བཀོད་པ 13 – Genesis 13

13:1  དེ་ནས་ཨབ་རམ་དང་རང་གི་ཆུང་མ་དང་ཁོ་ལ་ཡོད་པའི་ནོར་ཐམས་ཅད་འཁྱེར་ནས་ལོད་དང་བཅས་པ་ཨི་ཇིབ་ནས་ཀ་ནན་གྱི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཁུལ་དུ་སོང་ངོ་།

So Abram went up from Egypt, he and his wife and all that he had, and Lot with him, into the Negeb.

13:2  ཨབ་རམ་ཧ་ཅང་ཕྱུག་པོ་ཡིན་པ་དང་།  ཁོང་ལ་ར་ལུག་དང་།  བ་གླང་དང་།  གསེར་དངུལ་མང་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ།

Now Abram was very rich in livestock, in silver, and in gold.

13:3  དེ་ནས་ཁོང་གིས་ས་ཆ་དེ་སྤངས་ཏེ་ས་གནས་སྤོས་བཞིན་ཡུལ་བྷེ་ཐེལ་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ་།  ཁོང་གིས་སྔོན་དུ་རང་གི་གུར་ཕུབ་ནས་བསྡད་པའི་བྷེ་ཐེལ་དང་ཨེ་ཀྱི་ཁྲོད་ཀྱི་ས་གནས་སུ་སླེབས་སོ།

And he journeyed on from the Negeb as far as Bethel to the place where his tent had been at the beginning, between Bethel and Ai,

13:4  སྔོན་དུ་ཁོས་མཆོད་ཁྲི་ཞིག་བཟོསཡོད་པ་དང་།  དེར་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ལོ།

to the place where he had made an altar at the first. And there Abram called upon the name of the Lord.

13:5  ལོད་ལའང་ར་ལུག་བ་གླང་སོགས་དང་།  རང་གི་ནང་མི་དང་གཡོག་པོ་བཅས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ།

And Lot, who went with Abram, also had flocks and herds and tents,

13:6  ཁོང་གཉིས་ཀྱི་ཕྱུགས་ཟོག་གི་ཆད་དུ།  རྩ་ཁ་མང་པོ་མེད་པའི་རྐྱེན་མཉམ་དུ་བསྡད་མི་སྲིད་པ་བྱུང་ངོ་།  གང་ལ་ཟེར་ན།  དེ་ཚོའི་ཕྱུགས་ཟོག་མང་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ།

so that the land could not support both of them dwelling together; for their possessions were so great that they could not dwell together,

13:7  དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཨབ་རམ་དང་ལོད་ཀྱི་ཁྱུའི་རྫི་བོ་རྣམས་ཀྱི་བར་ལ་འཁྲུགས་རྩོད་བྱུང་ངོ་།  དེ་སྐབས་ཀ་ནན་པ་དང་པེ་རི་ཟི་པ་རྣམས་ཡུལ་དེའི་ནང་གནས་བཞིན་ཡོད་དོ།

and there was strife between the herdsmen of Abram’s livestock and the herdsmen of Lot’s livestock. At that time the Canaanites and the Perizzites were dwelling in the land.

13:8  དེ་ནས་ཨབ་རམ་གྱིས་ལོད་ལ་སྨྲས་པ།  ང་གཉིས་གཉན་མཚན་ཡིན་པས།  ངེད་གཉིས་ཀྱི་མི་རྣམས་དེ་ལྟར་འཁྲུགས་རྩོད་བྱེད་མི་ཉན།

Then Abram said to Lot, “Let there be no strife between you and me, and between your herdsmen and my herdsmen, for we are kinsmen.

13:9  དེའི་རྐྱེན་ང་ཚོ་སོ་སོར་འགྲོ་བ་ལེགས་པས།  ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་ས་ཆ་འདམས་ཤིག།  ཁྱོད་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སོང་ཞིག  ང་ཕྱོགས་གཞན་དུ་འགྲོ་རྒྱུ་ཡིན།

Is not the whole land before you? Separate yourself from me. If you take the left hand, then I will go to the right, or if you take the right hand, then I will go to the left.”

