བཀོད་པ 27 – Genesis 27

27:1  ད་ཨི་སཱག་རྒས་ཏེ་མིག་གི་ནུས་པ་ཉམས་ནས་ལོང་བར་འགྱུར་བ་དང་།  རང་གི་བུ་རྒན་པ་ཨེ་སའོ་ལ་འབོད་ཅིང་ཁོ་ལ། ངའི་བུ། ཨེ་སའོས། ལགས་ང་འདིར་ཡོད་ཅེས་ཞུས་སོ།

When Isaac was old and his eyes were dim so that he could not see, he called Esau his older son and said to him, “My son”; and he answered, “Here I am.”

27:2  ཨི་སཱག་གིས་བལྟོས་ཤིག་ང་རྒས་ཡོད་པ་དང་མགྱོགས་པོ་ཤི་གྲབ་ཡོད།

He said, “Behold, I am old; I do not know the day of my death.

27:3  ད་ཁྱོད་ཀྱི་མདའ་གཞུ་དེ་འཁྱེར་ནས་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་ཏེ་ངའི་ཆེད་དུ་རི་དྭགས་ཤིག་འཁྱེར་ཤོག

Now then, take your weapons, your quiver and your bow, and go out to the field and hunt game for me,

27:4  ངས་ཟ་འདོད་པས་ཁ་ཟས་དེ་བཟོས་ནས་ངའི་རྩར་འཁྱེར་ཤོག།  ངས་ཁ་ཟས་དེ་ཟ་བའི་རྗེས་སུ་ང་མ་ཤི་བའི་སྔོན་དུ་ངའི་བྱིན་རླབས་མཐའ་མ་དེ་སྤྲད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།

and prepare for me delicious food, such as I love, and bring it to me so that I may eat, that my soul may bless you before I die.”

27:5  ཨི་སཱག་གིས་ཨེ་སའོ་མཉམ་དུ་གཏམ་བཤད་པའི་སྐབས་རེ་བྷེ་ཀས་ཉན་ནས་བསྡད་ཡོད་དོ།  དེར་བརྟེན་ཨེ་སའོས་རི་དྭགས་བསད་ཕྱིར་སོང་བའི་སྐབས་སུ།

Now Rebekah was listening when Isaac spoke to his son Esau. So when Esau went to the field to hunt for game and bring it,

27:6  མོས་ཡ་ཀོབ་ལ་འབོད་ནས་ཁོ་ལ་སྨྲས་པ།  ཁྱོད་ཀྱི་ཕས་ཨེ་སའོ་ལ།

Rebekah said to her son Jacob, “I heard your father speak to your brother Esau,

27:7  རི་དྭགས་ཤིག་བསད་ནས་ཁ་ཟས་བཟོས་པའི་བཀའ་གནང་སོང་།  དེ་ཟ་བའི་རྗེས་སུ་ང་མ་ཤི་སྔོན་དུ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་མདུན་དུ་བྱིན་རླབས་སྟེར་བར་བྱ་ཟེར་བ་ངས་ཐོས་བྱུང་།

‘Bring me game and prepare for me delicious food, that I may eat it and bless you before the Lord before I die.’

27:8  ད་ངའི་བུ་ངའི་གཏམ་ལ་ཉོན་ཞིག་དང་།  ངས་སྨྲས་པ་ལྟར་བྱོས་ཤིག།

Now therefore, my son, obey my voice as I command you.

27:9  སོང་ནས་ཁྱུའི་ནང་ནས་ར་གཞོན་པ་རྒྱགས་པ་གཉིས་འཁྲིད་ཤོག་དང་།  ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་ལ་འདོད་པའི་ཁ་ཟས་བཙོས་ནས་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།

Go to the flock and bring me two good young goats, so that I may prepare from them delicious food for your father, such as he loves.

27:10  ཁ་ཟས་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕ་ལ་འཁྱེར་ནས་སྤྲོད་ཅིག་དང་།  ཁོང་གི་ཟས་ནས་མ་གྲོངས་པའི་སྔོན་དུ་ཁྱོད་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ཡོང་ཞེས་ལབ་བོ།

And you shall bring it to your father to eat, so that he may bless you before he dies.”

27:11  འོན་ཀྱང་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་མ་ལ།  ཨེ་སའོ་ནི་སྤུ་ཅན་ཡིན་པ་ཁྱེད་ཀྱིསཤེས་ཀྱི་ཡོད། ངའི་ལུས་ནི་འཇམ་པོ་ཡིན།

But Jacob said to Rebekah his mother, “Behold, my brother Esau is a hairy man, and I am a smooth man.

27:12  གལ་ཏེ་ངའི་ཡབ་ཀྱིས་ང་ལ་འཆང་ན་ང་མགོ་བསྐོར་མཁན་དུ་འགྱུར་ཏེ།  བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཚབ་ཏུ་ང་ལ་དམོད་པ་ཞིག་འཕོག་ཡོང་ཞེས་སྨྲས་སོ།

Perhaps my father will feel me, and I shall seem to be mocking him and bring a curse upon myself and not a blessing.”

27:13  མས་ལན་དུ་ཁོ་ལ།  ཁྱོད་ལ་འཕོག་པའི་དམོད་པ་དེ་ང་ལ་འཕོག་པར་ཤོག་ཅིག  ད་ངས་ལབ་པ་ལྟར་ཁྱོད་སོང་སྟེ་ར་ལེགས་པ་གཉིས་བསད་དེ་འཁྱེར་ཤོག

His mother said to him, “Let your curse be on me, my son; only obey my voice, and go, bring them to me.”

27:14  དེར་བརྟེན་ཁོ་སོང་ནས་ར་བསད་དེ་ཤ་དེ་མ་ལ་སྤྲད་པ་དང་།  ཨ་མས་ཕ་ལ་དགའ་བའི་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་ཞིག་བཟོས་སོ།

So he went and took them and brought them to his mother, and his mother prepared delicious food, such as his father loved.

27:15  ཨ་མས་ནང་ལ་བཞག་ཡོད་པའི་ཨེ་སའོའི་གོས་ལེགས་པ་ཞིག་ཡ་ཀོབ་ལ་བསྐོན་སྟེ།

Then Rebekah took the best garments of Esau her older son, which were with her in the house, and put them on Jacob her younger son.

27:16  རའི་ལྤགས་པ་ཞིག་ཁོའིལག་པ་དང་མཇིང་པར་བཏུམས་ནས།

And the skins of the young goats she put on his hands and on the smooth part of his neck.

27:17  ཨ་མས་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་དེ་དང་མཉམ་དུ་བསྲེག་པས་བག་ལེབ་དེ་ཁོ་ལ་སྤྲད་དོ།

And she put the delicious food and the bread, which she had prepared, into the hand of her son Jacob.

