མད་ཐཱ། 14 – Gospel of Matthew 14

14:1  དེའི་ཚེ་ས་གནས་དཔོན་པོ་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་ཡེ་ཤུའི་སྐོར་གྱི་གཏམ་ཐོས་ནས།

At that time Herod the tetrarch heard about the fame of Jesus,

14:2  ཁོའི་གཡོག་པོ་རྣམས་ལ་  “མི་དེ་ནི་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གཤིན་པོ་ནས་གསོན་པོར་ལངས་སུ་གྱུར་བ་དེ་ཡིན་པས།  ཁོང་ལ་ནུས་མཐུ་འདི་ལྟར་ལྡན་”  ཞེས་སྨྲས།

and he said to his servants, “This is John the Baptist. He has been raised from the dead; that is why these miraculous powers are at work in him.”

14:3-4  དེ་སྔོན་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་རང་གི་གཅུང་པོ་ཕི་ལིབ་ཀྱི་བཟའ་ཟླ་ཧེ་རོད་ཡཱ་ཟེར་བ་དེ་རང་གི་བཟའ་ཟླར་བླངས་པའི་རྐྱེན་གྱིས།  ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་ཧེ་རོ་དཱེ་ལ་  “དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་ལྟར་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་རང་གི་གཅུང་པོའི་བཟའ་ཟླ་ལེན་མི་ཆོག་”  ཅེས་གསུངས་པས།  ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་ཡོ་ཧ་ནན་བཟུང་སྟེ་བསྡམས་ནས་བཙོན་ཁང་ལ་བཅུག

For Herod had seized John and bound him and put him in prison for the sake of Herodias, his brother Philip’s wife, because John had been saying to him, “It is not lawful for you to have her.”

14:5  ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་ཡོ་ཧ་ནན་གསོད་པར་འདོད་ཀྱང༌།  ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཡོ་ཧ་ནན་ལུང་སྟོན་པར་རྩིས་པས་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་དེ་རྣམས་ལ་འཇིགས།

And though he wanted to put him to death, he feared the people, because they held him to be a prophet.

14:6  དེ་ནས་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡི་སྐྱེ་སྐར་གྱི་ཉིན་མོར་ཧེ་རོད་ཡཱའི་བུ་མོས་ཧེ་རོ་དཱེ་དང་ཁོའི་མགྲོན་པོའི་མདུན་དུ་ཞབས་བྲོ་འཁྲབ་པས་ཧེ་རོ་དཱེ་དགའ་བར་གྱུར་བ་དང༌།

But when Herod’s birthday came, the daughter of Herodias danced before the company and pleased Herod,

14:7  ཁོ་མོས་གང་ཞུས་པའང་སྟེར་བའི་མནའ་བསྐྱལ།

so that he promised with an oath to give her whatever she might ask.

14:8  རང་གི་མ་ཡིས་བསྐུལ་བས་ཁོ་མོས་  “ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་མགོ་བོ་སྡེར་མའི་ནང་དུ་བཞག་ནས་ང་ལ་གནང་བར་མཛོད་”  ཅེས་ཟེར།

Prompted by her mother, she said, “Give me the head of John the Baptist here on a platter.”

14:9  ཧེ་རོ་དཱེའི་སེམས་སྐྱོ་ནའང་མགྲོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་ལ་མནའ་བསྐྱལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བཀའ་གཏང་སྟེ།

And the king was sorry, but because of his oaths and his guests he commanded it to be given.

14:10  སྲུང་དམག་ཞིག་བཏང་ནས་བཙོན་ཁང་དུ་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་དབུ་བཅད།

He sent and had John beheaded in the prison,

14:11  དབུ་དེ་སྡེར་མའི་ནང་དུ་བཞག་ནས་ཁྱེར་ཡོང་སྟེ་བུ་མོ་ལ་བྱིན་པ་དང༌།  ཁོ་མོས་རང་གི་ཨ་མ་ལ་སྤྲད།

and his head was brought on a platter and given to the girl, and she brought it to her mother.

14:12  ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་སློབ་མ་རྣམས་ཡོང་སྟེ་ཁོང་གི་སྐུ་ཕུང་ཁུར་ནས་དུར་ཁང་དུ་བཞག་པ་དང༌།  ཡེ་ཤུ་ལ་གཏམ་དེ་ཞུ་བའི་ཕྱིར་སོང༌།  མི་ལྔ་སྟོང་ཙམ་གྱི་བཀྲེས་ལྟོགས་སེལ་བ།

And his disciples came and took the body and buried it, and they went and told Jesus.

14:13  ཡེ་ཤུས་གཏམ་དེ་གསན་པས་གྲུ་ལ་བཞུགས་ནས་མི་གཞན་མེད་པའི་དབེན་གནས་ཤིག་ལ་ཕེབས།  ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་སྐོར་ཐོས་པས་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་ནས་གོམ་པ་སྤོས་ཏེ་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས།

Now when Jesus heard this, he withdrew from there in a boat to a desolate place by himself. But when the crowds heard it, they followed him on foot from the towns.