13:10  ལོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཞིར་བལྟས་ཏེ་ཆུ་ཤིན་ཏུ་འབོལ་པོ་ཡོད་པའི་ཡོར་དན་ལུང་གཤོང་ནི་ཛོ་ཨར་བར་དུ་ཁྱབ་ཡོད་པ་མཐོང་ངོ་།  དེར་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་ལྡུམ་ར་ཨི་ཇིབ་ཡུལ་དང་འདྲ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ།  ས་གནས་དེ་ནི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་སོ་དྷོམ་དང་གོ་མོ་ར་མེད་པར་གནང་བའི་སྔོན་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ཡིན་ནོ།

And Lot lifted up his eyes and saw that the Jordan Valley was well watered everywhere like the garden of the Lord, like the land of Egypt, in the direction of Zoar. (This was before the Lord destroyed Sodom and Gomorrah.)

13:11  དེ་ལྟར་ལོད་ཀྱིས་ཡོར་དན་ལུང་གཤོང་ཆ་ཚང་འདམས་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ་།  དེ་ལྟར་གཉན་མཚན་གཉིས་སོ་སོར་གྱེས་སོ།

So Lot chose for himself all the Jordan Valley, and Lot journeyed east. Thus they separated from each other.

13:12  ཨབ་རམ་ཀ་ནན་ཡུལ་ནང་གནས་པ་དང་།  ལོད་ནི་ལུང་གཤོང་གི་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་སོ་དྷོམ་གྱི་ཉེ་འགྲམ་དུ་གནས་སོ།

Abram settled in the land of Canaan, while Lot settled among the cities of the valley and moved his tent as far as Sodom.

13:13  སོ་དྷོམ་གྱི་མི་རྣམས་ངན་པ་ཡིན་པ་དང་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་སྤྱན་སྔར་སྡིག་པ་ཚབ་ཆེན་བྱས་སོ༎

Now the men of Sodom were wicked, great sinners against the Lord.

13:14  ལོད་གྱེས་པའི་རྗེས་སུ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་རམ་ལ་གསུངས་པ།  ཁྱོད་ལངས་པའི་ས་གནས་དེ་ནས་ཕྱོགས་བཞིར་ལྟོས་ཤིག

The Lord said to Abram, after Lot had separated from him, “Lift up your eyes and look from the place where you are, northward and southward and eastward and westward,

13:15  ཁྱོད་ཀྱི་མཐོང་བའི་ས་གཞི་ཐམས་ཅད་ངས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་བརྒྱུད་རྣམས་ལ་དུས་གཏན་དུ་ཁྱོད་ལ་བདག་རྒྱུ་ཡིན།

for all the land that you see I will give to you and to your offspring forever.

13:16  སུ་ཞིག་གིས་ཀྱང་རྩིས་མི་ཐུབ་པའི་བུ་དང་ཚ་བོ་ཁྱོད་ལ་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།  དེ་ལས་ས་གཞིའི་རྡུལ་རྩིས་བར་ལས་སླ་པོ་ཡོད་འགྲོ།

I will make your offspring as the dust of the earth, so that if one can count the dust of the earth, your offspring also can be counted.

13:17  ད་སོང་ལ་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་ལྟོས་ཤིག།  གང་ལ་ཞེ་ན།  འདི་ཚོ་ཚང་མ་ངས་ཁྱོད་ལ་སྟེར་བར་བྱའོ།

Arise, walk through the length and the breadth of the land, for I will give it to you.”

13:18  ཨབ་རམ་གྱིས་རང་གི་གུར་སྤོས་ནས་ཧེབ་རོན་དུ་ཡོད་པའི་མམ་རེ་བྱ་བའི་དམ་པའི་ཤིང་རྣམས་ཀྱི་འགྲམ་དུ་གནས་སོ།  དེར་ཁོང་གིས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་ཁྲི་ཞིག་བཟོས་སོ༎

So Abram moved his tent and came and settled by the oaks of Mamre, which are at Hebron, and there he built an altar to the Lord.

བཀོད་པ 12 – Genesis 12

12:1  དེ་ནས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་རམ་ལ་གསུངས་པ།  ད་ཁྱོད་རང་གི་ཕ་ཡུལ་དང་གཉེན་མཚན་དང་ཕའི་ཁང་པ་ནས་ཐོན་ཏེ་ངས་ཁྱོད་ལ་བསྟན་པའི་ཡུལ་དུ་སོང་ཞིག

Now the Lord said to Abram, “Go from your country and your kindred and your father’s house to the land that I will show you.

12:2  ངས་ཁྱོད་ལ་རིགས་བརྒྱུད་མང་པོ་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།  དེ་ཚོ་ནི་མི་རིགས་སྙན་གྲགས་ཆེནཔོ་ཞིག་བྱུང་ཡོང་།  ངས་ཁྱོད་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ནས།  ཁྱོད་སྙན་གྲགས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ།  བྱིན་རླབས་ཀྱི་རྒྱུ་ཞིག་བྱུང་ཡོང་།

And I will make of you a great nation, and I will bless you and make your name great, so that you will be a blessing.

