མངོན་པ།

ལེའུ་ཉི་ཤུ། (20)

 

[སེ་ཀྲེན་] འབྲུག་དེ་ཕམ་བཅུག་ནས་ལོ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གི་རིང་བསྡམས་ནས་བཞག་པ།

The Dragon [Satan] is Defeated and Bound for a Thousand Years

 

1 དེ་ནས་[ལྗཱོན་] ངས་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་དམ་པའི་ཞིང་ནས་མར་ཕེབས་ཀྱི་ཡོད་པ་མཐོང་བྱུང་།   ཕོ་ཉ་ཁོང་

གིས་རང་གི་ཕྱག་ནང་ལ་གཏིང་མཐའ་མེད་པའི་ས་དོང་གི་ལྡེ་མིག་དེ་དང༌།   ལྕགས་ཐག་ལྗིད་པོ་ཞིག་སྣོམ་

འདུག

1 Then I [John] saw an angel coming down from Heaven. The angel was holding the key to the bottomless pit in his hand and he was carrying a heavy chain.

 

2 དེ་ནས་ཕོ་ཉ་ཁོང་གིས་

འབྲུག་དེ་བཙན་ཤུགས་ཀྱིས་བསྡུས་ནས་དེ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་རིང་ལྕགས་ཐག་གིས་བསྡམས་གནང་སོང་།   [དངོས་གནས་བྱས་པ་ཡིན་ན།] འབྲུག་དེ་[ཨེ་ཌམ་དང་ཨིལྦ་ལ་མགོ་སྐོར་གཏོང་མཁན་]སྔ་མོའི་སྦྲུལ་དེ་རེད་

འདུག   [ཁོས་དཀོན་མཆོག་དང་ཁོང་གི་མི་ཚོ་ལ་སྐུར་འདེབས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་ཙང་] ཁོ་ལ་བདུད་ཟེར་ནས་

འབོད་ཀྱི་འདུག   ཁོ་དཀོན་མཆོག་གི་དགྲ་ཡིན་ཙང་] ཁོའི་མིང་ལ་] སེམས་ཉིད་ངན་པའི་དཔོན་པོ་སེ་ཀྲེན་

ཡང་ཟེར་གྱི་འདུག

2 The angel overpowered the dragon and bound him with the chain for a thousand years. The dragon is that ancient serpent [which deceived Adam and Eve]. He is called the devil [because he slanders God and his people]. He is also called Satan [because he is God’s adversary].

 

3 དེ་ནས་ཕོ་ཉ་ཁོང་གིས་འབྲུག་དེ་གཏིང་མཐའ་མེད་པའི་ས་དོང་ནང་གཡུགས་གནང་ནས་དེ་ལ་སྒོ་ལྕགས་

བརྒྱབ་གནང་པ་དང་ཐེལ་ཙེ་བསྐྱོན་སོང་།   འབྲུག་དེ་ས་དོང་དེ་ནང་ལོ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་སྡད་དགོས་པ་བྱུང་

སོང་།   དུས་ཡུན་དེའི་རིང་ཁོས་འཛམ་བུ་གླིང་གི་རྒྱལ་ཁབ་ཚོ་ལ་མགོ་སྐོར་གཏང་ཐུབ་ཀྱི་མ་རེད།   ཡིན་ན་

ཡང་ལོ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གི་རྗེས་ལ་ཁོ་དུ་ཚོད་ཐུང་ཐུང་ཞིག་གི་རིང་གློད་བཀྲོལ་གཏོང་དགོས་ཀྱི་ཡོད་རེད།

3 Then the angel threw the dragon into the bottomless pit and locked and sealed the door of the pit. The dragon had to remain in that abyss for a thousand years. During that time, he will not be able to deceive the nations of the world anymore. But after a thousand years, it is necessary that he will be released for a brief period of time.

 

འཆི་བ་ནས་ཐེངས་དང་པོ་གསོན་པོ་ལང་བ།

The First Resurrection from Death

 

4 དེ་ནས་[ལྗཱོན་] ངས་བཞུགས་ཁྲི་འགའ་ཤས་མཐོང་པ་དང་།   དེ་ཚོའི་ཐོག་ལ་མགོ་བཅད་པའི་མི་དེ་ཚོ་བསྡད་

འདུག   །ཁོང་ཚོས་ཡེ་ཤུའི་གནས་ཚུལ་བཟང་པོ་དེ་སྤེལ་བ་དང་།   མི་ཚོ་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་སྐོར་བཤད་པའི་

