འགོད་པ། 22 – Genesis 22

ལེའུ་ཉེར་གཉིས་པ།

དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ཉམས་ཚོད་བཞེས་པ།

 

1 བྱ་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ཉམས་ཚོད་བཞེས་ཕྱིར་ཁོང་ལ་ “ཨབ་ར་ཧམ་” ཞེས་གསུངས་པས། ཁོང་གིས་ “ང་འདི་རུ་ཡོད་” ཅེས་ཞུས་པ་དང༌།

2 དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ལ་ “ད་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་གཅེས་པའི་བུ་གཅིག་པུ་ཨི་སཱག་ཁྲིད་དེ་མོ་རི་ཡཱ་ཞེས་པའི་ཡུལ་དུ་སོང་ནས། ང་ལ་གུས་བཀུར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ངས་ཁྱོད་ལ་སྟོན་པར་བྱ་བའི་རི་ཞིག་ཏུ་ཁོ་བསད་ནས་སྦྱིན་སྲེག་གི་མཆོད་པ་ཕུལ་ཞིག་” ཅེས་བཀའ་གནང༌།

3 དེའི་ཕྱི་ཉིན་ཨབ་ར་ཧམ་ཞོགས་པ་སྔ་པོར་ལངས་ཏེ་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཤིང་བཅད། དེ་ནས་བོང་བུ་ཞིག་ལ་སྒ་བརྒྱབ་ནས། གཡོག་པོ་གཉིས་དང་བུ་ཨི་སཱག་འཁྲིད་དེ། དཀོན་མཆོག་གིས་བསྟན་གནང་བའི་གནས་སུ་ཐོན།

4 ཞག་གསུམ་པ་ལ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ས་ཆ་དེ་ཐག་རིང་ནས་མཐོང༌།

5 དེ་ནས་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་གཡོག་པོ་ལ་ “ཁྱོད་ཚོ་བོང་བུ་མཉམ་དུ་དེར་སྡོད་ཅིག ང་དང་བུ་གཉིས་ས་ཆ་དེར་ཕྱིན་ཏེ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་ཁྱོད་ཚོའི་རྩར་ལོག་ཡོང་” ཞེས་བཤད།

6 སྦྱིན་སྲེག་གི་མེ་ཤིང་དེ་ཨི་སཱག་ལ་འཁུར་བཅུག་ནས། ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་མེ་མདག་དང་གྲི་ཞིག་འཁྱེར་ཏེ་ཁོང་གཉིས་མཉམ་དུ་འགྲོ་དུས།

7 ཨི་སཱག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ “ངའི་ཡབ་ལགས་” ཞེས་བཤད་ནས་ལན་དུ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ “ངའི་བུ་ང་འདི་རུ་ཡོད་” ཅེས་བཤད། ཨི་སཱག་གིས་ “མེ་ཤིང་དང་མེ་མདག་ཡོད་ཀྱང༌། སྦྱིན་སྲེག་གི་ཕྱིར་ལུག་གུ་གང་དུ་ཡོད་” ཅེས་དྲིས་པའི་ལེན་ལ།

8 ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ “དཀོན་མཆོག་རང་གིས་ང་ཚོ་ལ་ལུག་གུ་ཞིག་གནང་ཡོང་” ཞེས་བཤད་ནས། ཁོ་ཚོ་གཉིས་མཉམ་དུ་ཕྱིན།

9 དཀོན་མཆོག་གིས་བསྟན་གནང་བའི་གནས་སུ་སླེབས་སྐབས། ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་དེར་མཆོད་ཁྲི་ཞིག་བཟོས་ནས་དེའི་སྟེང་ལ་མེ་ཤིང་བསྒྲིགས་པ་དང༌། རང་གི་བུ་ཨི་སཱག་བསྡམས་ནས་མེ་ཤིང་གི་སྟེང་དུ་བཞག

10 དེ་ནས་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་བུ་གསོད་པའི་ཕྱིར་གྲི་དེ་ལག་ཏུ་བསླངས།

11 འོན་ཀྱང་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་ཞིག་གིས་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་ “ཨབ་ར་ཧམ། ཨབ་ར་ཧམ་” ཞེས་བོས་པ་དང༌། ཁོས་ “ང་འདི་རུ་ཡོད་” ཞུས་པས།