14:14  ཁོང་གྲུ་ལས་བབས་དུས་མི་ཚོགས་མང་པོ་གཟིགས་པས།  ཐུགས་བརྩེ་བའི་ངང་ནས་ཁོ་ཚོའི་ཁྲོད་ཀྱི་ནད་པའི་ནད་རྣམས་སེལ་བར་མཛད།

When he went ashore he saw a great crowd, and he had compassion on them and healed their sick.

14:15  དགོང་མོ་ཆགས་དུས་ཉེ་གནས་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས་ཁོང་ལ་  “ས་ཆ་འདི་དབེན་སྟོང་ཡིན་ཞིང་ཉི་མ་ཡང་ནུབ་ལ་ཉེ་བས།  མི་ཚོགས་ཡུལ་སྡེ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་ཟས་ཉོ་རུ་དགོངས་པ་གནང་རོགས་”  ཞེས་སྨྲས།

Now when it was evening, the disciples came to him and said, “This is a desolate place, and the day is now over; send the crowds away to go into the villages and buy food for themselves.”

14:16  འོན་ཀྱང་དེའི་ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་  “ཕར་འགྲོ་མི་དགོས།  ཁྱེད་ཚོས་ཁོ་ཚོར་ཟས་སྟེར་ཞིག་”  ཅེས་གསུངས།

But Jesus said, “They need not go away; you give them something to eat.”

14:17  ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་  “ང་ཚོར་འདིར་བག་ལེབ་ལྔ་དང་ཉ་ཤ་གཉིས་ལས་མེད་”  ཅེས་ཟེར།

They said to him, “We have only five loaves here and two fish.”

14:18  ཁོང་གིས་  “དེ་ཚོ་ངའི་རྩར་འཁུར་ཤོག་”  ཅེས་གསུངས་ནས།

And he said, “Bring them here to me.”

14:19  ཁོང་གིས་མི་ཚོགས་ལ་རྩྭའི་སྟེང་ལ་སྡོད་དགོས་པའི་བཀའ་གནང་ཞིང༌།  བག་ལེབ་ལྔ་དང་ཉ་ཤ་གཉིས་པོ་དེ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ལ་ཡར་གཟིགས་ཤིང་དཀོན་མཆོག་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་རྗེས།  བག་ལེབ་དུམ་བུར་བཟོས་ནས་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་གནང་སྟེ་ཁོ་ཚོས་མི་ཚོགས་ལ་སྟེར།

Then he ordered the crowds to sit down on the grass, and taking the five loaves and the two fish, he looked up to heaven and said a blessing. Then he broke the loaves and gave them to the disciples, and the disciples gave them to the crowds.

14:20  མི་ཚང་མས་བཟས་ནས་འགྲངས་ཏེ།  ཟས་ལྷག་བསྡུས་པའི་རྗེས་སུ་བག་ལེབ་ཆག་དུམ་གྱིས་སླེ་པོ་བཅུ་གཉིས་ཁེངས།

And they all ate and were satisfied. And they took up twelve baskets full of the broken pieces left over.

14:21  ཟས་ཟ་མཁན་བུད་མེད་དང་ཕྲུ་གུ་མ་བརྩིས་པར་སྐྱེས་པ་ལྔ་སྟོང་ཙམ་ཡོད་པ་ཡིན། མཚོ་སྟེང་ལ་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས་པ།

And those who ate were about five thousand men, besides women and children.

14:22  དེ་མ་ཐག་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་རྣམས་གྲུ་ལ་སྡོད་དུ་བཅུག་སྟེ།  ཁོང་གི་སྔོན་དུ་མཚོའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཕྱོགས་སུ་སོང་ཞིག་ཅེས་གསུངས་ནས་མི་ཚོགས་ཕར་བཏང་གནང་ངོ༌།

Immediately he made the disciples get into the boat and go before him to the other side, while he dismissed the crowds.

14:23  དེ་ལྟར་མཛད་པའི་རྗེས་སུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་ཁོང་གཅིག་པུར་རི་ལ་ཡར་ཕེབས།  ཉི་མ་ནུབ་པའི་དུས་སུ་དེར་ཁོང་གཅིག་པུ་ཡིན།

And after he had dismissed the crowds, he went up on the mountain by himself to pray. When evening came, he was there alone,

14:24  དེའི་སྐབས་གྲུ་ནི་སྐམ་ས་ནས་ཐག་རིང་ལ་སླེབས་ཡོད།  ལྷགས་པ་གྲུའི་མདུན་ཕྱོགས་ནས་བརྒྱབ་པས་རྦ་རླབས་ཀྱིས་དཀྲུགས།

but the boat by this time was a long way from the land, beaten by the waves, for the wind was against them.

