གསུང་མགུར 104 – Psalm 104

1  ང་ཡི་སྲོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་ཅིག།  ཀྱེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ང་ཡི་དཀོན་མཆོག་ཁྱེད་ནི་ཇི་ལྟར་རླབས་ཆེན་ཡིན།  ཁྱེད་ནི་གཟི་བརྗིད་ལྡན་པའི་ན་བཟའ་བཞེས་གནང་ཡོད།

2  འོད་ཟེར་དེ་ཡིས་རང་ཉིད་བཀབ་ཡོད་ཅིང་།  ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོ་རིས་གུར་དང་འདྲ་བ་བཀྲམས་པ་དང་།

3  ཁྱེད་ཀྱི་རང་གི་ཕོ་བྲང་ཆུའི་སྟེང་བཟོས་གནང་ཞིང་།  ཁྱེད་ཀྱིས་སྤྲིན་རྣམས་རང་གི་ཤིང་རྟ་འཁོར་ལོར་སྤྱོད།  ཁྱེད་ནི་རླུང་འཚུབ་འདབ་ཤོག་ཐོག་ཏུ་ཕེབས།

4  ཁྱེད་ཀྱིས་རླུང་དེ་རང་གི་བང་ཆེན་ཆེད་དུ་བེད་སྤྱོད་གནང་།  ནམ་མཁའི་གློག་དེ་རང་གི་ཞབས་ཕྱིར་བེད་སྤྱོད་གནང་།

5  ཁྱེད་ཀྱིས་ས་གཞིར་དེས་ཡི་རྨང་གཞིར་བརྟན་པོ་འཛོག་གནང་བས། དེ་ནི་ནམ་ཡང་འགུལ་མི་འགྱུར།

6  ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་གོས་ལྟར་བཀབ་ནས་ཡོད།  རི་བོ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཆུ་ཡི་བཀབ་ནས་ཡོད།

7  ཁྱེད་ཀྱིས་ཆུ་ལ་བཀའ་བཀྱོན་གནང་དུས་དེ་ཚོ་བྲོས།  ཁྱེད་ཀྱི་བཀའ་རྒྱ་ཐོས་པས་དེ་ཚོ་ཕར་རྒྱུག་ནས་སོང།

8  དེ་ཚོ་རི་བོ་འདི་ཚོའི་སྟེང་དང་ལུང་གཤོང་ཁག་ཏུ་ནི།  ཁྱེད་ཀྱི་གྲ་སྒྲིགས་གནང་བའི་གནས་སུ་རྒྱུག་ནས་སོང་།

9  བརྒལ་ནས་འགྲོ་མི་ཐུབ་པའི་མཚམས་ཤིག་བཟོས་གནང་བས།  དེ་ཚོས་སྐྱར་དུ་ས་གཞི་ལ་ནི་བཀབ་མི་ཐུབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ།

10  ཁྱེད་ཀྱིས་ལུང་གཤོང་ཁག་ཏུ་ཆུ་མིག་རྒྱུག་ཏུ་བཅུག།  རི་རྣམས་ཀྱི་དབར་ནས་གཙང་པོ་རྣམས་རྒྱུག་ཏུ་བཅུག།

11  དེ་ཚོས་གཅན་གཟན་རྣམས་ལ་འཐུང་ཆུ་བྱིན།  ནགས་ཀྱི་བུང་བུས་གནས་དེར་སྐོམ་པ་སེལ་བར་བྱེད།

12  དེ་ཡི་ཉེ་འགྲམ་ཤིང་སྡོང་སྟེང་དུ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས། བསྡད་ཚང་བཟོས་ཏེ་ཡལ་གའི་སྟེང་དུ་གླུ་ལེན་ནོ།

13  ཁྱེད་ཀྱིས་གནམ་ནས་རི་བོ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཆར་པ་བཏང་།  ཁྱེད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ས་གཞི་གང་ནས་ཡོད།

14  ཁྱེད་ཀྱིས་དུད་འགྲོའི་ཆེད་དུ་རྩ་དང་།  མི་ཡིས་བེད་སྤྱོད་ཆེད་དུ་རྩི་ཤིང་རྣམས་བཟོས།  དེ་རྐྱེན་དེ་ཚོས་ལོ་ཏོག་སྐྱེ་བར་བྱེད་ཐུབ་བོ།