12:3  ཁྱོད་ལ་བྱིན་རླབས་བཏང་མཁན་ཚོ་ལ་ངས་ཀྱང་བྱིན་རླབས་སྤྲད་བར་བྱ།  ཁྱོད་ལ་དམོད་པ་བརྒྱབ་མཁན་ཚོ་ལ་ངས་ཀྱང་དམོད་པ་བརྒྱབ་པར་བྱའོ།  ཁྱོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ས་གཞིའི་མི་རིགས་ཐམས་ཅད་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།

I will bless those who bless you, and him who dishonors you I will curse, and in you all the families of the earth shall be blessed.”

12:4  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་བཞིན་དུ་ཨབ་རམ་ལོད་དང་བཅས་སོང་ངོ་།  ཧ་རན་ཡུལ་ནས་སོང་བའི་སྐབས་ཨབ་རམ་ལོ་བདུན་ཅུ་དོན་ལྔ་ལོན་ཡོད་དོ།

So Abram went, as the Lord had told him, and Lot went with him. Abram was seventy-five years old when he departed from Haran.

12:5  ཨབ་རམ་རང་གི་ཆུང་མ་ས་ར་ཡི་ནུ་བོའི་བུ་ལོད་དང་།  ཧ་རན་དུ་བསགས་པའི་ནོར་ཐམས་ཅད་དང་བྲན་གཡོག་དང་བྲན་མོ་རྣམས་མཉམ་དུ་འཁྲིད་ནས་ཡུལ་ཀ་ནན་དུ་སོང་ནས།  དེ་ཚོ་ཀ་ནན་ཡུལ་དུ་བསླེབས་སོ།

And Abram took Sarai his wife, and Lot his brother’s son, and all their possessions that they had gathered, and the people that they had acquired in Haran, and they set out to go to the land of Canaan. When they came to the land of Canaan,

12:6  ཨབ་རམ་ཤེ་ཀེམ་ཞེས་པའི་དམ་པའི་ས་གནས་དེར་མོ་རཱེ་རུ་ཡོད་པའི་དམ་པའི་ཤིང་གི་འགྲམ་དུ་མ་སླེབས་བར་ངལ་མ་བསོས་སོ།  དེའི་ཚེ་ཀ་ནན་པ་རྣམས་ཀྱང་ས་གནས་དེར་གནས་ཀྱི་ཡོད་དོ།

Abram passed through the land to the place at Shechem, to the oak of Moreh. At that time the Canaanites were in the land.

12:7  དེ་ནས་ཨབ་རམ་ལ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞལ་མཇལ་བྱུང་ནས་ཁོང་ལ་གསུངས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་མི་བརྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལ་ཡུལ་འདི་སྤྲད་བཞིན་ཡོད།  ས་གནས་དེར་ཞལ་མཇལ་གནང་བའི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་ཨབ་རམ་གྱིས་མཆོད་ཁྲི་ཞིག་བཟོས་སོ།

Then the Lord appeared to Abram and said, “To your offspring I will give this land.” So he built there an altar to the Lord, who had appeared to him.

12:8  དེའི་རྗེས་སུ་ཡུལ་བེ་ཐེལ་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཡོད་པའི་རི་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས།  བེ་ཐེལ་གྱི་ནུབ་ཕྱོགས་དང་ཨེ་ཞེས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཡོད་པའི་གནས་ཤིག་ཏུ་གུར་ཕུབ་པ་དང་། དེར་ཁོང་གི་རང་གི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་ཁྲི་ཞིག་བཟོས་ཏེ་མཆོད་པ་ཕུལ་ལོ།

From there he moved to the hill country on the east of Bethel and pitched his tent, with Bethel on the west and Ai on the east. And there he built an altar to the Lord and called upon the name of the Lord.

12:9  དེ་ནས་ཁོང་ས་གནས་གཅིག་ནས་གཞན་དུ་ཕྱིན་ཞིང་།  ཡུལ་ཀ་ནན་གྱི་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ་༎

And Abram journeyed on, still going toward the Negeb.

12:10  འོན་ཀྱང་ཀ་ནན་གྱི་ཡུལ་དུ་མུ་གེ་ཤོར་ཡོད་པས།  ཨབ་རམ་བྱེས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཨི་ཇིབ་དུ་ཕྱིན་ནས་དེར་གནས་སོ།

Now there was a famine in the land. So Abram went down to Egypt to sojourn there, for the famine was severe in the land.

