PETER   APOSTLE  OF  JESUS  CHRIST

Acts Chapter 10 verses 34-48 – Peter teaches Jesus Messiah Saviour of all men

Last time we read how the Roman soldier Cornelius asked Peter to speak, not knowing what he would have to say. But Peter did know what to say, because God had prepared him for this occasion.

****************

(མཛད་པ། 10:34-48)

34 དེ་ནས་པེ་ཏྲོས་ “དཀོན་མཆོག་གིས་ཕྱོགས་རིས་མི་མཛད་པ་དེ་ངས་ད་ལྟ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཤེས།

35 མི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་སུ་ཡང་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཞུ་བ་དང་དྲང་བའི་ལས་སྒྲུབ་མཁན་དེ་ལ་ཁོང་ཐུགས་མཉེས།

36 དཀོན་མཆོག་གིས་ཡི་སི་ར་ཨེལ་མི་རིགས་ལ་གནང་བའི་འཕྲིན་བཟང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀ་ལ་དད་པའི་སྒོ་ནས་ཞི་བདེ་འཐོབ་པའི་འཕྲིན་ཡིན།

37 ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་ཁྲུས་གསོལ་ལེན་དགོས་པའི་འཕྲིན་སྒྲོག་པའི་རྗེས་སུ་ག་ལིལ་ཡུལ་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་ཡོངས་སུ་ཅི་བྱུང་བ་དང༌།

38 ཅི་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གིས་ན་ཙ་རེལ་པ་ཡེ་ཤུ་ལ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་དང་ནུས་མཐུ་གནང་ཞིང༌། དཀོན་མཆོག་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་བཞུགས་པས་ཁོང་གིས་ལས་བཟང་པོ་སྒྲུབ་ཅིང༌། བདུད་ཀྱིས་མནན་པ་ཐམས་ཅད་གསོ་བར་མཛད་པ་དེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས།

39 ཁོང་གིས་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་དང་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གང་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཔང་པོ་ང་ཚོ་ཡིན། རྒྱང་ཤིང་སྒང་ལ་བརྒྱངས་པའི་སྒོ་ནས་ཁོ་ཚོས་ཁོང་བསད་ཀྱང༌།

40 ཉི་མ་གསུམ་པར་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པོར་མཛད་ནས་ཁོང་མངོན་དུ་བཅུག་གོ

41 མི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོང་མངོན་སུམ་དུ་མ་བསྟན་པར། འཆི་བ་ནས་སྐུ་གསོན་པོར་བཞེངས་ནས་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ཟ་ཞིང་འཐུང་མཁན་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གིས་སྔར་འདེམས་པར་མཛད་པའི་དཔང་པོ་ཡིན་པ་ང་ཚོས་མཐོང༌།

42 ཡང་ཁོང་གིས་ང་ཚོར་མི་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། ཁོང་ཉིད་དཀོན་མཆོག་གིས་བསྐོས་པར་མཛད་དེ་ཤི་གསོན་གཉིས་ཀྱི་ཁྲིམས་དཔོན་ཡིན་པ་བདེན་དཔང་བྱེད་དགོས་པའི་བཀའ་གནང༌།

43 ཡང་ཁོང་གི་སྐོར་ལུང་སྟོན་པ་ཚང་མས། ཁོང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཐམས་ཅད་ཁོང་གི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་སྡིག་སེལ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དཔང་པོ་མཛད་” ཅེས་གསུངས།

ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཐོབ་པ།

44 པེ་ཏྲོས་མུ་མཐུད་གསུངས་པའི་སྐབས་སུ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་བཀའ་ཐོས་མཁན་ཐམས་ཅད་ལ་བབས།

45 ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལའང་དཀོན་མཆོག་གི་གནང་སྦྱིན་ཏེ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྐྱེན་གྱིས། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དད་ལྡན་པ་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་པེ་ཏྲོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོང་མཁན་ཚང་མ་ཡ་མཚན་ཆེན་པོ་སྐྱེས།

46 དེ་ནི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་འཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་རིགས་གཞན་རྣམས་སྤྱད་ནས་སྐད་ཆ་བཤད་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་བསྔགས་བྱེད་པ་ཐོས་པས་སོ། དེ་ནས་པེ་ཏྲོས་

47 “མི་འདི་རྣམས་ཆུ་ཡིས་ཁྲུས་གསོལ་བྱེད་པར་སུས་སྔོན་འགོག་བྱེད་དམ། ང་ཚོ་ལྟར་ཁོ་ཚོ་ལའང་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཐོབ་བོ་” ཞེས་གསུངས་པས།

48 ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་མཚན་ཐོག་ནས་ཁོ་རྣམས་ལ་ཁྲུས་གསོལ་བྱེད་པའི་བཀའ་གནང་ནས། ཁོ་ཚོས་ཁོང་ཉིན་ཤས་བཞུགས་པར་གདན་འདྲེན་ཞུས་སོ།།

 

So Peter speaks: ‘Now I know without doubt that God shows favour to men of any nation who respect him.’

Verses 34,35

So Peter opened his mouth and said: “Truly I understand that God shows no partiality, but in every nation anyone who fears him and does what is right is acceptable to him.

