To Believe in Jesus – Part 118

 

ཡོ་ཧ་ནན། 10:40-42

40དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ཁོང་ཡོར་དན་གཙང་པོའི་ཕ་རོལ༌ཏེ། སྔར་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་ཁྲུས་གསོལ་བྱས་མྱོང་བའི་གནས་དེར་ཕེབས་ནས་བཞུགས་པ་རེད། 41དེ་ནས་མི་མང་པོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ་ཕན་ཚུན་ན༌རེ། ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་གྲུབ་རྟགས་ཅི་ཡང་མ་བསྟན༌ཀྱང་། ཁོས་སྐྱེས་བུ་འདིའི་སྐོར་ལ་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་རེད་ཅེས་སྨྲས་པ༌དང༌། 42ཡུལ་དེ་རུ་མི་མང་པོ་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ལ་དད་པར་གྱུར༌ཏོ།།

John 10:40-42

40 He (Jesus) went away again across the Jordan to the place where John had been baptizing at first, and there he remained. 41 And many came to him. And they said, “John did no sign, but everything that John said about this man was true.” 42 And many believed in him there.

 

Jesus walked away from those who wanted to kill Him.

The kind of hostile circumstances Jesus had to deal with, we know from gospels records the reasons why these fanatic Jews wanted to kill Him were basically their rejections of Jesus’ position and authority as the Son of God. Furthermore, in close examination under Moses’ law codes for capital punishments there were no valid grounds to punish Jesus.

Jesus had the rights to walked away from those who wanted to kill Him for no valid reason.

It is very interesting to note where exactly Jesus went to –

 

40དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ཁོང་ཡོར་དན་གཙང་པོའི་ཕ་རོལ༌ཏེ། སྔར་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་ཁྲུས་གསོལ་བྱས་མྱོང་བའི་གནས་དེར་ཕེབས་ནས་བཞུགས་པ་རེད།

40 He went away again across the Jordan to the place where John had been baptizing at first, and there he remained.

 

To the very place those fanatic Jews would had avoided!

John the Baptist had a powerful public ministry calling sinners to repentance and remission of sins and those who came to him must provide explicit show of obedience through his water baptism ministry. And since the beginning of John the Baptist’s ministry there had been sharp divisions among the Jews – those who believed John’s message and prepared themselves for the coming Messiah and those who continued to follow certain sects of the Pharisees and Sadducee who rejected John’s ministry as of God.

Those fanatic Jews who rejected John the Baptist’s call for repentance would not had gone anywhere near him because they knew they will draw much public ire by approaching John the Baptist and not doing what everyone else was doing – get into the water and be baptized!

That particular area where John had established his ministry of water baptism, disciple’s communities had sprouted and they continued to live around that same area even after John was executed by Herod.

By the timing of John 10:40 John the Baptist had already been beheaded by Herod Antipas but his disciples and followers continued in their practices received from John the Baptist. And they knew it was through the testimony of John the Baptist they came to recognize Jesus as the coming Messiah while many still have their doubts as Jesus had not yet been glorified through His death and resurrection.

So here in John 10:40 Jesus came to a place where like-minded people were gathered and they welcomed Him and many more believed in Him.

 

The foundational and preparing part of John the Baptist’s ministry should not be dismissed.

 

Consider how John the Baptist started his ministry

 

མད་ཐཱ། 3:1-3

1དེའི་དུས༌སུ། ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་ཞེས་བྱ་བ་ཡ་ཧུ་དཱའི་ཡུལ་གྱི་དབེན་གནས་སུ་བྱོན་ཏེ་ཆོས་བསྒྲགས༌ཤིང༌། 2ནམ་མཁའི་རྒྱལ་སྲིད་ཉེ་བར་སླེབས་པས་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་འགྱོད་བཤགས་བྱོས་ཤིག་ཅེས་གསུངས༌སོ།། 3ཡོ་ཧ་ནན་ནི་ལུང་སྟོན་པ་ཡེ་ཤ་ཡཱ་ཡིས།

དབེན་སྟོང་ཡུལ་ནས་གྲགས་པའི་འབོད་སྒྲ༌ཡིས།།

གཙོ་བོའི་ཕེབས་ལམ་སྟ་གོན་བྱེད་པ༌དང༌།།

ཁོང་གི་གཤེགས་ལམ་དྲང་པོར་བཟོ་བར༌གྱིས།།

ཞེས་ལུང་བསྟན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡིན༌ནོ།།

Matthew 3:1-3

In those days John the Baptist came preaching in the wilderness of Judea, 2 “Repent, for the kingdom of heaven is at hand.” 3 For this is he who was spoken of by the prophet Isaiah when he said,

“The voice of one crying in the wilderness: ‘Prepare the way of the Lord; make his paths straight.’”