14:25  མཚན་མོ་ཐུན་བཞི་པ་ཙམ་ལ་ཁོང་མཚོའི་སྟེང་ལ་ཞབས་ཀྱིས་འཆག་སྟེ་ཁོ་ཚོའི་རྩར་ཕེབས།

And in the fourth watch of the night he came to them, walking on the sea.

14;26  དེ་མཐོང་བས་ཉེ་གནས་རྣམས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་གྱུར་ནས་  “གདོན་འདྲེ་ཞིག་འདུག་”  ཅེས་འཇིགས་པས་སྐད་ཤོར་མ་ཐག

But when the disciples saw him walking on the sea, they were terrified, and said, “It is a ghost!” and they cried out in fear.

14:27  ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་  “ཁྱེད་ཚོའི་སེམས་བདེ་བར་བྱོས།  ང་རང་ཡིན་པས་འཇིགས་མི་དགོས་”  ཞེས་གསུངས།

But immediately Jesus spoke to them, saying, “Take heart; it is I. Do not be afraid.”

14:28  པེ་ཏྲོས་ཁོང་ལ་  “གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་རང་ཡིན་ན།  ང་ལ་ཆུའི་སྟེང་དུ་ཁྱེད་ཀྱི་རྩར་ཡོང་དགོས་པའི་བཀའ་གནང་དང་”  ཞེས་ཟེར་བས།

And Peter answered him, “Lord, if it is you, command me to come to you on the water.”

14:29  ཁོང་གིས་  “ཚུར་ཤོག་”  ཅེས་གསུངས་པས་པེ་ཏྲོ་གྲུ་ནས་བབས་ཤིང༌།  ཆུའི་སྟེང་ལ་གོམ་པ་བརྒྱབ་སྟེ་ཁོང་གི་རྩར་ཕྱིན།

He said, “Come.” So Peter got out of the boat and walked on the water and came to Jesus.

14:30  འོན་ཀྱང་ལྷགས་པ་དྲག་པོ་རྒྱག་པ་མཐོང་བས་འཇིགས་ཏེ་ཆུའི་ནང་ལ་ནུབ་འགྲོ་བའི་ཚེ།  ཁོས་སྐད་ཆེན་པོས་  “གཙོ་བོ་ལགས།  ང་སྐྱོབ་རོགས་གནང་”  ཞེས་ཞུས་མ་ཐག

But when he saw the wind, he was afraid, and beginning to sink he cried out, “Lord, save me.”

14:31  ཡེ་ཤུས་རང་གི་ཕྱག་བརྐྱངས་ཏེ་ཁོ་བཟུང་ཞིང་ཁོ་ལ་  “དད་ཆུང་བ་ཁྱོད།  ཅིའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་བྱས་”  ཞེས་གསུངས།

Jesus immediately reached out his hand and took hold of him, saying to him, “O you of little faith, why did you doubt?”

14:32  ཁོང་རྣམས་གྲུའི་ནང་ལ་ཞུགས་པའི་སྐབས་སུ་རླུང་འཇགས།

And when they got into the boat, the wind ceased.

14:33  གྲུའི་ནང་ལ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཞུས་ཏེ་  “ཁྱེད་རང་ནི་བདེན་པར་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ཡིན་ནོ་”  ཞེས་བཤད། གན་ནེ་སཱ་རེལ་གྱི་ནད་པ།

And those in the boat worshiped him, saying, “Truly you are the Son of God.”

14:34  ཁོང་རྣམས་མཚོ་བརྒལ་ནས་གན་ནེ་སཱ་རེལ་ཞེས་པའི་ས་ཆར་སླེབས།

And when they had crossed over, they came to land at Gennesaret.

14:35  དེར་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ངོ་ཤེས་རྗེས།  མཐའ་སྐོར་གྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བཏང་སྟེ་ནད་པ་ཚང་མ་ཁོང་གི་མདུན་དུ་ཁྲིད་ཅིང༌།

And when the men of that place recognized him, they sent around to all that region and brought to him all who were sick

14:36  ཡེ་ཤུ་ལ་ཁོང་གི་ན་བཟའི་ཟུར་ཙམ་ལ་རེག་པར་གནང་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུ་བ་ཆེན་པོ་ཕུལ་བས།  ཁོང་གི་ན་བཟའ་ལ་རེག་པའི་ནད་པ་ཐམས་ཅད་ནད་ལས་ཐར་བར་གྱུར་རོ།།

and implored him that they might only touch the fringe of his garment. And as many as touched it were made well.

མད་ཐཱ། 13 – Gospel of Matthew 13

13:1  ཉིན་དེར་ཡེ་ཤུ་ཁང་པ་ནས་ཕེབས་ཏེ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་བཞུགས།

That same day Jesus went out of the house and sat beside the sea.

