་ཨ་ཀེ 4:4-6

4ངའི་ཞབས་ཕྱི་མོ་ཤེའི་བཀའ་ཁྲིམས་ཏེ། ངས་ཧོ་རེབ་རི་བོ་ནས་ཡེས་ར་ཨེལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བསྒོས་པའི་སྒྲིག་ཁྲིམས་དང་སྒྲིག་སྲོལ་རྣམས་ནི་ཁྱོད་ཅག་གིས་གཟབ་གཟབ་བྱས་ནས་ཡིད་ལ་འཛིན་དགོས། 5ལྟོས་དང་། དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེའི་རབ་ཏུ་ཆེ་ཞིང་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་ཉིན་མོ་མ་སླེབས་སྔོན་ལ། ངས་ལུང་སྟོན་པ་ཨེ་ལི་ཡཱ་ཁྱོད་ཅག་གི་གམ་དུ་མངག་པར་བྱ་སྟེ། 6ངས་གནས་འདིར་རྒོལ་ཏེ་རྩ་བ་ནས་མེད་པར་མི་བྱ་བའི་ཆེད་དུ། ཁོས་ཕ་ཡི་སེམས་བུ་ཕྲུག་གི་ཕྱོགས་དང་། བུ་ཕྲུག་གི་སེམས་ཕ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་འཁོར་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། །།

Malachi 4:4-6

4 “Remember the law of my servant Moses, the statutes and rules that I commanded him at Horeb for all Israel.

5 “Behold, I will send you Elijah the prophet before the great and awesome day of the Lord comes. 6 And he will turn the hearts of fathers to their children and the hearts of children to their fathers, lest I come and strike the land with a decree of utter destruction.”

 

We need to consider all those disagreements and arguments the Jews had with Jesus highlighted few important issues that we may have to deal with as well –

 

How did they read scripture?

How did they interpret scripture?

How did they put into practice what they had been taught about scripture?

 

I believe we do face the same challenges and difficulties as well.

Today we have the benefit of hindsight, the death and resurrection of Jesus is history, and we know all the proofs and testimonies from scripture and credible historical records – this Jesus is the Messiah chosen of God.

There are no arguments no disagreements among us Christians that Jesus is the Messiah chosen of God!

But how do we read and interpreted what Jesus said and teach?

How do we put into practice what Jesus actually teaches His disciples to do?

How do we identify ourselves as disciples and followers of Christ?

And what do we do with those writings of Moses that Jesus said was speaking of Him?

ཡོ་ཧ་ནན། 5:46-47

46གལ་ཏེ་ཁྱོད་རྣམས་མོ་ཤེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཡོད་ན་བདག་ལའང་ཡིད་ཆེས་ཡོད་དགོས༌ཏེ། ཁོང་གིས་བདག་གི་སྐོར་ཡི་གེར་བཀོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར༌རོ།། 47འོན༌ཀྱང༌། ཁྱོད་རྣམས་མོ་ཤེའི་མདོ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་མེད་ན་བདག་གིས་སྨྲས་པའི་གཏམ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་སམ་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

 

John 5:46-47

46 For if you believed Moses, you would believe me; for he wrote of me. 47 But if you do not believe his writings, how will you believe my words?”

 

To be continue …

 

David Z

To Believe in Jesus – Part 56

 

ཡོ་ཧ་ནན། 5:39-47

39ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་གསུང་རབ་ལས་མཐའ་མེད་པའི་ཚེ་སྲོག་ཡོད་པར་བསམས་ཤིང་ནན་གྱིས་བརྟགས༌ནའང༌། གསུང་རབ་དེ་ལས་བདག་ལ་བདེན་དཔང་བྱས་ཡོད། 40འོན་ཀྱང་ཁྱོད་རྣམས་བདག་གི་གམ་དུ་མཐའ་མེད་པའི་ཚེ་སྲོག་འཐོབ་པའི་ཆེད་དུའང་ཡོང་མི་འདོད༌དོ།།

