Sowing and Reaping – Part 9

 

Sowing and reaping heavenly treasures with Jesus.

 

ལོ་ཀུ 12:32-34

32ཁྱོད་ཅག་གི་ཡབ་ཀྱིས་རང་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་ཁྱོད་རྣམས་ལ་གནང་བར་ཐུགས་དགྱེས༌པས། ཀྱེ། ཚོགས་ཆུང་ཁྱོད་རྣམས་མ་སྐྲག༌ཅིག 33ཁྱོད་ཅག་གིས་རང་གི་རྒྱུ་རྫས་རྣམས་བཙོང་སྟེ་མི་གཞན་ལ་སྦྱིན་པར༌གྱིས། དེ་ནི་རུལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་དངུལ་ཁུག་རང་ལ་འབྱོར་བ་དང་མཚུངས༌ཤིང༌། འཛད་མཐའ་མེད་པའི་ནོར་བུ་ནམ་མཁའི་ཞིང་ཁམས་སུ་གསོག་པ་དང་འདྲ༌སྟེ། གནས་དེར་རྐུན་མ་མི་ཐོན་ཞིང་འབུ་སྲིན་གྱིས་ཀྱང་བཟའ་བར་མི་འགྱུར། 34རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་ནོར་བུ་གང་དུ་ཡོད་ན་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་དེ་རུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

 

Luke 12:32-34

32 “Fear not, little flock, for it is your Father’s good pleasure to give you the kingdom. 33 Sell your possessions, and give to the needy. Provide yourselves with moneybags that do not grow old, with a treasure in the heavens that does not fail, where no thief approaches and no moth destroys. 34 For where your treasure is, there will your heart be also.

 

There have been lots of queries what is this “moneybags that do not grow old” and how is this related to “treasure in the heavens“?

First, what is this “treasure in the heavens” Jesus speaks of?

The short answer would be – what you would expect in the presence and fellowship with God?

 

Peace with God and eternal life!

 

Do we not have that already? After we received Jesus?

Yes we do but we still struggle with our faith from time to time, especially when faced with very difficult situation that put our lives in danger.

I believe when Jesus said that to His disciples, they understood Jesus was not just talking about “treasure in the heavens” to be expected in the future after our resurrection, after our physical death, and after we enter our full state of eternal life with God.

I believe Jesus was teachings and disclosing to His disciples the true abundance of and quality of life relationship with God while we are still alive here on Earth and this quality of relationship we have with God can continue into eternity.

In this particular context of Luke 12, Jesus was responding to and addressing a matter of material possession in dispute brought to His attention –

 

ལོ་ཀུ 12:13-21

13མི་ཚོགས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་མི་ཞིག་གིས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ༌ལ། སློབ་དཔོན༌ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་ངའི་ཕུ་བོར་བཀའ་གནང་སྟེ་ཤུལ་བཞག་རྒྱུ་ནོར་བདག་ལའང་བགོ་བཤའ་བྱེད་པར་མཛོད་ཅེས་ཞུས་པ༌ན། 14ཁོང་གིས་འདི་སྐད༌དུ། གྲོགས༌པོ། སུ་ཞིག་གིས་ང་རང་ཁྱོད་གཉིས་ཀྱི་ཤུལ་བཞག་རྒྱུ་ནོར་བགོ་བཤའ་བྱེད་པའི་བར་འདུམ་པའམ་འགོ་པར་བསྐོས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་གསུངས་པ༌དང༌། 15ཡང་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་མི་ཚོགས་ལ་འདི་སྐད༌དུ། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་རང་ཉིད་བསྲུང་ཞིང་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་བརྣབ་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་དོགས་པར༌གྱིས། རྒྱུ་མཚན་མི་ཡི་ཚེ་སྲོག་ནི་རྒྱུ་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་མང་པོ་ཡོད་མེད་ལ་རག་མི་ལས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་གསུངས༌སོ།། 16ཡང་ཁོང་གིས་དཔེའི་སྒོ་ནས་འདི་སྐད༌དུ། དེ་ཡང་མི་ཕྱུག་པོ་ཞིག་ཡོད་པར་ཞིང་ལ་ལོ་ལེགས་བྱུང༌ཞིང༌། 17ཁོའི་སེམས་སུ་འབྲུ་རིགས་ལ་འབྲུ་མཛོད་མེད་པས་བདག་གིས་ཅི་བྱའམ་ཞེས་བསམས་པ༌དང༌། 18ཡང་ཁོ་ན༌རེ། བདག་གིས་རང་གི་བང་མཛོད་རྣམས་བཤིག་ཅིང་དེ་ལས་ཀྱང་ཆེ་བ་རྣམས་བཟོས༌ཏེ། རང་གི་འབྲུ་རིགས་དང་རྒྱུ་ནོར་ཐམས་ཅད་དེ་རུ་འཇོག་པར་བྱའོ་སྙམ་པ༌དང༌། 19དེའི་རྗེས་སུ་ཡང་རང་གིས་རང༌ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལོ་མང་པོའི་རིང་ལ་རྒྱུ་ནོར་འབོར་ཆེན་བསགས་ཡོད༌པས། ད་ལྟ་ངལ་གསོ་བྱོས་དང་བློ་བདེ་བག་ཕེབས་ངང་ནས་བཟའ་བཏུང་ལོངས་སུ་སྤྱད་དེ་སྤྲོ་སྐྱིད་ལ་རོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲ་བར་བྱའོ་བསམས༌མོད། 20འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་རང་ལ་འདི་སྐད༌དུ། གླེན་པ༌ཁྱོད། དོ་དགོང་གི་དུས་འདི་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་ལེན་པར༌འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱིས་སྟ་གོན་བྱས་ནས་བསགས་པའི་རྒྱུ་ནོར་དེ་སུ་ལ་དབང་ངམ་བལྟ་ཞེས་གསུངས༌པའོ།། 21དེ་བཞིན་མི་སུས་ཀྱང་རང་གི་དོན་དུ་རྒྱུ་ནོར་མང་པོ་བསགས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གི་སྤྱན་སྔར་ཕྱུག་པོ་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