12 ཕོ་ཉས་ “ཁྱོད་ཀྱི་ལག་པ་བུ་ལ་མ་རེག བུ་དེ་ལ་གནོད་པ་གང་ཡང་མ་བྱེད། ད་ལྟ་ངའི་དོན་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་བུ་གཅིག་པོ་དེའང་མ་ཉར་བས། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ལ་བདེན་པར་ཉན་པ་དེ་ངས་ཤེས་བྱུང་” ཞེས་གསུངས།

13 ཡང་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ཕྱོགས་བཞིར་བལྟས་ནས་ཕོ་ལུག་ཞིག་གི་རྭ་ཅོ་དེ་རྩི་ཤིང་མཐུག་པོའི་ཁྲོད་དུ་འཁོན་ནས་ཡོད་པ་མཐོང་བས། ལུག་དེ་བླངས་ཏེ་རང་གི་བུའི་ཚབ་ལ་བསད་ནས་སྦྱིན་སྲེག་གི་མཆོད་པར་ཕུལ།

14 ཡང་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ས་ཆ་དེའི་མིང་ལ་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གིས་མཆོད་པ་གནང་བར་འགྱུར་ཞེས་བཏགས། དེའི་ཕྱིར་དེ་རིང་བར་དུ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གི་རིའི་སྒང་ལ་མཆོད་པ་གནང་བར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར།

15 ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་དེས་ཞིང་ཁམས་ནས་ཨབ་ར་ཧམ་ཡང་བསྐྱར་བོས་ཏེ་

16 “ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་ངས་ང་ཡི་མིང་ཐོག་ནས་དམ་བཅའ་བཞག་སྟེ། ཁྱེད་ཀྱི་དད་པ་དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་ཁྱེད་རང་གི་བུ་གཅིག་པུའང་མ་ཉར་བས།

17 ངས་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ལ་ངེས་པར་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། ནམ་མཁར་ཡོད་པའི་སྐར་མ་དང་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ་ལ་ཡོད་པའི་བྱེ་མ་ལྟར་སྤེལ་ཞིང༌། ཁྱེད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་དགྲ་བོ་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བར་འགྱུར།

18 ཁྱེད་ཀྱིས་ངའི་བཀའ་ལ་ཉན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ནས་ས་གཞིའི་མི་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བར་འགྱུར་” ཞེས་གསུངས།

19 དེ་ནས་ཨབ་ར་ཧམ་གཡོག་པོ་གཉིས་ཀྱི་རྩར་ཕྱིར་ལོག་ནས། ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་རང་གི་སྡོད་ས་བེར་ཤི་པཱ་རུ་ལོག་ནས་གནས་སོ།། །།

ABRAM BECOMES ABRAHAM

Introduction: In the previous post we read how the Lord had given Abram a promise of land for his descendants in the most solemn declaration of blessing and judgment ever given to mankind. Why was this given to Abram in his weakness? It was because Abram trusted him.

Five more years have passed. But still he has no son and the land is not his.

What could Abram do? What can any believer do when heaven is not visible to our eyes, and we only see daily difficulties.

*************

A Son by Any Means

Sarai, who did not believe, suggested to Abram something he could do as a means of getting a son. He agrees, and son called Ishmael is born to Abram through Sarai’s servant girl when he is 86.

Then Sarai feels acutely the shame of not being mother to the son. And Abram seems to realise that this is not the right means. You can read about it in Genesis Chapter 16:1-16.

 

Fifth Covenant Declaration by the Lord

འགོད་པ།  17:1-4

1 ཡང་ཨབ་རམ་དགུང་ལོ་དགུ་ཅུ་གོ་དགུ་ལོན་པའི་ཚེ་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གི་མདུན་ལ་མངོན་པར་མཛད་དེ་ “ང་ནི་དབང་ཀུན་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག་ཡིན། ངའི་བཀའ་ལ་རྟག་ཏུ་མཉན་ནས་མི་དྲང་པོ་སྐྱོན་མེད་པ་ཞིག་བྱོས་ཤིག

2 ངས་ཁྱོད་དང་ཁ་ཆད་བྱས་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་མང་པོ་འཕེལ་དུ་འཇུག་” ཅེས་གསུངས།