27:18  དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་རང་གི་ཕའི་རྩར་སོང་ནས་ཕ་ལ།  ངའི་ཡབ་ལགས་ཞུས་པ་དང་། ཕས་ཁོ་ལ།  བུ་ཁྱོད་རྒན་པ་ཡིན་ནམ་ཡང་ན་ཆུང་བ་དེ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས།

So he went in to his father and said, “My father.” And he said, “Here I am. Who are you, my son?”

27:19  ཡ་ཀོབ་ཀྱིས།  ང་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་རྒན་པ་ཨེ་སའོ་ཡིན།  ཁྱེད་ཀྱི་གསུངས་པ་ལྟར་ངས་བྱས་ཡོད་པས།  ད་ཁྱེད་བཞེངས་ཏེ་ངས་ཁྱེད་རང་གི་ཆེད་དུ་འཁྱེར་ཡོང་བའི་ཤ་དེ་བཞེས་ནས་ང་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ཞིག་ཅེས་ཞུས་པས།

Jacob said to his father, “I am Esau your firstborn. I have done as you told me; now sit up and eat of my game, that your soul may bless me.”

27:20  ཕ་ཨི་སཱག་གིས།  བུ་ཁྱོད་ལ་འདི་ཙམ་མགྱོགས་པོ་ཞིག་ཇི་ལྟར་རི་དྭགས་ཐོབ་ཅེས་དྲིས་པས།  ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ལན་དུ།  ཁྱེད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ལ་རོགས་གནང་བར་མཛད་དོ་ཞེས་ཞུས་སོ།

But Isaac said to his son, “How is it that you have found it so quickly, my son?” He answered, “Because the Lord your God granted me success.”

27:21  ཨི་སཱག་གིས་ཡ་ཀོབ་ལ།  ཁྱོད་ངའི་ཉེ་བར་ཤོག་ཅིག་དང་།  ཁྱོད་ཨེ་སའོ་ཡིན་མིན་ངས་འཆང་བར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།

Then Isaac said to Jacob, “Please come near, that I may feel you, my son, to know whether you are really my son Esau or not.”

27:22  ཡ་ཀོབ་ཕའི་ཉེ་བར་སོང་ཏེ་ཨི་སཱག་གིས་འཆང་བས།  ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ནི་ཡ་ཀོབ་ཀྱི་སྐད་ལྟར་འདྲ་བས་ལག་པ་ནི་ཨེ་སའོའི་ལག་པ་ལྟར་འདྲ་ཞེས་གསུངས་སོ།

So Jacob went near to Isaac his father, who felt him and said, “The voice is Jacob’s voice, but the hands are the hands of Esau.”

27:23  འོན་ཀྱང་ཁོ་ཡ་ཀོབ་ཡིན་པ་ཁོང་གི་ངོ་མ་ཤེས་སོ།  གང་ལ་ཟེར་ན།  ཁོའི་ལག་པ་ནི་སྤུ་ཅན་ཨེ་སའོའི་ལག་པ་ལྟར་ཡོད་པའོ།  ཁོང་གིས་བྱིན་རླབས་སྤྲད་གྲབ་སྐབས་སུ།

And he did not recognize him, because his hands were hairy like his brother Esau’s hands. So he blessed him.

27:24  ཡང་སྐྱར་ཁྱོད་བདེན་པར་ཨེ་སའོ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས།  ཁོས་ང་ཨེ་སའོ་ཡིན་ཞེས་ལན་རྒྱབ་བོ།

He said, “Are you really my son Esau?” He answered, “I am.”

27:25  དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས།  ཁོ་ལ།  ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་དོན་དུ་ཤ་ཕྲན་བུའི་ཞིག་འཁྱེར་ཤོག ངས་དེ་ལས་ཟས་པའི་རྗེས་སུ་ཁྱོད་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ།  ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་རང་གི་ཡབ་ལ་ཤ་དང་རྒུན་ཆང་ཡང་ཕུལ་ལོ།

Then he said, “Bring it near to me, that I may eat of my son’s game and bless you.” So he brought it near to him, and he ate; and he brought him wine, and he drank.

27:26  དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས་ཡ་ཀོབ་ལ།  བུ་ཁྱོད་ངའི་ཉེ་བར་ཡོང་ནས་འོ་བྱེད་ཅིག་གསུངས་པ་དང་།

Then his father Isaac said to him, “Come near and kiss me, my son.”

27:27  ཁོ་ཉེ་བར་ཡོང་ནས་འོ་བྱས་པས།  ཕས་ཁོའི་གོས་ཀྱི་དྲི་མ་བསྣུམས་ཏེ་ཁོ་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ཞིང།  ངའི་བུའི་དྲི་ཞིམ་ནི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་བྱིན་གྱིས་རླབས་པའི་ཞིང་གི་དྲི་ཞིམ་དང་འདྲའོ།

So he came near and kissed him. And Isaac smelled the smell of his garments and blessed him and said, “See, the smell of my son is as the smell of a field that the Lord has blessed!

27:28  དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱོད་ལ་ནམ་མཁའ་ནས་ཟིལ་པ་གནང་ཞིང་།  ཞིང་ནི་ས་ལུད་འཛོམ་པོ་བྱུང་བར་ཤོག།  འབྲུ་དང་རྒུན་ཆང་མང་པོ་གནང་བར་ཤོག

May God give you of the dew of heaven and of the fatness of the earth and plenty of grain and wine.

27:29  མི་རིགས་མང་པོས་ཁྱོད་ཀྱི་གཡོག་བྱེད་དེ་ཁྱོད་ལ་མགོ་སྒུར་བར་ཤོག  ཁྱོད་ཀྱི་སྤུན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཁྱོད་གཙོ་བོར་འགྱུར་ཏེ།  ཨ་མའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་གུས་འདུད་བྱེད་པར་ཤོག  ཁྱོད་ལ་དམོད་པ་གཏོང་མཁན་རྣམས་ལ་དམོད་པ་ཕོག་སྟེ་བྱིན་རླབས་གཏོང་མཁན་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་ཤོག་ཅེས་གསུངས་སོ༎

Let peoples serve you, and nations bow down to you. Be lord over your brothers, and may your mother’s sons bow down to you. Cursed be everyone who curses you, and blessed be everyone who blesses you!”

27:30  ཨི་སཱག་གིས་བྱིན་རླབས་དེ་དག་ཡ་ཀོབ་ལ་གནང་ཚར་བའི་རྗེས་སུ།  ཡ་ཀོབ་ཐོན་མ་ཐག་ཏུ་ཁོའི་ཨ་ཇོ་རྒན་པ་ཨེ་སའོས་རི་དྭགས་བསད་དེ་ལོག་འོང་ངོ་།

As soon as Isaac had finished blessing Jacob, when Jacob had scarcely gone out from the presence of Isaac his father, Esau his brother came in from his hunting.