13:2  མི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ཞིག་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་འཛོམས་པས་ཁོང་གྲུ་ཞིག་གི་ནང་དུ་བཞུགས་པ་དང༌།  མི་ཚོགས་ཆ་ཚང་མཚོ་འགྲམ་ལ་བསྡད།

And great crowds gathered about him, so that he got into a boat and sat down. And the whole crowd stood on the beach.

13:3  ཁོང་གིས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཆོས་མང་པོ་གསུངས་ཏེ་ཁོ་ཚོར་  “ཉོན་དང༌། ས་བོན་འདེབས་མཁན་ཞིག་ས་བོན་འདེབས་པར་ཕྱིན།

And he told them many things in parables, saying: “A sower went out to sow.

13:4  ས་བོན་གཏོར་བའི་སྐབས་སུ།  ས་བོན་ཁ་ཤས་ལམ་ཁར་འཐོར་བ་བྱ་འོངས་ནས་བཟས་པ་དང༌།

And as he sowed, some seeds fell along the path, and the birds came and devoured them.

13:5  ཁ་ཤས་ནི་ས་མང་པོ་མེད་པའི་བྲག་གི་སྟེང་ལ་འཐོར་ཞིང་སའི་གཏིང་རིང་པོ་མེད་པས་ཡར་སྐྱེས་པ་མགྱོགས་ཀྱང༌།

Other seeds fell on rocky ground, where they did not have much soil, and immediately they sprang up, since they had no depth of soil,

13:6  ཉི་མ་ཤར་ནས་ཚིག་སྟེ་རྩ་བ་གཏིང་རིང་པོ་མེད་པས་བསྐམས།

but when the sun rose they were scorched. And since they had no root, they withered away.

13:7  ས་བོན་ཁ་ཤས་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་ཞིང་ཚེར་མ་སྐྱེས་ནས་སྒྲིབ་པས་ས་བོན་ཡར་མ་སྐྱེས།

Other seeds fell among thorns, and the thorns grew up and choked them.

13:8  ཡང་ས་བོན་ཁ་ཤས་ས་རྒྱུ་བཟང་པོའི་ནང་དུ་ཟགས་ནས་ཆེར་སྐྱེས་ཤིང་འབྲས་བུ་སྨིན་ཏེ།  འབྲས་བུ་ཁ་ཤས་ལྡབ་བརྒྱ་དང༌།  ཁ་ཤས་ལྡབ་དྲུག་ཅུ།  ཁ་ཤས་ལྡབ་སུམ་ཅུ་བཅས་སྨིན།

Other seeds fell on good soil and produced grain, some a hundredfold, some sixty, some thirty.

13:9  རྣ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་ཅིག་”  ཅེས་གསུངས།  དཔེ་སྤྱོད་པའི་དམིགས་ཡུལ།

He who has ears, let him hear.”

13:10  ཉེ་གནས་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས་ཁོང་ལ་  “ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོ་ཚོར་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་”  ཞེས་བཤད།

Then the disciples came and said to him, “Why do you speak to them in parables?”

13:11  ལན་དུ་ཁོང་གིས་  “དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་གསང་བ་ཤེས་པ་དེ་ཁྱེད་ཚོ་ལ་གནང་བ་ཡིན།  འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་ལ་གནང་བ་མ་ཡིན།

And he answered them, “To you it has been given to know the secrets of the kingdom of heaven, but to them it has not been given.

13:12  མི་སུ་ཞིག་ཐོས་པ་དང་རྟོགས་པ་འདོད་པ་དེ་ལ་སྟེར་བར་འགྱུར་ཞིང༌།  ལྷག་པ་ཡོད་པར་འགྱུར།  འོན་ཀྱང་རྟོགས་པ་མི་འདོད་པ་དེ་ལས་རྟོགས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ལེན་པར་འགྱུར་རོ།

For to the one who has, more will be given, and he will have an abundance, but from the one who has not, even what he has will be taken away.

13:13  དེའི་ཕྱིར་ངས་ཁོ་ཚོར་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྨྲ།  དེ་ནི་ཁོ་ཚོས་མཐོང་ཡང་མི་མཐོང་ཞིང༌། ཐོས་ཡང་མི་ཐོས་ཏེ་ཧ་མི་གོ་བའི་ཆེད་དུ་ཡིན།

This is why I speak to them in parables, because seeing they do not see, and hearing they do not hear, nor do they understand.

13:14  ལུང་སྟོན་པ་ཡེ་ཤ་ཡཱ་ཡི་ལུང་བསྟན་ཁོ་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་སྟེ།  ཁྱོད་ཚོས་གོ་ཡང་གསལ་བར་མི་ཤེས་ལ།།  མཐོང་ཡང་དེ་དོན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།

Indeed, in their case the prophecy of Isaiah is fulfilled that says: “‘“You will indeed hear but never understand, and you will indeed see but never perceive.”