རྐྱེན་གྱིས་བགོ་བཅད་འདུག   །མི་འདི་ཚོས་གཅན་ཟན་དེ་དང་ཡང་ན་དེའི་འདྲ་བརྙན་ལ་མཆོད་མ་བྱས་པ་

དང་།   ཁོང་ཚོས་རང་གི་ཐོད་པ་དང་ཡང་ན་ལག་པ་ལ་གཅན་ཟན་དེའི་མཚོན་རྟགས་རྒྱབ་བཅུག་མ་སོང་།   ཁོང་ཚོ་འཆི་བ་ནས་ཡར་གསོན་ནས་ཁྲི་དེ་ཚོའི་ཐོག་ལ་བསྡད་སོང་།   དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ཚོ་ལ་དབང་

སྒྱུར་བྱེད་རྒྱུའི་དབང་ཆ་གནང་པ་དང་།   ཁོང་ཚོས་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བར་དུ་མ་ཤི་ཀ་མཉམ་དུ་དབང་སྒྱུར་བྱས་

སོང་།  

4 Then I [John] saw some thrones on which sat those who had been beheaded because they proclaimed the Good News of Jesus and told people about God. These people had not worshipped the beast or its statue, and they had refused to accept the mark of the beast on their foreheads or on their hands. They came back to life and sat on the thrones. God gave them the authority to rule and they reigned with the Messiah for a thousand years.

 

5 འདི་ནི་བསྐྱར་གསོན་

ཐོག་མ་དེ་རེད། (གཤིན་པོ་བྱིངས་དེ་ཚོ་ལོ་ཆིག་སྟོང་མ་རྫོགས་བར་དུ་བསྐྱར་གསོན་བྱུང་ཡོད་པ་མ་རེད།)

5 This is the first resurrection. (The rest of the dead did not come back to life until the thousand years had ended.)

 

6 དུས་ཚོད་འདི་ལ་འཆི་བ་ནས་གསོན་པོ་བསླང་གི་ཡིན་པའི་མི་ཚོའི་ཁོངས་སུ་འཚུད་པའི་མི་དེ་ཚོ་དངོས་གནས་

སྐྱིད་པོ་རེད།   ཁོང་ཚོ་དཀོན་མཆོག་གི་མི་ཚོ་ཡིན་པ་དང་།   ཁོང་ཚོ་ལ་འཆི་བ་གཉིས་པ་དེས་དབང་བྱེད་

ཐུབ་ཀྱི་མ་རེད། [ཁོང་ཚོ་མེའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནང་གཏན་གྱི་འཆི་བ་མྱོང་ཚོར་འབྱུང་གི་མ་རེད།]   ཡིན་ན་ཡང་

ཁོང་ཚོས་(མུ་མཐུད་ནས་) དཀོན་མཆོག་དང་མ་ཤི་ཀའི་བླ་ཆེན་གྱི་ཚུལ་དུ་ཞབས་ཏོག་ཞུ་གི་རེད།   ཁོང་ཚོས་

ཁོང་མཉམ་དུ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱང་གི་རེད།

6 Those that are included among the ones who will be raised from death at the first resurrection are happy indeed. They are God’s people and the second death has no power over them. [They will not experience eternal death in the lake of fire]. But they will (continue) to serve as priests of God and of Christ [the Messiah]. And they will reign with him for a thousand years.

 

དམག་མཐའ་མ།

The Last Battle

 

7[ཞི་བདེའི་] ལོ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དེ་ཚང་དུས་ཕོ་ཉ་ཁོང་གིས་སེ་ཀྲེན་བསྡམས་ནས་བཞག་ཡོད་པའི་ལྕགས་

ཐག་དེ་བཀྲོལ་གནང་བ་དང་།   ཁོ་ [གཏིང་མཐའ་མེད་པའི་ས་དོང་དེའི་] བཙོན་ཁང་ ནས་གློད་གནང་

གི་རེད།

7 When the thousand years [of peace] have come to an end, the angel will loosen the chains that have bound Satan, and will release him from the prison [of the bottomless pit].