27:31  ཁོས་ཀྱང་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་ཞིག་བཟོས་ཏེ་རང་གི་ཕ་ལ་འཁྱེར་ཡོང་ནས།  ངའི་པ་ལགས།  ད་ཁྱེད་རང་བཞེངས་ཏེ་ངས་བཟོས་པའི་ཁ་ཟས་བཞེས་པའི་རྗེས་སུ་ང་ལ་བྱིན་རླབས་གནོང་ཞིག་ཞུས་པ་དང་།

He also prepared delicious food and brought it to his father. And he said to his father, “Let my father arise and eat of his son’s game, that you may bless me.”

27:32  ཁྱོད་སུ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཨི་སཱག་གིས་དྲིས་པས།  ང་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་རྒན་པ་ཨེ་སའོ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།

His father Isaac said to him, “Who are you?” He answered, “I am your son, your firstborn, Esau.”

27:33  ཨི་སཱག་ལུས་འདར་ཞིང་།  རི་དྭགས་ཤིག་བསད་ནས་ང་ལ་སྟེར་བའི་མི་དེ་སུ་ཡིན་ནམ།  ཁྱོད་མ་ཡོང་བའི་སྔོན་དུ་ཁོས་སྤྲད་པའི་ཁ་ཟས་ཟས་ནས་ངས་ཁོ་ལ་མཐའ་མའི་བྱིན་རླབས་དེ་སྤྲད་ཚར་བས།  དེར་བརྟེན་དེ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཁོ་ལ་བདག་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།

Then Isaac trembled very violently and said, “Who was it then that hunted game and brought it to me, and I ate it all before you came, and I have blessed him? Yes, and he shall be blessed.”

27:34  ཨེ་སའོས་དེ་ཐོས་པའི་རྗེས་སུ་ཤིན་ཏུ་ངུས་ཤིང་ཕ་ལ།  ང་ལའང་བྱིན་རླབས་ཤིག་གནང་རོགས་ཞུས་པས།

As soon as Esau heard the words of his father, he cried out with an exceedingly great and bitter cry and said to his father, “Bless me, even me also, O my father!”

27:35  ཨི་སཱག་གིས་ཁོ་ལ།  ཁྱོད་ཀྱི་སྤུན་ཡོང་ནས་ང་ལ་མགོ་བསྐོར་བཏང་ཞིང་ཁྱོད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཚང་མ་འཕྲོག་སོང་ཞེས་གསུངས་སོ།

But he said, “Your brother came deceitfully, and he has taken away your blessing.”

27:36  དེ་ནས་ཨེ་སའོས།  ཁོས་ང་ལ་ལན་གཉིས་མགོ་བསྐོར་བཏང་བས་ཁོའི་མིང་བདེན་པར་ཡ་ཀོབ་ཡིན།  དང་པོ་ཁོས་ངའི་སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་འཁྱེར་བ་དང་།  ད་ངའི་བྱིན་རླབས་ཡང་འཁྱེར་རོ།  ད་དུང་ཡང་ངའི་ཕྱིར་བྱིན་རླབས་ཤིག་མེད་དམ་ཞེས་དྲིས་པས།

Esau said, “Is he not rightly named Jacob? For he has cheated me these two times. He took away my birthright, and behold, now he has taken away my blessing.” Then he said, “Have you not reserved a blessing for me?”

27:37  ཨི་སཱག་གིས་ལན་དུ།  ངས་ཁོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་དཔོན་པོ་བྱེད་པར་བསྐོས་ཏེ་སྤུན་ཐམས་ཅད་ཁོའི་གཡོག་ཏུ་བཏང་ངོ་།  ངས་ཁོ་ལ་འབྲུ་དང་རྒུན་ཆང་སྤྲད་པ་ཡིན།  ད་ཁྱོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ངས་གང་ཡང་བྱེད་མི་ཐུབ་ཅེས་་གསུངས་སོ།

Isaac answered and said to Esau, “Behold, I have made him lord over you, and all his brothers I have given to him for servants, and with grain and wine I have sustained him. What then can I do for you, my son?”

27:38  འོན་ཀྱང་ཨེ་སའོས་མུ་མཐུད་ནས་ཕ་ལ་ཞུ་བ་ཕུལ་ནས་ཁྱེད་ལ་བྱིན་རླབས་གཅིག་ཀྱང་མེད་དམ།  ང་ལ་ཡང་བྱིན་རླབས་ཤིག་གནང་རོགས་ཤེས་ངུ་འགོ་ཚུགས་སོ།

Esau said to his father, “Have you but one blessing, my father? Bless me, even me also, O my father.” And Esau lifted up his voice and wept.

27:39  དེ་ནས་ཕ་ཨི་སཱག་གིས་ཁོ་ལ།  ནམ་མཁའི་ཟིལ་པ་ཁྱོད་ལ་ཐོབ་མི་ཡོང་།  ཁྱོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ས་ལུད་འཛོམས་པོ་བྱུང་མི་ཡོང་།

Then Isaac his father answered and said to him: “Behold, away from the fatness of the earth shall your dwelling be, and away from the dew of heaven on high.

27:40  ཁྱོད་ནི་རལ་གྲིའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཚོ་བར་བྱ།  ཁྱོད་སྤུན་གྱི་གཡོག་པོ་འགྱུར་བར་བྱ། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་ལོག་བྱེད་པ་དང་ཁོའི་དབང་ནས་བྲལ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ།

By your sword you shall live, and you shall serve your brother; but when you grow restless you shall break his yoke from your neck.”

27:41  ཕས་ཡ་ཀོབ་ལ་བྱིན་རླབས་སྤྲད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཨེ་སའོས་ཡ་ཀོབ་ལ་སྡང་པོ་བྱས་སོ། ཕ་གྲོངས་པའི་མྱ་ངན་གྱི་ཉིན་མོ་དེ་ཉེ་བར་ཡོད་པ་དང་།  དེའི་རྗེས་སུ་ངས་ཡ་ཀོབ་ལ་གསོད་པར་བྱ་ཞེས་བསམ་མོ།

Now Esau hated Jacob because of the blessing with which his father had blessed him, and Esau said to himself, “The days of mourning for my father are approaching; then I will kill my brother Jacob.”

27:42  འོན་ཀྱང་ཨེ་སའོས་འཆར་གཞིའི་སྐོར་ལ་རེ་བྷེ་ཀས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མོས་ཡ་ཀོབ་འབོད་ཅིང་ཁོ་ལ།  ཁྱོད་ཀྱི་ཨ་ཇོ་ཨེ་སའོས་ཁྱོད་ལ་བསད་ནས་དགྲ་ཤ་ལེན་པའི་འཆར་གཞི་བྱེད་བཞིན་ཡོད་པས།

But the words of Esau her older son were told to Rebekah. So she sent and called Jacob her younger son and said to him, “Behold, your brother Esau comforts himself about you by planning to kill you.