 

John the Baptist started with the call for repentance and those who listen and followed continued in the practice of repentance in preparing themselves to be received of the coming Messiah and to enter the kingdom of God.

 

The beginning of Jesus’ ministry can be noted from མད་ཐཱ། Matthew 3:13 to Matthew 4:17

Jesus first went through water baptism under John the Baptist –

 

མད་ཐཱ། 3:13 – དེའི་དུས༌སུ། ཁྲུས་འཐོབ་པའི༌ཕྱིར། སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ཁོང་ཉིད་ག་ལིལ་ཡུལ་ནས་ཡོར་དན་གཙང་པོའི་འགྲམ་དུ་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་གམ་དུ་བྱོན༌ནའང༌།

Matthew 3:13 – Then Jesus came from Galilee to the Jordan to John, to be baptized by him.

 

Although Jesus is of higher status then John the Baptist yet He submitted to John’s ministry and that shows the importance of John’s ministry as foundational.

Immediately after baptism Jesus actually went through 40 days of fasting and it was towards the ending of His fasting period that He was confronted by the devil and overcame –

 

མད་ཐཱ། 4:1 – དེ་ནས་བདུད་ཀྱིས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུར་ཉམས་ཚོད་བྱེད་པའི༌ཕྱིར། དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་དབེན་སྟོང་དུ་ཁྲིད༌ཅིང༌།

Matthew 4:1 – Then Jesus was led up by the Spirit into the wilderness to be tempted by the devil.

 

It was highly possible soon after Jesus was baptized John the Baptist was arrested by Herod Antipas and Jesus begin His public preaching calling people to repentance following the footsteps of John

 

མད་ཐཱ། 4:12-17

12སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་བཙོན་དུ་བཟུང་ཡོད་པ་གསན་པ་དང་ག་ལིལ་ཡུལ་དུ་ཕེབས༌ཤིང༌། 13དེ་ནས་ནཱ་ཙ་རེལ་ནས་ཀཱ་ཕར་ན་ཧུམ་དུ་གནས་སྤར་ཏེ༌བཞུགས། ཀཱ་ཕར་ན་ཧུམ་ཞེས་པ་མཚོ་ག་ལིལ་གྱི་འགྲམ་དུ། ཟེ་བུ་ལུན་དང་ནཱབ་ཐ་ལི་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཡོད༌དོ།། 14དོན་འདི་ནི་ལུང་སྟོན་པ་ཡེ་ཤ་ཡཱ་ཡི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད༌དུ།

15ཟེ་བུ་ལུན་དང་ནཱབ་ཐ་ལི་གཉིས༌ནི།།

ག་ལིལ་མཚོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་བགྲོད་ལམ༌དང༌།།

ཡོར་དན་གཙང་པོའི་ཕ་རོལ་ཡུལ་གྲུ༌སྟེ།།

ཕྱི་ཕྱོགས་མི་རྣམས་སྡོད་པའི་ག་ལིལ༌ཡུལ།།

16མུན་པའི་ནང་དུ་སྡོད་པའི་མི་རྣམས༌ཀྱིས།།

འོད་ཟེར་ཆེན་པོ་ཞིག་ནི་མིག་གིས༌མཐོང༌།།

འཆི་ཁའི་ཡུལ་གྱི་སྨག་རུམ་ཆེན་པོ༌རུ།།

སྡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་ནི་གཟི་འོད༌འཕྲོས།།

ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་འགྲུབ་པའི༌ཕྱིར། སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་དེ་ལྟར་མཛད་པ་ལགས༌སོ།། 17དུས་དེ་ནས་བཟུང་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་ཆོས་སྒྲོག་འགོ་བརྩམས་ཏེ་འདི་སྐད༌དུ། ནམ་མཁའི་རྒྱལ་སྲིད་ཉེ་བར་སླེབས་པས་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་འགྱོད་བཤགས་བྱོས་ཤིག་ཅེས་གསུངས༌སོ།།