 

8[སེམས་ཉིད་ངན་པའི་དཔོན་པོ་] ཁོས་ས་གཞི་ཕྱོགས་གང་སར་ཁ་འཐོར་བའི་རྒྱལ་ཁབ་དེ་ཚོའི་མི་ཚོ་ལ་མགོ་

སྐོར་གཏང་ག་འགྲོ་གི་རེད།   རྒྱལ་ཁབ་འདི་ཚོ་ལ་གོག་དང་མ་གོག་ཟེར་ནས་འབོད་ཀྱི་ཡོད་རེད།   སེ་ཀྲེན་

གྱིས་དེ་ཚོ་ཚང་མ་ས་ཆ་ཞིག་ལ་རུབ་རུབ་བསྐོང་བ་དང་།   དེར་ཁོ་ཚོས་དམག་རྒྱབ་རྒྱུའི་ (གྲ་བསྒྲིག་བྱེད་ཀྱི་

རེད།) ཁོ་ཚོས་དམག་དཔུང་སྟོབས་ཆེན་པོ་ཞིག་རུབ་རུབ་བཟོ་བ་དང་།   དེར་དམག་མི་མང་པོ་ཞེ་དྲག་འབྱུང་

ནས་དེ་ཚོ་གྲངས་ཀ་རྒྱབ་ཐུབ་རྒྱུ་མི་སྲིད་པ་ཆགས་ཀྱི་རེད།

8 He [Satan] will go out to deceive the people of the nations who are scattered all over the earth. These nations are called Gog and Magog. Satan will bring them all together to a place where they will (prepare) for battle. They will form a mighty army and there will be so many soldiers it will be impossible to count them all.

 

9 དམག་མི་འདི་ཚོ་མཉམ་དུ་རུ་སྒྲིག་བཏང་ནས་ཕྱིན་ནས་ཐང་གཤོངས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་སྒང་ལ་འཛེགས་སོང་།   ཁོ་ཚོས་དཀོན་མཆོག་གིས་ཐུགས་གཉེས་པོ་གནང་གི་ཡོད་པ་དང་།   ཁོང་གི་མི་ཚོ་སྡོད་སའི་གྲོང་ཁྱེར་དེ་

མཐའ་བསྐོར་སོང་།   དེ་ནས་ [དཀོན་མཆོག་ཁོང་བར་ལ་འཚང་གནང་ནས་] ནམ་མཁའ་ནས་མེ་ཕབ་གནང་

སོང་།   དེ་རྒོལ་རྡུང་བྱེད་མཁན་དམག་མི་དེ་ཚོ་ཚང་མའི་ཐོག་ལ་མར་ཟགས་ནས་ཁོ་ཚོ་མེས་ཚིག་སོང་།

9 These soldiers marched together and ascended a broad expansive plain. They surrounded the city that God loves and where his people were living. Then [God intervened] and sent fire down from the sky. It came down upon all the attacking armies and consumed them.

 

10 དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་

ལ་མགོ་སྐོར་གཏོང་མཁན་སེ་ཀྲེན་ཁོ་མུ་ཟེ་འབར་བཞིན་པའི་མཚོ་ནང་གཡུགས་སོང་།   དེར་ཁོ་གཅན་ཟན་དེ་

དང་ལུང་སྟོན་པ་རྫུས་མ་དེ་མཉམ་དུ་ཞུགས་པ་དང་།   ཁོ་ཚོ་ཚང་མ་ཉིན་མཚན་མེད་པར་གཏན་དུ་སྡུག་

བསྔལ་མྱང་གི་རེད།

10 Then Satan who had deceived them was thrown into the fiery lake of burning sulphur. There he joined the beast and the false prophet and they will all suffer day and night forever and ever.

 

ཞལ་ཆེ་མཐའ་མ།

The Final Judgment

 

11 དེ་ནས་[ལྗཱོན་] ངས་བཞུགས་ཁྲི་དཀར་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་དང༌།   དེའི་ཐོག་བཞུགས་མཁན་ཁོང་མཐོང་བྱུང༌།

[དཀོན་མཆོག་] གི་སྤྱན་སྔ་ནས་ས་གཞི་དང་ནམ་མཁའ་བྲོས་ནས་གཏན་དུ་ཡལ་སོང་།

11 Then I [John] saw a large white throne, and I saw the One who was sitting on it. The earth and the sky fled from his [God’s] presence and disappeared forever.

