To Believe in Jesus – Part 58

 

ཡོ་ཧ་ནན། 6:1-15

1དོན་དེ་དག་བྱུང་བའི་རྗེས༌སུ། སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ཁོང་ཉིད་ཐེ་པེར་ཡཱ་སྟེ་ག་ལིལ་ཞེས་པའི་མཚོ་བརྒལ་ནས་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕེབས། 2ཡང་ཁོང་གིས་ནད་པ་དག་ལ་མཛད་པའི་གྲུབ་རྟགས་རྣམས་མི་ཧ་ཅང་མང་པོས་མཐོང་སྟེ་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་སོ།། 3དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་རི་མགོར་ཕེབས་ཤིང་རང་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་སྲས་རྣམས་དང་ལྷན་དུ་གནས་དེ་རུ་བཞུགས། 4སྐབས་དེ་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་པེ་སག་གི་དུས་ཆེན་ལའང་སླེབས་ལ༌ཉེའོ།།

5དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་ཡར་བལྟས་པ་ན་མི་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་བཞིན་པ་གཟིགས་ཏེ་ཕི་ལིབ་ལ་འདི་སྐད༌དུ། ངེད་རྣམས་ཀྱིས་མི་འདི་རྣམས་ལ་ཁ་ཟས་སྟེར་བའི་བག་ལེབ་ཡུལ་གང་ནས་ཉོ་བར་བྱེད་དམ་ཞེས་གསུངས༌ཤིང༌། 6ཁོང་གིས་ཇི་ལྟར་མཛད་དགོས་པ་མཁྱེན་ནའང་ཕི་ལིབ་ལ་བརྟག་ཆེད་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ།། 7ཕི་ལིབ་ན༌རེ། དངུལ་སྒོར་ཉིས་བརྒྱ་བཀོལ་ནས་ཉོས་པའི་བག་ལེབ་དེ་དག་ཁོ་རྣམས་ལ་ཅུང་ཙམ་རེ་བགོས་ཀྱང་འདང་བ་མིན་ཞེས་ཞུས་སོ།། 8དེ་ནས་ཐུགས་སྲས་རྣམས་ལས་སི་མོན་པེ་ཏྲོའི་སྤུན་ཏེ་ཨན་དྲི་ཡཱ་ན༌རེ། 9འདིར་བྱིས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེའི་ལག་ཏུ་ནས་ཕྱེའི་བག་ལེབ་ལྔ་དང་ཉ་གཉིས་ཡོད་ནའང་མི་འདི་འདྲ་མང་པོ་ཞིག་ལ་བགོས་ཀྱང་འདང་ངམ་ཞེས་ཞུས་པ༌ན། 10སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་འདི་སྐད༌དུ། ཁྱོད་ཅག་གིས་མི་རྣམས་ས་རུ་སྡོད་དུ་ཆུག་ཅེས་གསུངས་སོ།། གནས་དེར་རྩྭ་སྔོན་སྐྱེས་པ་བཟང་ལ་མི་རྣམས་ས་རུ་བསྡད༌ཅིང༌། སྐྱེས་པའི་གྲངས་ཀ་མི་ལྔ་སྟོང་ཙམ་ཡོད༌པ་རེད། 11དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་ཕྱག་ཏུ་བག་ལེབ་བསྣམས་ཏེ་བཀའ་དྲིན་ཞུས་པ༌དང༌། ས་རུ་བསྡད་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་བགོ་རུ་བཅུག་ཅིང་། ཉ་གཉིས་ཡོད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་མཛད་དེ་མི་རྣམས་ཀྱི་འདོད་མོས་བཞིན་བགོ་རུ་བཅུག་གོ། 12དེ་ནས་མི་རྣམས་ཀྱི་ལྟོ་བ་འགྲངས༌རྗེས། ཁོང་གིས་ཐུགས་སྲས་རྣམས་ལ་འདི་སྐད༌དུ། ཟས་ལྷག་ཆུད་ཟོས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྡུས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པས། 13དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ནས་ཕྱེའི་བག་ལེབ་ལྔའི་ཟས་ལྷག་བསྡུས་ཏེ་སླེ་བོ་བཅུ་གཉིས་གང་ངོ༌།།