དེ་ནས་པེ་ཏྲོས་ “དཀོན་མཆོག་གིས་ཕྱོགས་རིས་མི་མཛད་པ་དེ་ངས་ད་ལྟ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཤེས། མི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་སུ་ཡང་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཞུ་བ་དང་དྲང་བའི་ལས་སྒྲུབ་མཁན་དེ་ལ་ཁོང་ཐུགས་མཉེས།

 

And Peter goes on, ‘You have heard about Jesus of Nazareth whom God sent as his Messiah with a message of peace and works of power.’

Verses 36-38

“As for the word that he sent to Israel, preaching good news of peace through Jesus Christ (he is Lord of all), you yourselves know what happened throughout all Judea, beginning from Galilee after the baptism that John proclaimed: how God anointed Jesus of Nazareth with the Holy Spirit and with power. He went about doing good and healing all who were oppressed by the devil, for God was with him.

དཀོན་མཆོག་གིས་ཡི་སི་ར་ཨེལ་མི་རིགས་ལ་གནང་བའི་འཕྲིན་བཟང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀ་ལ་དད་པའི་སྒོ་ནས་ཞི་བདེ་འཐོབ་པའི་འཕྲིན་ཡིན། ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་ཁྲུས་གསོལ་ལེན་དགོས་པའི་འཕྲིན་སྒྲོག་པའི་རྗེས་སུ་ག་ལིལ་ཡུལ་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་ཡོངས་སུ་ཅི་བྱུང་བ་དང༌། ཅི་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གིས་ན་ཙ་རེལ་པ་ཡེ་ཤུ་ལ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་དང་ནུས་མཐུ་གནང་ཞིང༌། དཀོན་མཆོག་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་བཞུགས་པས་ཁོང་གིས་ལས་བཟང་པོ་སྒྲུབ་ཅིང༌། བདུད་ཀྱིས་མནན་པ་ཐམས་ཅད་གསོ་བར་མཛད་པ་དེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས།

 

And Peter continues, ‘We are witnesses; we were there.’

Verse 39

“We are witnesses of all that he did both in the country of the Jews and in Jerusalem. They put him to death by hanging him on a tree, …

ཁོང་གིས་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་དང་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གང་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཔང་པོ་ང་ཚོ་ཡིན། རྒྱང་ཤིང་སྒང་ལ་བརྒྱངས་པའི་སྒོ་ནས་ཁོ་ཚོས་ཁོང་བསད་ཀྱང༌།

 

And, ‘And as for his rising to life, we saw him alive.’

Verses 40,41

“… but God raised him on the third day and caused him to appear, not to all the people, but to us who had been chosen by God as witnesses, who ate and drank with him after he rose from the dead.

ཉི་མ་གསུམ་པར་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པོར་མཛད་ནས་ཁོང་མངོན་དུ་བཅུག་གོ མི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོང་མངོན་སུམ་དུ་མ་བསྟན་པར། འཆི་བ་ནས་སྐུ་གསོན་པོར་བཞེངས་ནས་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ཟ་ཞིང་འཐུང་མཁན་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གིས་སྔར་འདེམས་པར་མཛད་པའི་དཔང་པོ་ཡིན་པ་ང་ཚོས་མཐོང༌།

 

‘And God ordered us to teach that the One long ago foretold in the scriptures as Saviour of all believers, and to become Judge of all dead and living people, is this man Jesus.’

Verses 42,43

“And he commanded us to preach to the people and to testify that he is the one appointed by God to be judge of the living and the dead. To him all the prophets bear witness that everyone who believes in him receives forgiveness of sins through his name.”

ཡང་ཁོང་གིས་ང་ཚོར་མི་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། ཁོང་ཉིད་དཀོན་མཆོག་གིས་བསྐོས་པར་མཛད་དེ་ཤི་གསོན་གཉིས་ཀྱི་ཁྲིམས་དཔོན་ཡིན་པ་བདེན་དཔང་བྱེད་དགོས་པའི་བཀའ་གནང༌། ཡང་ཁོང་གི་སྐོར་ལུང་སྟོན་པ་ཚང་མས། ཁོང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཐམས་ཅད་ཁོང་གི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་སྡིག་སེལ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དཔང་པོ་མཛད་” ཅེས་གསུངས།

 

As Peter spoke the Holy Spirit fell upon the listeners, and the Jewish believers with him were amazed. Peter had them baptized.

Verses 44-48

While Peter was still saying these things, the Holy Spirit fell on all who heard the word. And the believers from among the circumcised who had come with Peter were amazed, because the gift of the Holy Spirit was poured out even on the Gentiles. For they were hearing them speaking in tongues and extolling God. Then Peter declared, ”Can anyone withhold water for baptizing these people, who have received the Holy Spirit just as we have?” And he commanded them to be baptized in the name of Jesus Christ. Then they asked him to remain for some days.