Matthew 4:12-17

12 Now when he heard that John had been arrested, he withdrew into Galilee. 13 And leaving Nazareth he went and lived in Capernaum by the sea, in the territory of Zebulun and Naphtali, 14 so that what was spoken by the prophet Isaiah might be fulfilled:

15 “The land of Zebulun and the land of Naphtali, the way of the sea, beyond the Jordan, Galilee of the Gentiles— 16 the people dwelling in darkness have seen a great light, and for those dwelling in the region and shadow of death, on them a light has dawned.”

17 From that time Jesus began to preach, saying, “Repent, for the kingdom of heaven is at hand.

 

Both John the Baptist and Jesus’ ministry are founded on calling for repentance and to live in true obedience to God the Father.

For us called to preach and teach the truth of God’s words we must follow the same path of John the Baptist and Jesus as the following generations of true apostles of Christ did. The main tenet of the gospel message of Jesus must never be changed.

So back to the situation in John 10:40-42, what lessons can we learn from Jesus dealing with hostile circumstances that is none of our fault but simply from people who are antagonistic against the will of God?

1. Keep focus on the mission and purpose of Christ
2. Search for fruitful grounds and go there
3. If necessary stay away from hostile parties

 

To be continue …

David Z

To Believe in Jesus – Part 117

 

ཡོ་ཧ་ནན། 10:37-39

37གལ་ཏེ་ངས་རང་གི་ཡབ་ཀྱི་དོན་རྣམས་མི་སྒྲུབ༌ན། ཁྱོད་ཅག་གིས་ཀྱང་ང་རང་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས་དོན་མི་འདུག 38གལ་ཏེ་ངས་རང་གི་ཡབ་ཀྱི་དོན་དེ་བསྒྲུབས་པ༌དང༌། ཁྱོད་ཅག་བདག་ལ་ཡིད་མི་ཆེས༌ནའང༌། དོན་དེ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས༌ཏེ། བདག་གི་ཡབ་ནི་ང་ཡི་ནང་དུ་གནས་ཤིང་། ང་རང་ཡང་ཡབ་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་པའི་དོན་དེ་ཁྱོད་ཅག་གིས་གསལ་པོར་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།། 39དེ་ནས་ཡང་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་འཛིན་བཟུང་བྱེད་པར་རྩོམ་པ༌ན། ཁོང་ནི་མི་དེ་དག་གི་ལག་ནས་ཐར༌བ་རེད།

John 10:37-39

37 If I am not doing the works of my Father, then do not believe me; 38 but if I do them, even though you do not believe me, believe the works, that you may know and understand that the Father is in me and I am in the Father.” 39 Again they sought to arrest him, but he escaped from their hands.

 

Continuing with Jesus’ defense about His relationship with the Father and from here Jesus pointed out “doing the works of my Father“.

I noted there are already lots of published opinions about what kind of works Jesus is refereeing to here in John 10, apparently majority of views seem to be pointing to those miracles, signs and wonders Jesus did.

However I believe Jesus was addressing something bigger and more important than just signs and wonders.

I wanted to address this because we are aware of the multitudes of Christians chasing after miracles, signs and wonders, and they continue to struggles with their faith in Christ. For these groups of Christians their foundation in Christ is not properly settled.

Based on what Jesus said about “works” I wanted to highlight a statement that is repeated throughout the gospels records with references to Jesus’ works –

 

“That scripture be fulfilled”

 

For example

མད་ཐཱ། 8:17

17དེ་ལ་ལུང་སྟོན་པ་ཡེ་ཤ་ཡཱ་ཡི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད༌དུ།

ཁོང་གིས་ང་ཚོའི་རྒུད་པ་དག་གི་འཐུས་ཚབ༌མཛད།།

ཁོང་གིས་ང་ཚོའི་ནད་རིགས་སྣ་ཚོགས་ཁུར་དུ༌བཞེས།།

ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བྱུང༌ངོ༌།།

Matthew 8:17 – This was to fulfill what was spoken by the prophet Isaiah: “He took our illnesses and bore our diseases.”