14ཡང་མི་ཚོགས་ཀྱིས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་མཛད་པའི་གྲུབ་རྟགས་དེ་མཐོང༌རྗེས། ཁོང་ནི་དངོས་གནས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱོན་ངེས་པའི་ལུང་སྟོན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།། 15དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་མི་དེ་རྣམས་ཡོང་བ་དང་ནན་གྱིས་རང་ཉིད་རྒྱལ་པོར་བསྐོ་ངེས་པ་མཁྱེན༌ཏེ། རང་ཉིད་གཅིག་པུ་སླར་ཡང་རི་བོར་ཕེབས༌སོ།།

John 6:1-15

After this Jesus went away to the other side of the Sea of Galilee, which is the Sea of Tiberias. 2 And a large crowd was following him, because they saw the signs that he was doing on the sick. 3 Jesus went up on the mountain, and there he sat down with his disciples. 4 Now the Passover, the feast of the Jews, was at hand. 5 Lifting up his eyes, then, and seeing that a large crowd was coming toward him, Jesus said to Philip, “Where are we to buy bread, so that these people may eat?” 6 He said this to test him, for he himself knew what he would do. 7 Philip answered him, “Two hundred denarii worth of bread would not be enough for each of them to get a little.” 8 One of his disciples, Andrew, Simon Peter’s brother, said to him, 9 “There is a boy here who has five barley loaves and two fish, but what are they for so many?” 10 Jesus said, “Have the people sit down.” Now there was much grass in the place. So the men sat down, about five thousand in number. 11 Jesus then took the loaves, and when he had given thanks, he distributed them to those who were seated. So also the fish, as much as they wanted. 12 And when they had eaten their fill, he told his disciples, “Gather up the leftover fragments, that nothing may be lost.” 13 So they gathered them up and filled twelve baskets with fragments from the five barley loaves left by those who had eaten. 14 When the people saw the sign that he had done, they said, “This is indeed the Prophet who is to come into the world!”

15 Perceiving then that they were about to come and take him by force to make him king, Jesus withdrew again to the mountain by himself.

 

Again, Jesus’ public ministry was drawing the masses.

The author John noted these large numbers of people were drawn to Jesus because they witnessed miraculous healing He did for the sick. So most likely they came to seek healing because they needed healing and Jesus did not reject them and more than that Jesus was concern they were hungry.

Although the author John noted about 5 thousands in numbers but these were only referring to the men as the customs of those days to count men as heads of household. So assuming these are indeed family men and the average family unit of at least 4 – husband and wife plus 2 kids – there could be at least 20 thousands people gathered there because of Jesus and the actual numbers could be more!

John noted the time of the event as Passover, one of the three Feast of the Lord when committed Israelite were obligated to be present at Jerusalem where the Temple was standing at that time to offer their sacrifices and worship.

Today with all the bible knowledge plus historical facts we have, the clear connection between Jesus and Passover cannot be overlooked.

First, let’s go back to history and remember the first institution of Passover.

The first institution of Passover is recorded in Exodus 12 and in short brief summary it speaks of the deliverance of the children Israel from Egypt through Moses as the appointed servant of God.

The sacrifice of lambs and the use of blood as markers on door posts of these Israelite families had to do with God executing a series of judgements on Egypt and making distinction between those who believe and obey His teachings and those who refuse. The most sever judgement that fell on Egypt was the death of first born.