27:43  ད་བུ་ངའི་གཏམ་ལ་ཉོན་ཞིག།  ད་ཁྱོད་མྱུར་དུ་ཡུལ་ཧ་རན་དུ་ངའི་ཨ་ཇོ་ལ་བན་གྱི་རྩར་སོང་ཞིག

Now therefore, my son, obey my voice. Arise, flee to Laban my brother in Haran

27:44  ཨ་ཇོ་ཨེ་སའོའི་ཁོང་ཁྲོ་མ་ཞི་བར་དུ་དེར་སྡོད་ཅིག

and stay with him a while, until your brother’s fury turns away—

27:45  ཁྱོད་ཀྱི་གང་བྱས་པའི་སྐོར་ཨེ་སའོས་བརྗེད་པའི་རྗེས་སུ་ངས་ཁྱོད་ལ་འབོད་དུ་བཏང་ཡོང་།  ངས་ཅིའི་ཕྱིར་ངའི་བུ་གཉིས་ཀར་ཉིན་གཅིག་རང་ལ་བློས་གཏོང་ངམ་༎

until your brother’s anger turns away from you, and he forgets what you have done to him. Then I will send and bring you from there. Why should I be bereft of you both in one day?”

27:46  རེ་བྷེ་ཀས་ཨི་སཱག་ལ།  ཨེ་སའོ་ཕྱི་རྒྱལ་བའི་ཧི་ཏི་པའི་ཆུང་མ་རྣམས་དང་ཞེན་པ་ལོག་ནས་ཐང་ཆད་ཡོད།  གལ་སྲིད་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཧི་ཏི་པའི་བུ་མོ་དང་ཆང་ས་བརྒྱབ་ན་ང་ཤི་ན་ཡང་སྒྲིགས་ཤེས་སྨྲས་སོ༎

Then Rebekah said to Isaac, “I loathe my life because of the Hittite women. If Jacob marries one of the Hittite women like these, one of the women of the land, what good will my life be to me?”

བཀོད་པ 26 – Genesis 26

26:1  ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་དུས་སུ་ཡུལ་གྱི་ནང་དུ་བྱུང་བའི་མུ་གེ་སྔོན་མའི་རྗེས་སུ་ཡང་མུ་གེ་གཞན་ཞིག་བྱུང་བས།  ཨི་སཱག་ཡུལ་གྷེ་རར་དུ་ཡོད་པའི་ཕེ་ལེ་ཤེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་བྱ་བའི་རྩར་ཕྱིན་ནོ།

Now there was a famine in the land, besides the former famine that was in the days of Abraham. And Isaac went to Gerar to Abimelech king of the Philistines.

26:2  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨི་སཱག་ལ་ཞལ་གཟིགས་གནང་ནས།  ཁྱོད་ཨི་ཇིབ་དུ་མ་འགྲོ་ཞིག།  ངས་བསྟན་པའི་ཡུལ་ནང་སྡོད་ཅིག་གསུངས་སོ།

And the Lord appeared to him and said, “Do not go down to Egypt; dwell in the land of which I shall tell you.

26:3  འདིར་སྡོད་ཅིག་དང་།  ང་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་གནས་ནས་ཁྱོད་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཏེ་མངའ་ཁུལ་འདི་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་བརྒྱུད་ལ་སྤྲད་པར་བྱའོ།  ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་ཨབ་ར་ཧམ་དང་བྱས་པའི་དམ་བཅའ་ཆ་ཚང་སྒྲུབ་རྒྱུ་ཡིན།

Sojourn in this land, and I will be with you and will bless you, for to you and to your offspring I will give all these lands, and I will establish the oath that I swore to Abraham your father.

26:4  ནམ་མཁའི་སྐར་མ་ལྟར་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་བརྒྱུད་སྤེལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་བརྒྱུད་ལ་ཡུལ་འདི་ཐམས་ཅད་སྤྲད་པ་དང་།  ངས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་བརྒྱུད་ལ་བྱིན་རླབས་སྤྲད་པ་ལྟར།  མི་རིགས་ཚང་མས་ང་ལ་བྱིན་རླབས་ཞུ་བར་བྱའོ།

I will multiply your offspring as the stars of heaven and will give to your offspring all these lands. And in your offspring all the nations of the earth shall be blessed,

26:5  ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ངའི་བཀའ་ལ་སྲུང་བ་དང་ངའི་སྤྲད་པའི་བཀའ་བསྒོ་བ་རྣམས་དང་།  ངའི་བཀའ་རྒྱ་རྣམས་དང་ངའི་ཁྲིམས་རྣམས་དང་ངའི་ལུགས་སྲོལ་རྣམས་སྲུང་བས་ངའི་ཁྱོད་ལ་བྱིན་རླབས་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།

because Abraham obeyed my voice and kept my charge, my commandments, my statutes, and my laws.

26:6  དེར་བརྟེན་ཨི་སཱག་ཡུལ་གྷེ་རར་ནང་གནས་སོ།

So Isaac settled in Gerar.

26:7  རེ་བྷེ་ཀ་ནི་བལྟ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པོ་ཡོད་པས།  སྐྱེས་པ་ཚོས་ཨི་སཱག་གི་ཆུང་མའི་སྐོར་འདྲི་རྩད་བྱེད་སྐབས་མོ་འཕྲོག་ནས་ཁོ་ལ་བསད་ཡོང་ཞེས་ཁོ་འཇིགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རི་བེ་ཀ་ཁོའི་སྲིང་མོ་ཡིན་ཞེས་བཤད་དོ།

When the men of the place asked him about his wife, he said, “She is my sister,” for he feared to say, “My wife,” thinking, “lest the men of the place should kill me because of Rebekah,” because she was attractive in appearance.

26:8  ཨི་སཱག་ཡུན་རིང་ཞིག་ས་གནས་དེར་བསྡད་ནས།  ཕེ་ལེ་ཤེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་གིས་ཉིན་གཅིག་སྒེ་ཁུང་ནས་ལྟ་སྐབས།  ཨི་སཱག་གིས་རེ་བྷེ་ཀ་ལ་བྱམས་བརྩེ་བྱས་པ་མཐོང་ངོ་།

When he had been there a long time, Abimelech king of the Philistines looked out of a window and saw Isaac laughing with Rebekah his wife.

