To Believe in Jesus – Part 69

 

ཡོ་ཧ་ནན། 6:47-51

47བདག་གིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བདེན་པར་སྨྲ༌སྟེ། དད་པ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ལ་མཐའ་མེད་པའི་ཚེ་སྲོག་ཐོབ་ཡོད་དོ།། 48བདག་ནི་ཚེ་སྲོག་གི་བག་ལེབ་ཡིན། 49ཁྱོད་ཅག་གི་ཕ་མེས་ཡང་མེས་རྣམས་ཀྱིས་དབེན་པའི་ཡུལ་ནས་མཱན་ནཱ་ཟོས་ཀྱང་མཐའ་མར་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ།། 50འོན་ཀྱང་འདི་ནི་ནམ་མཁའི་ཞིང་ཁམས་ནས་འོངས་པའི་བག་ལེབ་ཡིན༌པས། སུ་ཞིག་གིས་བག་ལེབ་འདི་ཟོས་ན་ནམ་ཡང་འཆི་བ་མེད། 51བདག་ནི་ནམ་མཁའི་ཞིང་ཁམས་ནས་འོངས་པའི་ཚེ་སྲོག་གི་བག་ལེབ་ཡིན༌ཏེ། སུ་ཞིག་གིས་བག་ལེབ་འདི་ཟོས་ན་གཏན་དུ་གསོན་པར་འགྱུར། བག་ལེབ་འདི་ནི་བདག་གི་ཤ་ཡིན༌ཏེ། ངས་འཇིག་རྟེན་མི་ཀུན་གྱི་ཚེ་སྲོག་གི་དོན་དུ་གནང་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

John 6:47-51

47 Truly, truly, I say to you, whoever believes has eternal life. 48 I am the bread of life. 49 Your fathers ate the manna in the wilderness, and they died. 50 This is the bread that comes down from heaven, so that one may eat of it and not die. 51 I am the living bread that came down from heaven. If anyone eats of this bread, he will live forever. And the bread that I will give for the life of the world is my flesh.”

 

What Jesus said here to a particular group of Jews who were opposing Him may sound horrifying about eating the living bread that came down from heaven and that referring to His flesh!

What does Jesus actually mean?

We must bear in mind the message of this Gospel is written by John and the same author in the opening words of this same Gospel wrote

 

ཡོ་ཧ་ནན། 1:1-14

1ཐོག་མར་བཀའ་ནི་ཡོད་ཅིང་བཀའ་དེ༌ཉིད།།

དཀོན་མཆོག་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ༌བཞུགས།།

བཀའ་ཞེས་གྲགས་པ་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ལགས༌ཤིང༌།།

2བཀའ་དང་དཀོན་མཆོག་གདོད་ནས་ལྷན་དུ༌བཞུགས།།

3དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་སྣོད་བཅུད་མ་ལུས༌པ།།

བཀའ་དེ་བརྒྱུད་ནས་དཀོན་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས༌བསྐྲུན།།

