བཀོད་པ 21 – Genesis 21

21:1  དཀོན་མཆོག་གིས་དམ་བཅའ་གནང་བ་བཞིན་ས་རཱ་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ཞིང་།

The Lord visited Sarah as he had said, and the Lord did to Sarah as he had promised.

21:2  ས་རཱ་མངལ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ནས།  ཨབ་ར་ཧམ་རྒས་པའི་ཚེ་མོ་ལ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་སོ།  བུ་དེ་ནི་དཀོན་མཆོག་གིས་སྐྱེས་ཡོང་གསུངས་པའི་དུས་ཚོད་དེ་རང་ལ་སྐྱེས་སོ།

And Sarah conceived and bore Abraham a son in his old age at the time of which God had spoken to him.

21:3  ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་བུ་དེའི་མིང་ཨི་སཱག་ཞེས་བཏགས་སོ།

Abraham called the name of his son who was born to him, whom Sarah bore him, Isaac.

21:4  དཀོན་མཆོག་གིས་བཀའ་གནང་བ་བཞིན་ཨི་སཱག་སྐྱེས་ནས་ཉི་མ་བརྒྱད་ལོན་པའི་རྗེས་སུ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ཁོའི་མདུན་ལྤགས་བཅད་དོ།

And Abraham circumcised his son Isaac when he was eight days old, as God had commanded him.

21:5  ཨི་སཱག་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཨབ་ར་ཧམ་ལོ་  ༡༠༠  ལོན་ཡོད་པ་དང་།

Abraham was a hundred years old when his son Isaac was born to him.

21:6  ས་རཱས།  ཕྲུ་གུ་འདི་སྐྱེས་པའི་སྒོ་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ལ་དགའ་བ་དང་།  གད་མོ་གནང་བས།  བྱ་བ་དེའི་སྐོར་ཐོས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ང་དང་མཉམ་དུ་གད་མོ་བགད་ཡོང།

And Sarah said, “God has made laughter for me; everyone who hears will laugh over me.”

21:7  ས་རཱས་ཕྲུ་གུ་སྐྱེས་ཡོང་ཞེས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་སུ་ཞིག་གིས་ལབ་སྲིད་དམ།  འོན་ཀྱང་ཁོང་རྒས་པའི་དུས་སུ་ང་ནས་ཕྲུ་གུ་ཞིག་སྐྱེས་བྱུང་ཞེས་

And she said, “Who would have said to Abraham that Sarah would nurse children? Yet I have borne him a son in his old age.”

21:8  ཕྲུ་གུ་ཆེར་ལོངས་ཤིང་འོ་མ་བཅད་པའི་ཉིན་མོར་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་མགྲོན་ཆེན་པོ་ཞིག་བཤམས་སོ༎

And the child grew and was weaned. And Abraham made a great feast on the day that Isaac was weaned.

21:9  ཉིན་གཅིག་ཨབ་ར་ཧམ་ལས་བྱུང་བའི་ཨི་ཇིབ་པ་ཧ་གྷར་གི་བུ་ཨིཤ་མ་ཨེལ་གྱིས།  ས་རཱའི་བུ་ཨི་སཱག་མཉམ་དུ་བསྟན་བཤིག་ཤོས་བཞིན་ཡོད་དོ།

But Sarah saw the son of Hagar the Egyptian, whom she had borne to Abraham, laughing.

21:10  ས་རཱས་དེ་ཚོར་ཨབ་ར་ཧམ་ལ།  བྲན་མོ་མ་བུ་གཉིས་ཀ་ཁང་པ་ནས་བཏོན་ཞིག ད་ངའི་བུ་ཨི་སཱག་ཁྱེད་ཀྱི་ནོར་བདག་ཡིན་ཏེ།  བྲན་མོའི་བུ་ལ་ནོར་སྐལ་ཐོབ་མི་ཐུབ།

So she said to Abraham, “Cast out this slave woman with her son, for the son of this slave woman shall not be heir with my son Isaac.”

