གསུང་མགུར 39 – Psalm 39

1  ང་ཡི་སྤྱོད་པར་ཟོན་བྱས་ཤིང་།  ང་ཡི་ལྕེ་ཡིས་ང་ལ་སྡིག་པ་བྱེད་བཅུག་གི་མིན།

མི་ངན་ངའི་མདུན་ཡོད་རིང་དུ།  ང་ཡི་ཁ་ནི་བཙུམ་ནས་སྡོད་ཀྱི་ཡིན།

2  ངག་བཅད་བསྡད་ནས་ངས་ཚིག་ཅིག་མི་སྨྲས།  བཟང་པོའི་སྐོར་ལའང་གཏམ་མི་སྨྲའོ།

འོན་ཀྱང་ང་ཡི་དཀའ་ཚེགས་ད་དུང་ཆེ་རུ་སོང་།

3  སེམས་འཁྲལ་གྱིས་ནི་ང་མནར་སོང།  བསམ་བློ་ཇི་ཙམ་བཏང་ཀྱང་དཀའ་ངལ་ཆེ་རུ་སོང་།

གཏམ་ནི་མ་འདྲི་བར་དུ་འགྲིག་མ་སོང་།

4  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ང་ནི་ནམ་བར་གསོན་ནམ།

ང་ནམ་འཆི་ཡོང་ངམ།

ང་ཡི་མི་ཚེའི་མཐའ་མ་མགྱོགས་པོར་ནམ་ལེབས་ཡོང་ངམ།

ང་ལ་གསུང་གླེང་གནང་དུ་གསོལ།

5  ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཡི་མི་ཚེ་ཐུང་ཐུང་བཟོས།  ཁྱེད་དྲུང་ང་ཡི་མི་ཚེ་ཅི་ཡང་མིན།

བདེན་པར་མི་ཚང་མ་དབུགས་ནི་སྦར་ར་་ལྷག་མིན།

6  གྲིབ་ནག་ཞིག་ལས་ལྷག་པ་མིན།  དེ་ཚོའི་གང་བྱས་དོན་མེད་ཡིན་པ་དང་།

དེ་ཚོའི་རྒྱུ་དངོས་མང་པོ་གསོག་ན་ཡང་།  དེ་རྣམས་བསྡུ་མི་སུ་ཡིན་མི་ཤེས་སོ

7  གཙོ་བོ་ང་ནི་བྱ་བ་གང་གི་ཆེད་དུ་རེ་བ་འཇོག་ཐུབ་བམ།  ང་ནི་ཁྱེད་ནང་རེ་བ་བཅོལ་བཞིན་ཡོད།

8  གླེན་པ་རྣམས་ལ་ང་ལ་འགད་མ་འཇུག།  སྡིག་པ་ཀུན་ལས་ང་ལ་སྐྱོབ་པར་མཛོད།

9  ང་ནི་ཁ་འཚུམ་བསྡད་ནས་ཚིག་གཅིག་སྨྲ་མི་ཡོང་།  གང་ལགས་ཟེར་ན་ང་ལ་དེ་འདྲ་དཀའ་ངལ་གནང་མཁན་ཁྱེད་ཡིན་ནོ།

10  ང་ལ་ཉེས་ཆད་གཞན་ཞིག་མ་གནང་ཞིག།  ཁྱེད་ཀྱིས་བརྡུང་བས་ང་ནི་འཆི་གྲབས་ཡོད།

11  བཀའ་ཀྱོན་སྒོ་ནས་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོ་ལ།  སྡིག་པའི་ཉེས་ཆད་གནང་བཞིན་ཡོད།

ང་ཚོའིི་འདོད་པའི་བྱ་བ་ལ་མུག་པ་དང་འདྲ་བ་མེད་པར་མཛད།

མིའི་དབུགས་ནི་བདེན་པར་སྦར་ར་གང་ལྷག་མིན།

12  ཀྱེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ང་ཡི་སྨོན་ལམ་གསན།  ང་ཡི་འོ་དོད་ཞུ་བར་སྙན་གསན་ཞིག།

ང་ནི་ངུ་དུས་སྐྱབས་གྲོགས་གནང་བར་ཕེབས།  ང་ཡི་ཕ་མེས་ཡོངས་རྫོགས་དང་འདྲ་བ།

ང་ནི་ཉིན་ཤས་ཆེད་དུ་ཁྱེད་ཀྱི་མགྲོན་པོ་ཡིན།

13  མ་ཤི་སྔོན་དུ་ང་ལ་སློད་རོགས་གནང་།  ང་ཡི་མཐའ་མའི་སྔོན་དུ་དགའ་བ་ཐོབ་པར་ཤོག།

 

 

1 I said, “I will guard my ways that I may not sin with my tongue; I will guard my mouth with a muzzle, so long as the wicked are in my presence.”

2 I was mute and silent; I held my peace to no avail, and my distress grew worse.

3 My heart became hot within me. As I mused, the fire burned; then I spoke with my tongue:

4 “O Lord, make me know my end and what is the measure of my days; let me know how fleeting I am!

5 Behold, you have made my days a few hand-breadths, and my lifetime is as nothing before you. Surely all mankind stands as a mere breath! Selah

6 Surely a man goes about as a shadow! Surely for nothing they are in turmoil; man heaps up wealth and does not know who will gather!

7 “And now, O Lord, for what do I wait? My hope is in you.

8 Deliver me from all my transgressions. Do not make me the scorn of the fool!

9 I am mute; I do not open my mouth, for it is you who have done it.

10 Remove your stroke from me; I am spent by the hostility of your hand.

11 When you discipline a man with rebukes for sin, you consume like a moth what is dear to him; surely all mankind is a mere breath! Selah

12 “Hear my prayer, O Lord, and give ear to my cry; hold not your peace at my tears! For I am a sojourner with you, a guest, like all my fathers

13 Look away from me, that I may smile again, before I depart and am no more!”