That Passover event in Exodus 12 marked the beginning of their journey to leave Egypt for The Promised Land and in the midst of that deliverance God had an important message for Moses for the children of Israel –

 

ཨེ་ཅིབ་ནས་ཐོན་པ། 12:14

14ཡང་ཉིན་དེ་ནི་ཁྱོད་ཅག་གི་ཕྱིར་རྗེས་དྲན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེ་ལ་དུས་ཆེན་ཞིག་རོལ་དགོས་པ་དང་། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་མི་རབས་ནས་མི་རབས་བར་ཁྲིམས་སྲོལ་དེ་གཏན་དུ་བསྲུང་དགོས།

Exodus 12:14

14 “This day shall be for you a memorial day, and you shall keep it as a feast to the Lord; throughout your generations, as a statute forever, you shall keep it as a feast.

 

So every year during Passover they were to remember how God delivered from Egypt. And today with all the knowledge we have we know this instruction was to prepare them for the coming Messiah.

Back to the situation in John 6, these people who came to Jerusalem because of Passover would know their history and having encountered Jesus there was so much connection between deliverance and provision of God they would not missed it. They were coming to Jesus to get help as they look to God for provision.

It was in this particular circumstance Jesus fed the multitudes! And they would had remembered how God sustained the children of Israel in the wilderness for 40 years providing them with manna as they made their journey from Egypt to The Promised Land under the appointed leadership of Moses.

The public ministries of Jesus – what He preach and teach, His acts of miraculous healing, the feeding of masses – do bear witness to His fulfillment of prophesies about the coming Messiah

John’s record was to encourage believe in Jesus!

To be continue …

 

David Z

To Believe in Jesus – Part 57

 

ཡོ་ཧ་ནན། 5:45-47

45འོན༌ཀྱང༌། ངས་རང་གི་ཡབ་ཀྱི་དྲུང་ནས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པར་ངེས་ཞེས་ཁྱོད་ཅག་གིས་མ་སེམས༌ཤིག ཁྱོད་རྣམས་ལ་ཉེས་སྐྱོན་བརྗོད་མཁན་ནི་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་རེ་ལྟོས་བྱས་པའི་མོ་ཤེ་ཡིན་ནོ།། 46གལ་ཏེ་ཁྱོད་རྣམས་མོ་ཤེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཡོད་ན་བདག་ལའང་ཡིད་ཆེས་ཡོད་དགོས༌ཏེ། ཁོང་གིས་བདག་གི་སྐོར་ཡི་གེར་བཀོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར༌རོ།། 47འོན༌ཀྱང༌། ཁྱོད་རྣམས་མོ་ཤེའི་མདོ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་མེད་ན་བདག་གིས་སྨྲས་པའི་གཏམ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་སམ་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

John 5:45-47

45 Do not think that I will accuse you to the Father. There is one who accuses you: Moses, on whom you have set your hope. 46 For if you believed Moses, you would believe me; for he wrote of me. 47 But if you do not believe his writings, how will you believe my words?”

 

What Jesus had spoken here may sound very foreign and out of place.

Why would Jesus say such a thing? About Moses accusing them? And was Jesus saying Moses would accuse them of not believing in Him?

John 5:45-47 was still part of the ongoing conversations and arguments Jesus had with those Jews who did not accept His authority to teach and preach as approved of God and it was in this setting Jesus mentioned Moses.

We need some background understanding what it was about Moses that Jesus was actually referring to.

The reference to Moses and the writings of Moses Jesus was referring to most likely was known among the Jews in their language as the Mishneh Torah which is actually referring to the Book of Deuteronomy.

The Mishneh Torah (Deuteronomy) is noted among Bible academics as reiteration of laws previously recorded in the other four books – Genesis, Exodus, Leviticus, and Numbers. Therefore when we read Deuteronomy it appears to be some sort of a summary or reflections of all the laws, teachings, and instructions God gave to the decedents of Jacob when they left Egypt for The Promised Land.

Every Jews and Rabbi would recognize and will not dispute the authority of Moses with regards to the Mishneh Torah (Deuteronomy). That position has remained unchanged before the time of Jesus and even till today.

