གསུང་མགུར 77 – Psalm 77
1 ང་ཡི་སྐད་ཤུགས་ཆེན་པོས་དཀོན་མཆོག་ལ་འབོད། ངས་སྐད་ཤུགས་ཆེན་པོས་འབོད་པས། ཁོང་གི་ངའི་ཕྱོགས་སྙན་ནི་གསན་པར་མཛད།
2 ང་ཡིས་དཀའ་ངལ་དུས་སུ་དཀོན་མཆོག་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས། མཚན་གང་ང་ཡིས་ལག་བརྐྱངས་སྨོན་ལམ་འདེབས། འོན་ཀྱང་ང་ལ་སེམས་གསོ་ཐོབ་མ་བྱུང་།
3 ང་ཡིས་དཀོན་མཆོག་དྲན་སྐབས་ངའི་དབུགས་རིང་ཤོར། སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ང་ཡི་སེམས་ཉིད་ཉམས།
4 མཚན་གང་ཁོང་གིས་ངའི་མིག་ཕྱེ་ནས་བཞག། ང་ནི་ཧ་ཅང་དཀའ་ངལ་ནང་ཡོད་པས། རྐྱེན་གྱིས་ང་ཡི་གཏམ་ཡང་ཤོད་མི་ཐུབ།
5 འདས་པར་འགྱུར་བའི་ཞག་དང་དེ་སྔོན་གྱི། ལོ་རྣམས་ང་ཡིས་དྲན་གསོ་བྱེད་བཞིན་ཡོད།
6 མཚན་མོར་རང་གི་བསམ་བློ་གཏིང་ཟབ་གཏོང་ནས་བསྐྱལ། ང་ནི་སྒོམ་བཞིན་རང་ལ་དྲི་བ་འདི་བརྒྱབ།
7 ང་ཚོར་གཏན་ཕྱིར་གཙོ་བོས་སྤངས་གནང་ངམ། ཁོང་ནི་ང་ཚོ་མཉམ་དུ་སླར་ནམ་ཡང་མི་དགའ་སམ།
8 ཁོང་གིས་ང་ཚོར་གཅེས་པར་མཚམས་བཅད་དམ། ཁོང་གི་ཞལ་ཆད་གཏན་ཕྱིར་མི་གནས་སམ།
9 དཀོན་མཆོག་ཁོང་གི་དཀའ་དྲིན་དེ་ནི་བརྗེད་འགྱུར་རམ། ཁོང་གི་སྙིང་རྗེའི་ཚབ་ཏུ་ཐུགས་ཁྲོས་ལེན་འདུག་གམ།
10 དེ་ནས་ངས་སྨྲས་པ་ཡིན། ངའི་སེམས་ལ་འཕང་ཤོས་དེ་ནི་དཀོན་མཆོག་ཁོང་གི།མཐུ་སྟོབས་ད་མི་གནས་པའི་གནས་ཚུལ་དེ་ཡིན།
11 གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁྱེད་ཀྱི་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ང་ཡི་དྲན། ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་དུས་མཛད་པར་ངས་དྲན་གསོས་བྱ།
12 ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱག་ལས་རྣམས་ནི་ངས་དྲན་ནོ། ཁྱེད་ཀྱི་སྟོབས་ལྡན་ཕྱག་ལས་ངས་སྒོམ་མོ།
13 ཀྱེ་དཀོན་མཆོག་ཁྱེད་ཀྱི་ཅི་མཛད་དམ་པ་ཡོད། དཀོན་མཆོག་ཁྱེད་ལྟར་རླབས་ཆེན་གཞན་སུ་ཡང་མེད།
14 ཁྱེད་ནི་ཡ་མཚན་མཛད་མཁན་དཀོན་མཆོག་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱི་མཐུ་སྟོབས་མི་རིགས་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་སྟོན་གནང་ཡོད།
15 ཁྱེད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་མི་མང་ལ་སྐྱབས། ཡ་ཀོབ་དང་ནི་ཡོ་སེབ་རིགས་བརྒྱུད་ལ་སྐྱབས།
16 ཀྱེ་དཀོན་མཆོག་ཆུ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཁྱེད་ལ་མཐོང་སྐབས་འཇིགས། རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་རྣམས་ནི་འདར།
17 སྤྲིན་པས་ཆར་ཕབ་གནམ་ནས་འབྲུག་སྐད་རྒྱབ། གློག་གི་ཕྱོགས་གཞིར་ཡོངས་སུ་འབར།
18 ཁྱེད་ཀྱི་འབྲུག་སྐད་ཀྱི་སྒྲ་ཆེན་ལྡིར་བ་དང། གློག་འཁྱུག་ནས་ས་གཞི་ཡོངས་སུ་འོད་འཚེར་སོང། ས་གཞི་འདར་བ་ད་ནི་འགུལ་སོང་ངོ་།
19 ཁྱེད་ནི་རྦ་རླབས་རྣམས་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་པ་དང། རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་རྒལ་བ་དང།འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱི་ཞབས་རྗེས་མི་མཐོང་ངོ་།
20 ཁྱེད་ཀྱི་རང་གི་མི་ཚོར་ལུག་རྫི་བཞིན། མོ་ཤེ་དང་ནི་ཨ་རོན་ལག་ནས་འཁྲིད༎
1 I cry aloud to God, aloud to God, and he will hear me.
2 In the day of my trouble I seek the Lord; in the night my hand is stretched out without wearying; my soul refuses to be comforted.
3 When I remember God, I moan; when I meditate, my spirit faints. Selah
4 You hold my eyelids open; I am so troubled that I cannot speak.
5 I consider the days of old, the years long ago.
6 I said, “Let me remember my song in the night; let me meditate in my heart.” Then my spirit made a diligent search:
7 “Will the Lord spurn forever, and never again be favorable?
Has his steadfast love forever ceased? Are his promises at an end for all time?
9 Has God forgotten to be gracious? Has he in anger shut up his compassion?” Selah
10 Then I said, “I will appeal to this, to the years of the right hand of the Most High.”
11 I will remember the deeds of the Lord; yes, I will remember your wonders of old.
12 I will ponder all your work, and meditate on your mighty deeds.
13 Your way, O God, is holy. What god is great like our God?
14 You are the God who works wonders; you have made known your might among the peoples.
15 You with your arm redeemed your people, the children of Jacob and Joseph. Selah
16 When the waters saw you, O God, when the waters saw you, they were afraid; indeed, the deep trembled.
17 The clouds poured out water; the skies gave forth thunder; your arrows flashed on every side.
18 The crash of your thunder was in the whirlwind; your lightning lighted up the world; the earth trembled and shook.
19 Your way was through the sea, your path through the great waters; yet your footprints were unseen.
20 You led your people like a flock by the hand of Moses and Aaron.