13:15  མི་རིགས་འདིའི་སེམས་གྱོང་པོར་གྱུར་བས་སོ།།  རྣ་བ་ལྗིད་ཅིང་མིག་ཡང་བཙུམས་པས་ན།།  མིག་གིས་མ་མཐོང་རྣ་བས་མི་ཐོས་ཤིང༌།།  བློ་ཡིས་མི་རྟོགས་དེ་མིན་སེམས་བསྒྱུར་ནས།།  ང་ཡིས་དེ་ཚོ་གསོ་ཞིང་སྐྱོབ་པར་བྱེད།།  ཅེས་གསུངས།

For this people’s heart has grown dull, and with their ears they can barely hear, and their eyes they have closed, lest they should see with their eyes and hear with their ears and understand with their heart and turn, and I would heal them.’

13:16  འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ཚོའི་མིག་གིས་མཐོང་བས་བདེ་ཞིང༌།  ཁྱེད་ཚོའི་རྣ་བས་ཐོས་པས་བདེའོ།

But blessed are your eyes, for they see, and your ears, for they hear.

13:17  ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར།  ཁྱེད་ཀྱིས་གང་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ནི་ལུང་སྟོན་པ་དང་དྲང་ལྡན་པ་མང་པོས་དེ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་འདོད་ཀྱང་མ་མྱོང༌།”  དཔེའི་ནང་དོན་གསུངས་པ།

For truly, I say to you, many prophets and righteous people longed to see what you see, and did not see it, and to hear what you hear, and did not hear it.

13:18  “འོ་ན་ས་བོན་འདེབས་མཁན་གྱི་དཔེ་ལ་ཉོན་དང༌།

“Hear then the parable of the sower:

13:19  མི་ཞིག་གིས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ཐོས་ནས་ཧ་མི་གོ་ན།  བདུད་ཡོང་ནས་ཁོའི་སེམས་ལ་བཏབ་པའི་ས་བོན་ཕྲོགས་ནས་ཕར་འཁྱེར།  འདི་ནི་ལམ་ཁར་འཐོར་བ་དེ་ཡིན།

When anyone hears the word of the kingdom and does not understand it, the evil one comes and snatches away what has been sown in his heart. This is what was sown along the path.

13:20  ས་བོན་བྲག་ཡོད་པའི་ས་ལ་འཐོར་བ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་མ་ཐག་སེམས་དགའ་བའི་ངང་ནས་དང་ལེན་བྱེད་མཁན་ཡིན།

As for what was sown on rocky ground, this is the one who hears the word and immediately receives it with joy,

13:21  འོན་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ནང་ལ་རྩ་བ་གཏིང་རིང་པོ་ཚུགས་མེད་པས་དུས་ཐུང་ངུ་ལ་གནས་ཀྱང་བཀའ་དེའི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་གནོད་འཚེ་འབྱུང་མ་ཐག་ཏུ་ཁོའི་དད་པ་ལོག་པར་འགྱུར།

yet he has no root in himself, but endures for a while, and when tribulation or persecution arises on account of the word, immediately he falls away.

13:22  ཡང་ས་བོན་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་བ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཐོས་ཀྱང༌།  འཚོ་བའི་སྐོར་གྱི་སེམས་ཁྲལ་དང་རྒྱུ་ནོར་གྱི་བསླུ་བྲིད་ཀྱིས་བཀའ་མནན་ནས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་མི་ཐུབ་པ་དེ་ཡིན།

As for what was sown among thorns, this is the one who hears the word, but the cares of the world and the deceitfulness of riches choke the word, and it proves unfruitful.

13:23  ས་བོན་ས་རྒྱུ་བཟང་པོ་ལ་འཐོར་བ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཐོས་ནས་རྟོགས་པའི་མི་དེ་ཡིན།  འབྲས་བུ་སྨིན་ཏེ།  འབྲས་བུ་ཁ་ཤས་ལྡབ་བརྒྱ་དང༌།  ཁ་ཤས་ལྡབ་དྲུག་ཅུ།  ཁ་ཤས་ལྡབ་སུམ་ཅུ་བཅས་སྨིན་”  ཞེས་གསུངས། རྩྭ་ངན་གྱི་དཔེ།

As for what was sown on good soil, this is the one who hears the word and understands it. He indeed bears fruit and yields, in one case a hundredfold, in another sixty, and in another thirty.”

13:24  དཔེ་གཞན་ཞིག་ཁོ་ཚོར་བསྟན་ཏེ་  “དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་རང་གི་ཞིང་ཁར་ས་བོན་བཟང་པོ་འདེབས་མཁན་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

He put another parable before them, saying, “The kingdom of heaven may be compared to a man who sowed good seed in his field,

13:25  འོན་ཀྱང་མི་རྣམས་གཉིད་ཁུག་དུས་ཁོའི་དགྲ་བོ་ཡོང་ནས་གྲོའི་ཁྲོད་དུ་རྩྭ་ངན་བཏབ་ནས་ཕར་སོང༌།

but while his men were sleeping, his enemy came and sowed weeds among the wheat and went away.

