བཀོད་པ 4 – Genesis 4

4:1  ཨ་དམ་རང་གི་ཆུང་མ་ཧ་ཝ་དང་ལུས་འབྲེལ་བྱས་པས།  མོ་རང་མངལ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་པས།  མོས།  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་རོགས་གནང་བའི་སྒོ་ནས་ང་ལ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་བྱུང་ཞེས་ལབ་བོ།  དེར་བརྟེན་མོས་བུ་དེའི་མིང་ཀ་ཡིན་ཞེས་བཏགས་སོ།

Now Adam knew Eve his wife, and she conceived and bore Cain, saying, “I have gotten a man with the help of the Lord.”

4:2  རྗེས་སུ་མོ་ལ་བུ་ཧ་བེལ་ཞེས་པ་གཞན་ཞིག་བྱུང་ངོ་།  ཧ་བེལ་ནི་ལུག་རྫི་པ་ཆགས་སོ། འོན་ཀྱང་ཀ་ཡིན་ནི་ཞིང་ལས་པ་ཡིན་ནོ།

And again, she bore his brother Abel. Now Abel was a keeper of sheep, and Cain a worker of the ground.

4:3  དུས་འགའ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་ཀ་ཡིན་གྱིས་ཞིང་གི་སྟོན་ཐོག་འགའ་ཤས་འཁྱེར་ཡོང་ནས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་འབུལ་བ་ཞིག་ཕུལ་ལོ།

In the course of time Cain brought to the Lord an offering of the fruit of the ground,

4:4  དེ་ནས་ཧ་བེལ་གྱིས་རང་གི་ལུག་ཁྱུའི་ནང་ནས་ལུ་གུ་སྔོན་སྐྱེས་ཤིག་འབུལ་བར་འཁྱེར་ཡོང་བ་དང་།  དེ་བསད་ནས་ཆ་ཤས་ཡག་ཤོས་དེ་འབུལ་བར་ཕུལ་ལོ།  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཧ་བེལ་དང་ཁོའི་འབུལ་བར་ཐུགས་མཉེས་སོ།

and Abel also brought of the firstborn of his flock and of their fat portions. And the Lord had regard for Abel and his offering,

4:5  འོན་ཀྱང་ཀ་ཡིན་དང་ཁོའི་འབུལ་བར་ངོས་ལེན་མ་གནང་བས།  ཀ་ཡིན་ཤིན་ཏུ་ཁོང་ཁྲོས་གདོང་ནག་པོར་བསྒྱུར་རོ།

but for Cain and his offering he had no regard. So Cain was very angry, and his face fell.

4:6  དེ་ནས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཀ་ཡིན་ལ་གསུངས་པ།  ཁྱོད་ཁྲོས་ནས་གདོང་ནག་པོ་ཅི་ལ་འགྱུར་རམ།

The Lord said to Cain, “Why are you angry, and why has your face fallen?

4:7  ཁྱོད་ཀྱི་ལས་ཡག་པོ་བྱེད་ཡོད་པ་ཡིན་ན།  ཁྱོད་ཀྱིས་འཛུམ་དམུལ་བྱེད་རྒྱུ་ཐོབ་པ་ཡོད། ཁྱོད་ཀྱི་ལས་ངན་བྱས་པས་སྡིག་པ་ཁྱོད་ཀྱི་སྒོའི་འགྲམ་དུ་ཡོང་ནས་སྒུག་ཡོད།  དེས་ཁྱོད་ལ་དབང་བྱེད་འདོད་ཡོད། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལ་དབང་བྱས་ཐུབ་དགོས།

If you do well, will you not be accepted? And if you do not do well, sin is crouching at the door. Its desire is contrary to you, but you must rule over it.”

4:8  དེ་ནས་ཀ་ཡིན་གྱིས་རང་གི་སྤུན་ཧ་བེལ་ལ་ཞིང་ཁའི་ནང་འགྲོ་ཞེས་ལབ་པ་དང་།  ཞིང་ཁའི་དཀྱིལ་དུ་བསླེབས་པ་དང་ཀ་ཡིན་གྱིས་ཁོའི་སྤུན་ལ་འཐབ་ནས་ཁོ་ལ་བསད་དོ།

Cain spoke to Abel his brother. And when they were in the field, Cain rose up against his brother Abel and killed him.

4:9  གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཀ་ཡིན་ལ་གསུངས་པ།  ཁྱོད་ཀྱི་སྤུན་ཧ་བེལ་ག་རུ་ཡོད་དམ་ཞེས་དྲིས་གནང་བས།  དེའི་ལན་དུ་ཁོས། ངས་མི་ཤེས།  ང་ངའི་སྤུན་གྱི་བལྟ་རྟོགས་བྱ་མཁན་རེད་དམ་ཞེས་ལན་ཞུས་སོ།

Then the Lord said to Cain, “Where is Abel your brother?” He said, “I do not know; am I my brother’s keeper?”