 

Jesus did not go around doing miracles to show off His power and ability to heal the sick but He did so as part of God’s will to provide healing and restoration to people living under the curse of sin and death and are willing to call upon the name of Yah·weh יְהוָֹה. for help and turning away from sin as an act of sincere obedience. In such circumstances Jesus acted in the position as The Son of God to deliver such healing and restoration to those who call upon the name of Yah·weh יְהוָֹה.

 

The birth of Jesus was part of scripture fulfilled.

མད་ཐཱ། 1:22-23

22དོན་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་གཙོ་བོས་ལུང་སྟོན་པ་བརྒྱུད་ནས་འདི་སྐད༌དུ། 23ལྟོས༌དང༌། ན་ཆུང་བུ་མོ་ཞིག་ལ་མངལ་སྦྲུམ་སྟེ་སྲས་ཤིག་འཁྲུངས་ངེས༌ཤིང༌། མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་གི་མཚན་ལ་ཨིམ་མཱ་ནུ་ཨེལ་ཞེས་འབོད་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར༌བྱུང༌། ཨིམ་མཱ་ནུ་ཨེལ་ཞེས་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་བདག་ཅག་དང་མཉམ་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན༌ནོ།།

Matthew 1:22-23

22 All this took place to fulfill what the Lord had spoken by the prophet: 23 “Behold, the virgin shall conceive and bear a son, and they shall call his name Immanuel”

 

The birth of Jesus was not just a unique occurrence but it is in fulfillment of scripture pointing to the identity of the Messiah chosen of God.

 

How Jesus was received and welcomed by the common folks visiting Jerusalem

མད་ཐཱ། 21:4-11

4དོན་འདི་ནི་ལུང་སྟོན་པའི་ལུང་བསྟན་ལས་ཇི་སྐད༌དུ།

5ཛ་ཡན་ཡུལ་གྱི་བུ་མོར་འདི་སྐད༌དུ།།

གཟིགས་དང་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་དྲུང༌དུ།།

བོང་བུའི་བོང་ཕྲུག་ཅིག་ལ་བཅིབས་ནས༌ནི།།

ཞི་འཇམ་ངང་ནས་ཕེབས་བྱུང་ཞེས་སྨྲོས༌ཤིག །

ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བྱུང༌ངོ༌།། 6དེ་ནས་ཐུགས་སྲས་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུའི་བཀའ་ལྟར་བསྒྲུབས༌ཏེ། 7བོང་བུ་དང་བོང་ཕྲུག་གཉིས་ཀ་ཁྲིད་ཡོང༌ཞིང༌། རང་གི་ཕྱི་གོས་བོང་ཕྲུག་གི་རྒྱབ་ཏུ་བཏིངས་པ་དང་ཁོང་དེ་ལ༌བཅིབས། 8མི་ཤིན་ཏུ་མང་པོས་རང་གི་ཕྱི་གོས་ལམ་དུ་བཏིངས༌ཤིང༌། ཡང་མི་གཞན་དག་གིས་སྡོང་པོའི་ཡལ་ག་བཅད་ནས་ལམ་ནང་དུ༌བཀྲམ། 9ཁོང་གི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་མི་ཚོགས་ཀྱིས་སྐད་ཆེན༌པོས། དཱ་བིད་ཀྱི་རིགས་སྲས་ལ་ཧོ་ཟན༌ནཱ། གཙོ་བོའི་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱོན་པ་ནི་བྱིན་རླབས་ཅན༌ཡིན། བླ་ན་མེད་པའི་གནས་ལ་ཧོ་ཟན་ནཱ་ཞེས་ཡང་ཡང་བསྒྲགས༌སོ།། 10དེ་ནས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ཁོང་ཉིད་ཡེ་རུ་སཱ་ལེམ་དུ་ཕེབས་པ་དང་གྲོང་ཁྱེར་ཡོངས་སུ་འདུ་འཛི་བྱུང༌ཞིང༌། མི་ཀུན་གྱིས་འདི་ནི་སུ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་པ༌ལ། 11ཡང་མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁོང་ནི་ག་ལིལ་ཡུལ་གྱི་ནཱ་ཙ་རེལ་ནས་བྱོན་པའི་ལུང་སྟོན་པ་ཡེ་ཤུ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས༌སོ།།