 

12 ངས་གཤིན་པོ་ཆེ་ཆུང་མེད་པ་གཉིས་ཀར་

[དཀོན་མཆོག་གི་] བཞུགས་ཁྲི་མདུན་ལ་ལངས་ཡོད་པ་མཐོང་བྱུང༌། དེ་ནས་[ཕོ་ཉ་དེ་ཚོས་] གླེགས་བམ་

དེ་ཚོ་ཁ་ཕྱེས་གནང་སོང་།   གླེགས་བམ་དེ་ཚོའི་ནང་མི་ཡོད་ཚད་ཚང་མས་བྱ་བ་ཡག་ཉེས་གང་བྱས་པ་ཚང་

མའི་ཟིན་ཐོ་བཀོད་འདུག   །དེ་ནས་སྲོག་གི་གླེགས་བམ་དེ་[ཡང་] ཁ་ཕྱེས་སོང་།   དེ་ནས་གླེགས་བམ་གཞན་

དག་ཅིག་ཁ་ཕྱེས་གནང་བ་དང་།   དེ་སྲོག་གི་གླེགས་བམ་རེད་འདུག   །དེ་ནང་དཀོན་མཆོག་མཉམ་དུ་གཏན་

དུ་གནས་ཀྱི་ཡིན་པའི་མི་དེ་ཚོའི་མིང་བཀོད་འདུག   །གླེགས་བམ་དེ་ཚོ་ནང་བཀོད་ཡོད་པ་ནང་བཞིན།   གཤིན་པོ་དེ་ཚོ་ཚང་མས་ག་རེ་བྱས་པ་ལ་གཞིགས་པའི་ཁོ་ཚོ་ལ་ཞལ་ཆེ་བཅད་གནང་སོང་།

12 I saw the dead, both great and small, standing before the throne [of God]. And the [angels] opened the books. The books contained a record of all the deeds – both good and bad – that every single person had done. Then the Book of Life was [also] opened. Then another book was opened which is the book of Life. It contained the names of all those who will live forever with God. And all the dead were judged according to what they had done as recorded in the books.

 

13 དེ་ནས་རྒྱ་མཚོ་

ནང་དིམ་པའི་མི་ཚང་མ་ [དཀོན་མཆོག་གིས་ཞལ་ཆེ་གཅད་པའི་ཆེད་དུ་] མཚོ་གཏིང་ནས་ཡར་བཏོན་གནང་

སོང་།   འཆི་བས་བཟུང་པ་དང་།   གཤིན་ཁམས་ནང་ཡོད་པའི་མི་ཚང་མ་འཆི་བའི་དམ་ནས་བསྒྲལ་སོང་།   དེ་ནས་མི་(བྱེ་བྲག་སོ་སོར་) ཁོང་རང་ཚོས་དེ་སྔ་བྱ་བ་(ལེགས་ཉེས་) གང་བྱས་པ་ལ་དཔག་པའི་ཞལ་ཆེ་བཅད་

གནང་སོང་།

13 Then everyone who had drowned at sea was brought up from the depth of the sea [in order to be judged by God]. And all those held by Death as well as those in Hades (the realm of the dead) were delivered. And each person was judged (individually) according to their previous deeds (both good and bad).

 

14 དེ་ནས་འཆི་བ་དང་གཤིན་ཁམས་དེ་ཚོ་མེའི་མཚོ་ནང་གཡུགས་

སོང་།   མེའི་མཚོ་འདི་འཆི་བ་གཉིས་པ་དེ་རེད་འདུག

14 Then Death and Hades were thrown into the lake of fire. This lake of fire is the second death.

 

15 སྲོག་གི་གླེགས་བམ་ནང་མིང་མ་འཁོད་པའི་མི་

ཚང་མ་མེའི་མཚོ་ནང་ལ་གཡུགས་སོང༌།

15 And anyone whose name was not found written in the Book of Life was cast into the lake of fire.

མངོན་པ།

ལེའུ་བཅུ་དགུ (19)

 

དམ་པའི་ཞིང་ནང་རྒྱལ་ཁའི་གླུ་ལེན་པ།

Songs of Victory are sung in Heaven

 

1(ཕོ་ཉ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཁོང་གིས་གསུང་བྱོན་པའི་རྗེས་ལ་) ལྗཱོན་ངས་དམ་པའི་ཞིང་ནང་མི་ཚོགས་ཆེན་པོ་

ཞེ་དྲག་ཅིག་གི་འུར་སྒྲ་འདྲ་པོ་ཞིག་ཐོས་བྱུང་།   ཁོང་ཚོས་སྐད་ཆེན་པོ་ཞེ་དྲག་བརྒྱབ་ནས་གཞས་གཏོང་གི་

ཡོད་པ་རེད།   “གཙོ་བོ་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ། དཀོན་མཆོག་ཁོང་ང་ཚོའི་སྐྱབས་མགོན་རེད།   དཔལ་དང་

ལྡན་པ་དང་ཀུན་དབང་ [གཅིག་པུ་] དེ་ཁོང་རེད།

1 (After the mighty angel had finished speaking) I [John] heard what sounded like a roar of a vast multitude in Heaven. They were all singing very loudly, “Hallelujah – Praise God! God is our Saviour. He [alone] is glorious and all-powerful.