4:10  དེ་ནས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་ལ་གསུངས་པ།  ཁྱོད་ཀྱི་ལས་ངན་དེ་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཡིན་ནམ།  ཁྱོད་ཀྱི་སྤུན་གྱི་ཁྲག་གིས་དགྲ་ལན་ལེན་པའི་ཕྱིར་ས་ནས་ང་ལ་འབོད་བཞིན་པ་གོ་གི་འདུག

And the Lord said, “What have you done? The voice of your brother’s blood is crying to me from the ground.

4:11  ཁྱོད་ལ་དམོད་པ་ཕོག་ཡོད་པ་དང་།  ད་ཕྱིན་ཆད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཞིང་ལས་བྱས་མི་ཐུབ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྤུན་ལ་བསད་སྐབས་ས་གཞིས་རང་གི་ཁ་ཕྱེས་ཏེ་ཁྲག་འཐུང་བ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་སྤུན་གྱི་ཁྲག་གིས་ས་གཞི་འབང་ནས་ཡོད།

And now you are cursed from the ground, which has opened its mouth to receive your brother’s blood from your hand.

4:12  གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སོན་འདེབས་པར་ཐབས་ཤེས་བྱས་ནའང་ས་གཞིས་སྟོན་ཐོག་གང་ཡང་སྤྲད་མི་ཡོང་།  ཁྱོད་ནི་ཁྱིམ་མེད་འཛམ་གླིང་ནང་འཁྱམས་ཏེ་བསྡད་མཁན་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཡོང་ཞེས་གསུངས་སོ།

When you work the ground, it shall no longer yield to you its strength. You shall be a fugitive and a wanderer on the earth.”

4:13  ཡང་ཀ་ཡིན་གྱིས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ།  དེ་ནི་ངས་བཟོད་མི་པའི་ཉེས་པ་ཁག་པོ་རེད་ཅེས་ཞུས་སོ།

Cain said to the Lord, “My punishment is greater than I can bear.

4:14  ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་ས་གཞི་དང་ཁྱེད་ཀྱི་སྐུ་དྲུང་ནས་བཏོན་པ་གནང་བཞིན་ཡོད།  ང་ནི་ཁྱིམ་མེད་བྱུང་སྟེ་འཇིག་རྟན་ནང་འཁྱམས་ནས་བསྡད་མཁན་དུ་འགྱུར་ཏེ།  སུ་ཞིག་གིས་ང་ལ་རྙེད་ན་བསད་ཡོང་ཞེས་ལབ་བོ།

Behold, you have driven me today away from the ground, and from your face I shall be hidden. I shall be a fugitive and a wanderer on the earth, and whoever finds me will kill me.”

4:15  འོན་ཀྱང་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ལན་དུ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན།  གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་གིས་ཁྱོད་ལ་བསད་ན་དགྲ་ལེན་དུ་སྲོག་བདུན་ལྡབ་ལེན་པར་འགྱུར།  དེར་བརྟེན་ཁོ་ལ་འཕྲད་མཁན་སུ་ཞིག་གི་ཁོ་ལ་མི་བསད་པའི་ཕྱིར་ཟོན་བརྡ་སྤྲད་ཕྱིར་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཀ་ཡིན་ཐོག་ཏུ་རྟགས་ཤིག་རྒྱབ་བོ།

Then the Lord said to him, “Not so! If anyone kills Cain, vengeance shall be taken on him sevenfold.” And the Lord put a mark on Cain, lest any who found him should attack him.

4:16  ཡང་ཀ་ཡིན་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་དྲུང་ནས་སོང་སྟེ།  ཨེ་དྷེན་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཡོད་པའི་ས་ཆ་འཁྱམས་ཉུལ་ཞེས་པར་གནས་སོ༎

Then Cain went away from the presence of the Lord and settled in the land of Nod, east of Eden.

4:17  ཀ་ཡིན་དང་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་ཏེ། ཁོའི་མིང་ཧ་ནོག་བཏགས་སོ།  དེ་ནས་ཀ་ཡིན་གྱིས་གྲོང་ཁྱེར་ཞིག་བཟོས་ཏེ།  གྲོང་ཁྱེར་དེ་ལ་རང་གི་བུའི་མིང་ལྟར་ཧ་ནོག་ཞེས་བཏགས་སོ།

Cain knew his wife, and she conceived and bore Enoch. When he built a city, he called the name of the city after the name of his son, Enoch.