21:11  དེ་ཐོས་པ་དང་ཨབ་ར་ཧམ་སེམས་འཕམ་མོ།  གང་ལ་ཟེར་ན།  ཨིཤ་མ་ཨེལ་ཡང་ཁོའི་ཕྲུ་གུ་ཡིན་ནོ།

And the thing was very displeasing to Abraham on account of his son.

21:12  འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ།  ཁྱོད་ཀྱི་བུ་དང་བྲན་མོའི་ཕྱིར་སེམས་འཕྲལ་མ་བྱེད་ཅིག།  ས་རཱས་གང་ལབ་པ་དེ་བཞིན་བྱོས་ཤིག།  གང་ལ་ཟེར་ན།  ཨི་སཱག་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་བརྒྱུད་འབྱུང་ཡོང་ཞེས་ངས་དམ་བཅའ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།

But God said to Abraham, “Be not displeased because of the boy and because of your slave woman. Whatever Sarah says to you, do as she tells you, for through Isaac shall your offspring be named.

21:13  ངས་བྲན་མོའི་བུ་ལའང་ཕྲུ་གུ་མང་པོ་སྟེར་བར་བྱ།  དེ་ཚོ་ཡང་མི་རིགས་ཆེན་པོ་འགྱུར་བ་དང་།  ཁོ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་ཡིན་ནོ།

And I will make a nation of the son of the slave woman also, because he is your offspring.”

21:14  སྔ་དྲོ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ཧ་གྷར་ལ་ཁ་ཟས་ཕྲན་བུ་དང་ཀོ་བའི་རྐྱལ་པའི་ནང་འཐུང་ཆུ་རྒྱབ་ལ་འཁུར་བཅུག་ཏེ།  བུ་གཉམ་དུ་ཧ་གྷར་ལ་བཏང་ངོ་།  མོ་ཐོན་ནས་བྷིར་ཤེ་བྷ་ཞེས་པའི་བྱེ་ཐང་ནང་འཁྱམས་སོ།

So Abraham rose early in the morning and took bread and a skin of water and gave it to Hagar, putting it on her shoulder, along with the child, and sent her away. And she departed and wandered in the wilderness of Beersheba.

21:15  འཐུང་ཆུ་རྫོགས་ཚར་བའི་རྗེས་སུ་མོས་རང་གི་བུ་དེ་ཤིང་ལྡུམ་ཞིག་གི་འོག་ཏུ་བཞག་ཏེ།

When the water in the skin was gone, she put the child under one of the bushes.

21:16  མོ་རང་མི་ཊར་  ༡༠༠  ཙམ་ཐག་རིང་དུ་བསྡད་ནས།  ངའི་ཕྲུ་གུ་ཤི་བ་ངས་ལྟ་མི་ནུས་ཞེས་ལབ་ཅིང་ངུས་སོ།

Then she went and sat down opposite him a good way off, about the distance of a bowshot, for she said, “Let me not look on the death of the child.” And as she sat opposite him, she lifted up her voice and wept.

21:17  ཕྲུ་གུ་ངུ་བ་དེ་དཀོན་མཆོག་གིས་གསན་ཏེ།  ནམ་མཁའ་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉས། ཀྱེ་ཧ་གྷར།  ཁྱོད་ག་རེའི་དོན་དུ་སེམས་སྡུག་བྱེད་དམ།  ཁྱོད་མ་འཇིགས་ཤིག།  ཕྲུ་གུ་ངུས་པའི་སྐད་དེ་དཀོན་མཆོག་གིས་གསན་ཡོད།

And God heard the voice of the boy, and the angel of God called to Hagar from heaven and said to her, “What troubles you, Hagar? Fear not, for God has heard the voice of the boy where he is.