པེ་ཏྲོས་མུ་མཐུད་གསུངས་པའི་སྐབས་སུ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་བཀའ་ཐོས་མཁན་ཐམས་ཅད་ལ་བབས། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལའང་དཀོན་མཆོག་གི་གནང་སྦྱིན་ཏེ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྐྱེན་གྱིས། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དད་ལྡན་པ་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་པེ་ཏྲོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོང་མཁན་ཚང་མ་ཡ་མཚན་ཆེན་པོ་སྐྱེས། དེ་ནི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་འཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་རིགས་གཞན་རྣམས་སྤྱད་ནས་སྐད་ཆ་བཤད་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་བསྔགས་བྱེད་པ་ཐོས་པས་སོ། དེ་ནས་པེ་ཏྲོས་ “མི་འདི་རྣམས་ཆུ་ཡིས་ཁྲུས་གསོལ་བྱེད་པར་སུས་སྔོན་འགོག་བྱེད། ང་ཚོ་ལྟར་དེ་ཚོ་ལའང་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཐོབ་བོ་” ཞེས་གསུངས་པས། ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་མཚན་ཐོག་ནས་ཁོ་རྣམས་ལ་ཁྲུས་གསོལ་བྱེད་པའི་བཀའ་གནང་ནས། ཁོ་ཚོས་ཁོང་ཉིན་ཤས་བཞུགས་པར་གདན་འདྲེན་ཞུས་སོ།།

 

***************

 

But when the news reached the church in Jerusalem, some there were not happy that Peter, against custom, had met with non-Jews to speak with them. Next time we will read how Peter answered their criticism.

PETER  APOSTLE  OF  JESUS  CHRIST

Acts Chapter 12 verses 1-24 – God preserves Peter from Execution

In Year 41 of the Common Era Herod Agrippa was appointed king to rule the Roman Province of Judea. In order to preserve his favour with the Roman Emperor it was important for him to keep the Jews happy. So first James was killed, then Peter arrested.

(མཛད་པ། 12:1-24)

1 དེའི་དུས་སུ་རྒྱལ་པོ་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་ཆོས་ཚོགས་ཀྱི་མིའི་ནང་ནས་ཁ་ཤས་ལ་གནོད་སྐྱེལ་བའི་ཕྱིར་ཁོ་རྣམས་འཛིན་བཟུང་བྱེད་དུ་བཅུག

2 ཁོས་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་གཅེན་པོ་སྐུ་ཚབ་ཡ་ཀོབ་རལ་གྲིའི་ཁ་ཡིས་བསད་དུ་བཅུག་པས།

3 ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་དགའ་བར་གྱུར་བ་མཐོང་ནས་ཁོས་པེ་ཏྲོ་ཡང་འཛིན་བཟུང་བྱས། (དེ་ནི་སྐྱུར་རྩི་མེད་པའི་བག་ལེབ་དུས་ཆེན་གྱི་དུས་སུ་བྱུང་)

4 ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་པེ་ཏྲོ་བཟུང་ནས་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག་ཅིང༌། ཁོ་སྲུང་བའི་ཕྱིར་དམག་མི་བཞི་རེ་ཅན་གྱི་དམག་ཁག་བཞི་ལ་གཏད། པེ་སག་དུས་ཆེན་དེའི་རྗེས་སུ་ཁོས་པེ་ཏྲོ་ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་འཁྲིད་ནས་ཁྲིམས་གཅོད་པར་འདོད།

5 པེ་ཏྲོ་བཙོན་ཁང་ལ་བཅུག་དུས་ཆོས་ཚོགས་ཀྱིས་ཁོང་གི་ཆེད་དུ་དཀོན་མཆོག་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་གསོལ་འདེབས་བྱས།

སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་བཙོན་ཁང་ནས་ཐར་བ།

6ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་པེ་ཏྲོ་ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཁྲིད་ནས་ཁྲིམས་གཅོད་བྱེད་པའི་སྔོན་གྱི་མཚན་མོར་པེ་ཏྲོ་ལྕགས་ཐག་གཉིས་ཀྱིས་བཅིངས་ཏེ་དམག་མི་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་གཉིད་ཁུག་ནས་བསྡད། སྒོའི་ཕྱི་རོལ་དུ་སྲུང་དམག་རྣམས་ཀྱིས་བཙོན་ཁང་བསྲུངས།

7 གློ་བུར་དུ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་བྱུང་ཞིང་ཁང་མིག་ལ་འོད་ཅིག་འཕྲོས། ཕོ་ཉས་གཉིད་གསོད་པའི་ཕྱིར་པེ་ཏྲོའི་གཞོགས་ལ་འཆང་སྟེ་ཁོང་ལ་ “མགྱོགས་པོ་ལོངས་ཤིག་” ཅེས་གསུངས་པས་ལྕགས་ཐག་གཉིས་ཁོང་གི་ལག་པ་ནས་སར་ལྷུངས།

8 ཡང་ཕོ་ཉས་ཁོང་ལ་ “སྐེ་རགས་བཅིངས་ནས་ལྷམ་གྱོན་ཞིག་” ཅེས་གསུངས་པས་པེ་ཏྲོས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་དང༌། ཕོ་ཉས་ “ཕྱི་གོས་གྱོན་ནས་ངའི་རྗེས་སུ་ཤོག་” ཅེས་གསུངས།

9 པེ་ཏྲོ་ཕྱིར་ཐོན་ནས་ཕོ་ཉའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། ཕོ་ཉས་གང་མཛད་པ་དེ་དངོས་གནས་ཡིན་པ་པེ་ཏྲོས་མི་ཤེས་ཏེ། ཞལ་གཟིགས་ཤིག་མཐོང་བར་སྙམ།