13:26  གྲོའི་མྱུ་གུ་ཐོན་ནས་འབྲས་བུ་སྨིན་སྐབས།  རྩྭ་ངན་དེ་ཡང་མངོན།

So when the plants came up and bore grain, then the weeds appeared also.

13:27  ཞིང་བདག་གི་གཡོག་པོ་རྣམས་ཡོང་ནས་ཁོང་ལ།  སྐུ་ཞབས་ལགས།  ཁྱེད་ཀྱི་ཞིང་ཁར་ས་བོན་བཟང་པོ་མ་བཏབ་བམ།  རྩྭ་ངན་འདི་ཚོ་གང་ནས་བྱུང་ཞེས་སྨྲས།

And the servants of the master of the house came and said to him, ‘Master, did you not sow good seed in your field? How then does it have weeds?’

13:28  ལན་དུ་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་དགྲ་བོ་ཞིག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར།  གཡོག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ།  ང་ཚོ་ཕྱིན་ནས་རྩྭ་ངན་དགོག་པར་འདོད་དམ་ཞེས་སྨྲས།

He said to them, ‘An enemy has done this.’ So the servants said to him, ‘Then do you want us to go and gather them?’

13:29  བདག་པོས་དེ་ལྟར་མ་བྱེད་ཅིག  གང་ཡིན་ཞེ་ན། གྲོ་དང་རྩྭ་ངན་གཉིས་ཀ་དགོག་ཉེན་ཡོད།

But he said, ‘No, lest in gathering the weeds you root up the wheat along with them.

13:30  ལོག་ཏོག་མ་སྨིན་པའི་བར་དུ་དེ་གཉིས་མཉམ་དུ་སྐྱེ་རུ་ཆུག  ཞིང་ཁ་རྔ་རན་པའི་དུས་སུ་ངས་རྔ་མཁན་རྣམས་ལ།  སྔོན་ལ་རྩྭ་ངན་བསྒྲུགས་ནས་མེས་སྲེག་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རྡོག་ཁྲེས་སུ་ཆིངས་ཤིག  དེ་ནས་གྲོ་ངའི་བང་མཛོད་དུ་སྡུས་ཤིག་ཅེས་སྨྲ་བར་བྱ་”  ཞེས་གསུངས། ཡུངས་འབྲུའི་དཔེ།

Let both grow together until the harvest, and at harvest time I will tell the reapers, “Gather the weeds first and bind them in bundles to be burned, but gather the wheat into my barn.”’”

13:31  ཡེ་ཤུས་དཔེ་གཞན་ཞིག་ཁོ་ཚོར་བསྟན་ཏེ་  “དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་ཞིང་ཁར་བཏབ་པའི་ཡུངས་འབྲུ་རྡོག་པོ་གཅིག་དང་འདྲ་སྟེ།

He put another parable before them, saying, “The kingdom of heaven is like a grain of mustard seed that a man took and sowed in his field.

13:32  ས་བོན་ཐམས་ཅད་ལས་ཆུང་ཡང༌།  ཆེར་སྐྱེས་དུས་སྡུམ་རའི་སྔོ་ཚོད་གཞན་རྣམས་ལས་ཆེ་བར་ཆགས་ཏེ་རྩི་ཤིང་དུ་གྱུར་ཞིང༌།  བྱིའུ་རྣམས་ཡོང་ནས་དེའི་ཡལ་གར་ཚང་བཟོ་” ཞེས་གསུངས།

It is the smallest of all seeds, but when it has grown it is larger than all the garden plants and becomes a tree, so that the birds of the air come and make nests in its branches.”

13:33  ཁོང་གིས་དཔེ་གཞན་ཞིག་ཁོ་ཚོར་བསྟན་ཏེ་  “དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་སྐྱུར་རྩི་དང་འདྲ་སྟེ།  བུད་མེད་ཅིག་གིས་དེ་གྲོ་ཕྱེ་བྲེ་གསུམ་གྱི་ནང་ལ་བསྲེས་པ་དང༌།  རྗེས་མ་ཕྱེ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱུར་ལངས་”  ཞེས་གསུངས།

He told them another parable. “The kingdom of heaven is like leaven that a woman took and hid in three measures of flour, till it was all leavened.”

13:34  ཡེ་ཤུས་དོན་དེ་ཐམས་ཅད་དཔེའི་སྒོ་ནས་མི་ཚོགས་ལ་གསུངས་ཏེ།  དཔེ་མ་བསྟན་པར་ཁོ་ཚོར་ཅིའང་མ་གསུངས།

All these things Jesus said to the crowds in parables; indeed, he said nothing to them without a parable.