4:18  ཧ་ནོག་ལས་བུ་ཞིག་བྱུང་ངོ་།  མིང་ལ་ཨི་རད་བཏགས་སོ།  ཁོ་ནི་མེ་ཧུ་ཡ་ཨེལ་གྱི་ཕ་ཡིན་ནོ།  མེ་ཧུ་ཡ་ཨེལ་ལ་མེ་ཐུ་ཤ་ཨེལ་ཞེས་པའི་བུ་ཞིག་བྱུང་ངོ་།  ཁོ་ནི་ལ་མེག་གི་ཕ་ཡིན་ནོ།

To Enoch was born Irad, and Irad fathered Mehujael, and Mehujael fathered Methushael, and Methushael fathered Lamech.

4:19  ལ་མེག་ལ་ཆུང་མ་ཨ་དཱ་དང་ཛིལ་ལཱ་ཞེས་པ་གཉིས་ཡོད་པའོ།

And Lamech took two wives. The name of the one was Adah, and the name of the other Zillah.

4:20  ཨ་དཱ་ལ་བུ་ཡ་བྷལ་ཞེས་པ་སྐྱེས་པ་དང་།  ཁོ་ནི་འགུར་ནང་སྡོད་མཁན་འབྲོག་པའི་རིགས་བརྒྱུད་ཀྱི་ཕ་མེས་ཡིན།

Adah bore Jabal; he was the father of those who dwell in tents and have livestock.

4:21  ཁོའི་སྤུན་ཡུ་བྷལ་ཞེས་པ་ནི་གླིང་བུ་དང་པི་ཝང་གཏོང་མཁན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་མེས་ཡིན་ནོ།

His brother’s name was Jubal; he was the father of all those who play the lyre and pipe.

4:22  ཛིལ་ལཱ་ནས་ཏུ་བྷལ་ཀ་ཡིན་སྐྱེས་སོ།  ཁོས་ལྕགས་དང་ལི་སོགས་ནས་ལག་ཆ་འདྲ་མིན་བཟོ་གི་ཡོད་དོ།  ཏུ་བྷལ་ཀ་ཡིན་གྱི་སྲིང་མོའི་མིང་ལ་ན་མཱ་ཡིན་ནོ།

Zillah also bore Tubal-cain; he was the forger of all instruments of bronze and iron. The sister of Tubal-cain was Naamah.

4:23  ལ་མེག་གིས་རང་གི་ཆུང་མ་ཨ་དཱ་དང་ཛིལ་ལཱ་གཉིས་ལ།  ངའི་གཏམ་ལ་ཉོན་ཞིག། ངས་སྐྱེས་པ་ན་གཞོན་ཞིག་བསད་པ་ཡིན།  གང་ལ་ཟེར་ན།  ཁོས་ང་ལ་བརྡུང་བྱུང་།

Lamech said to his wives: “Adah and Zillah, hear my voice; you wives of Lamech, listen to what I say: I have killed a man for wounding me, a young man for striking me.

4:24  གལ་ཏེ་ཀ་ཡིན་བསད་མཁན་ལ་སྲོག་བདུན་ལྡབ་བླངས་བ་ཡིན་ན།  སུ་ཞིག་གིས་ང་ལ་བསད་པ་ཡིན་ན།  དེའི་ལེན་དུ་བདུན་ཅུ་དོན་བདུན་དགྲ་ལན་བླངས་པར་འགྱུར༎

If Cain’s revenge is sevenfold, then Lamech’s is seventy-sevenfold.”

4:25  ཨ་དམ་དང་ཁོའི་ཆུང་མ་ཧ་ཝ་ལ་བུ་གཞན་ཞིག་བྱུང་ངོ་།  ཀ་ཡིན་གྱིས་ཧ་བེལ་བསད་པས།  ཁོའི་ཚབ་ལ་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ལ་བུ་ཞིག་གནང་བྱུང་ཞེས་མོས་ལབ་བོ།  དེར་བརྟེན་ཁོའི་མིང་ལ་སེད་བཏགས་སོ།

And Adam knew his wife again, and she bore a son and called his name Seth, for she said, “God has appointed for me another offspring instead of Abel, for Cain killed him.”

4:26  སེད་ལ་བུ་ཞིག་བྱུང་ངོ་།  དེའི་མིང་ཨེ་ནོཤ་བཏགས་སོ།  དེའི་དུས་ནས་མི་དམངས་ཚོས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་མཚན་ལ་མཆོད་པ་འབུལ་འགོ་འཛུགས་པའོ༎

To Seth also a son was born, and he called his name Enosh. At that time people began to call upon the name of the Lord.