15  དེ་ཚོ་སྐྱིད་པོ་ཡོང་བའི་ཕྱིར་རྒུན་ཆང་དང་།  དེ་ཚོར་དགའ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱུར་སྣུམ་དང་།  དེ་ཚོར་ལུས་སྟོབས་རྒྱས་པའི་ཆེད་དུ་བག་ལེབ་གནང་།

16  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁོང་གིས་ལེབ་ནོན་ས་གནས་སུ།  བཙུགས་པའི་འགྱམ་ཤིང་འདི་ཚོར་ཆར་ཆུ་མང་པོ་ཐོབ།

17  བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེར་རང་གི་ཚང་རྣམས་བཟོ་ཞིང་།  སོམ་ཤིང་དེར་ཁྲུང་ཁྲུང་གིས་ཚང་བཟོ་ཞིང་གནས།

18  རི་བོ་མཐོ་སར་ནགས་ཀྱི་ར་རྣམས་གནས་པ་དང་།  བྲག་ངོས་གཟར་པོ་ལ་གྲུམ་པ་ཚོ་ནི་གབ་ནས་བསྡད།

19  ཟླ་ཚེས་དབྱེ་ཕྱིར་ཟླ་བ་བཟོས་པ་གནང་བ་དང་།  ཉི་མས་རང་གི་ཉི་མ་རྒས་པ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོད།

20  ཁྱེད་ཀྱིས་མཚན་མོ་བཟོས་པས་མུན་པའི་ནང་དུ་ནི།  གཅན་གཟན་རྣམས་ནི་ཕྱི་རུ་ཐོན།

21  སེང་གེ་དར་མས་ཁྱི་རའི་ཕྱིར་དུ་ངར་སྐད་འདོན།  དེ་ཚོས་དཀོན་མཆོག་ཁོང་གིས་གནང་བས་ཁ་ཟས་འཚོལ།

22  ཉི་མ་ཤར་སྐབས་དེ་ཚོ་ལོག་པ་དང་།  དེ་ཚོ་རང་རང་སོ་སོའི་ཚང་ནང་ཉལ་ཕྱིར་ལོག།

23  དེ་ནས་མི་རྣམས་རང་གི་ལས་ཀར་ཕྱི་རུ་ཐོན་པ་དང་།  དེ་ཚོ་དགོང་དྲོ་བར་དུ་ལས་ཀ་བྱེད་བཞིན་བསྡད།

24  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་མང་པོ་བཟོས་པ་དང་།  ཁྱེད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་སྒོ་ནས་འདི་ཚོ་ཚང་མ་བཟོས་གནང་ངོ་།  ས་གཞིར་ཁྱེད་ཀྱི་བཀོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གང་ནས་ཡོད།

25  སྲོག་ཆགས་ཆེ་ཆུང་གྲངས་མེད་རྣམས།  གནས་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ཞིང་ཞེང་ཁ་ཆེ་བ་ཡོད།

26  གྲུ་གཟིང་རྣམས་དེའི་སྟེང་འགྲོ་བ་དང།  ཁྱེད་ཀྱིས་བཟོས་པའི་རྒྱ་མཚོའི་སེམས་ཅན་ལེ་ཝི་ཡ་ཏན་དེ་ནང་རྩེད།

27  དེ་ཚོར་དུས་སུ་ཟ་རྒྱུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར།  དེ་ཚོ་ཚང་མས་ཁྱེད་ལ་བློ་བཀལ་བཞིན་ཡོད།

28  ཁྱེད་ཀྱིས་ཟ་རྒྱུ་གནང་བ་དེ་ཚོས་ཟ་བ་དང་།  ཁྱེད་ཀྱིས་གནང་བའི་ཟས་ཀྱི་དེ་ཚོ་འགྲངས་སོ།

29  ཁྱེད་ཀྱི་ཞལ་རས་བསྒྱུར་དུས་དེ་ཚོ་འཇིགས་པ་དང་།  ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ཚོའི་དབུགས་ནི་འཁྱེར་སྐབས་དེ་ཚོ་འཆི།  དེ་ཚོ་ཡོང་བའི་ཐལ་བར་ཕྱིར་ལོག་བྱེད།