13:35  འདི་ནི་ལུང་སྟོན་པ་བརྒྱུད་ནས་གསུངས་པ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན།  ང་ཡི་ཁ་ནས་དཔེ་སྤྱད་དེ།།  འཇིག་རྟེན་བཀོད་ནས་ད་བར་གྱི།།  སྦས་པའི་དོན་རྣམས་བསྟན་པར་བྱ།། ཞེས་གསུངས།  རྩྭ་ངན་གྱི་དཔེའི་དོན་གསུངས་པ།

This was to fulfill what was spoken by the prophet: “I will open my mouth in parables; I will utter what has been hidden since the foundation of the world.”

13:36  དེ་ནས་མི་ཚོགས་དང་ཁ་བྲལ་ཏེ་ཁོང་ཁང་པའི་ནང་ལ་ཕེབས།  ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་ཁོང་གི་མདུན་དུ་འོངས་ནས་  “ཞིང་ཁའི་རྩྭ་ངན་གྱི་དཔེ་ང་ཚོར་གསལ་བཤད་མཛད་རོགས་གནང་”  ཞེས་ཞུས།

Then he left the crowds and went into the house. And his disciples came to him, saying, “Explain to us the parable of the weeds of the field.”

13:37  ཁོང་གིས་  “ས་བོན་འདེབས་མཁན་ནི་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཡིན།

He answered, “The one who sows the good seed is the Son of Man.

13:38  ཞིང་ཁ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཡིན།  ས་བོན་བཟང་པོ་ནི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བུ་རྣམས་ཡིན།  རྩྭ་ངན་ནི་བདུད་ཀྱི་བུ་རྣམས་ཡིན།

The field is the world, and the good seed is the sons of the kingdom. The weeds are the sons of the evil one,

13:39  རྩྭ་ངན་འདེབས་མཁན་ནི་བདུད་ཡིན་ཞིང༌།  ལོ་ཏོག་གི་རྔ་བ་ནི་དུས་ཀྱི་མཐའ་མ་ཡིན།  རྔ་མཁན་རྣམས་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་ཡིན།

and the enemy who sowed them is the devil. The harvest is the end of the age, and the reapers are angels.

13:40  རྩྭ་ངན་བསྒྲུགས་ནས་མེས་སྲེག་གཏོང་བ་བཞིན།  དུས་ཀྱི་མཐའ་མ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ངེས་ཡིན།

Just as the weeds are gathered and burned with fire, so will it be at the end of the age.

13:41  མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཡིས་རང་གི་ཕོ་ཉ་མངགས་ཏེ་རང་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ནང་ནས་ཁོ་ཚོས་སྡིག་པའི་རྒྱུ་དང་ངན་པ་བྱེད་མཁན་ཐམས་ཅད་བསྒྲུགས་ནས།

The Son of Man will send his angels, and they will gather out of his kingdom all causes of sin and all law-breakers,

13:42  མེ་ལྕེ་དང་ལྡན་པའི་ཐབ་ལ་འཕེན་པར་འགྱུར།  ས་ཆ་དེར་ངུ་ཞིང་སོ་ཁྲིག་ཁྲིག་བྱེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར།

and throw them into the fiery furnace. In that place there will be weeping and gnashing of teeth.

13:43  དེ་ནས་ཁོ་ཚོའི་ཡབ་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་དྲང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་ཉི་མ་ལྟར་འཕྲོ་བར་འགྱུར།  རྣ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་ཅིག”  གཏེར་དང་མུ་ཏིག་གི་དཔེ།

Then the righteous will shine like the sun in the kingdom of their Father. He who has ears, let him hear.

13:44  “དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་ཞིང་ཁར་སྦས་ཡོད་པའི་གཏེར་ཞིག་དང་འདྲ་བ་ཡིན།  མི་ཞིག་གིས་གཏེར་དེ་རྙེད་ནས་ཡང་བསྐྱར་སྦས་པ་དང༌།  དགའ་བའི་ངང་ནས་སོང་ཞིང༌།  རང་ལ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བཙོངས་ནས་ཞིང་ཁ་དེ་ཉོས།

“The kingdom of heaven is like treasure hidden in a field, which a man found and covered up. Then in his joy he goes and sells all that he has and buys that field.

13:45  ཡང་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་མུ་ཏིག་སྤུས་ལེགས་འཚོལ་བའི་ཚོང་དཔོན་ཞིག་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

“Again, the kingdom of heaven is like a merchant in search of fine pearls,

13:46  མུ་ཏིག་རིན་ཆེན་ཞིག་མཐོང་ནས་ཕར་ཕྱིན་ཞིང་རང་ལ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བཙོངས་ཏེ་ཉོས།”  དྲ་རྒྱའི་དཔེ།

who, on finding one pearl of great value, went and sold all that he had and bought it.