བཀོད་པ 3 – Genesis 3

3:1  དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་མཛད་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་སྦྲུལ་ནི་གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ཡིན་པས།  དེ་ཡིས་བུད་མེད་ལ་འདྲི་པ།  དཀོན་མཆོག་གིས་ལྡུམ་རའི་ཤིང་སྡོང་གང་ཞིག་གི་འབྲས་བུ་ལས་བདེན་པར་མ་ཟ་ཞེས་བཀའ་གནང་ངམ།

Now the serpent was more crafty than any other beast of the field that the Lord God had made. He said to the woman, “Did God actually say, ‘You shall not eat of any tree in the garden’?”

3:2  ལན་དུ་བུད་མེད་ཀྱིས་སྦྲུལ་ལ་སྨྲས་པ།  ལྡུམ་རའི་ནང་གི་ཤིང་སྡོང་གི་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་ང་ཚོས་ཟ་ཐུབ།

And the woman said to the serpent, “We may eat of the fruit of the trees in the garden,

3:3  འོན་ཀྱང་ལྡུམ་རའི་དཀྱིལ་གྱི་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་དེ་ང་ཚོས་ཟ་མི་ཆོག།  ལག་པ་ཡང་འཆང་མི་ཆོག།  གལ་སྲིད་ང་ཚོས་དེ་ལྟར་བྱས་ན་ང་ཚོ་ཤི་ཡོང་ཞེས་དཀོན་མཆོག་གིས་གསུངས་སོ།

but God said, ‘You shall not eat of the fruit of the tree that is in the midst of the garden, neither shall you touch it, lest you die.’”

3:4  ལན་དུ་སྦྲུལ་གྱིས།  དེ་ནི་བདེན་པ་མིན།  ཁྱོད་ཚོ་ཤི་མི་ཡོང་།

But the serpent said to the woman, “You will not surely die.

3:5  དཀོན་མཆོག་གིས་དེ་ལྟར་གསུངས་དགོས་པའི་རྐྱེན་ནི།  ཁྱོད་ཚོས་ཤིང་འབྲས་དེ་ལས་ཟས་ན།  མིག་ཕྱེ་ནས་དཀོན་མཆོག་དང་འདྲ་བར་བྱུང་ནས།  བཟང་ངན་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁོང་གིས་མཁྱེན་ནོ།

For God knows that when you eat of it your eyes will be opened, and you will be like God, knowing good and evil.”

3:6  དེར་བུད་མེད་ཀྱིས་ཤིང་འབྲས་དེ་ལ་བལྟས་ཏེ།  དེ་མཛེས་པོ་མཐོང་བ་དང་།  ཟས་ན་ཞིམ་པོ་དང་།  མཁས་པ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འོང་བ་མཐོང་བ་དང་།  དེར་བརྟེན་དེའི་འབྲས་བུ་ཁ་ཤས་བླངས་ནས་ཟས་པས།  རང་གི་ཁྱོ་ལའང་སྟེར་ནས་ཁོས་ཡང་ཟས་སོ།

So when the woman saw that the tree was good for food, and that it was a delight to the eyes, and that the tree was to be desired to make one wise, she took of its fruit and ate, and she also gave some to her husband who was with her, and he ate.

3:7  ཁོ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཟས་མ་ཐག་ཏུ་ཁོ་ཚོས་གོ་དོན་རྟོགས་ཐུབ་པའི་ནུས་པ་རྙེད་ནས་རང་ཉིད་གཅེར་བུ་ཡོད་པ་ཧ་གོ་བ་རེད།  དེར་བརྟེན་སེ་ཡབ་ཤིང་གི་ལོ་མ་སྦྲེལ་ཏེ་སྡོམ་རས་བྱས་སོ།

Then the eyes of both were opened, and they knew that they were naked. And they sewed fig leaves together and made themselves loincloths.

3:8  དགོང་དྲོའི་དུས་སུ་ལྡུམ་རའི་ནང་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་སྐུ་ཆམ་ཕེབས་པའི་སྒྲ་ཐོས་ནས།  ཁོང་གཉིས་དཀོན་མཆོག་གི་དྲུང་ནས་བྲོས་ཤིང་ལྡུམ་རའི་ཤིང་སྡོང་ཚོའི་དཀྱིལ་དུ་ཡིབ་བོ།

And they heard the sound of the Lord God walking in the garden in the cool of the day, and the man and his wife hid themselves from the presence of the Lord God among the trees of the garden.

3:9  འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་མི་ལ་འབོད་ཅིང་།  ཁྱོད་རང་ག་རུ་ཡོད་དམ་ཞེས་འདྲི་པས།

But the Lord God called to the man and said to him, “Where are you?”