Matthew 21:4-11

This took place to fulfill what was spoken by the prophet, saying, and “Say to the daughter of Zion, ‘Behold, your king is coming to you, humble, and mounted on a donkey, on a colt, the foal of a beast of burden.’6 The disciples went and did as Jesus had directed them. 7 They brought the donkey and the colt and put on them their cloaks, and he sat on them. 8 Most of the crowd spread their cloaks on the road, and others cut branches from the trees and spread them on the road. 9 And the crowds that went before him and that followed him were shouting, “Hosanna to the Son of David! Blessed is he who comes in the name of the Lord! Hosanna in the highest!” 10 And when he entered Jerusalem, the whole city was stirred up, saying, “Who is this?” 11 And the crowds said, “This is the prophet Jesus, from Nazareth of Galilee.”

 

This incident commonly known as “Triumphal entry into Jerusalem” is recorded in all Four Gospel – Matthew, Mark, Luke and John.

I wanted to point out a very interesting situation that was actually happening there and then in Jerusalem that we would not have been aware of until we read more into the historical facts and details of that time.

 

Those crowds of people shouting and cheering in joyful spirit were not local residents of Jerusalem!

 

That’s why the local residents were asking “Who is this?” Do they not know this miracle worker preacher had been around Jerusalem the past two years at least? The kind of the attention given to Him (Jesus) by the Pharisees, Sadducee, and the Sanhedrin, it was not possible these folks in Jerusalem do not know the person Jesus but they probably did not accept Jesus position as the Son of God as those fanatic Jews who rejected Jesus and John the Baptist.

More bible historians today would agree the joyful cheering crowds were made up mostly of pilgrims visiting Jerusalem for the Passover festival and mixed with Jesus’ disciples and followers. Whereas the local residents were getting annoyed and thus the Pharisees told Jesus to tell His disciples to shut up, be quiet; stop making noises, as recorded in Luke.

 

Jesus spoke to His disciples after His resurrection

ལོ་ཀུ 24:44-47

44ཁོང་གིས་མི་དེ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད༌དུ། དེ་སྔར་ང་རང་ཁྱོད་ཅག་དང་མཉམ་དུ་གནས་པའི་དུས༌སུ། ངས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་སྨྲས་པའི་དོན་འདི༌ནི། མོ་ཤེའི་བཀའ་ཁྲིམས༌དང༌། ལུང་སྟོན་པའི༌མདོ། གསུང་མགུར་བཅས་སུ་བདག་གི་སྐོར་ལུང་བསྟན་པ༌ལྟར། ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་དགོས་ཞེས་པ་དེ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།། 45ཁོང་གིས་མི་དེ་རྣམས་ལ་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་རྣམས་རྟོགས་པའི༌ཕྱིར། ཁོ་རྣམས་ཀྱི་བློ་སྒོ་གསལ་པོར༌ཕྱེས་སོ།། 46ཡང་ཁོང་གིས་འདི་སྐད༌དུ། གསུང་རབ་ཀྱི་མདོ༌ལས། སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཞིང་། ཉིན་གསུམ་པ་ལ་གྲོངས་པ་ནས་སླར་གསོན་པར་འགྱུར་བ༌དང༌། 47ཆོས་སྒྲོག་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་རུ་སཱ་ལེམ་ནས༌བཟུང༌། ཁོང་གི་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་མི་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་འགྱོད་བཤགས་དང་སྡིག་པ་བསལ་བའི་ཆོས་བསྒྲག་པར་འགྱུར་ཞེས་བཀོད་པ༌དང༌།

Luke 24:44-47

Then he said to them, “These are my words that I spoke to you while I was still with you, that everything written about me in the Law of Moses and the Prophets and the Psalms must be fulfilled.” Then he opened their minds to understand the Scriptures, and said to them, “Thus it is written, that the Christ should suffer and on the third day rise from the dead, and that repentance for the forgiveness of sins should be proclaimed in his name to all nations, beginning from Jerusalem.

 

The record here in Luke, we are reading what Jesus Himself had spoken to His disciples.