26:9  རྒྱལ་པོས་ཨི་སཱག་ལ་བོས་ནས།  རི་བེ་ཀ་ཁྱོད་ཀྱི་སྲིང་མོ་ཡིན་ཞེས་ག་རེའི་དོན་དུ་རྫུན་བཤད་དམ།  མོ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་ཡིན་པ་དེ་ངས་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས།  ཨི་སཱག་གིས་ལན་དུ།  ངའི་ཆུང་མ་ཡིན་ཞེས་ལབ་ན་ང་ལ་བསད་ཡོང་བསམ་བྱུང་ཞེས་ལབ་པ་དང་།

So Abimelech called Isaac and said, “Behold, she is your wife. How then could you say, ‘She is my sister’?” Isaac said to him, “Because I thought, ‘Lest I die because of her.’”

26:10  ཨ་བྷི་མེ་ལེག་གིས་ཁོ་ལ།  ཁྱེད་ཀྱི་ང་ཚོ་ལ་འདི་ལྟར་ག་རེའི་དོན་དུ་བྱས་སམ།  མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གཅིག་གིས་སྣང་མེད་དུ་རིབེ་ཀ་དང་མཉམ་དུ་ཉལ་ན།  ང་ཚོའི་ཉེས་ཆད་ཀྱི་འགན་དེ་ཁྱོད་ཐོག་འཕོག་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲསོ།

Abimelech said, “What is this you have done to us? One of the people might easily have lain with your wife, and you would have brought guilt upon us.”

26:11  དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་གིས་མི་དམངས་ལ།  མི་སུས་ཀྱང་ཨི་སཱག་དང་ཁོའི་ཆུང་མ་མཉམ་དུ་ངན་སེམས་བྱས་ན་གསོད་པར་འགྱུར་ཞེས་ཟོན་བརྡ་བཏང་ངོ་།

So Abimelech warned all the people, saying, “Whoever touches this man or his wife shall surely be put to death.”

26:12  ཨི་སཱག་གི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དེར་ས་བོན་བཏབ་ནས་ལོ་དེ་རང་ལ་བརྒྱ་འགྱུར་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ།  གང་ལ་ཟེར་ན།  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ངོ་།

And Isaac sowed in that land and reaped in the same year a hundredfold. The Lord blessed him,

26:13  ཁོ་མུ་མཐུད་ནས་ཡར་རྒྱས་འཕེལ་ཞིང་མི་ཕྱུག་པོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏོ།

and the man became rich, and gained more and more until he became very wealthy.

26:14  ཨི་སཱག་ལ་ར་ལུག་དང་།  བ་ཕྱུགས་དང་།  གཡོག་པོ་མང་པོ་ཡོད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཕེ་ལེ་ཤེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ལ་ཕྲག་དོག་བྱས་སོ།

He had possessions of flocks and herds and many servants, so that the Philistines envied him.

26:15  དེར་བརྟེན་དེ་ཚོས་ཕ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་དུས་སུ་གཡོག་པོས་བྲུས་པས་ཁྲོན་པ་རྣམས་སས་བཀབ་བོ།

(Now the Philistines had stopped and filled with earth all the wells that his father’s servants had dug in the days of Abraham his father.)

26:16  དེ་ནས་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་གིས་ཨི་སཱག་ལ།  ཁྱོད་ང་ཚོ་ལས་དབང་ཆེ་བར་འགྱུར་བས། ང་ཚོའི་ས་གནས་ནས་ཕར་སོང་ཞིག་སྨྲས་སོ།

And Abimelech said to Isaac, “Go away from us, for you are much mightier than we.”

26:17  དེར་བརྟེན་ཨི་སཱག་དེ་ནས་སོང་སྟེ་གྷེ་རར་གྱི་ལུང་གཤོང་དུ་སྒར་བཏབ་ནས་དུས་ཚོད་གང་ཞིག་དེར་གནས་སོ།

So Isaac departed from there and encamped in the Valley of Gerar and settled there.

26:18  ཕ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་དུས་སུ་བྲུས་པའི་ཁྲོན་པ་དེ་དག་ཁོང་གྲོངས་པའི་རྗེས་སུ་ཕེ་ལེ་ཤེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སས་བཀབ་བོ།  ཨི་སཱག་གིས་ཁྲོན་པ་དེ་རྣམས་སྐྱར་དུ་བྲུས་ཤིང་རང་གི་ཕས་མིང་བཏགས་པ་དེ་རང་བཏགས་སོ།

And Isaac dug again the wells of water that had been dug in the days of Abraham his father, which the Philistines had stopped after the death of Abraham. And he gave them the names that his father had given them.

26:19  ཨི་སཱག་གི་གཡོག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་གཤོང་དུ་ཁྲོན་པ་བྲུས་ཏེ་ཆུ་ཐོབ་བོ།

But when Isaac’s servants dug in the valley and found there a well of spring water,

26:20  ཡུལ་གྷེ་རར་གྱི་རྫི་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆུ་དེ་ཁོང་ཚོའི་ཡིན་ཟེར་ཏེ་ཨི་སཱག་གི་རྫི་བོ་རྣམས་དང་རྩོད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཨི་སཱག་གིས་ཁྲོན་པ་དེའི་མིང་རྩོད་པ་ཞེས་བཏགས་སོ།

the herdsmen of Gerar quarreled with Isaac’s herdsmen, saying, “The water is ours.” So he called the name of the well Esek, because they contended with him.

26:21  ཨི་སཱག་གི་གཡོག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲོན་པ་གཞན་ཞིག་བྲུས་པས།  དེའི་སྐོར་ཡང་འཁོན་འཛིན་བྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁྲོན་པའི་མིང་ལ་འཁོན་འཛིན་ཞེས་བཏགས་སོ།

Then they dug another well, and they quarreled over that also, so he called its name Sitnah.

26:22  ས་ཆ་གཞན་ཞིག་ཏུ་ཁོང་སྤོས་ཏེ་ཁྲོན་པ་གཞན་ཞིག་བྲུས་པ་དང་།  འདི་ལ་རྩོད་པ་གང་ཡང་མ་བྱུང་བའི་ཨི་སཱག་གིས་ཁྲོན་པ་དེའི་མིང་རང་དབང་ཞེས་བཏགས་སོ།  ཨི་སཱག་གིས།  ས་ཆ་འདིར་བསྡད་པ་ལ་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ཚོར་རང་དབང་གནང་ཡོད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ང་ཚོ་ཡར་རྒྱས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ།

And he moved from there and dug another well, and they did not quarrel over it. So he called its name Rehoboth, saying, “For now the Lord has made room for us, and we shall be fruitful in the land.”

26:23  ས་ཆ་དེ་ནས་ཨི་སཱག་བྷིར་ཤེ་བྷ་རུ་སོང་ངོ་།

From there he went up to Beersheba.