3:10  ཁོས་ལན་དུ།  ཁྱེད་ལྡུམ་རའི་ནང་ཕེབས་པའི་སྒྲ་ཐོས་ཏེ་ང་འཇིགས་ནས་ཁྱེད་ནས་ཡིབ་པ་ཡིན་ནོ།  གང་ལ་ཞེ་ན།  ང་གཅེར་བུ་ཡོད་དོ།

And he said, “I heard the sound of you in the garden, and I was afraid, because I was naked, and I hid myself.”

3:11  དཀོན་མཆོག་གིས།  ཁྱོད་གཅེར་བུ་འདུག་ཅེས་སུས་ལབ་བམ།  ངས་ཟ་མི་ཆོག་ལབ་པའི་འབྲས་བུ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཟས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བཀའ་དྲིས་གནང་ངོ་།

He said, “Who told you that you were naked? Have you eaten of the tree of which I commanded you not to eat?”

3:12  མིས་ལན་དུ།  ཁྱེད་ཀྱིས་ང་དང་མཉམ་དུ་དེར་བཞག་གནང་བའི་བུད་མེད་ཀྱིས་ཤིང་འབྲས་ང་ལ་སྟེར་བས།  ངས་ཟས་པ་ཡིན་ཞེས་ཞུས་སོ།

The man said, “The woman whom you gave to be with me, she gave me fruit of the tree, and I ate.”

3:13  དཀོནམཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་བུད་མེད་ལ།  ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་འདྲ་ཅིའི་ཕྱིརབྱས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་གནང་བས།  ལན་དུ་བུད་མེད་ཀྱིས་སྦྲུལ་གྱིས་ང་ལ་མགོ་བསྐོར་བཏང་བས་ངས་ཤིང་འབྲས་ཟས་པ་ཡིན་ཞེས་ཞུས་སོ༎

Then the Lord God said to the woman, “What is this that you have done?” The woman said, “The serpent deceived me, and I ate.”

3:14  དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་སྦྲུལ་ལ།  ཁྱོད་ལ་དེའི་ཕྱིར་ཆད་པ་ཕོག་ཡོང་།  སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་ཁྱོད་གཅིག་པུར་དམོད་པ་ཕོག་པར་འགྱུར།  ད་ནས་ཕྱིན་ཆད་ཁྱོད་ལྟོ་བས་འགྲོ་དགོས་བྱུང་ཡོང་།  ནམ་འཚོའི་བར་དུ་ཐལ་བ་ཟ་བར་འགྱུར་ཅིག་ཅེས་གསུངས་སོ།

The Lord God said to the serpent, “Because you have done this, cursed are you above all livestock and above all beasts of the field; on your belly you shall go, and dust you shall eat all the days of your life.

3:15  ངས་ཁྱོད་དང་བུད་མེད་གཉིས་བར་ལ་སྡང་བར་བྱེད་བཅུག་གི་ཡིན།  ཁྱོད་ཀྱི་བརྒྱུད་དང་མོའི་བརྒྱུད་ཀྱི་བར་ཕན་ཚུན་དགྲ་བོར་འགྱུར་ཡོང་།  མོའི་བརྒྱུད་པས་ཁྱོད་ཀྱི་མགོ་བརྫིས་པ་དང་།  ཁྱོད་ཀྱིས་མོའི་བརྒྱུད་པའི་རྟིང་པར་སོ་བཏབ་ཡོང་ཞེས་གསུངས་སོ།

I will put enmity between you and the woman, and between your offspring and her offspring; he shall bruise your head, and you shall bruise his heel.”

3:16  ཁོང་གིས་བུད་མེད་ལ།  ངས་ཁྱོད་རང་མངལ་དང་འགྱུར་དུས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཕྲུ་གུ་སྐྱེས་དུས་ཟུག་གཟེར་མང་རུ་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན།  ཡིན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་དེ་ད་དུང་ཁྱོའི་ཕྱོགས་སུ་བྱུང་བར་འགྱུར།  ཡང་ཁོས་ཁྱོད་ལ་དབང་བྱེད་ཡོང་།

To the woman he said, “I will surely multiply your pain in childbearing; in pain you shall bring forth children. Your desire shall be contrary to your husband, but he shall rule over you.”