Jesus Himself pointed out the importance and purpose of what He did and what happened to Him in fulfillment of scriptures written about Him, and humanity’s redemption depended on all these.

Scriptures and prophecies about the coming Messiah are showing us, teaching us, to watch out for and to be able to identify the true Messiah chosen of God so that we may seek true redemption from the true Son of God.

So back to the situation in John 10, those fanatic Jews who were hostile and antagonistic towards Jesus, important question needed to be raised as to how they read and interpret scripture and what do they expect of the Messiah who is to come?

Apparently those joyful cheering crowds of pilgrims, disciples, and followers of Jesus had better perception of the coming Messiah.

 

To be continue …

David Z

To Believe in Jesus – Part 116

 

ཡོ་ཧ་ནན། 10:31-39

31དེ་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སླར་ཡང་ས་ནས་རྡོ་བླངས་ཏེ་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་ལ་རྒྱག་པར་རྩོམ་པ༌ན། 32ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད༌དུ། བདག་གིས་རང་གི་ཡབ་ནས་བྱུང་བའི་ལས་བཟང་པོ་གང་མང་ཁྱོད་ཅག་ལ་བསྟན་ཡང༌། ཁྱོད་ཅག་གིས་ལས་བཟང་པོ་དེ་དག་ལས་གང་ཞིག་གི་ཕྱིར་དུ་ང་རང་ལ་རྡོ་ཡིས་རྒྱག་འདོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་གསུངས་པ༌ན། 33ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ན༌རེ། ངེད་རྣམས་ཀྱིས་ལས་བཟང་པོར་དམིགས་ཏེ་ཁྱོད་ལ་རྡོ་ཡིས་རྒྱག་པར་རྩོམ་པ་མ་ཡིན༌ཏེ། ཁྱོད་ནི་མི་ཡིན་ཡང་རང་ཉིད་ནི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ཞེས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་སྨྲས༌སོ།། 34ཡང་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་འདི་སྐད༌དུ། ཁྱོད་ཅག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་ནང་དུ་ངས་ཁྱོད་རྣམས་ནི་ལྷ་རྣམས་ཡིན་ཞེས་གསུངས་མྱོང་བ་མ་ཡིན༌ནམ། 35གསུང་རབ་ལས་བྱུང་བའི་བཀའ་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཡང་དག་ཅིང་བདེན་པ་ཡིན༌ལ། གལ་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གིས་རང་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་ཐོབ་པའི་མི་རྣམས་ལ་ལྷ་ཞེས་གསུངས༌ན། 36ཡབ་ཀྱིས་ང་རང་མཆོག་ཏུ་བདམས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་དུ་མངགས་པ༌དང༌། ངས་རང་ཉིད་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ཡིན་ཞེས་སྨྲས༌པས། ཁྱོད་རྣམས་ན༌རེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་ཅེས་ཟེར་དོན༌ཅི། 37གལ་ཏེ་ངས་རང་གི་ཡབ་ཀྱི་དོན་རྣམས་མི་སྒྲུབ༌ན། ཁྱོད་ཅག་གིས་ཀྱང་ང་རང་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས་དོན་མི་འདུག 38གལ་ཏེ་ངས་རང་གི་ཡབ་ཀྱི་དོན་དེ་བསྒྲུབས་པ༌དང༌། ཁྱོད་ཅག་བདག་ལ་ཡིད་མི་ཆེས༌ནའང༌། དོན་དེ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས༌ཏེ། བདག་གི་ཡབ་ནི་ང་ཡི་ནང་དུ་གནས་ཤིང་། ང་རང་ཡང་ཡབ་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་པའི་དོན་དེ་ཁྱོད་ཅག་གིས་གསལ་པོར་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།། 39དེ་ནས་ཡང་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུ་འཛིན་བཟུང་བྱེད་པར་རྩོམ་པ༌ན། ཁོང་ནི་མི་དེ་དག་གི་ལག་ནས་ཐར༌བ་རེད།

John 10:31-39

31 The Jews picked up stones again to stone him. 32 Jesus answered them, “I have shown you many good works from the Father; for which of them are you going to stone me?” 33 The Jews answered him, “It is not for a good work that we are going to stone you but for blasphemy, because you, being a man, make yourself God.”

