JACOB’S DREAM AND VOW

Last time we read how Esau had been heard to say that he would kill Jacob for stealing his blessing.

*************

Jacob is Sent Away

བཀོད་པ 27:46 – བཀོད་པ 28:1:4

46རེ་བྷེ་ཀས་ཨི་སཱག་ལ། ཨེ་སའོ་ཕྱི་རྒྱལ་བའི་ཧི་ཏི་པའི་ཆུང་མ་རྣམས་དང་ཞེན་པ་ལོག་ནས་ཐང་ཆད་ཡོད། གལ་སྲིད་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཧི་ཏི་པའི་བུ་མོ་དང་ཆང་ས་བརྒྱབ་ན་ང་ཤི་ན་ཡང་སྒྲིགས་ཤེས་སྨྲས་སོ༎

1དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས་ཡ་ཀོབ་འབོད་ནས་བྱིན་རླབས་སྤྲད་ཅིང་ཁོ་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ཀ་ནན་པའི་བུད་མེད་དང་ཆང་ས་མ་བརྒྱབ་ཅིག

2འོན་ཀྱང་ཡུལ་མེ་སོ་པོ་ཊ་མི་ཡ་རུ་སོང་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་པོ་ལགས་བེ་ཐུ་ཨེལ་གྱི་མི་བརྒྱུད་ནང་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཨ་ཞང་ལ་བན་གྱི་བུ་མོ་གཅིག་དང་ཆང་ས་རྒྱོབ་ཅིག

3ཀུན་དབང་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཆང་ས་ལ་བྱིན་རླབས་མཛད་དེ། ཁྱོད་ལ་བུ་ཕྲུག་མང་པོ་བྱུང་ནས་ཁྱོད་མི་རིགས་མང་པོའི་ཕ་རུ་འགྱུར་བར་ཤོག

4ཁོང་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་བ་ལྟར་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་བརྒྱུད་རྣམས་ལའང་བྱིན་རླབས་གནང་བར་ཤོག ཁྱོད་རང་གནས་སྡོད་བྱེད་པའི་ཡུལ་དེ་བདག་འཛིན་བྱེད་ཐུབ་པར་ཤོག ཡུལ་འདི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་གནང་བ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།

Isaac had neglected to arrange a suitable marriage for Esau. So now he does act to send Jacob to find a wife among Rebekah’s family who believe in the LORD. And now he also gives Jacob an improved blessing, so that it agrees with the Promise that God had given to Abraham.

 

An Unknown Future

The journey on which Jacob has started is a 700 kilometre trek to Haran. He is used to the comfort of the prosperous family encampment, and the companionship of his mother, not to the hardships of outdoor life and travelling. And add to that his worries: would his travelling be safe? What about food and water? And what about clothing when it wore out? Then too, would he ever return in peace and obtain his inheritance? And would a wife be found?

What to say? He is a fearful traveller in search of good things for himself. He is not a pilgrim seeking heavenly merit.

But tonight he has just a stone for his pillow.

བཀོད་པ 28:5ཨི་སཱག་གིས་ཡ་ཀོབ་ལ་ཡུལ་མེ་སོ་པོ་ཊ་མི་ཡ་རུ་བཏང་ཞིང། དེར་ཁོའི་ཨ་ཞང་ལ་བན་དང་མཉམ་དུ་བསྡད་པའི་ཕྱིར་བཀའ་གནང་ངོ་། ལ་བན་ནི་ཨ་རམ་པ་བེ་ཐུ་ཨེལ་གྱི་བུ་དང་ཡ་ཀོབ་དང་ཨེ་སའོའི་ཨ་མ་རེ་བྷེ་ཀའི་ཨ་ཇོ་ཡིན་ནོ༎

བཀོད་པ 28:10-11ཡ་ཀོབ་བྷིར་ཤེ་བྷ་སྤངས་ཏེ་ཧ་རན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ་། ཉི་མ་ནུབ་སྐབས་ཁོ་ས་གནས་དམ་པ་ཞིག་ཏུ་བསླེབས་ཏེ། དེར་གུར་ཕུབ་ནས་རྡོ་གཅིག་གི་སྒང་ལ་མགོ་བཞག་སྟེ་གཉིད་ཉལ་ལོ།

 

The Dream

བཀོད་པ 28:12-15

12དེ་ནས་ཁོས་རྨི་ལམ་ཞིག་ནང་ས་གཞི་ནས་མཐོ་རིས་བར་ཐུག་པའི་སྐས་འཛེག་ཞིག་གི་སྒང་ཕོ་ཉ་རྣམས་ཡར་མར་འགྲོ་བ་མཐོང་ངོ་།

13གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཁོའི་འགྲམ་དུ་བཞེངས་ཡོད་པ་དང་། ཁོང་གིས་ཨབ་ར་ཧམ་དང་ཨི་སཱག་གི་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ང་ཡིན། ཁྱོད་གཉིད་ལོག་ཡོད་པའི་ས་གཞི་འདི་ངས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་བརྒྱུད་རྣམས་ལ་སྤྲད་པར་བྱའོ།

14སའི་ཐལ་བ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་བརྒྱུད་ཕྱོགས་བཞིར་སྤེལ་ཏེ། ཁྱོད་དང་དེ་ཚོའི་སྒོ་ནས་ངས་མི་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་འགྱུར།