 

Luke 12:13-21

13 Someone in the crowd said to him, “Teacher, tell my brother to divide the inheritance with me.” 14 But he said to him, “Man, who made me a judge or arbitrator over you?” 15 And he said to them, “Take care, and be on your guard against all covetousness, for one’s life does not consist in the abundance of his possessions.” 16 And he told them a parable, saying, “The land of a rich man produced plentifully, 17 and he thought to himself, ‘What shall I do, for I have nowhere to store my crops?’ 18 And he said, ‘I will do this: I will tear down my barns and build larger ones, and there I will store all my grain and my goods. 19 And I will say to my soul, “Soul, you have ample goods laid up for many years; relax, eat, drink, be merry.”’ 20 But God said to him, ‘Fool! This night your soul is required of you, and the things you have prepared, whose will they be?’ 21 So is the one who lays up treasure for himself and is not rich toward God.”

 

Jesus was not telling this parable to condemn material possessions.

Jesus was addressing a pervasive state of mind lots of people worldwide are doing without faith and trust in God. That is to accumulate excessive possessions for fear of losing and with the expectation their abundance of material wealth will provide them some form of security and comfort that they do not have to worry about tomorrow! Living life based on own human will and intelligence with no regards for God’s will.

Therefore Jesus said “So is the one who lays up treasure for himself and is not rich toward God.” What Jesus said applies to people who have no faith and truth in God but rely on their own human desire to live their own life and seek their own comfort and security.

This is where our faith in Christ is being put to the test – do we trust God or not?

Do we want to live according to what Jesus taught to His disciples?

Jesus taught His disciples

 

ལོ་ཀུ 12:22-23

22ཡང་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་ཐུགས་སྲས་རྣམས་ལ་འདི་སྐད༌དུ། དེས་ན་བདག་གིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར་བྱ༌སྟེ། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ཚེ་སྲོག་གི་དོན་དུ་ཟས་གང་ཞིག་སྤྱོད་པ་དང་ལུས་པོའི་ཆེད་དུ་གོས་གང་ཞིག་གྱོན་པ་ལའང་སེམས་ཁྲལ་མ་བྱེད༌ཅིག 23རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁ་ཟས་ལས་ཚེ་སྲོག་ཁྱད་དུ་འཕགས་ཤིང་གྱོན་ཆས་ལས་ཀྱང་མིའི་ལུས་པོ་ནི་ཁྱད་དུ་འཕགས་པ་ཡིན།

 

Luke 12:22-23

22 And he said to his disciples, “Therefore I tell you, do not be anxious about your life, what you will eat, nor about your body, what you will put on. 23 For life is more than food, and the body more than clothing

 

What Jesus said does no encourage laziness and nonchalant attitude but to address our human weakness and inclination to accumulate possessions when we become anxious about our lives.