 

2 གང་ཡིན་ཟེར་།   དཀོན་མཆོག་གིས་ཞལ་ཆེ་བཅད་གནང་པ་དེ་ཚོ་དྲང་པོ་དང་འོས་པ་ཡོད་རེད།

འཇིག་རྟེན་གྱི་མི་ཚོ་ལ་མོ་རང་དང་ཚུལ་མིན་གྱི་འཁྲིག་སྤྱོད་སྤྱད་འཇུག་མཁན་

གཞང་འཚོང་མ་ངན་གྲགས་ཅན་དེ་ལ་ཁོང་གིས་ཉེས་ཆད་བཀལ་གནང་པ་རེད།

ཁོང་གིས་[གང་གསུངས་པ་ཚང་མ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བརྩི་བཀུར་ཞུ་མཁན་]

ཁོང་གི་ཞབས་ཕྱི་ཚོ་བསད་པ་དེར་ཁོང་[དཀོན་མཆོག་] གིས་འཁོན་ལན་བསློགས་གནང་པ་རེད།”

2 For God’s judgments are fair and well-deserved. He has condemned the great prostitute who caused the people of the world to do evil by committing evil sexual practices with her. He [God] has avenged the murder of his servants [who from the depths of their hearts, gladly obeyed whatever he said].”

 

3 ཡང་བསྐྱར་དམ་པའི་ཞིང་ནང་མི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ཞིག་གིས་སྐད་གསང་མཐོ་པོའི་ངང་

“དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ།” ལབ་ནས་གླུ་བླངས་སོང་།   མེ་འབར་བཞིན་

པའི་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ནས་དུ་བ་མུ་མཐའ་མེད་པར་ཡར་འཕྱུར་གྱི་རེད།”

3 Once more the voices of the vast multitude in Heaven sang very loudly, “Hallelujah – Praise God! The smoke from the burning city will ascend upwards forever and ever.”

 

4 དེ་ནས་དོ་དམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དེ་ཚོ་དང༌། སྲོག་ཆགས་བཞི་པོ་དེ་ཚོས་བཞུགས་ཁྲི་ཐོག་བཞུགས་ཡོད་

པའི་དཀོན་མཆོག་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བསྙེན་བཀུར་ཞུས་སོང༌།

ཁོང་ཚོས་“ཨ་མེན། (དེ་ག་རང་ཡོང་བར་ཤོག) དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ་” ལབ་སོང༌།

4 Then the twenty-four overseers and the four living beings prostrated and worshipped God who was seated on the throne. They said, “Amen! (Let it be so) Hallelujah – Praise God!”

 

5(དེའི་རྗེས་ལ་) ངས་བཞུགས་ཁྲི་དེ་ནས་གསུང་གི་སྒྲ་ཞིག་ཐོས་པ་དང་།   དེས་གསུངས་སོང་།

“དཀོན་མཆོག་ལ་ཞབས་ཕྱི་ཞུ་བ་དང་།   ཁོང་ལ་བརྩི་མཐོང་ཞུ་མཁན་མི་གོ་གནས་ཆེ་ཆུང་མེད་པ་ཚང་མས་

ཁོང་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ།”

5 (After that) I heard a voice coming from the throne that said, “Give praise to our God all you people, from the least to the greatest who serve God and esteem him.”

 

6 དེ་ནས་[ཡང་བསྐྱར་] ངས་མི་ཚོགས་ཧ་ཅང་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་སྐད་འདྲ་པོ་སྒྲ་ཞིག་ཐོས་བྱུང་།   དེ་ཆུ་མང་པོ་

འུར་སྒྲ་ཐོག་ནས་རྒྱུག་གི་ཡོད་པའི་སྒྲ་འདྲ་པོ་དང་།   འབྲུག་སྐད་ཆེན་པོ་གྲགས་པའི་སྒྲ་ཞིག་འདྲ་པོ་འདུག [ཁོང་ཚོས་]“གཙོ་བོ་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ།   གང་ཡིན་ཟེར་ན།   ང་ཚོའི་ཀུན་དབང་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོས་

ཚང་མའི་ཐོག་དབང་སྒྱུར་གནང་གི་འདུག”[ལབ་ཀྱི་ཡོད་པ་ངས་ཐོས་བྱུང་།]

6 Then I heard [again] what sounded like the voice of a vast crowd. It sounded like the roar of many rushing waters and extremely loud crashes of thunder. [I heard them say], “Hallelujah – Praise God! For the Lord our God, the Almighty reigns over all!