10 དེ་རྗེས་སྲུང་དམག་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་བརྒལ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ལ་འགྲོ་བའི་ལྕགས་སྒོར་སླེབས་པ་དང༌། དེ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་ཕྱེ་ནས་ཁོང་ཚོ་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་སྲང་ལམ་ཞིག་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་དུས་གློ་བུར་དུ་ཕོ་ཉ་ཁོང་དང་ཁ་བྲལ།

11 པེ་ཏྲོས་གང་བྱུང་བ་དེ་དངོས་གནས་ཡིན་པ་ཤེས་ནས་ “ད་གཙོ་བོས་རང་གི་ཕོ་ཉ་མངགས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡི་དབང་ཤེད་དང༌། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རེ་སྒུག་བྱེད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ལས་ང་སྐྱོབ་པར་མཛད་པ་ངས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཤེས་” ཞེས་གསུངས།

12 དེ་ལྟར་བསམས་མ་ཐག་ཁོང་ཡོ་ཧ་ནན་ཏེ་མར་ཀུ་ཡང་བྱ་བའི་ཨ་མ་མིར་ཡམ་གྱི་ཁང་པར་ཕེབས། དེར་མི་མང་པོ་འཛོམས་ནས་སྨོན་ལམ་འདེབས་བཞིན་ཡོད།

13 པེ་ཏྲོས་ཕྱི་སྒོ་བརྡུངས་པས་རོལ་དཱ་ཞེས་ཟེར་བའི་གཡོག་མོ་ཞིག་སྒོ་ཕྱེ་བར་ཡོང༌།

14 པེ་ཏྲོའི་སྐད་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ་ཧ་ཅང་དགའ་བའི་ངང་ནས་སྒོ་མ་ཕྱེ་བར་ནང་ལ་བརྒྱུགས་ཤིང་ “པེ་ཏྲོ་ལགས་སྒོའི་ཕྱི་ལ་འདུག་” ཅེས་བཤད།

15 ཁོ་ཚོས་ཁོ་མོ་ལ་ “ཁྱོད་སྨྱོའོ་” ཞེས་ཟེར་ན་ཡང༌། ཁོ་མོས་བདེན་པ་ཡིན་པར་ཨུ་ཚུགས་བྱས་པས། ཁོ་ཚོས་ “ཁོང་གི་ཕོ་ཉ་ཡིན་པར་ངེས་” ཞེས་སྨྲས།

16 དེའི་རིང་ལ་པེ་ཏྲོས་མུ་མཐུད་སྒོ་བརྡུངས། སྒོ་ཕྱེ་ནས་ཁོང་མཐོང་བས་ཁོ་རྣམས་ངོ་མཚར་བར་གྱུར།

17 པེ་ཏྲོས་ཁ་ཁུ་སིམ་པོར་སྡོད་དགོས་པའི་ལག་བརྡ་བྱས་ཏེ། གཙོ་བོས་ཁོང་ཇི་ལྟར་བཙོན་ཁང་ནས་འཁྲིད་པའི་གཏམ་ཁོ་ཚོར་བཤད། ཁོང་གིས་ “དོན་དེ་ཡ་ཀོབ་དང་སྤུན་ཟླ་གཞན་རྣམས་ལ་ཤོད་ཅིག་” ཅེས་གསུངས་ནས་ཁོ་ཚོ་དང་ཁ་བྲལ་ཏེ་ས་ཆ་གཞན་ཞིག་ལ་ཕར་ཕེབས།

18 དེའི་སང་ཞོགས་པེ་ཏྲོ་གང་དུ་སོང་མིན་མ་ཤེས་པས་དམག་མི་རྣམས་ཤིན་ཏུ་འཁྲུགས་པར་གྱུར།

19 ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་ཁོང་བཙལ་ནས་མ་རྙེད་པས་ཁོས་སྲུང་དམག་རྣམས་ལ་འདྲི་གཅོད་བྱས་པ་དང༌། ཁོ་ཚོ་ལ་སྲོག་ཁྲིམས་གཏོང་དགོས་པའི་བཀའ་བསྒོས། དེའི་རྗེས་སུ་ཁོ་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་ནས་སེ་སར་རེ་ཡཱ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ཕྱིན་ནས་དེར་གནས་སོ།།

རྒྱལ་པོ་ཧེ་རོ་དཱེ་ཤི་བའི་སྐོར།

20 ཧེ་རོ་དཱེ་ཐཱ་ཨེར་དང་ཚི་དོན་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་འབངས་མི་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་པར་འགྱུར། ཁོ་ཚོའི་ཡུལ་དེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་འཚོ་ཆས་འཐོབ་པར་བྱེད་དགོས་པས། ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་ཚོགས་པ་ཞིག་བཏང་སྟེ་རྒྱལ་པོའི་གཟིམ་དཔོན་པཱ་ལ་སི་ཐོ་བློ་འགུགས་ནས་བར་འདུམ་གཏོང་བའི་རེ་བ་ཞུས།

21 གཏན་འཁེལ་བའི་ཉིན་མོ་ཞིག་ལ་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་རྒྱལ་པོའི་གོས་གྱོན་ནས་ཁྲིམས་དཔོན་གྱི་ཁྲིར་བསྡད་པ་དང༌། མི་རྣམས་ལ་གཏམ་སྨྲ་བར་བརྩམས།

22 མི་རྣམས་ཀྱིས་ “འདི་ནི་མི་ཞིག་གི་སྐད་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་ཡི་གསུང་སྐད་ཡིན་” ཞེས་སྐད་ཆེན་པོས་ཡང་ཡང་བཤད།

23 ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་བསྟོད་པ་འདི་དཀོན་མཆོག་ལ་མ་ཕུལ་བས། འཕྲལ་དུ་གཙོ་བོའི་ཕོ་ཉ་ཞིག་གིས་ཁོ་ལ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་རྒྱུ་སྲིན་གྱིས་བཟས་ནས་ཤིའོ།།

24 ཡང་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྱབ་པས། དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་མང་དུ་འཕེལ།

 

Verses 1-5

It seems that Herod’s plan was to make for the Jews a public spectacle in Jerusalem of the trial and execution. However God had other plans for Peter.