3 ཨབ་རམ་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གིས་

4 “ལྟོས་ཤིག ངས་ནི་ཁྱོད་མི་རིགས་མང་པོའི་མེས་པོར་འགྱུར་བར་བྱ། འདི་ནི་ང་དང་ཁྱོད་མཉམ་དུ་བྱས་པའི་ཁ་ཆད་དེ་ཡིན།

Another 13 years have passed. The repeated covenant promise of Almighty God was generous. Abram’s children would be numberless as dust of the earth (Gen 13:15), and boundless as the stars spread across the sky. The great sworn promise was all about what God would do. Was there nothing Abram could do?

 

Abram’s Part in the Covenant

འགོད་པ།   17:5-8

5 ད་ཕྱིན་ཆད་ཁྱོད་ལ་ཨབ་རམ་མི་ཟེར། ཁྱོད་ཀྱི་མིང་ཨབ་ར་ཧམ་ཟེར་བར་འགྱུར། དེ་གང་ཡིན་ཟེར་ན། ངས་ཁྱོད་ལ་མི་རིགས་མང་པོའི་མེས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར།

6 ངས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་སྤེལ་ཏེ་རྒྱལ་ཁབ་མང་པོར་འགྱུར་བར་བྱ། རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར།

7 ཡང་ངའི་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ཁ་ཆད་དེ་ཁྱོད་དང༌། ཁྱོད་ཀྱི་མ་འོངས་པའི་བུ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་དུ་སྲུང་བར་བྱ། ཡང་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ང་ཡིན་པར་འགྱུར།

8 ཡང་ངས་ཁྱོད་ཕྱི་རྒྱལ་བ་ལྟར་སྡོད་བཞིན་པའི་ས་ཆ་ཀ་ནཱན་ཡུལ་ཡོངས། ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་རྣམས་ལ་སྟེར་བར་བྱ། ཁྱོད་ཚོ་དེའི་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་བདག་པོར་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ང་ཡིན་པར་འགྱུར་” ཞེས་གསུངས་སོ།།

Yes, there was something that Abram could do, and he must do it; he must be blameless (verse 1), with a heart that always wanted to be clean. And, yes, he wanted that; and the Lord gave him the new name Abraham, meaning ‘Father of a Multitude’. His very name would be proclaiming the grace of God shown to him for another 76 years until he died (Genesis 25:7, 8).

 

The Sign of God’s Covenant Grace

འགོད་པ།   17:9-14

9དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་གསུངས་པ། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་མི་བརྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ང་མཉམ་དུ་ཞག་པའི་དམ་བཅའ་འདི་སྲུང་དགོས།

10ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་མི་བརྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་ཕོ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདུན་ལྤགས་གཅོད་དགོས།

11-12ད་ནས་ཕྱིན་ཆད་སྐྱེས་ནས་ཉི་མ་བརྒྱད་ལོན་པའི་རྗེས་སུ་བུ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་ལྤགས་བཅད་དགོས། ཁྱོད་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་པའི་བྲན་གཡོག་གི་བུ་རྣམས་དང་ཕྱི་རྒྱལ་ཡུལ་ནས་ཉོས་པའི་བྲན་གཡོག་རྣམས་ཀྱི་བུ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་མདུན་ལྤགས་གཅོད་དགོས། དེ་ལྟར་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་དང་ངའི་བར་ལ་དམ་བཅའ་ཅིག་འཇོག་ཡོད་པ་དེ་བསྟན་རྒྱུ་ཡིན།

13ཕོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདུན་ལྤགས་གཅོད་དགོས། ང་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བར་ལ་བཞག་པའི་དམ་བཅའ་དེ་དུས་རྒྱུན་གྱི་ཕྱིར་ཡིན་པའི་ལུས་གཟུགས་ཀྱི་རྟགས་སུ་འགྱུར་རོ།

14མདུན་ལྤགས་མ་བཅད་པའི་མི་ངའི་འབངས་སུ་བརྩི་བར་མི་འགྱུར། གང་ལ་ཟེར་ན། དེས་ང་མཉམ་དུ་བཞག་པའི་དམ་བཅའ་དེ་རྩིས་མེད་བྱས་པ་ཡིན་ནོ།

There was something else that Abraham could do, and must do, and would do. He and his children and his dependants must receive in their flesh the circumcision sign which showed that they, his household, were included in God’s blessing.