 

7 ང་ཚོ་དགའ་མགུ་ཡི་རང་བྱེད་ནས་ཁོང་ལ་ཆེ་མཐོང་འབུལ་དགོ།

གང་ཡིན་ཟེར་ན་ལུ་གུ་ཁོང་གི་བག་སྟོན་གྱི་དུས་ཚོད་བསླེབས་པ་དང༌།

ཁོང་གི་བག་མ་དེ་གྲ་སྒྲིག་བྱས་ནས་བཞུགས་འདུག

7 Let us rejoice and be glad and give him honour. For the time has come for the wedding feast of the Lamb, and his bride has prepared herself.

 

8 ཁོང་མོ་ལ་གོན་རྒྱུའི་ཆེད་དུ་ཀ་ཤི་ཀའི་གོས་དཀར་པོ་གཙང་མ་སྤུད་དག་ཤོས་དེ་སྤྲད་འདུག”

(ཀ་ཤི་ཀའི་རས་དཀར་པོ་སྤུད་དག་དེ་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་མི་ཚོས་བྱས་པའི་བྱ་བ་བཟང་པོ་དེ་ཚོ་

མཚོན་གྱི་ཡོད་རེད།)

8 She has been given the finest pure white linen to wear.” (The fine white linen represents the good deeds done by God’s holy people.)

 

9 དེ་ནས་ཕོ་ཉ་དེས་ང་ལ་གསུངས་སོང་།   “འདི་བྲིས་ཤིག:   ལུ་གུ་ཁོང་གིས་(བག་མ་བཞེས་རྒྱུའི་དགའ་

སྟོན་སྲུང་བརྩི་ཞུ་རྒྱུའི་) ལུ་གུའི་འཁྲུང་སའི་སྟོན་མོ་ལ་མགྲོན་པོར་བོས་པ་ཚོ་སྐྱིད་པོ་རེད།”   དེ་ནས་ཁོང་གིས་

གསུངས་སོང༌།   “འདི་ཚོ་དཀོན་མཆོག་གི་བདེན་པའི་ཚིག་རེད།”

9 Then the angel said to me, “Write this down: Happy are those who have been invited to the marriage feast of the Lamb (to celebrate the Lamb taking a wife)!” Then he said, “These are the authentic words of God.”

 

10 དེ་ནས་[ལྗཱོན་] ངས་ཕོ་ཉ་ཁོང་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཞུ་རྒྱུའི་ཆེད་དུ་ཁོང་གི་སྐུ་མདུན་ལ་ཕྱག་འཚལ་པ་ཡིན། ཡིན་ན་ཡང་ཁོང་གིས་ང་ལ་གསུངས་སོང༌།   “ཁྱེད་རང་དེ་འདྲ་བྱེད་རྒྱུ་ཡོད་མ་རེད།   ང་ལ་བསྙེན་བཀུར་

མ་བྱིས།   ཁྱེད་རང་དང་ཁྱེད་རང་གི་ཆོས་གྲོགས་ཕོ་མོ་ཚོ་ནང་བཞིན་ངས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གི་ཞབས་ཕྱི་ཞུ་

གི་ཡོད།   ཁྱེད་རང་ཚོས་ཡེ་ཤུ་ཡིས་གསལ་སྟོན་གནང་པའི་བདེན་པ་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་བརྟན་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་རེད།   ཁྱེད་རང་ཚོས་བསྙེན་བཀུར་ཞུ་དགོས་ས་ (གཅིག་པུ་) དེ་དཀོན་མཆོག་རེད།   གང་ཡིན་ཟེར་ན།   ཡེ་ཤུ་

ཡིས་ཐེར་འདོན་གནང་པའི་བདེན་པ་དེས་ཁོང་ཚོས་གཞན་དག་ལ་ཁོང་གི་སྐོར་[དང་།   ཁོང་ས་གཞི་འདི་

ཐོག་བཞུགས་པའི་སྐབས་ཁོང་གིས་གང་གནང་པ་དང་སློབ་སྟོན་གནང་པ་དེ་] མི་ཚོ་ལ་ཤོད་རྒྱུའི་བློ་སྟོབས་

དང་ནུས་ཤུགས་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད་རེད།”

10 Then, I [John] prostrated before the angel in order to worship him. But he said to me, “You must not do that. Do not worship me. Like you, and your brothers and sisters in the faith, I also serve God. You steadfastly believe the truth that Jesus revealed. God (alone) is the one you must worship. For the truth that Jesus revealed is what inspires and empowers people to tell others about him [and what he did and taught when he lived here on earth].”