41དེ་ཡང་བདག་ནི་མི་རྣམས་ལས་བཀུར་སྟི་འཐོབ་མི་འདོད་དོ།། 42འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གི་བྱམས་པ་ཁྱོད་ཅག་གི་སེམས་ནང་དུ་མེད་པ་བདག་གིས་ཤེས། 43བདག་ནི་རང་གི་ཡབ་ཀྱི་མཚན་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོང་ནའང་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ང་རང་ལ་བསུ་བ་མི་བྱེད་ཅིང་། གལ་ཏེ་མི་གཞན་ཞིག་རང་གི་མིང་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོང་ན་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་བསུ་བ་བྱེད༌པ་ཡིན་ནོ།། 44ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་པ༌ལས། དཀོན་མཆོག་ཁོ་ན་ཉིད་ནས་བྱུང་བའི་བསྟོད་བསྔགས་དེ་ལའང་མི་དགའ༌ན། ཁྱོད་ཅག་གིས་ཇི་ལྟར་བདག་ལ་དད་པ་བྱའམ། 45འོན༌ཀྱང༌། ངས་རང་གི་ཡབ་ཀྱི་དྲུང་ནས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པར་ངེས་ཞེས་ཁྱོད་ཅག་གིས་མ་སེམས༌ཤིག ཁྱོད་རྣམས་ལ་ཉེས་སྐྱོན་བརྗོད་མཁན་ནི་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་རེ་ལྟོས་བྱས་པའི་མོ་ཤེ་ཡིན་ནོ།། 46གལ་ཏེ་ཁྱོད་རྣམས་མོ་ཤེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཡོད་ན་བདག་ལའང་ཡིད་ཆེས་ཡོད་དགོས༌ཏེ། ཁོང་གིས་བདག་གི་སྐོར་ཡི་གེར་བཀོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར༌རོ།། 47འོན༌ཀྱང༌། ཁྱོད་རྣམས་མོ་ཤེའི་མདོ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་མེད་ན་བདག་གིས་སྨྲས་པའི་གཏམ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་སམ་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

John 5:39-47

39 You search the Scriptures because you think that in them you have eternal life; and it is they that bear witness about me, 40 yet you refuse to come to me that you may have life. 41 I do not receive glory from people. 42 But I know that you do not have the love of God within you. 43 I have come in my Father’s name, and you do not receive me. If another comes in his own name, you will receive him. 44 How can you believe, when you receive glory from one another and do not seek the glory that comes from the only God? 45 Do not think that I will accuse you to the Father. There is one who accuses you: Moses, on whom you have set your hope. 46 For if you believed Moses, you would believe me; for he wrote of me. 47 But if you do not believe his writings, how will you believe my words?”

 

What Jesus said here about scripture need not be taken in a negative approach because we do need to study scripture to know the truth about God’s redemption for Man, how God will save us from sin and death through the Messiah (Jesus Christ) and to provide for us the gift of eternal life.

Continuing from previous post where we discussed about the key issue of trust and obedience, what Jesus said here to those Jews who were opposing Him could be better understood in our modern language

 

To Practice What We Learn

 

The contentions between these Jews and Jesus were still in the context of Jesus’ identity and His authority from God the Father, how they interpreted scriptures, and how they think they should approach God. It was very obvious from their arguments and disagreements, Jesus did not agree with how they had been taught to worship and serve God.

Although Jesus did not made public announcement He is the Messiah chosen of God and given authority over life and death, but there were obvious signs pointing to it!

We discussed about John the Baptist’s witness and testimony which these Jewish folks knew and some accepted because they went to be baptized of John.

Majority of the Jewish folks who had gathered around Jerusalem to participate in any of the three major Feast of the Lord would had known of the prophet Malachi’s prophesy about the coming Messiah. They were looking forward to the day when the Messiah will appear and they had their expectation of a full restoration of Israel as a nation being free from foreign rule.

Where did they get that idea the coming Messiah will liberate Israel from Roman rule? They had been taught by the Pharisees and approved by the Sanhedrin!

Looking back to history, from the time of Jeremiah when Jerusalem fell to the Babylonians, that land had been subjected to Gentiles rulers even till the time of Jesus. After Babylon, Persian took over, next came the Greeks, and then the Romans.