26:24  མཚན་དེར་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨི་སཱག་ལ་ཞལ་མཇལ་གནང་ནས།  ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པས།  ང་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་དུས་རྒྱུན་དུ་ཡོད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱོད་མ་འཇིགས་ཤིག  ངས་ངའི་བྲན་པོ་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་དམ་བཅའ་བྱས་པ་ལྟར་ཁྱོད་ལ་བུ་བརྒྱུད་མང་པོ་བྱུང་ནས་ཁྱོད་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ།

And the Lord appeared to him the same night and said, “I am the God of Abraham your father. Fear not, for I am with you and will bless you and multiply your offspring for my servant Abraham’s sake.”

26:25  ས་གནས་དེར་ཨི་སཱག་གིས་མཆོད་ཁྲི་ཞིག་བཟོས་ཏེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་འབུལ་བྱེད་དོ།  དེ་ནས་དེར་ཁོང་གིས་གུར་ཕུབ་ནས་གཡོག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲོན་པ་ཞིག་བྲུས་སོ༎

So he built an altar there and called upon the name of the Lord and pitched his tent there. And there Isaac’s servants dug a well.

26:26  དེ་ནས་ཡུལ་གྷེ་རར་ནས་རྒྱལ་པོ་ཨ་བྷི་མེ་ལེག་དང་།  ཁོང་གི་གྲོས་སྟོན་པ་ཨ་ཧུཛ་ཛད་དང་།  ཁོང་གི་དམག་སྤྱི་ཕི་ཀོལ་བཅས་ཨི་སཱག་ཐུག་ཏུ་ཡོང་ངོ་།

When Abimelech went to him from Gerar with Ahuzzath his adviser and Phicol the commander of his army,

26:27  དེར་བརྟེན་ཨི་སཱག་གིས་དེ་དག་ལ།  ཁྱོད་ཚོས་ང་ལ་དགྲ་བྱས་ཏེ་ཡུལ་ནས་བཏོན་པས།  ད་ག་རེའི་དོན་དུ་ངའི་རྩར་ཡོང་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས།

Isaac said to them, “Why have you come to me, seeing that you hate me and have sent me away from you?”

26:28  ཁོང་ཚོས་ལན་དུ།  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་བཞུགས་ཡོད་པ་དེ་ང་ཚོས་ཤེས་པས།  ང་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་ཁ་ཆད་གཅིག་བྱེད་དགོས་བསམ་བྱུང་།

They said, “We see plainly that the Lord has been with you. So we said, let there be a sworn pact between us, between you and us, and let us make a covenant with you,

26:29  ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་གནོད་པ་མ་བྱས་པ་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱི་ཀྱང་ང་ཚོར་གནོད་པ་མ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ང་ཚོ་མཉམ་དུ་མནའ་སྐྱེལ་བ་ང་ཚོས་འདོད་དོ།  ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་སྙིང་རྗེ་བྱེད་ནས་ཞི་བདེ་བར་འགྲོར་བཅུག་གོ  ད་ལྟ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པ་དེ་གསལ་པོར་ཆགས་སོ།

that you will do us no harm, just as we have not touched you and have done to you nothing but good and have sent you away in peace. You are now the blessed of the Lord.”

26:30  དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས་དེ་ཚོའི་ཆེད་དུ་མགྲོན་ཞིག་བཤམས་པས་དེ་ཚོས་བཟའ་ཞིང་འཐུང་ངོ་།

So he made them a feast, and they ate and drank.

26:31  སང་ཞོགས་སྔ་དྲོ་ཁོང་གཉིས་ཀས་དམ་བཅའ་བྱས་ཏེ་མནའ་སྐྱེལ་བ་དང་།  དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས་དེ་ཚོ་ལ་བཏང་ངོ་།  དེ་ཚོ་ཞི་བདེར་ངང་ཕྱིར་ལོག་གོ།

In the morning they rose early and exchanged oaths. And Isaac sent them on their way, and they departed from him in peace.

26:32  ཉིན་དེ་རང་ལ་ཨི་སཱག་གི་གཡོག་པོ་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་ནས།  དེ་ཚོས་བྲུས་པའི་ཁྲོན་པའི་སྐོར་ཨི་སཱག་ལ་སྨྲས་ཏེ།  དེ་ཚོས་ང་ཚོ་ལ་ཆུ་ཐོབ་བྱུང་ཞེས་ཞུས་སོ།

That same day Isaac’s servants came and told him about the well that they had dug and said to him, “We have found water.”

26:33  ཨི་སག་གིས་ཁྲོན་པའི་མིང་ལ་མནའ་ཞེས་བཏགས་སོ།  དེའི་ཕྱིར་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མིང་ཡང་བིར་ཤེ་བ་བྱུང་ངོ་།།

He called it Shibah; therefore the name of the city is Beersheba to this day.

26:34  ཨེ་སའོ་ལོ་  བཞི་བཅུ་ལོན་པ་དང་ཧི་ཏི་པའི་ཡུལ་གྱི་བུད་མེད་གཉིས་དང་ཆང་ས་བརྒྱབ་བོ།  གཅིག་ནི་བྷི་རིའི་བུ་མོ་ཡུ་དིད་ཞེས་བྱ་བ་དང་།  གཞན་དེ་ནི་ཨེ་ལོན་གྱི་བུ་མོ་བྷ་སི་མད་ཞེས་པའོ།

When Esau was forty years old, he took Judith the daughter of Beeri the Hittite to be his wife, and Basemath the daughter of Elon the Hittite,

26:35  ཆུང་མ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ཨི་སཱག་དང་རེ་བྷེ་ཀའི་མི་ཚེའི་ནང་བཀའ་བསྔལ་བྱུང་ངོ་༎

and they made life bitter for Isaac and Rebekah.

བཀོད་པ 25 – Genesis 25

25:1  ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ཀེ་ཏུ་རཱ་བྱ་བ་བུད་མེད་གཞན་ཞིག་དང་ཆང་ས་བརྒྱབ་བོ།

Abraham took another wife, whose name was Keturah.

25:2  མོས་ཨབ་ར་ཧམ་ནས་ཛིམ་རན་དང་།  ཡོག་ཤན།  མེ་དན།  མིད་ཡན།  ཨིཤི་བག་དང་།  ཤུ་ཨཱ་བཅས་སྐྱེས་སོ།

She bore him Zimran, Jokshan, Medan, Midian, Ishbak, and Shuah.

25:3  ཡོག་ཤན་ནི་ཤེ་བྷ་དང་དྷེ་དན་གྱི་ཕ་ཡིན་ནོ།  དེ་དཱན་གྱི་རིགས་བརྒྱུད་ནི་ཨསེ་ཤུ་རིམ་དང་།  ལེ་ཏུ་ཤིམ་རྣམས་དང་།  ལེའུ་མིམ་རྣམས་ཡིན་ནོ།

Jokshan fathered Sheba and Dedan. The sons of Dedan were Asshurim, Letushim, and Leummim.