30  འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ཚོར་དབུགས་གནང་སྐབས་དེ་ཚོ་བཀོད་ཅིང།  འཇིག་རྟེན་ལ་ནི་མི་ཚེ་གསར་པ་གནང་།

31  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་གཟི་བརྗིད་ཇི་སྲིད་ནམ་གནས་པར་ཤོག།  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་མཛད་པར་ཐུགས་མཉེས་པར་ཤོག།

32  ཁོང་གིས་ས་གཞིར་གཟིགས་སྐབས་དེ་འདར་བར་བྱེད་དོ།  ཁོང་གིས་རི་རྣམས་འཆང་བས་དེ་ཚོ་ལས་དུ་བ་ཐོན།

33  ང་ཡི་མི་ཚེ་རིང་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་དྲུང་གླུ་ལེན་རྒྱུ་ཡིན།  ང་ནི་ཇི་ཙམ་གསོན་རིང་ང་དཀོན་མཆོག་ཁོང་ལ་བསྟོད་ཀྱིས་ཡིན།

34  ང་ཡི་མགུར་མ་འདི་ལ་ཁོང་གི་ཐུགས་མཉེས་ཤོག།  གང་ལགས་ཟེར་ན་ང་ཡི་དགའ་བ་ཁོང་ནས་ཐོབ།

35  སྡིག་ཅན་མི་རྣམས་ས་གཞི་འདི་ནས་མེད་པར་ཤོག།  མི་ངན་རྣམས་ཀྱི་མིང་ཡང་རྩ་མེད་ཡལ་བར་ཤོག།  ང་ཡི་སྲོག་ཁྱོད་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་ཅིག། གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་བསྔོགས་ཅིག།

 

 

1 Bless the Lord, O my soul! O Lord my God, you are very great! You are clothed with splendor and majesty, 2 covering yourself with light as with a garment, stretching out the heavens like a tent.

3 He lays the beams of his chambers on the waters; he makes the clouds his chariot; he rides on the wings of the wind; 4 he makes his messengers winds, his ministers a flaming fire.

5 He set the earth on its foundations, so that it should never be moved.

6 You covered it with the deep as with a garment; the waters stood above the mountains.

7 At your rebuke they fled; at the sound of your thunder they took to flight.

8 The mountains rose, the valleys sank down to the place that you appointed for them.

9 You set a boundary that they may not pass, so that they might not again cover the earth.

10 You make springs gush forth in the valleys; they flow between the hills; 11 they give drink to every beast of the field; the wild donkeys quench their thirst.

12 Beside them the birds of the heavens dwell; they sing among the branches.

13 From your lofty abode you water the mountains; the earth is satisfied with the fruit of your work.

14 You cause the grass to grow for the livestock and plants for man to cultivate, that he may bring forth food from the earth 15 and wine to gladden the heart of man, oil to make his face shine and bread to strengthen man’s heart.

16 The trees of the Lord are watered abundantly, the cedars of Lebanon that he planted. 17 In them the birds build their nests; the stork has her home in the fir trees.

18 The high mountains are for the wild goats; the rocks are a refuge for the rock badgers.

19 He made the moon to mark the seasons; the sun knows its time for setting.

20 You make darkness, and it is night, when all the beasts of the forest creep about.

21 The young lions roar for their prey, seeking their food from God.

22 When the sun rises, they steal away and lie down in their dens.

23 Man goes out to his work and to his labor until the evening.

24 O Lord, how manifold are your works! In wisdom have you made them all; the earth is full of your creatures.

25 Here is the sea, great and wide, which teems with creatures innumerable, living things both small and great.

26 There go the ships, and Leviathan, which you formed to play in it.

27 These all look to you, to give them their food in due season.

28 When you give it to them, they gather it up; when you open your hand, they are filled with good things.

29 When you hide your face, they are dismayed; when you take away their breath, they die and return to their dust.

30 When you send forth your Spirit, they are created, and you renew the face of the ground.

31 May the glory of the Lord endure forever; may the Lord rejoice in his works, 32 who looks on the earth and it trembles, who touches the mountains and they smoke!

33 I will sing to the Lord as long as I live; I will sing praise to my God while I have being.

34 May my meditation be pleasing to him, for I rejoice in the Lord.

35 Let sinners be consumed from the earth, and let the wicked be no more! Bless the Lord, O my soul! Praise the Lord!