12:11  ཨི་ཇིབ་ཀྱིི་ས་མཚམས་སུ་སླེབས་རན་སྐབས་ཨབ་རམ་གྱིས་རང་གི་ཆུང་མ་ས་ར་ཡི་ལ་སྨྲས་པ།  ཁྱོད་ནི་བལྟ་བ་ལ་མཛེས་པོ་ཡོད་པས།

When he was about to enter Egypt, he said to Sarai his wife, “I know that you are a woman beautiful in appearance,

12:12  འོན་ཀྱང་ཨི་ཇིབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་མཐོང་ནས་ངའི་ཆུང་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ།  དེ་ཚོས་ང་བསད་དེ་ཁྱོད་གསོན་པོར་འཇོག་པར་འགྱུར་རོ།

and when the Egyptians see you, they will say, ‘This is his wife.’ Then they will kill me, but they will let you live.

12:13  དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ནི་ངའི་སྲིང་མོ་ཡིན་ཞེས་ལབ་ཅིག།  དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁོང་ཚོས་ང་ལ་སྤྱོད་ལམ་ཡག་པོ་བྱས་ཏེ་ངའི་སྲོག་ཐར་བར་འགྱུར།

Say you are my sister, that it may go well with me because of you, and that my life may be spared for your sake.”

12:14  དེ་ནས་ཨབ་རམ་ཨི་ཇིབ་དུ་བསླེབས་པ་དང་།  ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོའི་ཆུང་མ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པོ་ཡོད་པ་མཐོང་ནས།

When Abram entered Egypt, the Egyptians saw that the woman was very beautiful.

12:15  རྒྱལ་པོའི་ལས་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མོ་རང་མཛེས་པོ་ཡོད་པའི་སྐོར་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པས།  མོ་རང་ཕོ་བྲང་ནང་དུ་འཁྲིད་དོ།

And when the princes of Pharaoh saw her, they praised her to Pharaoh. And the woman was taken into Pharaoh’s house.

12:16  མོ་རང་གི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོས་ཨབ་རམ་ལ་གུས་ཞབས་བྱེད་དེ།  ར་ལུག་དང་།  བ་གླང་དང་།  བོང་བུ་དང་།  རྔ་མོང་དང་།  བྲན་གཡོག་དང་བྲན་མོ་རྣམས་གནང་ངོ་།

And for her sake he dealt well with Abram; and he had sheep, oxen, male donkeys, male servants, female servants, female donkeys, and camels.

12:17  འོན་ཀྱང་ཨབ་རམ་གྱི་ཆུང་མ་ས་ར་ཡིའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་དང་ཕོ་བྲང་ནང་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ནད་སྡུག་པོ་རྣམས་གཏོང་གནང་ངོ་།

But the Lord afflicted Pharaoh and his house with great plagues because of Sarai, Abram’s wife.

12:18  དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཨབ་རམ་ལ་བོས་ནས་འདྲི་བ།  ཁྱོད་ཀྱིས་ང་དང་མཉམ་དུ་དེ་ལྟར་ཅི་ལ་བྱས་པ་ཡིན་ནམ།  ས་ར་ཡི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་ཡིན་ཟེར་ཅིའི་ཕྱིར་ང་ལ་མ་བཤད་དམ།

So Pharaoh called Abram and said, “What is this you have done to me? Why did you not tell me that she was your wife?

12:19  མོ་ངའི་སྲིང་མོ་ཡིན་ཟེར་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་ལབ་བམ།  མོ་ངའི་ཆུང་མར་འགྱུར་བཅུག་པར་ཅི་ཕྱིར་སྤྲད་པ་ཡིན་ནམ།  ད་ཁྱོད་རང་གི་ཆུང་མ་འདི་རུ་ཡོད།  མོ་ལ་འཁྲིད་དེ་སོང་ཞིག

Why did you say, ‘She is my sister,’ so that I took her for my wife? Now then, here is your wife; take her, and go.”

12:20  རྒྱལ་པོས་རང་གི་མི་རྣམས་ལ་བཀའ་གནང་བ་ལྟར།  དེ་ཚོའི་ཨབ་རམ་དང་ཁོའི་ཆུང་མ་དང་ཁོང་ལ་ཡོད་པའི་ནོར་དང་བཅས་པ་ཨི་ཇིབ་ནས་བཏང་ངོ་༎

And Pharaoh gave men orders concerning him, and they sent him away with his wife and all that he had.