25:4  མིད་ཡན་གྱི་བུ་རྣམས་ནི་ཨེ་ཕཱ་དང་།  ཨེ་ཕེར།  ཧ་ནོག།  ཨ་བྷི་ད་དང་།  ཨེལ་དཱ་ཡིན་ནོ།  དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀེ་ཏུ་རཱའི་རིགས་བརྒྱུད་རྣམས་ཡིན་ནོ།

The sons of Midian were Ephah, Epher, Hanoch, Abida, and Eldaah. All these were the children of Keturah.

25:5  ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་ནོར་ཐམས་ཅད་ཨི་སཱག་ལ་གནང་ངོ་།

Abraham gave all he had to Isaac.

25:6  འོན་ཀྱང་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཆུང་མ་གཞན་རྣམས་ནས་སྐྱེས་པའི་ཕྲུ་གུ་རྣམས་ལ་ཁོང་གྲོངས་པའི་སྔོན་དུ་ཕྲུ་གུ་དེ་རྣམས་ལ་རྔན་པ་རྣམས་གནང་ནས་ཨི་སཱག་ནས་ལོགས་སུ་ཡུལ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བཏང་ངོ་༎

But to the sons of his concubines Abraham gave gifts, and while he was still living he sent them away from his son Isaac, eastward to the east country.

25:7-8  ཨབ་ར་ཧམ་ལོ་  ༡༧༥  ལོན་ནས་གྲོངས་སོ།

These are the days of the years of Abraham’s life, 175 years.  Abraham breathed his last and died in a good old age, an old man and full of years, and was gathered to his people.

25:9  ཁོང་གི་བུ་རྣམས་ཨི་སཱག་དང་ཨིཤ་མ་ཨེལ་གྱིས་ཁོང་གི་ཕུང་པོ་མག་པེ་ལ་ཞེས་པའི་བྲག་ཕུག་ནང་སྦས་སོ།  བྲག་ཕུག་དེ་ནི་ཧི་ཏི་པ་ཛོ་ཧར་གྱི་བུ་ཨེཕ་རོན་ཞེས་པ་དེའི་ཡིན་པ་དང་།  མམ་རེའི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ཡོད་པའོ།

Isaac and Ishmael his sons buried him in the cave of Machpelah, in the field of Ephron the son of Zohar the Hittite, east of Mamre,

25:10  ས་ཞིང་དེ་ནི་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ཧི་ཏི་པ་རྣམས་ནས་ཉོས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ།  དེར་ཨབ་ར་ཧམ་དང་ས་རཱ་གཉིས་ཀར་དུར་དུ་སྦས་སོ།

the field that Abraham purchased from the Hittites. There Abraham was buried, with Sarah his wife.

25:11  ཨབ་ར་ཧམ་གྲོངས་པའི་རྗེས་སུ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨི་སཱག་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ངོ་།  ཁོང་ནི་ང་ལ་མཐོང་བ་གནང་མཁན་གསོན་པོའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཁྲོན་པ་ཡོད་པའི་ས་གནས་དེའི་ཉེ་འགྲམ་དུ་གནས་ཡོད་དོ༎

After the death of Abraham, God blessed Isaac his son. And Isaac settled at Beer-lahai-roi.

25:12  ཨབ་ར་ཧམ་བརྒྱུད་ནས་ས་རཱའི་བྲན་མོ་ཨི་ཇིབ་པ་ཧ་གྷར་ལས་སྐྱེས་པའི་བུ་ཨིཤ་མ་ཨེལ་གྱི་བུ་བརྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་མིང་ཐོ་འདི་ལྟར་ཡིན།

These are the generations of Ishmael, Abraham’s son, whom Hagar the Egyptian, Sarah’s servant, bore to Abraham.

25:13  ན་བ་ཡོད་དང་།  ཀེ་དར།  ཨད་བིལ།  མིབ་སམ།

These are the names of the sons of Ishmael, named in the order of their birth: Nebaioth, the firstborn of Ishmael; and Kedar, Adbeel, Mibsam,

25:14  མིཤི་མ།  དྷུ་མཱ།  མསེ་ས།

Mishma, Dumah, Massa,

25:15  ཧ་དྷད།  ཏེ་མ།  ཡེེ་ཏུར།  ན་ཕིཤི་དང་།  ཀེ་དེ་མཱ་བཅས་སོ།

Hadad, Tema, Jetur, Naphish, and Kedemah.

25:16  ཨིཤ་མ་ཨེལ་གྱི་བུ་རྣམས་ནི་སྡེ་རིགས་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཕ་མེས་ཡིན་པ་དང་།  དེ་ཚོའི་ཡུལ་དང་སྒར་རྣམས་ཁོང་ཚོའི་མིང་བཞིན་བཏགས་སོ།

These are the sons of Ishmael and these are their names, by their villages and by their encampments, twelve princes according to their tribes.

25:17  ཨིཤ་མ་ཨེལ་ལོ་  ༡༣༧  ལོན་ནས་གྲོངས་སོ།

(These are the years of the life of Ishmael: 137 years. He breathed his last and died, and was gathered to his people.)

25:18  ཨིཤ་མ་ཨེལ་གྱི་བུ་བརྒྱུད་རྣམས་ཡུལ་ཧ་ཝི་ལཱ་དང་ཤུར་གྱི་བར་ལ་གནས་ཡོད་པས། ས་གནས་དེ་ནི་ཨི་ཇིབ་ཀྱི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཨ་སུར་རུ་འགྲོ་བའི་ལམ་དུ་ཡོད་པའོ།  དེ་ཚོ་ནི་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་རིགས་བརྒྱུད་གཞན་ནས་ལོགས་སུ་གནས་སོ༎

They settled from Havilah to Shur, which is opposite Egypt in the direction of Assyria. He settled[a] over against all his kinsmen.

25:19  འདི་ནི་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་བུ་ཨི་སཱག་གི་ལོ་རྒྱུས་ཡིན་ནོ།

These are the generations of Isaac, Abraham’s son: Abraham fathered Isaac,

25:20  ཨི་སཱག་ལོ་བཞི་བཅུ་ལོན་སྐབས་རེ་བྷེ་ཀ་ཆང་ས་བརྒྱབ་བོ།  རི་བེ་ཀའི་ཕ་ནི་པ་དམ་ཨ་རམ་གྱི་ཨ་རམ་པ་བེ་ཐུ་ཨེལ་ཡིན་པ་དང་།  ཨ་ཇོའི་མིང་ལ་བན་ཞེས་པའོ།

and Isaac was forty years old when he took Rebekah, the daughter of Bethuel the Aramean of Paddan-aram, the sister of Laban the Aramean, to be his wife.