3:17  ཁོང་གིས་མི་ལ།  ཁྱོད་ཀྱི་རང་གི་ཆུང་མའི་ཁ་ལ་ཉན་ཏེ།  ངས་ཟ་མི་ཆོག་ལབ་པའི་ཤིང་འབྲས་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཟས་པས།  ཁྱོད་ཀྱི་དེ་འདྲ་བྱས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ས་ཞིང་ཐོག་ཏུ་དམོད་ཕོག་པར་བྱའོ།  ཁྱོད་ཀྱིས་ཁ་ཟས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཚེ་གང་ངལ་རྩོལ་དྲག་པོ་རྒྱབ་དགོས་སོ།

And to Adam he said, “Because you have listened to the voice of your wife and have eaten of the tree of which I commanded you,  ‘You shall not eat of it,’ cursed is the ground because of you; in pain you shall eat of it all the days of your life;

3:18  ས་ཞིང་དེས་རྩ་ངན་དང་ཚེར་མ་སྐྱེས་པ་དང་།  ཁྱོད་ཀྱིས་ནགས་ཀྱི་སྔོ་ཚལ་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱི་ཟ་དགོས་སོ།

thorns and thistles it shall bring forth for you; and you shall eat the plants of the field.

3:19  ཁྱོད་ཐལ་བར་མ་ལོག་བར་དུ་ས་ལས་གང་ཞིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རྔུལ་ནག་འདོན་ཏེ་ལས་ཀ་ཧུར་བརྩོན་བྱེད་དགོས།  ཁྱོད་ནི་ཐལ་བ་ནས་བཟོས་པ་ཡིན་པས།  ཁྱོད་སྐྱར་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཡོང་གསུངས་སོ།

By the sweat of your face you shall eat bread, till you return to the ground, for out of it you were taken; for you are dust, and to dust you shall return.”

3:20  ཨ་དམ་གྱིས་རང་གི་ཆུང་མའི་མིང་ལ་ཧ་ཝ་བཏགས་སོ།  གང་ལ་ཟེར་ན།  མོ་ནི་མིའི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ།

The man called his wife’s name Eve, because she was the mother of all living.

3:21  དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨ་དམ་དང་ཁོའི་ཆུང་མ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ལྤགས་པའི་གོས་བཟོས་པ་གནང་ནས་ཁོང་ཚོ་ལ་བསྐོན་པར་མཛད་དོ༎

And the Lord God made for Adam and for his wife garments of skins and clothed them.

3:22  དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་གསུངས་པ།  མིས་བཟང་ངན་ཤེས་ཏེ་ང་ཚོ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་བས།  དེ་དག་ལ་སྲོག་གི་འབྲས་བུ་ལས་ཟ་བཅུག་མི་རུང་།  དེ་མིན་ཁོང་ཚོ་གཏན་དུ་གསོན་པོར་གནས་ཡོང་།

Then the Lord God said, “Behold, the man has become like one of us in knowing good and evil. Now, lest he reach out his hand and take also of the tree of life and eat, and live forever—”

3:23  དེར་བརྟེན་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་དེ་ཚོ་ལ་ཨེ་དྷེན་གྱི་ལྡུམ་ར་ནས་བཏོན་གནང་བ་དང་།  ཁོ་ཚོར་བཟོས་པའི་ས་གཞི་དེ་རང་ལ་ཞིང་ལས་བྱས་བཅུག་གོ

therefore the Lord God sent him out from the garden of Eden to work the ground from which he was taken.

3:24  དེ་ནས་ཁོང་གིས་ལྡུམ་རའི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཀེ་རུབ་རྣམས་མེ་འབར་བའི་རལ་གྲི་ཕྱོགས་ཚང་མར་བསྐོར་བ་རྒྱབ་མཁན་ཞིག་བཞག་གནང་བ་དང་།  སུ་ཞིག་ཀྱང་གསོན་པོའི་ཤིང་སྡོང་གི་འགྲམ་དུ་སླེབས་མ་ཐུབ་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ལྟར་གནང་བ་ཡིན་ནོ༎

He drove out the man, and at the east of the garden of Eden he placed the cherubim and a flaming sword that turned every way to guard the way to the tree of life.

བཀོད་པ 2 – Genesis 2

2:1  དེ་ལྟར་ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞི་དང་དེའི་ནང་ཇི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་དཀོན་མཆོག་གིས་ཆ་ཚངའགྲུབ་པར་མཛད་གནང་ངོ།

Thus the heavens and the earth were finished, and all the host of them.

2:2  ཉིན་བདུན་བར་དུ་དཀོན་མཆོག་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་ལས་གནང་བ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་མཛད་དེ།  དེ་ཉིན་ངལ་གསོ་གནང་བར་བཞུགས་སོ།

And on the seventh day God finished his work that he had done, and he rested on the seventh day from all his work that he had done.

2:3  ཁོང་གིས་ཉིན་བདུན་པ་དེ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཤིང་དེ་ལ་དམིགས་བསལ་གྱི་ཉིན་ཞེས་དབྱེ་བ་གནང་ངོ་།  གང་ལ་ཟེར་ན།  ཉིན་དེ་ཁོང་རང་གིས་བཀོད་པའི་ཕྱག་ལས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་མཛད་དེ་ངལ་གསོ་གནང་བར་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ།

So God blessed the seventh day and made it holy, because on it God rested from all his work that he had done in creation.