13:47  “ཡང་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་མཚོ་ནང་དུ་འཕེན་པའི་དྲ་རྒྱ་ཞིག་དང་འདྲ་བ་ཡིན།  དེས་ཉ་རིགས་སྣ་ཚོགས་བསྡུས་ནས་

“Again, the kingdom of heaven is like a net that was thrown into the sea and gathered fish of every kind.

13:48  གང་སྟེ་མི་རྣམས་ཀྱིས་དྲ་རྒྱ་དེ་སྐམ་ས་ལ་དྲུད་ཅིང༌།  ཉ་ལེགས་པོ་རྣམས་སྣོད་ལ་བཞག་ཅིང་ཉ་ཕན་མེད་རྣམས་དབྱུགས།

When it was full, men drew it ashore and sat down and sorted the good into containers but threw away the bad.

13:49  དུས་ཀྱི་མཐའ་མར་དེ་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ངེས་ཡིན།  དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་རྣམས་ཀྱིས་ངན་པ་རྣམས་དྲང་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དབྱེ་བ་འབྱེད་དེ།

So it will be at the end of the age. The angels will come out and separate the evil from the righteous

13:50  མེ་ལྕེ་དང་ལྡན་པའི་ཐབ་ལ་འཕེན་པར་འགྱུར།  ས་ཆ་དེར་ངུ་ཞིང་སོ་ཁྲིག་ཁྲིག་བྱེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར།

and throw them into the fiery furnace. In that place there will be weeping and gnashing of teeth.

13:51  ད་ཁྱེད་ཚོས་དོན་དེ་ཐམས་ཅད་ཧ་གོ་སོང་ངམ་”  ཞེས་གསུངས་པས་ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་  “ཧ་གོ་སོང་”  ཞེས་སྨྲས།

“Have you understood all these things?” They said to him, “Yes.”

13:52  ཁོང་གིས་ཁོ་རྣམས་ལ་  “ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཉེ་གནས་སུ་འགྱུར་མཁན་རེ་རེ་ནི་རང་གི་གཏེར་མཛོད་ནས་དངོས་པོ་གསར་པ་དང་རྙིང་པ་གཉིས་འདོན་པའི་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ་”  ཞེས་གསུངས། སྟོན་པ་ཡེ་ཤུ་རྩིས་མེད་དུ་བཏང་བ།

And he said to them, “Therefore every scribe who has been trained for the kingdom of heaven is like a master of a house, who brings out of his treasure what is new and what is old.”

13:53  དཔེ་དེ་རྣམས་བསྟན་ཚར་ནས་ཡེ་ཤུ་ས་ཆ་དེ་ནས་ཕར་ཕེབས།

And when Jesus had finished these parables, he went away from there,

13:54  རང་གི་ཕ་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནས་ཁོང་གིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་ནང་ལ་ཆོས་གསུངས། ཁོང་ལ་ཉན་མཁན་རྣམས་ཧ་ལས་ཏེ་  “མི་འདི་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་དང་ནུས་མཐུ་གང་ནས་བྱུང་བ་ཡིན།

and coming to his hometown he taught them in their synagogue, so that they were astonished, and said, “Where did this man get this wisdom and these mighty works?

13:55  ཁོ་ནི་ཤིང་བཟོ་བའི་བུ་མ་ཡིན་ནམ།  ཁོའི་མ་མིར་ཡམ་ཟེར་མཁན་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་ཁོའི་གཅུང་པོ་ཡ་ཀོབ་དང༌།  ཡོ་སེབ།  སི་མོན།  ཡུ་དཱ་བཅས་མ་ཡིན་ནམ།

Is not this the carpenter’s son? Is not his mother called Mary? And are not his brothers James and Joseph and Simon and Judas?

13:56  ཁོའི་སྲིང་མོ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་འདིར་ང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་བསྡད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ།  འོ་ན་མི་འདི་ལ་དེ་ཐམས་ཅད་གང་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་”  ཞེས་ཟེར་བས།

And are not all his sisters with us? Where then did this man get all these things?”

13:57  ཁོ་ཚོས་ཁོང་རྩིས་མེད་བཏང་ངོ༌།  འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་ཁོ་རྣམས་ལ་  “ལུང་སྟོན་པ་ལ་རང་ཡུལ་གྱི་མི་དང་གཉེན་ཉེ་ལ་མ་གཏོགས་པར་རྩིས་མེད་མི་འབྱུང་”  ཞེས་གསུངས།

And they took offense at him. But Jesus said to them, “A prophet is not without honor except in his hometown and in his own household.”

13;58  ཁོ་ཚོས་དད་པ་མ་བྱས་པས་ཁོང་གིས་ས་ཆ་དེར་ངོ་མཚར་གྱི་མཛད་པ་མང་པོ་མ་མཛད་དོ།།

And he did not do many mighty works there, because of their unbelief.