 

At Last a Son for Sarai

འགོད་པ།   17:15-21

15དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་གསུངས་པ། ད་ནས་ཕྱིན་ཆད་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མའི་མིང་ས་ར་ཡི་མི་ཟེར་བར་ས་རཱ་ཞེས་པར་འགྱུར།

16ངས་མོ་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཏེ། མོ་ནས་ཁྱོད་ལ་བུ་ཞིག་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན། ངས་མོ་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ནས་མི་རིགས་མང་པོའི་མ་རུ་འགྱུར་ཡོང་། མོ་ནས་སྐྱེས་པའི་མི་བརྒྱུད་ལས་རྒྱལ་པོའང་འབྱུང་བར་འགྱུར།

17ཨབ་ར་ཧམ་སྒུར་ནས་ཐོད་པས་ས་ལ་རེག་ནས། གད་མོ་ཤོར་ནས། རང་གི་སེམས་ལ། ལོ་ ༡༠༠ ལོན་པ་ཞིག་ལ་ཕྲུ་གུ་སྐྱེས་སྲིད་དམ། ས་རཱ་ལོ་དགུ་བཅུ་ཡིན་པ་ལ་ཕྲུ་གུ་ཞིག་སྐྱེས་བར་སྲིད་དམ་ཞེས་བསམས་སོ།

18ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་དཀོན་མཆོག་ལ་ཞུས་པ། ཨིཤ་མ་ཨེལ་ངའི་ནོར་བདག་ཏུ་འགྱུར་བཅུག་པར་མཛད་དམ་ཞེས་ཞུས་པས།

19འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གིས་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་བྱེད་མི་བཅུག། ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་ས་རཱ་ལ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་ཡོང་། ཁྱོད་ཀྱིས་དེའི་མིང་ཨི་སཱག་ཞེས་བཏགས་དགོས། ཁོ་དང་ཁོའི་རིགས་བརྒྱུད་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་དུ་ངས་དུས་གཏན་གྱི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བྱེད་པར་བྱ། དམ་བཅའ་དེ་ནི་གཏན་གྱི་ཆེད་དུ་ཡིན།

20ཁྱོད་ཀྱིས་ཨིཤ་མ་ཨེལ་གྱི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་ཞུ་བ་དེ་ངས་ཐོས་བྱུང་། དེར་བརྟེན་ངས་ཁོ་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཏེ་མི་རིགས་མང་པོ་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན། ཁོའི་རིགས་བརྒྱུད་ནང་རྒྱལ་སྲས་བཅུ་གཉིས་སྐྱེས་པ་དང་། ཁོའི་རིགས་བརྒྱུད་ལ་མི་རིགས་རླབས་ཆེན་ཞིག་བཟོ་རྒྱུ་ཡིན།

21འོན་ཀྱང་ལོ་རྗེས་མ་ད་ལྟའི་དུས་སྐབས་སུ་ས་རཱ་ལས་སྐྱེས་པའི་བུ་ཨི་སཱག་དང་མཉམ་དུ་ངས་དམ་བཅའ་འཇོག་རྒྱུ་ཡིན།

 Abraham laughs because God’s ways are so wonderful. Sarai will be mother of nations and kings, her new name ‘Sarah’ meaning ‘Princess’. And her son would have the name ‘Isaac’, meaning ‘He laughs’. The future promised in the covenant would be fulfilled through Isaac, not through Ishmael. However, Ishmael would also be blessed.