21:18  ད་ཁྱོད་ཡར་ལངས་ཤིག།  སོང་ནས་ཕྲུ་གུ་དེ་ཡར་སློངས་ཤིག་དང་ངུ་མ་བཅུག་ཅིག གང་ལ་ཟེར་ན།  ངས་ཁོའི་མི་བརྒྱུད་ནས་མི་རིགས་རླབས་ཆེན་ཞིག་བཟོ་བར་བྱའོ།

Up! Lift up the boy, and hold him fast with your hand, for I will make him into a great nation.”

21:19  དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས་མོའི་མིག་ཕྱེ་བར་གནང་སྟེ།  མོས་ཁྲོན་པ་གཅིག་མཐོང་བ་དང་།  དེར་སོང་སྟེ་ཀོ་བའི་རྐྱལ་པ་ཆུས་བཀང་ནས་ཕྲུ་གུ་ལའང་ཆུ་འཐུང་བཅུག་གོ།

Then God opened her eyes, and she saw a well of water. And she went and filled the skin with water and gave the boy a drink.

21:20  ཕྲུ་གུ་དེ་འཚར་ལོངས་བྱུང་སྐབས་དཀོན་མཆོག་ཁོ་དང་འགྲོགས་ཡོད།  པ་རན་ཞེས་པའི་ཐ་ཁོབས་ནང་གནས་པ་དང་ཁོ་ནི་ཁྱི་ར་བ་མཁས་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་།

And God was with the boy, and he grew up. He lived in the wilderness and became an expert with the bow.

21:21  ཁོའི་ཨ་མས་ཁོ་ལ་ཨི་ཇིབ་ཡུལ་གྱི་བུ་མོ་ཞིག་ཁོ་དང་ཆང་ས་རྒྱབ་བོ༎

He lived in the wilderness of Paran, and his mother took a wife for him from the land of Egypt.

21:22  དེའི་ཚེ་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་དང་རང་གི་དམག་དཔྱི་ཕི་ཀོལ་བྱ་བ་མཉམ་དུ་སོང་སྟེ་ཨབ་ར་ཧམ་ལ།  ཁྱོད་ཀྱི་བྱེད་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་དཀོན་མཆོག་གིས་སྐྱབས་གྲོགས་མཛད་དོ།

At that time Abimelech and Phicol the commander of his army said to Abraham, “God is with you in all that you do.

21:23  ཁྱོད་ཀྱིས་ང་དང་ངའི་ཕྲུ་གུ་དང་།  ངའི་བུ་བརྒྱུད་ལ་གཡོ་སྒྱུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དཀོན་མཆོག་གི་མདུན་དུ་མནའ་སྐྱོལ་ཞིག  ངས་ཁྱོད་ལ་ཤ་ཞེན་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ང་དང་ཡུལ་འདི་ལ་ཤ་ཞེན་བྱས་པའི་ཕྱིརམནའ་སྐོལ་ཞིག

Now therefore swear to me here by God that you will not deal falsely with me or with my descendants or with my posterity, but as I have dealt kindly with you, so you will deal with me and with the land where you have sojourned.”

21:24  ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས།  ངས་དེ་ལྟར་མནའ་སྐྱེལ་ལོ་ཞེས་ལབ་བོ།

And Abraham said, “I will swear.”

21:25  ཨ་བྷི་མེ་ལེག་གི་གཡོག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲོན་པ་ཞིག་འཕྲོག་ཡོད་པའི་སྐོར་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་བྱས་སོ།

When Abraham reproved Abimelech about a well of water that Abimelech’s servants had seized,

21:26  ཨ་བྷི་མེ་ལེག་གིས་དེ་ལྟར་སུས་བྱས་པ་དེ་ངས་མི་ཤེས།  ཁྱོད་ཀྱི་ང་ལ་དེ་རིང་མ་གཏོགས་མ་བཤད་པས་ངས་ཧ་མ་གོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།

Abimelech said, “I do not know who has done this thing; you did not tell me, and I have not heard of it until today.”