Verses 6-11

After his miraculous rescue by the angel, Peter made his way to where a prayer meeting was being held in the house of John Mark. There he left a message for James, the brother of Jesus, and other leaders; then went quickly into hiding for both their safety and his.

Verses 12-17

Peter’s escape angered the king; his plan was spoilt. So he went back down to his residence at Caesarea. [It was a port town with a great artificial harbour that Herod the Great, his grandfather had built, and named Caesarea in honour of Caesar (khe-sar), the Roman Emperor]

Verses 18,19

In the end it was Agrippa who died, not Peter; it was an unpleasant death as punishment for his pride. But Peter was preserved, and God’s plans for the spread of the good news continued.

Verses 20-24

 

*****************

 

The rest of the Book of Acts tells how the word pf God reached Crete, Asia Minor and then Europe. Peter remained in Judea at first, and it was the converted Pharisee Saul, later called Paul, who was appointed by God as main apostle to the Non-Jews. You can read in v.25 and Chapter 13:1-3 about the beginning of this work in which Barnabas, John Mark, Dr Luke and others would also be involved.

PETER  APOSTLE  OF  JESUS  CHRIST   

Acts Chapter 15 verses 1-21- Peter Agrees with Paul at the Church Council

This is the last time that we read about Peter in the Book of Acts. In the next post we shall learn what tradition tells us about his later life experiences.

*******************

(མཛད་པ། 15:1-21)

1 ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་ནས་ཡོང་བའི་མི་ཁ་ཅིག་གིས་སྤུན་ཟླ་རྣམས་ལ་ “གལ་ཏེ་ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེ་ཡི་ཆོས་ཁྲིམས་ལྟར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་མ་ལེན་ན། ཐར་བར་འགྱུར་མི་སྲིད་” ཅེས་བསྟན།

2 པའུ་ལུ་དང་པར་ན་པཱ་ཁོ་ཚོ་དང་མི་མཐུན་ཏེ་རྩོད་གླེང་དྲག་པོ་བྱུང་བས། སྤུན་ཟླ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་གཉིས་དང་དད་ལྡན་པ་ལས་གཞན་ཁ་ཅིག་དོན་དེའི་སྐོར་ལ་སྐུ་ཚབ་དང་འགན་འཁུར་བ་རྣམས་མཇལ་བར་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཐག་གཅོད་བྱས།

3 དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཚོགས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་མངགས་ཏེ་ཕེ་ནི་ཀེ་དང་ས་མར་ཡཱ་ཡུལ་གཉིས་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་པ་དང༌། ཁོང་ཚོས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་དད་ལྡན་པར་གྱུར་བར་གསུངས་པས་སྤུན་ཟླ་ཐམས་ཅད་ཧ་ཅང་དགའ་བར་གྱུར།

4 པའུ་ལུ་དང་པར་ན་པཱ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་སླེབས་ནས་ཆོས་ཚོགས་དང༌། སྐུ་ཚབ། འགན་འཁུར་བ་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་བསུས། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གཉིས་བརྒྱུད་ནས་ཇི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཁོང་ཚོར་གསུངས།

5 དེ་ནས་ཕཱ་རུ་ཤི་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་ཁག་ལས་དད་ལྡན་དུ་གྱུར་བའི་མི་ཁ་ཅིག་ཡར་ལངས་ནས་ “ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་ལེན་དགོས་པ་དང་མོ་ཤེ་ཡི་ཆོས་ཁྲིམས་སྲུང་དགོས་པ་དེ་ངེས་པར་དུ་སྐུལ་” ཞེས་སྨྲས།

6 དོན་དེ་ཞིབ་དཔྱད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐུ་ཚབ་དང་འགན་འཁུར་བ་རྣམས་འཛོམས།

7 གཏམ་གླེང་མང་པོ་བྱས་ནས་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་ལངས་ཏེ་ཁོ་ཚོར་ “སྤུན་ཟླ་རྣམས། སྔོན་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་ཚོའི་ཁྲོད་ནས་འདམ་ཀ་མཛད་དེ། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངའི་ཁ་ནས་འཕྲིན་བཟང་ཐོས་ཤིང་དད་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན།

8 མི་རྣམས་ཀྱི་སེམས་མཁྱེན་པའི་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ཚོ་ལ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་གནང་བ་ལྟར། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལའང་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་གནང་སྟེ་ཁོ་ཚོར་དཔང་པོ་མཛད།

9 ཡང་ང་ཚོ་དང་ཁོ་ཚོའི་བར་དུ་ཁྱད་པར་མི་མཛད་དེ་ཁོང་གིས་དད་པའི་སྒོ་ནས་ཁོ་ཚོའི་སེམས་དག་པར་མཛད།