 

Abraham Obeys

འགོད་པ།   17:22-27

22ཨབ་ར་ཧམ་དང་བཀའ་མོལ་གནང་ཚར་བའི་རྗེས་སུ་དཀོན་མཆོག་འཕགས་སོ།

23ཉིན་དེ་རང་ལ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་དཀོན་མཆོག་གིས་བཀའ་བཞིན་བྱས་ཏེ། རང་གི་བུ་ཨིཤ་མ་ཨེལ་དང་། ནང་དུ་ཡོད་པའི་སྐྱེས་པ་རྣམས་དང་། རང་གི་ནང་དུ་སྐྱེས་པའམ་རང་གིས་གཞན་ནས་ཉོས་པའི་བྲན་གཡོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདུན་ལྤགས་བཅད་དོ།

24མདུན་ལྤགས་བཅད་དུས་ཨབ་ར་ཧམ་ལོ་དགུ་ཅུ་གོ་དགུ་ལོན་ཡོད་པ་དང་།

25ཁོའི་བུ་ཨིཤ་མ་ཨེལ་ལོ་བཅུ་གསུམ་ལོན་ཡོད་དོ།

26-27ཁོང་ཕ་བུ་གཉིས་ཀའི་མདུན་ལྤགས་ཉིན་གཅིག་རང་ལ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་བྲན་གཡོག་ཚང་མ་དང་མཉམ་དུ་བཅད་དོ༎

 That same day everyone, including Ishmael whom Abraham loved (v.18), received in the flesh the sign of faith.

*************

Footnotes:

  1. Abraham has no son yet. Next time we will read how God challenged Sarai’s unbelief. Then much else would happen before Isaac was born.
  2. Isaac’s descendants would be the nation chosen by God to occupy the Promised Land. Ishmael’s descendants would include all the Arab nations with their kings, and living in their own territories.
  3. The meaning of circumcision:    It is surgical removal of the foreskin of the penis. Jewish families still have their baby boys circumcised; it is for them a sign that they are God’s own people. When a believer in Jesus Christ has a new heart, he declares it by being baptized, not by being physically circumcised. It is baptism which is his sign of faith; that is the sign that he is spiritually circumcised in his heart.

ABRAM – LANDLESS and CHILDLESS

In the last post we read of the Lord’s promises to Abram in Genesis Chapter 13. Today we read how he is puzzled because he still has no son. He is about 84 years old and it is 9 years since he left Haran. He has travelled the length of the Promised Land as an alien, been forced south into Egypt to escape famine, he has been saved by God from the Egyptian king, has parted company with his comfort-seeking nephew Lot, and he has experienced warfare (Genesis Chapter 14).

Today we read in Chapter 15 how God encouraged him. As the Lord did with Noah, he makes promise of a personal blessing, but this time he adds to it a great and terrible sworn covenant-declaration of the certain inheritance of his descendants. The land will surely be theirs in the distant future.

*************

Promise of a Son

The Lord, “Since you left Haran I have protected you all the way, and will continue to bless you.”

Abram, “How so? I will die without a son of mine own.”

The Lord, “Not so; I will give you many offspring through your very own son.”

འགོད་པ།   15:1-5

1 དེའི་རྗེས་སུ་ཞལ་གཟིགས་ཀྱི་སྐབས་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་རམ་ལ་ “ཨབ་རམ། མ་འཇིགས་ཤིག ངས་ཉེན་ཁ་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱོབ་ཆེད་ཀྱི་ཕུབ་ལྟར་ཁྱོད་སྲུང་བར་བྱེད་དེ་བྱ་དགའ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཁྱོད་ལ་སྤྲོད་བར་བྱ་” ཞེས་གསུངས།

2 འོན་ཀྱང་ཨབ་རམ་གྱིས་ “ཀྱེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཡ་ཝེ་ལགས། ང་ལ་ཕྲུ་གུ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱེད་ཀྱི་བྱ་དགའ་དེས་ང་ལ་ཕན་ཐོག་མི་ཡོང༌། གྲོང་ཁྱེར་ད་མེ་སེག་ནས་ཡིན་པའི་ཨེ་ལི་ཨེ་ཟེ་ཞེས་པ་དེ་ནི་ངའི་ཤུལ་འཛིན་པ་གཅིག་པུ་དེ་ཡིན།

3 ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་ཕྲུ་གུ་མ་གནང་བས། ངའི་གཡོག་པོའི་ནང་ནས་གཅིག་རྗེས་སུ་ངའི་ཤུལ་འཛིན་པར་འགྱུར་འོང་” ཞེས་ཞུས།