Those with family wants to plan for their kids and next generations but we know that fear and anxiety have been a major driving force of domestic economy worldwide.

I think what Jesus said here in Luke 12 is teaching about being satisfied with having basic necessity and pursuing simplicity of life rather than excess accumulation due to fear and anxiety.

We pray that God will grant us wisdom and understanding as according to scripture that we may know when we are driven by fear and when we can learn to trust God in faith.

So how do we have this “moneybags that don’t grow old“? Does this means to ensure that our provision never runs out? That we have the assurance that our needs will be taken care of by our Father in heaven?

 

ལོ་ཀུ 12:32-34

32ཁྱོད་ཅག་གི་ཡབ་ཀྱིས་རང་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་ཁྱོད་རྣམས་ལ་གནང་བར་ཐུགས་དགྱེས༌པས། ཀྱེ། ཚོགས་ཆུང་ཁྱོད་རྣམས་མ་སྐྲག༌ཅིག 33ཁྱོད་ཅག་གིས་རང་གི་རྒྱུ་རྫས་རྣམས་བཙོང་སྟེ་མི་གཞན་ལ་སྦྱིན་པར༌གྱིས། དེ་ནི་རུལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་དངུལ་ཁུག་རང་ལ་འབྱོར་བ་དང་མཚུངས༌ཤིང༌། འཛད་མཐའ་མེད་པའི་ནོར་བུ་ནམ་མཁའི་ཞིང་ཁམས་སུ་གསོག་པ་དང་འདྲ༌སྟེ། གནས་དེར་རྐུན་མ་མི་ཐོན་ཞིང་འབུ་སྲིན་གྱིས་ཀྱང་བཟའ་བར་མི་འགྱུར། 34རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་ནོར་བུ་གང་དུ་ཡོད་ན་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་དེ་རུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་གསུངས༌སོ།།

 

Luke 12:32-34

32 “Fear not, little flock, for it is your Father’s good pleasure to give you the kingdom. 33 Sell your possessions, and give to the needy. Provide yourselves with moneybags that do not grow old, with a treasure in the heavens that does not fail, where no thief approaches and no moth destroys. 34 For where your treasure is, there will your heart be also.

 

Did Jesus say to His disciples to sell their possessions to meet the needs of others?

Did any of Jesus disciples actually did what He said?

We do have an example in Acts

 

མཛད་འཕྲིན། 2:42-45

42ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་རུས་བསྐྱེད་ནས་རྟག་ཏུ་སྐུ་ཚབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་བསླབ་པ་དང༌། ཕན་ཚུན་ལ་འབྲེལ་འདྲིས་བྱས་པ༌དང༌། བག་ལེབ་ལོངས་སུ་སྤྱད༌ཅིང་། གསོལ་བ་བཏབ་ནས་བསྡད་དོ།། 43སྐུ་ཚབ་པ་རྣམས་བརྒྱུད་ནས་ངོ་མཚར་བའི་དོན་དང་གྲུབ་རྟགས་མང་པོ་བསྟན༌པས། མི་ཐམས་ཅད་གུས་ཞུམ་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ།། 44ཡང་དད་ལྡན་ཐམས་ཅད་ལྷན་དུ་གནས་ཤིང་དངོས་པོ་ཡོད་ཚད་སྤྱི་གཞུང་ལ་དབང་བར་བྱས༌ཏེ། 45ནོར་རྫས་དང་ས་ཞིང་བཙོངས་ནས་སུ་ཞིག་ལ་དགོས་མཁོ་ཡོད་ན་དེ་བཞིན་སོ་སོར་བགོས་སོ།།

 

Acts 2:42-45

42 And they devoted themselves to the apostles’ teaching and the fellowship, to the breaking of bread and the prayers. 43 And awe came upon every soul, and many wonders and signs were being done through the apostles. 44 And all who believed were together and had all things in common. 45 And they were selling their possessions and belongings and distributing the proceeds to all, as any had need.

 

The disciples sacrificed to serve each other.

What we see here in Acts 2 is an example of wealth distribution acted out in accordance to Jesus’ teachings and with the full blessing of God the Father.

Not every Christian may want to do this and not every church will want to propose this.

What happen in Acts 2 was pure act of faith motivated by the Holy Spirit and it fitted the time and circumstance of that day. However the same can happen in our time when we sacrifice in faith and trust knowing the will of God.

 

David Z