21:27  དེ་ནས་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ལུག་དང་བ་གླང་རྣམས་འཁྲིད་དེ་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་ལ་སྤྲད་དེ་ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་ཁ་ཆད་བྱེད་དོ།

So Abraham took sheep and oxen and gave them to Abimelech, and the two men made a covenant.

21:28  ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ཁོའི་ཁྱུའི་ནང་ནས་ལུག་ཐུག་བདུན་ཟུར་གཅིག་ལ་བཞག་པས།

Abraham set seven ewe lambs of the flock apart.

21:29  ཨ་བྷི་མེ་ལེག་གིས་ཁོང་ལ།  ཁྱོད་ཀྱི་འདི་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པས།

And Abimelech said to Abraham, “What is the meaning of these seven ewe lambs that you have set apart?”

21:30  ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ལན་དུ།  ལུག་ཐུག་བདུན་པོ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་ལེན་ཞིག  དེ་ལྟར་ལེན་པའི་སྒོ་ནས་ཁྲོན་པ་འདི་བྲུས་མཁན་དེ་ང་ཡིན་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁས་ལེན་པ་ཡིན།

He said, “These seven ewe lambs you will take from my hand, that this may be a witness for me that I dug this well.”

21:31  དེ་ལྟར་ས་གནས་དེའི་མིང་བྷིར་ཤེ་བྷ་ཞེས་བཏགས་སོ།  གང་ལ་ཟེར་ན།  ཁོ་གཉིས་ཀྱིས་གནས་དེར་ཁ་ཆད་བྱས་པ་ཡིན་ནོ།

Therefore that place was called Beersheba, because there both of them swore an oath.

21:32  དེར་བརྟེན་ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་བྷིར་ཤེ་བྷ་རུ་ཁ་ཆད་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་དང་ཕི་ཀོལ་གཉིས་ཕེ་ལེ་ཤེད་དུ་ཕྱིར་ལོག་གོ

So they made a covenant at Beersheba. Then Abimelech and Phicol the commander of his army rose up and returned to the land of the Philistines

21:33  ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་བྷིར་ཤེ་བྷ་རུ་འོམ་བུ་ཤིང་ཞིག་བཙུགས་ནས།  ས་གནས་དེར་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ལོ།

Abraham planted a tamarisk tree in Beersheba and called there on the name of the Lord, the Everlasting God.

21:34  ཨབ་ར་ཧམ་ནི་ཕེ་ལི་ཤེད་དུ་ཡུན་རིང་པོའི་བར་དུ་གནས་སོ༎

And Abraham sojourned many days in the land of the Philistines.

བཀོད་པ 20 – Genesis 20

20:1  དེ་ནས་ཨབ་ར་ཧམ་མམ་རེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀ་ནན་དུ་སྤོས་ནས།  ཀ་དྷེཤི་དང་ཤུར་གྱི་བར་ལ་ཞིས་ཆགས་སོ།  དེའི་རྗེས་སུ་ཁོང་གྷེ་རར་གནས་སྐབས།

From there Abraham journeyed toward the territory of the Negeb and lived between Kadesh and Shur; and he sojourned in Gerar.

20:2  ཁོང་གིས་རང་གི་ཆུང་མ་ས་རཱ་ལ་ངའི་སྲིང་མོ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པས།  དེར་བརྟེན་གྷེ་རར་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་གིས་ས་རཱ་ལ་རང་གི་ཕོ་བྲང་ནང་དུ་འཁྲིད་དོ།

And Abraham said of Sarah his wife, “She is my sister.” And Abimelech king of Gerar sent and took Sarah.

20:3  མཚན་མོ་ཞིག་རྨི་ལམ་ནང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་ལ།  ཁྱོད་ཀྱིས་བླངས་པའི་བུད་མེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱོད་ཤི་དགོས།  མོ་ནི་ཆང་ས་བརྒྱབ་ཚར་བའི་བུད་མེད་ཞིག་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།

But God came to Abimelech in a dream by night and said to him, “Behold, you are a dead man because of the woman whom you have taken, for she is a man’s wife.”