34 Jesus answered them, “Is it not written in your Law, ‘I said, you are gods’? 35 If he called them gods to whom the word of God came—and Scripture cannot be broken— 36 do you say of him whom the Father consecrated and sent into the world, ‘You are blaspheming,’ because I said, ‘I am the Son of God’?

37 If I am not doing the works of my Father, then do not believe me; 38 but if I do them, even though you do not believe me, believe the works, that you may know and understand that the Father is in me and I am in the Father.” 39 Again they sought to arrest him, but he escaped from their hands.

 

Situation had become so intense the Jews were ready to execute death sentence on Jesus by stoning.

This is not the first and last time we read of capital punishment by stoning as recorded in scripture but the actual occurrences appeared to be minimal.

The biblical legal ground for capital punishment by stoning can be traced to Deuteronomy 17:2-7 བཀའ་ཁྲིམས་སྐྱར་བཤད་ where Moses received instructions from Yah·weh יְהוָֹה to deal with anyone who intentionally seek to mislead the children of Israel to serve other gods except Yah·weh יְהוָֹה.

But here in the context of John 10, did Jesus actually and explicitly claimed to be God? No He did not!

And did Jesus teaches the Jews to serve other gods and not Yah·weh יְהוָֹה? No he did not!

 

The focal point of this heated debate in John 10 was about Jesus’ relationship with the Father that points to His divinity.

 

The divinity of Jesus has been the subject of long time debate even among Christians today. The complications of the arguments are both the denial and proving, and the similarity of theology associated with Greek mythology of humans and gods co-existing which made many Christians uncomfortable.

So here in John 10, the heated conversation continues with the authenticity of Jesus’ relationship with the Father.

I believe Jesus’ initial defense about His good deeds was not to claim credit but to show and question on what grounds this hostile group of fanatic Jews wanted to execute capital punishment on Him. Obviously there was no valid reason to punish Jesus except what He said about His relationship with the Father.

Then Jesus confronted them – those Jews who oppose Him – with an interesting statement

 

34ཡང་སྐྱབས་མགོན་ཡེ་ཤུས་འདི་སྐད༌དུ། ཁྱོད་ཅག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་ནང་དུ་ངས་ཁྱོད་རྣམས་ནི་ལྷ་རྣམས་ཡིན་ཞེས་གསུངས་མྱོང་བ་མ་ཡིན༌ནམ། 35གསུང་རབ་ལས་བྱུང་བའི་བཀའ་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཡང་དག་ཅིང་བདེན་པ་ཡིན༌ལ། གལ་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གིས་རང་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་ཐོབ་པའི་མི་རྣམས་ལ་ལྷ་ཞེས་གསུངས༌ན། 36ཡབ་ཀྱིས་ང་རང་མཆོག་ཏུ་བདམས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་དུ་མངགས་པ༌དང༌། ངས་རང་ཉིད་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ཡིན་ཞེས་སྨྲས༌པས། ཁྱོད་རྣམས་ན༌རེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་ཅེས་ཟེར་དོན༌ཅི།

34 Jesus answered them, “Is it not written in your Law, ‘I said, you are gods’? 35 If he called them gods to whom the word of God came—and Scripture cannot be broken— 36 do you say of him whom the Father consecrated and sent into the world, ‘You are blaspheming,’ because I said, ‘I am the Son of God’?

 

If you are using a study bible with cross-references, it might show you a quote from Psalm 82 གསུང་མགུར། which bible commentaries would refer to human judges and those appointed to rule and to pass judgment based on God laws and the cultural norms of associating them with the divine. And there are those who perverted and corrupted God’s divine laws and they in turn will be judged.

So here again, Jesus had proven them they had no credible grounds and no legal clause from scripture to punish Him by stoning.

At this point it will be good to take a few steps back from this intense situation in John 10 and observe from an overall perspective and question what was it that these Jews could not accept of Jesus and were against Him?

 

1. The authenticity of Jesus’ relationship with the Father God Yah·weh יְהוָֹה.
2. Jesus’ given authority to judge bestowed upon Him by the Father
3. This Jesus of Nazareth is the Messiah chosen of God

 

To be continue …

David Z