 

རྟ་དཀར་པོ་ཞིག་གི་ཐོག་བཞོན་ཡོད་པའི་རྟ་པ།

The Rider on a White Horse

 

11 དེ་ནས་ངས་དམ་པའི་ཞིང་ནང་ [སྒོ་ཞིག་] ཕྱེས་ཡོད་པ་མཐོང་པ་དང་། རྟ་དཀར་པོ་ཞིག་མངོན་དུ་གྱུར་

སོང་།   རྟ་དེའི་སྒང་ལ་ཆིབས་ཡོད་པའི་རྟ་པ་དེའི་མཚན་ལ་བློ་གཏད་ཆོག་པ་དང་བདེན་པ་ཞུ་གི་འདུག   །ཁོང་ གིས་དྲང་ཚུགས་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ཞལ་ཆེ་གཅོད་གནང་གི་ཡོད་པ་དང་།   དྲང་བདེན་གྱི་སྒོ་ནས་དམག་

འདྲེན་གནང་གི་འདུག

11 Then I saw [a door] open in Heaven, and a white horse appeared. The rider on the horse was named Faithful and True. He judges with integrity and wages a righteous war.

 

12 ཁོང་གི་སྤྱན་མེ་ལྕེ་འདྲ་པོ་ཡོད་པ་དང༌། ཁོང་གི་དབུ་ལ་དབུ་རྒྱན་མང་པོ་འདུག   [ཁོང་གི་སྐུ་

གཟུགས་ལ་] མཚན་ཞིག་བྲིས་ཡོད་པ་དང༌། དེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོང་གཅིག་པུས་མཁྱེན་གྱི་འདུག

12 His eyes are like flames of fire, and on his head are many crowns. He has a name written [on his body] that only he himself knows.

 

13 ཁོང་གིས་ཁྲག་ནང་སྦངས་པའི་ཕྱུ་པ་ཞིག་མཆོད་ཡོད་པ་དང་།   ཁོང་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཞུ་གི་འདུག

13 He is wearing a robe that has been dipped in blood, and he is called The Word of God.

 

14 དམ་པའི་ཞིང་གི་དཔུང་དམག་ཚོ་ཁོང་གི་རྗེས་ལ་འབྲང་གི་འདུག   །ཁོང་ཚོ་རྟ་དཀར་པོ་བཞོན་པ་དང་།   ཀ་ཤི་ཀའི་གོས་དཀར་པོ་སྲབ་ཤོས་དང་གཙང་མ་གོན་འདུག

14 The armies of Heaven were following him. They were riding on white horses and were dressed in the finest pure white linen.

 

15 ཁོང་གིས་ཀུན་དབང་དཀོན་མཆོག་གི་དྲང་བདེན་གྱི་ཁྲོ་བ་དྲག་པོ་དེ་བསྟན་གནང་གི་རེད།   དེ་ནི་རྒུན་

འབྲུམ་བཙིར་ས་ནས་རྒྱུག་གི་ཡོད་པའི་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ཁུ་བ་འདྲ་པོ་ཡོང་གི་རེད།

15 A sharp sword comes out of his mouth, and with this sword he will conquer the [rebellious] nations of the world. He will rule over them with a rod of iron. And he will tread the wine press of the fierce righteous indignation of Almighty God [as he subdues all who have rebelled].

 

16 ཁོང་གི་ཟླ་གམ་དང་བརླ་

ཤའི་ཐོག་ལ་མིང་ཞིག་བྲིས་འདུག   །དེ་ལ་ “རྒྱལ་པོ་(ཚང་མའི་)རྒྱལ་པོ་དང་།   མངའ་བདག་(ཚང་མའི་) གཙོ་བོ་”ཟེར་གྱི་འདུག

16 He has a name written on his robe and on his thigh. It says, “King of (all) kings and Lord of (all) lords.”

 

17 དེ་ནས་ངས་ཕོ་ཉ་ཞིག་ཉི་མའི་སྒང་ལ་བཞེངས་ཡོད་པ་མཐོང་བྱུང༌། ཕོ་ཉ་ཁོང་གིས་གནམ་མཐོ་པོ་འཕུར་བཞིན་ཡོད་པའི་བྱ་རྒོད་དེ་ཚོ་

(དང་ཤ་གཟན་གྱི་བྱ་གཞན་དག་ཚོ་ལ་) གསུང་སྐད་ཆེན་པོ་བསྐྱོན་ནས་ “དཀོན་

མཆོག་གིས་(ཁྱེད་རང་ཚོའི་ཆེད་དུ་) གྲ་སྒྲིག་གནང་གི་ཡིན་པའི་གསོལ་སྟོན་རྒྱས་པོ་དེའི་ཆེད་དུ་འཛོམས་ཤོག

17 Then I saw an angel standing on the sun. The angel cried out in a loud voice to the vultures (and the other flesh-eating birds) that were flying high up in the sky, “Come! Gather for the bountiful feast that God is going to prepare (for you.)