4 འོན་ཀྱང་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཡང་བསྐྱར་ཨབ་རམ་ལ་ “ཨེ་ལི་ཨེ་ཟེ་ཟེར་བའི་མི་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཤུལ་འཛིན་པར་འགྱུར་མི་ཡོང༌། ཁྱོད་རང་གི་བུ་ཤུལ་འཛིན་པར་འགྱུར་ཡོང་” ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།

5 ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ཕྱི་རོལ་དུ་ཁྲིད་དེ་ “ནམ་མཁར་ལྟོས་དང༌། སྐར་མ་རྣམས་རྩི་ཐུབ་ན་རྩིས་ཤིག ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་ཀྱང་སྐར་མ་ལྟར་མང་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་” ཞེས་གསུངས།

 

Abram’s Faith

“And he believed the Lord, and he counted it to him as righteousness.

འགོད་པ།  15:6 – ཨབ་རམ་གྱིས་ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པ་བྱས་པས། དེ་ནི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་རྣམ་པར་དག་པའི་མི་ཞིག་ལ་བརྩིས་གནང་ངོ༌།།

God loves a man’s trust; because of Abram’s belief in the Lord’s words, God considered him clean and worthy of salvation (khong rnam par dag pa’i mi zhig la brtsis gnang).

 

Repeated Promise of the Land

འགོད་པ།  15:7 – དེ་ནས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་ལ། བྷེ་བྷི་ལོ་ནི་ཡའི་ཨུར་ནས་ཁྱོད་ལ་འཁྲིད་དེ་ཡུལ་འདི་སྟེར་མཁན་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་དེ་ང་རང་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།

 It is the 4th time that the Lord has promised the Land of Canaan to Abram and his descendants.

 

Abraham’s Curiosity

འགོད་པ། 15:8 – འོན་ཀྱང་ཨབ་རམ་གྱིས་ལན་དུ། བླ་ན་མེད་པའི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ངས་ཇི་ལྟར་ཤེས་སམ་ཞེས་འདྲི་པས།

 Abram believes God; but it is out of human weakness that he asks God how it will happen when he as yet has no son. (God allows us to say, “I believe; help my unbelief” Mark 9:24)

 

The LORD’s Answer

The Lord did not tell Abram how he would get offspring. Instead he gives Abram news of the delay that his unworthy descendants would experience before they came to Canaan. To Abram and to a few other worthy persons only has God allowed such a glimpse of future history.

 

འགོད་པ། 15:9-21

9ལན་དུ་ཁོང་གིས། ངའི་མདུན་དུ་བ་ཕྱུགས་ལོ་གསུམ་པ་ཞིག་དང། ར་མོ་ལོ་གསུམ་ལོན་པ་གཅིག། ལུག་ལོ་གསུམ་ལོན་པ་གཅིག། ཕུག་རོན་གཅིག་དང་འང་གུ་ཞིག་འཁྱེར་ཤོག་གསུངས་པ་དང་།

10ཨབ་རམ་གྱིས་དེ་རྣམས་དཀོན་མཆོག་གི་རྩར་འཁྱེར་ཡོང་ངོ་། དེ་རྣམས་ཕྱེད་ཀ་བཏུབ་ནས་ཁག་གཉིས་སུ་བཞག་གོ འོན་ཀྱང་བྱ་གཉིས་དེ་མ་བཏུབ་བོ།

11བྱ་རྒོད་རྣམས་ཤ་ཟ་ཕྱིར་བབ་པས། ཨབ་རམ་གྱིས་དེད་དོ།

12ཉི་མ་ནུབ་འགྲོ་བའི་སྐབས་སུ་ཨབ་རམ་ལ་གཉིད་ལྗིད་པོ་ཞིག་ཁུག་པ་དང་། འཇིགས་སྣང་ཆེན་པོ་ཞིག་ཁོ་ལ་བྱུང་ངོ་།

13གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་ལ་གསུངས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་མི་བརྒྱུད་རྣམས་ནི་གཞན་གྱི་ཡུལ་དུ་ཕྱི་མི་རྣམས་འབྱུང་ཡོང་། དེར་ཁོང་ཚོས་བྲན་གཡོག་བྱས་ཏེ་ལོ་ ༤༠༠ བར་ཁོང་ཚོར་དབང་གནོན་བྱེད་ཡོང་།