During the time of Nehemiah when a minority group of Jews who had been exiled to Babylon return to Jerusalem they had been looking forward to the full restoration of Israel as a nation free from foreign rule and having their own king reinstated.

During the time of John the Baptist and Jesus, Israel still had no king of their own but they were looking forward to it. Herod wanted to fill that position but not accepted!

With regards to the position and function of the Messiah, whatever the synagogue leaderships had been teaching to these Jewish folks, there was the expectation the timing of the appearing of the Messiah should coincide with the full restoration of Israel.

And right here in John 5:39-47, this conversation between Jesus and those Jews who disagree with Him exposed their problem of knowing scripture but refusing to believe in Him being sent of God!

 

So why were they rejecting Jesus?

 

The short brief answer is – Jesus was not the Messiah they wanted!

They know they needed God to save them but they wanted salvation according to their method and based on how they interpreted scripture!

Jesus was teaching and preaching repentance while they were expecting a Messiah to get rid of the Romans and free Israel from foreign rule!

Notice how the author John recorded Jesus’ emphasis on “eternal life” in this conversation with the Jews

 

39ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་གསུང་རབ་ལས་མཐའ་མེད་པའི་ཚེ་སྲོག་ཡོད་པར་བསམས་ཤིང་ནན་གྱིས་བརྟགས༌ནའང༌། གསུང་རབ་དེ་ལས་བདག་ལ་བདེན་དཔང་བྱས་ཡོད། 40འོན་ཀྱང་ཁྱོད་རྣམས་བདག་གི་གམ་དུ་མཐའ་མེད་པའི་ཚེ་སྲོག་འཐོབ་པའི་ཆེད་དུའང་ཡོང་མི་འདོད༌དོ།།

39 You search the Scriptures because you think that in them you have eternal life; and it is they that bear witness about me, 40 yet you refuse to come to me that you may have life.

 

Throughout the Gospel of John this subject of eternal life is being highlighted often and along with the emphasis to believe in Jesus.

 

When we think of Jesus we think of eternal life, it is impossible to separate the name Jesus from the subject of eternal life!

 

What Jesus had been preaching and teachings exposed our human sins and our need for a savior, and as according to what Jesus advocated – repentance and to live in obedience to His teachings so that we may have hope of eternal life and to be delivered from sin and death completely when we receive the full reward of eternal life in Christ Jesus.

Let’s look at what Paul teaches about our salvation in Christ based on faith and the grace of God

 

ཐེ་ཏུ། 2:11-14

11ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་པར་མཛད་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱུང༌སྟེ། 12བདག་ཅག་གིས་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་གུས་མི་བྱེད་པའི་སེམས་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདོད་ཆགས་སྤོང་བར་བྱེད་པ༌དང༌། བསྐལ་པ་འདིར་བག་ཡོད་པ་དང་གཞུང་དྲང༌བ། དད་གུས་ངང་འཚོ་བ་རོལ་བ་དང་། 13བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་སྟེ་བདག་ཅག་གི་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀ་གཟི་བརྗིད་ངང་ནས་མངོན་སུམ་དུ་ཕེབས་ཡོང་བའི་བདེ་སྐྱིད་ལྡན་པའི་རེ་བར་སྒུག༌པའི་ཕྱིར་ཡིན། 14བདག་ཅག་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ནས་བླུ་བ༌དང༌། ཁོང་ཉིད་ལ་དབང་བའི་མི་སྡེ་ལས་བཟང་པོར་བརྩོན་པ་ཞིག་གཙང་མར་མཛད་པའི་ཆེད་དུ། ཁོང་གིས་རང་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་ཀྱང་བློས་བཏང་བའོ།།

Titus 2:11-14

11 For the grace of God has appeared, bringing salvation for all people, 12 training us to renounce ungodliness and worldly passions, and to live self-controlled, upright, and godly lives in the present age, 13 waiting for our blessed hope, the appearing of the glory of our great God and Savior Jesus Christ, 14 who gave himself for us to redeem us from all lawlessness and to purify for himself a people for his own possession who are zealous for good works.

 

So therefore it has become obvious those who were opposing Jesus were rejecting His call for repentance from sinful lives.

 

To be continue …

 

David Z