10ད་ལྟ་ཁྱེད་ཚོས་ཅིའི་ཕྱིར་ང་ཚོའམ་མེས་པོས་ཀྱང་འཁུར་མ་ཐུབ་པའི་གཉའ་ཤིང་དེ་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱི་གཉའ་ལ་འགེལ་བའི་སྒོ་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་ཉམས་ཚོད་བྱེད།

11 དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་ཁོ་ཚོ་དང་འདྲ་བར་ང་ཚོའང་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་ཐུགས་རྗེའི་སྒོ་ནས་ཐར་བར་འགྱུར་བར་ཡིད་ཆེས་སོ་” ཞེས་གསུངས།

12 དེ་ནས་དེར་ཚོགས་པའི་མི་ཀུན་ཁ་ཁུ་སིམ་པོར་བསྡད་དེ་པར་ན་པཱ་དང་པའུ་ལུའི་གཏམ་ལ་ཉན། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གཉིས་བརྒྱུད་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་རྟགས་དང་ངོ་མཚར་བའི་དོན་ཅི་ལྟར་མཛད་པའི་སྐོར་གསུངས།

13 ཁོང་ཚོས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ལན་དུ་ “སྤུན་ཟླ་རྣམས། ང་ལ་ཉོན་དང༌།

14ད་ལྟ་སི་མེ་ཡོན་གྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐོག་མར་དཀོན་མཆོག་གིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་ཏེ་ཁོ་རྣམས་ལས་རང་གི་དོན་དུ་འབངས་མི་བཞེས།

15 དེ་ནི་ལུང་སྟོན་པས་གང་གསུངས་པའི་བཀའ་དང་མཐུན་ཏེ་ཁོང་ཚོས་བྲིས་པའི་མདོ་ལ་བཀོད་པ་ལྟར།

16 དེ་ཡི་རྗེས་སུ་ང་ནི་ཕྱིར་ལོག་ནས།།

དཱ་བིད་གནས་ས་བཞིག་རལ་སོང་བ་དག །

གཞི་གསོ་བྱེད་ཅིང་གནས་ས་རྡིབས་པ་དག །

ང་ཡིས་སླར་ཡང་འཛུགས་ཤིང་བསྐྲུན་པར་བྱ།།

17 དེ་ནི་མི་རིགས་གཞན་གང་ཐམས་ཅད་དང༌།།

ང་ཡི་མིང་ཐོགས་ཕྱི་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི།།

ཡང་དག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་འཚོལ་ཕྱིར་རོ།།

18 གདོད་ནས་མངོན་པར་མཛད་དེ་གཙོ་བོས་གསུངས།།

19 དེའི་ཕྱིར་ངའི་བསམ་ཚུལ་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱོགས་སུ་སེམས་བསྒྱུར་བའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་དཀའ་ངལ་མི་བཟོ་བར།

20 ལྷ་སྐུ་དང་འབྲེལ་བའི་མི་གཙང་བ་དང༌། ལོག་གཡེམ། སྐེ་བཙིར་ནས་གསོད་པའི་དུད་འགྲོའི་ཤ ཁྲག་བཅས་ལ་འཛེམ་དགོས་ཞེས་པའི་ཡི་གེ་ཞིག་བྲིས་ན་ལེགས།

21 གང་ལགས་ཤེ་ན། གནའ་བོ་ནས་བཟུང་ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་རེར་ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་ཆོས་ཁྲིམས་ནི་གྲོང་ཁྱེར་རེའི་འདུ་ཁང་ལ་བཀླགས་ཡོད་” ཅེས་གསུངས།

ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་ཡི་གེ་བྲིས་པ།

 

After Peter’s escape from Herod’s prison, he continued living in Judea where God had entrusted him with telling the gospel to the Jewish people (Galatians 2:7-10). And further preaching to non-Jews was chiefly done by others. Already in Chapters 13 and 14 it can be read how Paul and Barnabas (see note in previous post) made a trip to the Island of Crete taking Mark with them. They then travelled on to provinces in Asia Minor (which were parts of what is now Turkey).

Because of their preaching, non-Jews were converted (Ch 13 vv.2,48; 14:21-23). However, as a result, when Paul and Barnabas returned home, some believers with a strict Jewish upbringing had fierce argument with them. They said, ‘It is necessary for non-Jews to become Jews by receiving the Jewish mark of religion. Only then can there be liberation from sin.’

 

Verses 1,2

ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་ནས་ཡོང་བའི་མི་ཁ་ཅིག་གིས་སྤུན་ཟླ་རྣམས་ལ་ “གལ་ཏེ་ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེ་ཡི་ཆོས་ཁྲིམས་ལྟར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་མ་ལེན་ན། ཐར་བར་འགྱུར་མི་སྲིད་” ཅེས་བསྟན པའུ་ལུ་དང་པར་ན་པཱ་ཁོ་ཚོ་དང་མི་མཐུན་ཏེ་རྩོད་གླེང་དྲག་པོ་བྱུང་བས། སྤུན་ཟླ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་གཉིས་དང་དད་ལྡན་པ་ལས་གཞན་ཁ་ཅིག་དོན་དེའི་སྐོར་ལ་སྐུ་ཚབ་དང་འགན་འཁུར་བ་རྣམས་མཇལ་བར་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཐག་གཅོད་བྱས།

But some men came down from Judea and were teaching the brothers, “Unless you are circumcised according to the custom of Moses, you cannot be saved.” And after Paul and Barnabas had no small dissension and debate with them, Paul and Barnabas and some of the others were appointed to go up to Jerusalem to the apostles and the elders about this question

This happened in the church at Antioch (Ch 14:27,28). But the same thing happened later in Jerusalem.