14འོན་ཀྱང་དེ་རྣམས་ལ་བྲན་གཡོག་ཏུ་འགྱུར་བཅུག་མཁན་མི་རིགས་རྣམས་ལ་ངས་ཉེས་པ་བཏང་བར་བྱ། དེ་ཚོ་ཕྱི་ཡུལ་ནས་ཐོན་སྐབས་ཁོང་ཚོས་རྒྱུ་ནོར་མང་པོ་འཁྱེར་བར་བྱའོ།

15ཁྱོད་རང་ལོ་རྒས་པའི་རྗེས་སུ་ཞི་བདེའི་ནང་ཤི་ནས་དུར་དུ་སྦས་པར་འགྱུར་རོ།

16མི་རབས་བཞིའི་རྗེས་སུ་ཁྱོད་ཀྱི་མི་བརྒྱུད་རྣམས་ས་གནས་འདིར་ཡོང་བར་འགྱུར། གང་ལ་ཟེར་ན། ཨ་མོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ངན་ཐམས་ཅད་མ་སྒྲུབ་བར་དུ་ངས་དེ་ཚོ་ལ་དེད་པར་མི་འགྱུར་གསུངས་སོ།

17ཉི་མ་ནུབ་ནས་མུན་པ་བྱུང་བའི་ཚེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དུ་བ་ཐོན་བཞིན་མེའི་སྣོད་དང་འབར་བཞིན་པའི་མེ་ལྕེ་ཞིགམཐོང་བ་དང་། སེམས་ཅན་དེ་ཚོའི་ཤའི་དཀྱིལ་ནས་ཕྱིན་ནོ།

18དེ་མ་ཉིད་དུ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་རམ་དང་དམ་བཅའ་མཛད་དེ་ཁོང་གིས་གསུངས་པ། ཨི་ཇིབ་ཀྱི་ས་མཚམས་ནས་ཡུབ་རད་གཙང་པོ་ཆེན་པོའི་བར་དུ་ཡོད་པའི།

19ཀེ་ནེ་པ་དང་། ཀེ་ནེ་ཛི་པ། ཀད་མོ་པ།

20ཧི་ཏི་པ་རྣམས། པེ་རི་ཛི་པ། རེ་ཕ་ཨིམ་པ།

21ཨ་མོར་པ་རྣམས། ཀ་ནན་པ་རྣམས། གྷིར་ག་ཤི་པ་རྣམས། ཡ་བུ་སི་པ་ཚོའི་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་བརྒྱུད་ལ་སྟེར་རོ༎

 

The Terrible Covenant

See the detail of the correct offering. It took Abram all day; then all he could do was watch that his preparations were not spoiled, and wait for what God would do. Of the two rows, one was for Abram; the other was for Almighty God. He waited until nightfall. Then came both inner darkness and fear.

How would He speak?

When the Lord spoke, it was of the absolute covenantcertainty – not to be disbelieved – of His judgment on disbelieving nations. But then finally, of a future blessing for Abram’s descendants.

Now, what would God do with the offering?

At last it happened. The firepot showed that God accepted Abram’s offerings, and the torch confirmed the covenant between Him and Abram as it passed between the pieces. It was like the sworn oath of One whose promise it is dangerous to doubt.

 

What the Lord Foretold

  1. For 400 years Abram’s descendants would be aliens (gnas gyar pa) and slaves in a foreign land (not Canaan).
  2. God would then bring them out with great booty, and punish their slave master
  3. They would be given the land of Canaan when its inhabitants had finally become wicked beyond all repentance; they also would then be ready for God’s punishment.
  4. As for Abram he would die after many more years, be buried honourably, and join his fathers in the peaceful place of waiting.

*************

Footnote

However, Abram remains without a son. In future posts we will learn how his and Sarai’s faith continue to be tested. Read on to find what happens.

Dear Believers in Jesus Christ, the faith of Abram is a picture to instruct and bless us: Just as Abram had to trust the Lord for a future blessing that he could not see, so we too must trust the words of Jesus (John 6:68; 11:25; 12:44-50) for unfading life in heaven.

The Jewish people are human descendants of Abram, but those who have faith like Abram’s are the blessed spiritual descendants of Abram (Galatians 3:7-9).

map promised land