2:4  དེ་ལྟར་ནམ་མཁའ་དང་འཛམ་གླིང་བཀོད་ཚུལ་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་ནོ༎  དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ནམ་མཁའ་དང་འཛམ་གླིང་མཛད་པའི་དུས་སུ།

These are the generations of the heavens and the earth when they were created, in the day that the Lord God made the earth and the heavens.

2:5  འཛམ་གླིང་ནང་སྔོ་ཚོད་དང་ས་བོན་སོགས་བྱུང་མེད་པ་ཡིན་ནོ།  གང་ལ་ཟེར་ན།  ཁོང་གིས་ཆར་པ་གཏོང་གནང་མེད་པ་དང་།  ཞིང་རྨོ་མཁན་མི་སུའང་མེད་པ་ཡིན་ནོ།

When no bush of the field was yet in the land and no small plant of the field had yet sprung up—for the Lord God had not caused it to rain on the land, and there was no man to work the ground,

2:6  འོན་ཀྱང་ས་འོག་ནས་ཆུ་ཐོན་ནས་ས་གཞི་རློན་པར་བྱས་སོ།

and a mist was going up from the land and was watering the whole face of the ground—

2:7  དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ས་གཞི་ནས་ཐལ་བ་བླངས་ཏེ་དེ་ལས་མི་ཕོ་མཛད་དེ།  སྣ་རུ་སྲོག་གི་དབུགས་ཕུས་བཀྱོན་པ་གནང་སྟེ།  མི་ནི་སྲོག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བྱུང་བ་ཡིན།

then the Lord God formed the man of dust from the ground and breathed into his nostrils the breath of life, and the man became a living creature.

2:8  དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཡོད་པའི་ཨེ་དྷེན་ལ་ལྡུམ་ར་ཞིག་བཙུགས་གནང་ནས།  ཁོང་གིས་མཛད་གནང་བའི་མི་ལ་དེར་བཞག་གནང་ངོ་།

And the Lord God planted a garden in Eden, in the east, and there he put the man whom he had formed.

2:9  ལྡུམ་ར་དེའི་ནང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཤིང་སྡོང་མཛེས་པོ་སྣ་ཚོགས་དང་།  དེ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་བཟང་པོ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས་རུ་བཅུག་ཅིང་།  ལྡུམ་རའི་དཀྱིལ་དུ་གསོན་པོའི་ཤིང་དང་། བཟང་ངན་རྟོགས་པའི་ཤིང་ཡང་སྐྱེས་བཅུག་པར་མཛད་དོ།

And out of the ground the Lord God made to spring up every tree that is pleasant to the sight and good for food. The tree of life was in the midst of the garden, and the tree of the knowledge of good and evil.

2:10  ཨེ་དྷེན་དུ་རྒྱུག་ཆུ་ཞིག་འབབ་ཅིང་།  དེས་ལྡུམ་ར་རློན་པ་བྱས་སོ།  ཨེ་དྷེན་རྒལ་ནས་གཙང་པོ་དེ་གྱེས་ཏེ་གཙང་པོ་བཞི་རུ་གྱུར་ཏོ།

A river flowed out of Eden to water the garden, and there it divided and became four rivers.

2:11  གཙང་པོ་དང་པོའི་མིང་ནི་པི་ཤོན་ཡིན།  དེ་ནི་ཧ་ཝི་ལཱ་ཞེས་པའི་ཡུལ་གྱི་མཐའ་བསྐོར་ནས་རྒྱུག་གོ

The name of the first is the Pishon. It is the one that flowed around the whole land of Havilah, where there is gold.

2:12  ས་ཆ་དེར་གསེར་དཔུས་དག་དང་དཀོན་པའི་དྲི་ཞིམ་དང་།  རིན་པོ་ཆེའི་རྡོའི་རིགས་ཐོབ་བོ།

And the gold of that land is good; bdellium and onyx stone are there.

2:13  གཙང་པོ་གཉིས་པའི་མིང་ནི་གྷི་ཧོན་ཡིན་ཏེ།  དེ་ཀུཤ་ཞེས་པའི་ཡུལ་གྱི་མཐའ་བསྐོར་ནས་རྒྱུག་གོ

The name of the second river is the Gihon. It is the one that flowed around the whole land of Cush.

2:14  གཙང་པོ་གསུམ་པའི་མིང་ནི་ཊཡེ་གྷིརིསེ་ཡིན་ཏེ།  དེ་ནི་ཨ་སི་རི་ཡའི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་རྒྱུག་གོ  གཙང་པོ་བཞི་པའི་མིང་ལ་ཡུབ་རད་ཡིན་ནོ།

And the name of the third river is the Tigris, which flows east of Assyria. And the fourth river is the Euphrates.