 

Verses 3-5

དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཚོགས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་མངགས་ཏེ་ཕེ་ནི་ཀེ་དང་ས་མར་ཡཱ་ཡུལ་གཉིས་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་པ་དང༌། ཁོང་ཚོས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་དད་ལྡན་པར་གྱུར་བར་གསུངས་པས་སྤུན་ཟླ་ཐམས་ཅད་ཧ་ཅང་དགའ་བར་གྱུར། པའུ་ལུ་དང་པར་ན་པཱ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་སླེབས་ནས་ཆོས་ཚོགས་དང༌། སྐུ་ཚབ། འགན་འཁུར་བ་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་བསུས། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གཉིས་བརྒྱུད་ནས་ཇི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཁོང་ཚོར་གསུངས། དེ་ནས་ཕཱ་རུ་ཤི་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་ཁག་ལས་དད་ལྡན་དུ་གྱུར་བའི་མི་ཁ་ཅིག་ཡར་ལངས་ནས་ “ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་ལེན་དགོས་པ་དང་མོ་ཤེ་ཡི་ཆོས་ཁྲིམས་སྲུང་དགོས་པ་དེ་ངེས་པར་དུ་སྐུལ་” ཞེས་སྨྲས།

So, being sent on their way by the church, they passed through both Phoenicia and Samaria, describing in detail the conversion of the Gentiles, and brought great joy to all the brothers. When they came to Jerusalem, they were welcomed by the church and the apostles and the elders, and they declared all that God had done with them. But some believers who belonged to the party of the Pharisees rose up and said, “It is necessary to circumcise them and to order them to keep the law of Moses.”

So a meeting of the church council in Jerusalem considered the matter. Then Peter reminded them how he had witnessed the conversion of the Roman soldier Cornelius and his friends (Ch 10:1 -11:18). After that the assembly gave close attention as Barnabas went on to tell how God had blessed his and Paul’s work.

 

Verses 6-12

དོན་དེ་ཞིབ་དཔྱད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐུ་ཚབ་དང་འགན་འཁུར་བ་རྣམས་འཛོམས། གཏམ་གླེང་མང་པོ་བྱས་ནས་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་ལངས་ཏེ་ཁོ་ཚོར་ “སྤུན་ཟླ་རྣམས། སྔོན་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་ཚོའི་ཁྲོད་ནས་འདམ་ཀ་མཛད་དེ། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངའི་ཁ་ནས་འཕྲིན་བཟང་ཐོས་ཤིང་དད་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན། མི་རྣམས་ཀྱི་སེམས་མཁྱེན་པའི་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ཚོ་ལ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་གནང་བ་ལྟར། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལའང་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་གནང་སྟེ་ཁོ་ཚོར་དཔང་པོ་མཛད། ཡང་ང་ཚོ་དང་ཁོ་ཚོའི་བར་དུ་ཁྱད་པར་མི་མཛད་དེ་ཁོང་གིས་དད་པའི་སྒོ་ནས་ཁོ་ཚོའི་སེམས་དག་པར་མཛད། ད་ལྟ་ཁྱེད་ཚོས་ཅིའི་ཕྱིར་ང་ཚོའམ་མེས་པོས་ཀྱང་འཁུར་མ་ཐུབ་པའི་གཉའ་ཤིང་དེ་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱི་གཉའ་ལ་འགེལ་བའི་སྒོ་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་ཉམས་ཚོད་བྱེད། དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་ཁོ་ཚོ་དང་འདྲ་བར་ང་ཚོའང་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་ཐུགས་རྗེའི་སྒོ་ནས་ཐར་བར་འགྱུར་བར་ཡིད་ཆེས་སོ་” ཞེས་གསུངས། དེ་ནས་དེར་ཚོགས་པའི་མི་ཀུན་ཁ་ཁུ་སིམ་པོར་བསྡད་དེ་པར་ན་པཱ་དང་པའུ་ལུའི་གཏམ་ལ་ཉན། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གཉིས་བརྒྱུད་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་རྟགས་དང་ངོ་མཚར་བའི་དོན་ཅི་ལྟར་མཛད་པའི་སྐོར་གསུངས།

The apostles and the elders were gathered together to consider this matter. And after there had been much debate, Peter stood up and said to them, “Brothers, you know that in the early days God made a choice among you, that by my mouth the Gentiles should hear the word of the gospel and believe. And God, who knows the heart, bore witness to them, by giving them the Holy Spirit just as he did to us, and he made no distinction between us and them, having cleansed their hearts by faith. Now, therefore, why are you putting God to the test by placing a yoke on the neck of the disciples that neither our fathers nor we have been able to bear? But we believe that we will be saved through the grace of the Lord Jesus, just as they will.” And all the assembly fell silent, and they listened to Barnabas and Paul as they related what signs and wonders God had done through them among the Gentiles.