20:4  འོན་ཀྱང་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་མོའི་རྩར་ཕྱིན་མེད་པས།  ཁོང་གིས་དཀོན་མཆོག་ལ།  གཙོ་བོ་ལགས།  ང་ནི་གནོང་མེད་ཡིན།  ཁྱེད་ཀྱི་ང་དང་ངའི་མི་འབངས་མེད་པར་མཛད་དམ།

Now Abimelech had not approached her. So he said, “Lord, will you kill an innocent people?

20:5  ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ས་རཱ་ཁོའི་སྲིང་མོ་ཡིན་ཞེས་ལབ་པ་མ་ཟད་མོ་ཀྱང་ང་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་སྲིང་མོ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།  ངས་སེམས་གཙང་མའི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ཡིན་པས་ངས་ནོར་འཁྲུལ་བྱས་མེད་དོ།  ངན་པ་བྱས་ཏེ་སྤྱོད་ངན་གང་ཡང་བྱས་མེད་ཅེས་ཞུས་པ་དང་།

Did he not himself say to me, ‘She is my sister’? And she herself said, ‘He is my brother.’ In the integrity of my heart and the innocence of my hands I have done this.”

20:6  རྨི་ལམ་ནང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་ལ།  ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ངན་མ་བྱས་པ་དེ་ངས་ཤེས་བྱུང་།  དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་མོ་ལ་ལག་པ་འཆང་མ་བཅུག་པ་དང་།  ངའི་མདུན་དུ་ཁྱོད་ལ་སྡིག་པ་བྱེད་མ་བཅུག་པ་ཡིན།

Then God said to him in the dream, “Yes, I know that you have done this in the integrity of your heart, and it was I who kept you from sinning against me. Therefore I did not let you touch her.

20:7  འོན་ཀྱང་ད་མོ་རང་གི་ཁྱོའི་རྩར་འགྲོར་བཅུག་ཅིག  མོ་རང་གི་ཁྱོ་ལ་ཕྱིར་ལོག་སྤྲོད་ཅིག།  ཁོ་ནི་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་ཡིན་པས། ཁྱོད་གསོན་པོར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཁོས་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་ཡོང་།  གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་མོ་ལ་ཕྱིར་ལོག་མ་སྤྲོད་ན།  ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་འབངས་ཐམས་ཅད་ཤི་བར་འགྱུར་བ་དེ་ངས་ངན་བརྡ་སྤྲོད་ཀྱིས་ཡོད།

Now then, return the man’s wife, for he is a prophet, so that he will pray for you, and you shall live. But if you do not return her, know that you shall surely die, you and all who are yours.”

20:8  དེ་ནས་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་སྔ་དྲོ་ལངས་ཏེ།  ལས་བྱེད་པ་ཚང་མ་བོས་ནས།  གང་བྱུང་བ་ཚང་མ་བཤད་པས།  ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་སོ།

So Abimelech rose early in the morning and called all his servants and told them all these things. And the men were very much afraid.

20:9  དེ་ནས་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་བོས་ནས་ཁོ་ལ།  ཁྱོད་ཀྱིས་ང་དང་ངའི་རྒྱལ་ཁབ་ལ་རྐྱེན་ངན་ཆེན་པོ་འཁྱེར་ཡོང་བས།  ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་གང་བྱས་པ་ལྟར་སུ་ཞིག་གིས་ཀྱང་བྱེད་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ།

Then Abimelech called Abraham and said to him, “What have you done to us? And how have I sinned against you, that you have brought on me and my kingdom a great sin? You have done to me things that ought not to be done.”

20:10  ཁྱོད་ཀྱིས་ག་རེའི་དོན་དུ་འདི་འདྲ་བྱས་སམ་ཞེས་དྲིས་པས།

And Abimelech said to Abraham, “What did you see, that you did this thing?”