It is believed Deuteronomy was presented for that generation under the new leadership of Joshua preparing to cross the Jordan River and into The Promised Land. At that time Moses was handling over his leadership to Joshua and so the Mishneh Torah (Deuteronomy) was to be the national constitution for that generation of Israelites who wanted to take possession of The Promise Land and they were to pass on the same teachings and instructions from generations to generations. This is a very important reason why all references to the writings of Moses are considered sacred by Jewish people.

However, about a thousand years after Christ sometime between 1170 and 1180 AD, a notable Jewish Rabbi named Maimonides authored a formalized code of Jewish religious law and he named it Mishneh Torah. There was initial disagreement with the naming of his work similar to the Mishneh Torah (Deuteronomy). And among Bible students today there is confusion about the reference to Mishneh Torah if we are actually referring to the Book of Deuteronomy and not to what was created by the Jewish Rabbi according to his interpretation of scripture. So for easy clarification the manmade doctrine by the Jewish Rabbi was referred to simply as Mishneh.

With that understanding in mind, what Jesus said in John 5:45-47, had a clear direct reference to what Moses said in Deuteronomy 18 –

 

བཀའ་ལུང་། 18:15-22

15ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེས་ཁྱོད་ཅག་ལ་བདག་དང་འདྲ་བའི་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་ཁྱོད་ཅག་གི་སྤུན་ཟླའི་ཁྲོད་ནས་བཞུགས་པར་མཛད་དེ། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་མཉན་དགོས། 16དེ་ནི་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་རི་བོ་ཧོ་རེབ་ཀྱི་འདུ་འཛོམས་ཉིན་མོར་ཁྱོད་ཅག་གི་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེ་ལ། ང་ཚོ་འཆི་དགོས་པ་མིན་ན། ངའི་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེའི་གསུང་སྐད་ང་ཚོར་ཐོས་སུ་མི་འཇུག་པ་དང་། མེ་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་ང་ཚོར་མཐོང་དུ་མི་འཇུག་རོགས་ཞེས་ཞུས་པ་ནང་བཞིན་ཡིན་ནོ། ། 17དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེས་ང་ལ་འདི་སྐད་དུ། དེ་དག་གིས་བཤད་པ་རྣམས་བདེན་ནོ། ། 18ངས་དེ་དག་ལ་ཁྱོད་དང་འདྲ་བའི་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་ཁོ་ཚོའི་སྤུན་ཟླའི་ཁྲོད་ནས་བསྐྱངས་ཏེ། ངས་རང་གི་བཀའ་དེའི་ཁ་རུ་འཇོག་ཅིང་། དེས་ངས་བསྒོ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་རྣམས་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། 19ཁོས་ངའི་མིང་ནས་བརྗོད་པའི་བཀའ་རྣམས་ལ་སུ་ཞིག་གིས་མ་མཉན་ན། ང་རང་གིས་མི་དེའི་སྡིག་པར་རྩད་གཅོད་ངེས་ཡིན། 20འོན་ཀྱང་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་གིས་ངས་དེ་ལྟར་སྨྲ་བར་མ་བསྐུལ་ནའང་། ངའི་མིང་ནས་འོལ་ཚོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྨྲས་པའམ། ལྷ་གཞན་དག་གི་མིང་ནས་གཏམ་འཆད་པ་ཡིན་ན། ལུང་སྟོན་པ་དེ་འཆི་དགོས་སོ་ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཡོད། 21ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནས་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེས་གསུང་མ་མྱོང་བའི་བཀའ་ནི་ངེད་ཅག་གིས་ཅི་ལྟར་རྟོགས་སམ་སྙམ་ན། 22གལ་སྲིད་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་གིས་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེའི་མིང་ནས་གཏམ་བཤད་ཀྱང་། བཀའ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་མི་འབྱུང་བའམ་མི་འགྲུབ་ན། བཀའ་དེ་ནི་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་པར། ལུང་སྟོན་པས་རང་འདོད་དུ་སྨྲས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཁྱོད་རྣམས་འཇིགས་མི་དགོས་ཞེས་གསུངས་སོ།