Finally James, who seemed to be the chairman, quoted a sutra which told how God would be doing a new thing, both for Jewish people (“tent of David”) and for the rest of the world (“remnant of mankind … all the Gentiles”), and he urged the meeting to agree with Peter (“Simeon”), saying that non-Jews believers must leave idols, renounce sin, and avoid really serious offence to Jews without any other requirements. [So a letter was written to inform the church at Antioch and other new churches of their decision, Ch 15:22-35]

 

Verses 13-21

ཁོང་ཚོས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ལན་དུ་ “སྤུན་ཟླ་རྣམས། ང་ལ་ཉོན་དང༌། ད་ལྟ་སི་མེ་ཡོན་གྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐོག་མར་དཀོན་མཆོག་གིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་ཏེ་ཁོ་རྣམས་ལས་རང་གི་དོན་དུ་མི་རྣམས་ཤིག་བཞེས། དེ་ནི་ལུང་སྟོན་པས་གང་གསུངས་པའི་བཀའ་དང་མཐུན་ཏེ་ཁོང་ཚོས་བྲིས་པའི་མདོ་ལ་བཀོད་པ་ལྟར། དེ་ཡི་རྗེས་སུ་ང་ནི་ཕྱིར་ལོག་ནས།། དཱ་བིད་གནས་ས་བཞིག་རལ་སོང་བ་དག ། གཞི་གསོ་བྱེད་ཅིང་གནས་ས་རྡིབས་པ་དག ། ང་ཡིས་སླར་ཡང་འཛུགས་ཤིང་བསྐྲུན་པར་བྱ།། དེ་ནི་མི་རིགས་གཞན་གང་ཐམས་ཅད་དང༌།། ང་ཡི་མིང་ཐོགས་ཕྱི་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི།། ཡང་དག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་འཚོལ་ཕྱིར་རོ།།  གདོད་ནས་མངོན་པར་མཛད་དེ་གཙོ་བོས་གསུངས།། དེའི་ཕྱིར་ངའི་བསམ་ཚུལ་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱོགས་སུ་སེམས་སྒྱུར་བའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་དཀའ་ངལ་མི་བཟོ་བར། ལྷ་སྐུ་དང་འབྲེལ་བའི་མི་གཙང་བ་དང༌། ལོག་གཡེམ། སྐེ་བཙིར་ནས་གསོད་པའི་དུད་འགྲོའི་ཤ། ཁྲག་བཅས་ལ་འཛེམ་དགོས་ཞེས་པའི་ཡི་གེ་ཞིག་བྲིས་ན་ལེགས། གང་ལགས་ཤེ་ན། གནའ་བོ་ནས་བཟུང་ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་རེར་ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་ཆོས་ཁྲིམས་ནི་གྲོང་ཁྱེར་རེའི་འདུ་ཁང་ལ་བཀླགས་ཡོད་” ཅེས་གསུངས།

After they finished speaking, James replied, “Brothers, listen to me. Simeon has related how God first visited the Gentiles, to take from them a people for his name. And with this the words of the prophets agree, just as it is written, “‘after this I will return, and I will rebuild the tent of David that has fallen; I will rebuild its ruins, and I will restore it, that the remnant of mankind may seek the Lord, and all the Gentiles who are called by my name, says the Lord, who makes these things known from of old.’ Therefore my judgment is that we should not trouble those of the Gentiles who turn to God, but should write to them to abstain from the things polluted by idols, and from sexual immorality, and from what has been strangled, and from blood. For from ancient generations Moses has had in every city those who proclaim him, for he is read every Sabbath in the synagogues.”

In summary we can say confidently that new believers do not have to become copies of Jews, or in our days like Russians, Indians or Americans. We too can keep our culture, the good things that belong to us because we are Chinese, Nepalis or Tibetans.

 

NOTES

Paul       In Chapters 15-28, the Book of Acts describes how Paul (and others) was used by God to bring the gospel to other parts of the Roman Empire beyond Judea and Samaria.

John      Like Peter, John too seems to have been a recognized leader of the church in Jerusalem (Galatians 2:9).

James   After his resurrection, Jesus’s own brother James became a believer, and joined Peter and John as one of the three main leaders among the apostles (Gal.2:9). [James the brother of John had been killed Ch 12:2]

 

Salvation by the free gift of the Lord Jesus

Peter is quite clear, “We believe that we will be saved by the grace of the Lord Jesus, just as they will” Verse 11.

Paul stated the same truth when writing to the church at Rome, “The wages (‘bras-bu) of sin is death, but the free gift of God is eternal life in Christ Jesus our Lord” (Romans 6:23). Jews could not even keep their own law (Acts 15:10); no one can do enough good works for salvation. But in Jesus all bad works are cancelled, all suffering from karmic law (rgyu-‘bras ‘khor) is abolished, all bad kinds of death are wiped out and in its place Jesus grants unfading life.

Salvation is by faith in the Lord Jesus

Peter said, ‘God gave the same gift of the Holy Spirit to those Romans as he gave to us when we believed in the Lord Jesus Christ.’ [It was the sign that God accepted them (See Acts 11:17)]                     

And Paul wrote the same thing to the church at Ephesus, “By grace you have been saved through faith …” (Ephesians 2:8-10).