20:11  ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ལན་ལ།  ས་ཆ་འདིར་དཀོན་མཆོག་ལ་འཇིགས་མཁན་སུ་ཡང་མེད་པས།  ངའི་ཆུང་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ང་ལ་བསད་ཡོང་བསམ་བྱུང་།

Abraham said, “I did it because I thought, ‘There is no fear of God at all in this place, and they will kill me because of my wife.’

20:12  མོ་རང་ནི་ངའི་སྲིང་མོ་བདེན་པ་ཡིན།  མོ་རང་ངའི་ཕའི་བུ་མོ་ཡིན་པས་མ་སོ་སོ་ཡིན་པ་དང་།  ངས་མོ་དང་ཆང་ས་བརྒྱབ་པ་ཡིན།

Besides, she is indeed my sister, the daughter of my father though not the daughter of my mother, and she became my wife.

20:13  དེར་བརྟེན་དཀོན་མཆོག་གིས་ངའི་ཕའི་ཁང་པ་ནས་ཕྱི་རྒྱལ་ཡུལ་དུ་བཏང་བའི་ཚེ་ངས་མོ་ལ།  ཁྱོད་ཀྱི་མི་ཚང་མར་ང་ཁྱོད་ཀྱི་སྤུན་རྒན་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་ང་ལ་ཤ་གཞན་ཡོད་པ་དེ་བསྟན་ཐུབ་ཡོང་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན།

And when God caused me to wander from my father’s house, I said to her, ‘This is the kindness you must do me: at every place to which we come, say of me, “He is my brother.”’”

20:14  དེ་ནས་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་གིས་ས་རཱ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་རྩར་ཕྱིར་ལོག་བཏང་ནས།  ར་ལུག་དང་།  བ་གླང་དང་།  གཡོག་པོ་གཡོག་མོ་རྣམས་ཀྱང་མཉམ་དུ་བཏང་ངོ་།

Then Abimelech took sheep and oxen, and male servants and female servants, and gave them to Abraham, and returned Sarah his wife to him.

20:15  ཁོང་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ།  ངའི་ཡུལ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་མདུན་དུ་ཡོད་པས།  ཁྱོད་རང་དགའ་བའི་གནས་སུ་སྡོད་ཅིག།

And Abimelech said, “Behold, my land is before you; dwell where it pleases you.”

20:16  ཁོང་གིས་ས་རཱ་ལ།  ངས་ཁྱོད་ཀྱི་སྤུན་རྒན་པ་ལ་ཁྱོད་གནོང་མེད་ཡིན་པའི་དཔང་པོའི་ཆེད་དུ་དངུལ་ཊམ་  ༡༠༠༠  སྤྲད་ཡོད། དེའི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ནོར་འཁྲུལ་གང་ཡང་བྱེད་མེད་པ་དེ་ཚང་མས་ཧ་གོ་ཡོང་།

To Sarah he said, “Behold, I have given your brother a thousand pieces of silver. It is a sign of your innocence in the eyes of all who are with you, and before everyone you are vindicated.”

20:17-18  རྒྱལ་པོས་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཆུང་མ་ས་རཱ་ལ་གང་བྱུང་བ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་གི་ཕོ་བྲང་ནང་དུ་ཡོད་པའི་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ལ།  ཕྲུ་གུ་སྐྱེས་མ་ཐུབ་པ་ཞིག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་གནང་ཡོད་པས།  དེར་བརྟེན་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་གི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་ཞུས་པ་དང་།  དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ལ་དྲག་གསོ་བ་གནང་བ་དང་།  ཁོང་གི་ཆུང་མ་དང་བྲན་གཡོག་མ་རྣམས་དྲག་གསོ་བར་བྱུང་ནས་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྲུ་གུ་སྐྱེས་ཐུབ་པ་ཞིག་མཛད་དོ༎

Then Abraham prayed to God, and God healed Abimelech, and also healed his wife and female slaves so that they bore children. For the Lord had closed all the wombs of the house of Abimelech because of Sarah, Abraham’s wife.