Deuteronomy 18:15-22

15 “The Lord your God will raise up for you a prophet like me from among you, from your brothers—it is to him you shall listen— 16 just as you desired of the Lord your God at Horeb on the day of the assembly, when you said, ‘Let me not hear again the voice of the Lord my God or see this great fire any more, lest I die.’ 17 And the Lord said to me, ‘They are right in what they have spoken. 18 I will raise up for them a prophet like you from among their brothers. And I will put my words in his mouth, and he shall speak to them all that I command him. 19 And whoever will not listen to my words that he shall speak in my name, I myself will require it of him. 20 But the prophet who presumes to speak a word in my name that I have not commanded him to speak, or who speaks in the name of other gods, that same prophet shall die.’ 21 And if you say in your heart, ‘How may we know the word that the Lord has not spoken?’— 22 when a prophet speaks in the name of the Lord, if the word does not come to pass or come true, that is a word that the Lord has not spoken; the prophet has spoken it presumptuously. You need not be afraid of him.

 

It was expected those Jews who were confronting Jesus in John 5, they knew exactly what Moses said about another prophet like him. And the most important question these Jews were dealing with was –

 

Is this Jesus the prophet Moses was speaking of?

 

Previous few post we discuss the possibility these Jews in the days of John the Baptist were preparing to receive the Messiah as they had been taught by their synagogue leaders about the last days of God’s judgement and the restoration of Israel and they did actually made inquiry about the coming prophet spoken of by Moses

 

ཡོ་ཧ་ནན། 1:19-23

19དེ་ཡང་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་བདེན་དཔང་བྱས་པའི་ཚིག་ནི་འདི་ལྟ༌སྟེ། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་རུ་སཱ་ལེམ་ནས་མཆོད་དཔོན་དང་ལེ་ཝི་པ་རྣམས་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་དྲུང་དུ་མངགས༌ཏེ། ཁྱེད་རང་སུ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཞུས་པ༌ན། 20ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་སྦ་གསང་ཅི་ཡང་མེད་པར་འདི་སྐད༌དུ། ང་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་མིན་ཞེས་གསལ་པོར་གསུངས་སོ།། 21ཡང་དེ་རྣམས་ན༌རེ། དེས་ན་ཁྱེད་རང་སུ་ཡིན༌ནམ། ཁྱེད་ནི་ཨེ་ལི་ཡཱ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པ༌ལ། ཁོང་གིས་ང་མིན་ཞེས་གསུངས་པ༌དང༌། ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱེད་རང་ནི་ལུང་སྟོན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པའི༌ཚེ། ཡང་ཁོང་གིས་མིན་ཞེས་གསུངས་སོ།། 22ཡང་དེ་རྣམས་ན༌རེ། འོ་ན་ཁྱེད་རང་སུ་ཡིན༌ནམ། ངེད་ཅག་གིས་ཀྱང་ངེད་རྣམས་མངགས་མཁན་ལ་ལན་ཞིག་འཁྱེར་དགོས༌པས། ཁྱེད་ཀྱིས་རང་ཉིད་སུ་ཡིན་པ་གསུང་རོགས་ཞེས་ཞུས་པ༌ན། 23ཁོང་གིས་འདི་སྐད༌དུ། ལུང་སྟོན་པ་ཡེ་ཤ་ཡཱ་ཡི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད༌དུ།

John 1:19-23

19 And this is the testimony of John, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, “Who are you?” 20 He confessed, and did not deny, but confessed, “I am not the Christ.” 21 And they asked him, “What then? Are you Elijah?” He said, “I am not.” “Are you the Prophet?” And he answered, “No.” 22 So they said to him, “Who are you? We need to give an answer to those who sent us. What do you say about yourself?” 23 He said, “I am the voice of one crying out in the wilderness, ‘Make straight the way of the Lord,’ as the prophet Isaiah said.”