 

18 ཤོག   [དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་རང་ཚོ་ལ་]

རྒྱལ་པོ་ཚོ་དང་།   དམག་སྤྱི།   དམག་མི།   རྟ་དང་དེ་ཚོའི་རྟ་པ་ཚོ་དང་།   མཆོག་དམན་ལ་མ་ལྟོས་པར་

བྲན་གཡོག་དང་རང་དབང་ཡོད་པའི་མི་གཉིས་ཀར་གྱི་ཤ་ཟ་རྒྱུའི་ཆོག་མཆན་གནང་ཡོད་རེད།”

18 Come! [God has permitted you] to eat the flesh of kings, generals, soldiers, horses and their riders, and all people both slave and free, regardless of how important or insignificant they are.”

 

དབང་དུ་བསྡུ་མཁན་རྟ་པ་ཁོང་དཀོན་མཆོག་གི་མ་ཤི་ཀ་[ཡེ་ཤུ་] རེད།

The Conquering Rider is God’s Messiah [Jesus]

 

19 དེ་ནས་ངས་གཅན་ཟན་དེ་དང་།   ས་གཞིའི་དབང་སྒྱུར་བ་དང་ཁོང་ཚོའི་དཔུང་དམག་དེ་ཚོ་མཐོང་བྱུང་།   ཁོང་ཚོ་རྟ་དཀར་པོ་བཞོན་མཁན་ཁོང་དང་ཁོང་གི་དམག་དཔུང་ཚོའི་ཁ་གཏད་ལ་དམག་འདྲེན་རྒྱུའི་ཆེད་དུ་

འདུ་འཛོམས་བྱས་སོང་།

19 Then I saw the beast, and the rulers of the earth and their armies. They gathered together to wage war against the rider on the white horse and against his soldiers.

 

20 དེ་ནས་གཅན་ཟན་དེ་ཡ་མཚན་དང་རྟགས་མཚན་[རྫུས་མ་] སྟོན་མཁན་ལུང་སྟོན་པ་རྫུས་མ་དེ་མཉམ་དུ་

འཇུ་བཟུང་བྱས་སོང་།   ཁོའི་རྟགས་དེ་ཚོས་(རང་གི་ལུས་ལ་) གཅན་ཟན་དེའི་མཚོན་རྟགས་རྒྱབ་བཅུག་ནས་

ཁོའི་འདྲ་བརྙན་ལ་མཆོད་བྱེད་མཁན་ཚང་མ་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་སོང་།   དེ་ནས་གཅན་ཟན་དེ་དང་ལུང་སྟོན་

པ་རྫུས་མ་དེ་གཉིས་ཀར་མུ་ཟེ་འབར་བཞིན་པའི་མེའི་མཚོ་ནང་གསོན་པོ་གཡུགས་སོང༌།

20 And the beast was captured along with the false prophet who had performed [spurious] wonders and signs on behalf of the beast. His signs had fooled all those who had accepted the mark of the beast and worshipped his statue. Then the beast and the false prophet were both thrown alive into the fiery lake of burning sulphur.

 

21 རྟ་དཀར་པོ་དེའི་ཐོག་ལ་བཞོན་ཡོད་པའི་རྟ་པ་དེས་རང་གི་ཁ་ནས་ཐོན་པའི་གྲི་

དེས་ (ཁ་གཏད་ཀྱི་དཔུང་དམག་) བྱིངས་དེ་ཚོ་བསད་སོང་།   འདིའི་རྗེས་ལ་བྱ་རྒོད་དང་(ཤ་གཟན་གྱི་བྱ་གཞན་

དག་ཚོས་) དམག་ལ་ཤི་བའི་མི་དེ་ཚོ་ཚང་མའི་རོ་ཧབ་ཟ་བྱས་སོང་།

21 The rider on the white horse killed the remainder (of the opposing army) with the sword that came out of his mouth. After this all the vultures (and other flesh-eating birds) gorged themselves on the bodies of all those that had been killed in battle.