25:21  རེ་བྷེ་ཀ་ལ་ཕྲུ་གུ་མ་སྐྱེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས།  ཨི་སཱག་གིས་མོའི་ཆེད་དུ་དཀོན་མཆོག་ལ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས།  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོའི་སྨོན་ལམ་གསན་ནས།  རེ་བྷེ་ཀ་མངལ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ།

And Isaac prayed to the Lord for his wife, because she was barren. And the Lord granted his prayer, and Rebekah his wife conceived.

25:22  མོའི་མངལ་དུ་ཕྲུ་གུ་མཚེ་མ་ཡོད་པ་དང་།  ཕྲུ་གུ་མ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་དུ་མའི་མངལ་གྱི་ནང་དུ་དེ་གཉིས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་འཐབ་ཀྱི་ཡོད་དོ།  མོས་འདི་ལྟར་ང་ལ་ཇི་ལྟར་བྱུང་ངམ་ཞེས་སྨྲས་སོ། དེར་བརྟེན་མོས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་ལན་ཞུ་བར་ཕྱིན་ནོ།

The children struggled together within her, and she said, “If it is thus, why is this happening to me?” So she went to inquire of the Lord.

25:23  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་མོ་ལ་མི་རིགས་གཉིས་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ནང་ཡོད་ཅིང་།  དེ་གཉིས་ནི་ནང་ཁུལ་དུ་ཐབ་པའི་རིགས་བརྒྱུད་བྱུང་བར་འགྱུར།  རིགས་བརྒྱུད་གཅིག་ལས་རིགས་བརྒྱུད་གཞན་དེ་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར།  རྒན་པས་ཆུང་བར་གཡོག་རྒྱུ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།

And the Lord said to her, “Two nations are in your womb, and two peoples from within you[c] shall be divided; the one shall be stronger than the other, the older shall serve the younger.

25:24  ཟླ་བ་ཚང་ནས་མོ་ལ་བུ་མཚེ་མ་རྣམས་སྐྱེས་སོ།

When her days to give birth were completed, behold, there were twins in her womb.

25:25  སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་མདོག་དམར་ཞིང་ཁོའི་གཟུགས་པོ་ཚང་མ་སྤུ་ཡོད་པའི་གོས་ལྟར་ཡོད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོའི་མིང་ལ་ཨེ་སའོ་བཏགས་སོ།

The first came out red, all his body like a hairy cloak, so they called his name Esau.

25:26  བུ་གཉིས་པ་དེ་སྐྱེས་སྐབས་ཁོའི་ལག་པས་ཨེ་སའོའི་རྟིང་པ་བཟུང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཁོའི་མིང་ལ་ཡ་ཀོབ་བཏགས་སོ།  བུ་དེ་གཉིས་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཨི་སཱག་ལོ་དྲུག་བཅུ་ལོན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ༎

Afterward his brother came out with his hand holding Esau’s heel, so his name was called Jacob. Isaac was sixty years old when she bore them.

25:27  ཕྲུ་གུ་དེ་གཉིས་ཡར་འཚར་བ་དང་།  ཨེ་སའོ་ནི་ཁྱིམ་གྱི་ཕྱིར་རུ་འཁྱམས་ནས་འགྲུལ་མཁན་རྔོན་པ་རྩལ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏོ།  འོན་ཀྱང་ཡ་ཀོབ་ནི་ཁྱིམ་ནང་སྡོད་མཁན་ཁུ་སིམ་པོ་ཞིག་ཡིན་ནོ།

When the boys grew up, Esau was a skillful hunter, a man of the field, while Jacob was a quiet man, dwelling in tents.

25:28  ཨི་སཱག་གིས་ཨེ་སའོ་ལ་བྱམས་པ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དོ་གང་ལ་ཟེར་ན།  ཁོས་བསད་པའི་རི་དྭགས་ཀྱི་ཤ་ཟ་བར་དགའ་པོ་ཡོད་དོ།  འོན་ཀྱང་རེ་བྷེ་ཀས་ཡ་ཀོབ་ལ་བྱམས་པ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དོ།

Isaac loved Esau because he ate of his game, but Rebekah loved Jacob.

25:29  ཉིན་ཞིག་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་སྲན་མའི་ཁུ་བ་སྐོལ་བཞིན་ཡོད་སྐབས།  ཨེ་སའོ་ཁྱི་ར་རྒྱབ་ནས་ལོག་ཡོང་སྐབས་ཁོ་ལྟོགས་ཡོད་པས།

Once when Jacob was cooking stew, Esau came in from the field, and he was exhausted.

25:30  ཁོས་ཡ་ཀོབ་ལ།  ང་ཤིན་ཏུ་ལྟོགས་ཡོད་པས།  སྲན་མའི་ཁུ་བ་དེ་ནས་ང་ལ་འཐུང་བར་སྤྲོད་ཅེས་ལབ་བོ།  (དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཁོའི་མིང་ལ་ཨེ་དྷོམ་ཡང་བརྗོད་ཀྱི་ཡོད་དོ།)

And Esau said to Jacob, “Let me eat some of that red stew, for I am exhausted!” (Therefore his name was called Edom.)

25:31  ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ལན་དུ།  གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་དེ་ང་ལ་སྤྲད་ན་ངས་ཁྱོད་ལ་སྲན་མའི་ཁུ་བ་འདི་སྤྲད་ཀྱི་ཡིན་ཞེས་ལབ་བོ།

Jacob said, “Sell me your birthright now.”

25:32  ཨེ་སའོས།  འགྲིག་གི་རེད།  ད་ལྟ་ཤིན་ཏུ་ལྟོགས་ནས་ཤི་འགྲོ་ཡོད་པས།  ངའི་སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་གི་ང་ལ་ག་རེ་ཕན་ཐོག་གམ་ཞེས་ལབ་པ་དང་།

Esau said, “I am about to die; of what use is a birthright to me?”

25:33  ཡ་ཀོབ་ཀྱིས།  དེ་རིང་ཁྱོད་ཀྱི་སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་ང་ལ་སྤྲད་པའི་མནའ་སྐྱེལ་ཞིག་ལབ་པ་དང་།  ཨེ་སའོས་མནའ་སྐྱེལ་ཏེ་ཁོའི་ཐོབ་ཐང་ཡ་ཀོབ་ལ་སྤྲད་དོ།

Jacob said, “Swear to me now.” So he swore to him and sold his birthright to Jacob.

25:34  དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཨེ་སའོ་ལ་བག་ལེབ་དང་སྲན་མའི་ཁུ་བ་སྤྲད་པས།  ཨེ་སོས་དེ་བཟའ་ཞིང་འཐུང་ཏེ་ལངས་ནས་སོང་ངོ་།  དེ་ལྟར་ཨེ་སའོས་སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་ལ་རྩིས་མེད་བྱས་སོ༎

Then Jacob gave Esau bread and lentil stew, and he ate and drank and rose and went his way. Thus Esau despised his birthright.