 

So these people who were in disagreement with Jesus they were well aware of what was written by Moses and the other prophets. They knew what and who was coming but they were struggling to believe in Jesus.

By the time of John the Baptist, how those synagogue leaderships had interpreted scripture and prophesies there was the understanding and consensus the prophet spoken of by Moses who was to come would most likely be referring to the Messiah promised of God.

Apparently they would had been familiar with the prophesy of Malachi with reference to Moses’ writings and preparing them to meet the coming Messiah –

 

མཱལ་ཨ་ཀེ 4:4-6

4ངའི་ཞབས་ཕྱི་མོ་ཤེའི་བཀའ་ཁྲིམས་ཏེ། ངས་ཧོ་རེབ་རི་བོ་ནས་ཡེས་ར་ཨེལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བསྒོས་པའི་སྒྲིག་ཁྲིམས་དང་སྒྲིག་སྲོལ་རྣམས་ནི་ཁྱོད་ཅག་གིས་གཟབ་གཟབ་བྱས་ནས་ཡིད་ལ་འཛིན་དགོས། 5ལྟོས་དང་། དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེའི་རབ་ཏུ་ཆེ་ཞིང་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་ཉིན་མོ་མ་སླེབས་སྔོན་ལ། ངས་ལུང་སྟོན་པ་ཨེ་ལི་ཡཱ་ཁྱོད་ཅག་གི་གམ་དུ་མངག་པར་བྱ་སྟེ། 6ངས་གནས་འདིར་རྒོལ་ཏེ་རྩ་བ་ནས་མེད་པར་མི་བྱ་བའི་ཆེད་དུ། ཁོས་ཕ་ཡི་སེམས་བུ་ཕྲུག་གི་ཕྱོགས་དང་། བུ་ཕྲུག་གི་སེམས་ཕ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་འཁོར་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། །།

Malachi 4:4-6

4 “Remember the law of my servant Moses, the statutes and rules that I commanded him at Horeb for all Israel.

5 “Behold, I will send you Elijah the prophet before the great and awesome day of the Lord comes. 6 And he will turn the hearts of fathers to their children and the hearts of children to their fathers, lest I come and strike the land with a decree of utter destruction.”

 

We need to consider all those disagreements and arguments the Jews had with Jesus highlighted few important issues that we may have to deal with as well –

 

How did they read scripture?

How did they interpret scripture?

How did they put into practice what they had been taught about scripture?

 

I believe we do face the same challenges and difficulties as well.

Today we have the benefit of hindsight, the death and resurrection of Jesus is history, and we know all the proofs and testimonies from scripture and credible historical records – this Jesus is the Messiah chosen of God.

There are no arguments no disagreements among us Christians that Jesus is the Messiah chosen of God!

But how do we read and interpreted what Jesus said and teach?

How do we put into practice what Jesus actually teaches His disciples to do?

How do we identify ourselves as disciples and followers of Christ?

And what do we do with those writings of Moses that Jesus said was speaking of Him?

ཡོ་ཧ་ནན། 5:46-47

46གལ་ཏེ་ཁྱོད་རྣམས་མོ་ཤེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཡོད་ན་བདག་ལའང་ཡིད་ཆེས་ཡོད་དགོས༌ཏེ། ཁོང་གིས་བདག་གི་སྐོར་ཡི་གེར་བཀོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར༌རོ།། 47འོན༌ཀྱང༌། ཁྱོད་རྣམས་མོ་ཤེའི་མདོ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་མེད་ན་བདག་གིས་སྨྲས་པའི་གཏམ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་སམ་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

 

John 5:46-47

46 For if you believed Moses, you would believe me; for he wrote of me. 47 But if you do not believe his writings, how will you believe my words?”

 

To be continue …

 

David Z