2:15  དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་མི་དེ་ལ་ཨེ་དྷེན་གྱི་ལྡུམ་རའི་ནང་ཞིང་ལས་དང་།  སྲུང་བའི་ཕྱིར་དེར་བཞག་གནང་ངོ་།

The Lord God took the man and put him in the garden of Eden to work it and keep it.

2:16  ཁོང་གིས་མི་དེ་ལ།  ལྡུམ་རའི་ཤིང་སྡོང་གི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་ཀྱི་ཟ་ཐུབ།

And the Lord God commanded the man, saying, “You may surely eat of every tree of the garden,

2:17  འོན་ཀྱང་བཟང་ངན་རྟོགས་པའི་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་ཟ་མི་ཆོག  གལ་སྲིད་དེ་ལས་ཟས་ན་ཁྱོད་དེ་ཉིན་རང་ཤི་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ།

but of the tree of the knowledge of good and evil you shall not eat, for in the day that you eat of it you shall surely die.”

2:18  དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་མི་གཅིག་པུ་ཡོད་པ་ལེགས་པ་མ་ཡིན་པས།  ཁོ་ལ་རོགས་པ་ལེན་པོ་ཞིག་བཟོ་བར་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ།

Then the Lord God said, “It is not good that the man should be alone; I will make him a helper fit for him.”

2:19  དེར་བརྟེན་ཁོང་གིས་ས་གཞི་ནས་ཐལ་བ་བླངས་ཏེ་དུད་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དང་།  བྱ་ཐམས་ཅད་མཛད་དོ།  དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོས་མིང་ག་རེ་བཏགས་ཡོང་ཞེས་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་མི་འདིའི་རྩར་འཁྲིད་གནང་བ་དང་།  དེ་ཚོས་རང་རང་གི་མིང་ཐོབ་བོ།

Now out of the ground the Lord God had formed every beast of the field and every bird of the heavens and brought them to the man to see what he would call them. And whatever the man called every living creature, that was its name.

2:20  མིས་སེམས་ཅན་དང་བྱ་བྱིའུ་ཐམས་ཅད་ལ་མིང་བཏགས་སོ།  འོན་ཀྱང་དེ་ཚོའི་ནང་ནས་སུའང་ཁོ་ལ་འོས་པའི་རོགས་ཤིག་མ་བྱུང་ངོ་།

The man gave names to all livestock and to the birds of the heavens and to every beast of the field. But for Adam there was not found a helper fit for him.

2:21  དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་མི་ལ་གཉིད་ལྗིད་པོ་ཞིག་ཁུག་བཅུག་གནང་ནས།  ཁོ་ཉལ་བའི་སྐབས་སུ།  ཁོའི་རྩིབ་མ་གཅིག་བཏོན་གནང་ཞིང་།  དེའི་ཤུལ་དུ་ཤ་ཡིས་བསུབ་པར་མཛད་དོ།

So the Lord God caused a deep sleep to fall upon the man, and while he slept took one of his ribs and closed up its place with flesh.

2:22  དཀོན་མཆོག་གིས་རྩིབ་མ་ནས་བུད་མེད་བཀོད་གནང་ནས་མིའི་རྩར་འཁྲིད་གནང་ངོ་།

And the rib that the Lord God had taken from the man he made into a woman and brought her to the man.

2:23  དེར་མིས་སྨྲས་པ།  མཐའ་མར་དེ་ནི་ང་དང་འདྲ་བ་ཞིག་འདུག།  ངའི་རུས་པ་ནས་བླངས་པའི་རུས་པ་དང་།  ངའི་ཤ་ནས་བླངས་པའི་ཤ་ཡིན།  མོའི་མིང་བུད་མེད་ཡིན་ནོ།  གང་ལ་ཟེར་ན།  ཕོ་ནས་མོ་བཏོན་པ་ཡིན་ནོ།

Then the man said, “This at last is bone of my bones and flesh of my flesh; she shall be called Woman, because she was taken out of Man.

2:24  དེའི་རྐྱེན་མིས་རང་གི་ཕ་མ་དང་ཁ་བྲལ་ནས་རང་གི་བུད་མེད་དང་མཉམ་དུ་འབྲེལ་ནས།  ཁོང་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ།

Therefore a man shall leave his father and his mother and hold fast to his wife, and they shall become one flesh.

2:25  མི་དང་བུད་མེད་གཉིས་ཀ་གཅེར་བུ་ཡོད་ཀྱང་ངོ་ཚ་མེད་དོ༎

And the man and his wife were both naked and were not ashamed.