ཁོང་གིས་བཟོས་པའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག༌ལས།།

བཀའ་དེ་མ་བརྒྱུད་བསྐྲུན་པ་ཅི་ཡང༌མེད།།

4ཁོང་གི་ནང་དུ་ཚེ་སྲོག་བཞུགས་པ་དང༌།།

ཚེ་སྲོག་དེ་ནི་མི་ཡི་གཟི་འོད་དོ།།

5གཟི་འོད་ཉིད་ནི་མུན་པར་འཕྲོ་བྱེད༌ཀྱང༌།།

མུན་པ་དེ་ལས་རྒྱལ༌བར་མ་གྱུར་ཏོ།།

6དེ་ཡང་ཡོ་ཧ་ནན་ཞེས་སྐྱེས་བུ༌དེ།།

དཀོན་མཆོག་གིས་ནི་མངགས་ཤིང་འོངས་པ༌སྟེ།།

7གཟི་འོད་དེ་ལ་བདེན་དཔང་བྱེད་པ༌དང༌།།

སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་ཁོ་རང་བརྒྱུད་ནས་ནི།།

དད་པ་བྱེད་ཕྱིར་ཁོ་རང་འོངས་པ་ཡིན།།

8ཡོ་ཧ་ནན་ནི་གཟི་འོད་མིན་ན༌ཡང༌།།

གཟི་འོད་དེ་ལ་བདེན་དཔང་བྱེད་པར༌འོངས།།

9གཟི་འོད་དེ་ཉིད་འོད་ཟེར་དངོས་མ༌སྟེ།།

འཇིག་རྟེན་ཡོངས་སུ་འཕྲོས་ནས་མི་ཀུན༌གསལ།།

10དེ་ཡང་ཁོང་ཉིད་འཇིག་རྟེན་འདིར་བཞུགས༌ཤིང༌།།

ཁོང་ཉིད་བརྒྱུད་ནས་འཇིག་རྟེན་བསྐྲུན་ན༌ཡང༌།།

འཇིག་རྟེན་མི་ཡིས་ཁོང་ཉིད་ཤེས་མ༌གྱུར།།

11ཁོང་ནི་རང་ཡུལ་ཕྱོགས་སུ་ཕེབས་ན༌ཡང༌།།

རང་ཡུལ་མི་ཡིས་ཁོང་ལ་བསུ་བ༌མེད།།

12ཁོང་ཉིད་བསུ་ཞིང་ཁོང་གི་མཚན་ལ་ནི།།

དད་པའི་མི་རྣམས་དཀོན་མཆོག་བུ་ཕྲུག་ལ༎

འགྱུར་བར་མཛད་པའི་དབང་ཡང་ཁོང་གིས༌གནང༌།།

13དད་ལྡན་སྐྱེ་བོ་སོ་སོ་དེ་རྣམས༌ནི།།

མི་ཡི་ཁྲག་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན༌ལ།།

མི་ཡི་འདོད་ཆགས་དབང་གིས་མ་སྐྱེས༌ཤིང༌།།

མི་ཡི་འདོད་མོས་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པའང༌མིན།།

དེ་ནི་དཀོན་མཆོག་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པ་ལགས།།

14དེ་ཡང་བཀའ་དེ་མི་ཡི་གཟུགས་པོར་གྱུར།།

ང་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་ཁོང་ནི་བཞུགས་པ༌དང༌།།

ཁོང་གི་གཟི་བརྗིད་ང་ཚོས་དངོས་སུ༌མཐོང༌།།

དེ་ནི་ཡབ་ལས་བྱུང་བའི་སྲས་གཅིག་པུའི༎

གཟི་བརྗིད་ཡིན་ཞིང་སྲས་པོ་ཁོང་ལ་འང༎

ཐུགས་རྗེ་དང་ནི་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁེངས༎

John 1:1-14

In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. 2 He was in the beginning with God. 3 All things were made through him, and without him was not anything made that was made. 4 In him was life, and the life was the light of men. 5 The light shines in the darkness, and the darkness has not overcome it.

6 There was a man sent from God, whose name was John. 7 He came as a witness, to bear witness about the light, that all might believe through him. 8 He was not the light, but came to bear witness about the light.

9 The true light, which gives light to everyone, was coming into the world. 10 He was in the world, and the world was made through him, yet the world did not know him. 11 He came to his own, and his own people did not receive him. 12 But to all who did receive him, who believed in his name, he gave the right to become children of God, 13 who were born, not of blood nor of the will of the flesh nor of the will of man, but of God.

14 And the Word became flesh and dwelt among us, and we have seen his glory, glory as of the only Son from the Father, full of grace and truth.

 

So John from the beginning of this Gospel message introduced Jesus as the Word of God that became flesh!

Christian theologians would explain this statement by John “the Word became flesh” as the incarnation of Christ, Jesus the Word of God in human form.

Jesus was preaching and teaching the will of God and calling for repentance in the land of Israel at that time. And the important question is – what should the people do with Jesus after having heard what He said?

In John 1 the author’s statement of “the Word became flesh” is in the context of believing and accepting the words and teachings of Jesus as directly spoken of God with full authority of God. So for those who heard what Jesus had spoken, the question was

 

Believe or don’t believe

Obey or rebel

 

The words and teachings of God make clear distinction between those who trust and obey and those who refuse. And the consequence of refusal to obey is the continual forfeiture of eternal life and fellowship with God.

The context of John 6 was happening during Passover as the author had highlighted and the Jews who gathered at Jerusalem and came seeking Jesus, they would be familiar with what was written in Moses about how God delivered their forefathers from Egypt and those 40 years in the wilderness.

What Jesus said about bread from heaven was in direct response to what this same group of Jews themselves said of Moses and the feeding of the multitudes with manna from heaven. And so they would be familiar with this message in Deuteronomy

 

བཀའ་ལུང་། 8:2-3

2ཡང་ཁྱོད་ཅག་གི་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེས་ཁྱོད་རྣམས་སྙེམ་ཆུང་དུ་མཛད་ནས་ཁྱོད་ཅག་ལ་བརྟག་པ་དང་། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅི་འདྲ་ཡིན་པ་དང་། ཁོང་གི་བཀའ་བརྩི་མི་བརྩི་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ། ཁོང་གིས་ལོ་ངོ་བཞི་བཅུའི་རིང་དབེན་སྟོང་ནས་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་དྲན་པར་བྱའོ། ། 3ཁོང་གིས་ཁྱོད་ཅག་སྙེམ་ཆུང་དུ་མཛད་དེ་བཀྲེས་ལྟོགས་མྱོང་དུ་བཅུག་ནས། ཁྱོད་ཅག་དང་ཁྱོད་ཅག་གི་མེས་པོ་རྣམས་ལ་རྒྱུས་མེད་པའི་མཱན་ནཱ་ཁྱོད་ཅག་ལ་ཁ་ཟས་སུ་གནང་སྟེ། མི་ནི་བག་ལེབ་ཁོ་ནར་བརྟེན་ནས་འཚོ་བ་མ་ཡིན་པར། དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝཱེའི་ཞལ་ནས་བྱུང་བའི་བཀའ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟེན་ནས་འཚོ་བ་ཡིན་པ་ཁྱོད་རྣམས་ལ་ཤེས་སུ་འཇུག་པའོ། །

Deuteronomy 8:2-3

2 And you shall remember the whole way that the Lord your God has led you these forty years in the wilderness, that he might humble you, testing you to know what was in your heart, whether you would keep his commandments or not. 3 And he humbled you and let you hunger and fed you with manna, which you did not know, nor did your fathers know, that he might make you know that man does not live by bread alone, but man lives by every word that comes from the mouth of the Lord.

 

The context of Deuteronomy 8:2-3 is about trust and obedience.

This group of Jews who came seeking Jesus and became antagonistic against Him, they knew the message of Moses in Deuteronomy was to teach them dependence on God’s beneficence. To depend on God’s teachings for survival and daily living and that simply means to trust and obey.

It is in this context that Jesus identifies Himself as the living bread that came down from heaven! And to eat of this living bread means to trust and obey what Jesus had spoken about repentance, turning away from sin, and to seek eternal life in Him.

 

To be continue …

 

David Z