15ང་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་གནས་ཏེ་ཁྱོད་གང་དུ་སོང་ཡང་ངས་ཁྱོད་ལ་སྐྱབས་ནས་ཡུལ་འདིར་ཕྱིར་ལོག་འཁྲིད་ཡོང་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་དྲན་ཞིག ངས་དམ་བཅའ་བྱེད་པ་ཚང་མ་མ་སྒྲུབ་བར་དུ་ངས་ཁྱོད་ལ་སྤངས་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ།

 What was a dream seemed so real. Right there in this rocky place where he had decided to spend the night was a flight of steps, standing by itself; like a ladder for going up into a house, but leaning on nothing, just going up into the air! It was not resting on the side of a hill like the stairway going up to the Potala Palace (rtse pho brang), but going up by itself, on and on, up into the clouds. And ministers of God were going up and down on it to carry out His business on earth. Yet there at the top was the LORD. And the LORD spoke directly to him, saying ‘I am the LORD.’

He is Abraham’s LORD, and Isaac’s; moreover, He is the God of the Great Promise which is for Jacob too! the land is for him, Jacob, and for his offspring, Jacob’s offspring.  Not only that! There is in addition a promise to Jacob for himself: ‘I am will bring you back safely.’

 

Jacob’s Waking Thoughts

བཀོད་པ 28:16-17

16དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་གཉིད་སད་ནས། གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ས་གནས་འདིར་བཞུགས་ཡོད་པ་དེ་ངས་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།

17ཁོ་འཇིགས་ཏེ་སྨྲས་པ། ས་གནས་འདི་ཇི་ལྟར་འཇིགས་སུ་རུང་བ་རེད་འདུག འདི་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཁང་ཁྱིམ་དང་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ཡིན་པ་འདྲ་ཞེས་ལབ་བོ།

He awakes. ‘Oh! It was just a dream! But … no! it was surely God speaking! It was no illusion and what I saw was God’s house, whose very gate was this very place!’ And he stays awake, fearful at being in such a place.

 

Jacob’s Vow

བཀོད་པ 28:18-22

18ཡ་ཀོབ་སང་ཞོགས་སྔ་དྲོ་ལངས་ནས་རང་གི་མགོའི་འོག་ཏུ་བཞག་པའི་རྡོ་དེ་རྟགས་སུ་བླངས་ནས་དེའི་སྒང་སྐྱུ་རུའི་སྣུམ་བླུགས་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྔོ་འབུལ་བྱས་སོ།

19ཁོས་ས་གནས་དེའི་མིང་ལ་བྷེ་ཐེལ་ཞེས་བཏགས་སོ། སྔོན་དུ་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་མིང་ལ་ལུཛ་ཟེར་རོ།

20དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་མནའ་ཞིག་སྐྱེལ་ཏེ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་གལ་སྲིད་ཁྱེད་ང་དང་མཉམ་དུ་བཞུགས་ཏེ་ང་འགྲུལ་བསྐྱོད་སྐབས་ང་ལ་སྲུང་སྐྱོབ་གནང་ཞིང་གོས་དང་བཟའ་བཅའ་སོགས་གནང་ན།

21ངའི་ཡབ་ཀྱི་ཁང་པར་ཁམས་བདེ་ཐོག་ཕྱིར་ལོག་བཅུག་པར་གནང་ན། ཁྱེད་ངའི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པ་དེ་བདེན་པར་ངོས་ལེན་པར་བྱའོ།

22རྡོ་འདི་བླངས་པའི་ས་གནས་འདི་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཁྱིམ་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཁྱེད་ཀྱི་ང་ལ་གནང་བའི་ནོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཅུ་ཁག་ཁྱེད་ལ་འབུལ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཞུས་སོ༎

And still trembling, and hurriedly as soon as there was morning light, Jacob sets the stone upright, which had been his pillow – right there in his sleeping place – and makes an offering.

Then he thinks, ‘If it is true that God cares about my worries and will keep me, yes I want that. What to do? I’ll make a vow.’ So he says to himself, ‘If it was Abraham’s God who spoke to me, I promise that I’ll make the LORD my God too, and I’ll make here in this place, not just a stone, but a proper place for worship; if this is God’s house I’ll call it Bethel, House of God. Indeed, I’ll call it Bethel now’.

He thinks again, ‘No, to make a vow just to myself was not good enough.’ So, he finds words to pray his vow in case God is listening, ‘God, LORD God, I’ll make correct offerings to you here, one tenth of what you give me.’

***********

Footnote

It was the first stage in Jacob coming to faith. It was the realisation that there might be a God; and that this God wanted the best things for him.

[Many have set up pillars or some kind of altar on which to make offerings to be a kind of insurance policy, just in case it will bring blessing. The apostle Paul found in Athens, Greece, such an altar for seekers which had the inscription ‘To the Unknown God’. And he commented that                                                                                                                                                            God has so arranged the various circumstances for men of all nations that they “… should seek God, in the hope that they might feel their way towards him and find him”; yet it is untrue that altars and temples are necessary for seeking him because… he is actually not far from each one of us”(Acts 17:27). And, as Paul knew, God in our Lord Jesus Christ hears and answers our first prayers (Acts 9:1-19)].

That was the first step. Jacob did not yet see God’s purposes in calling him, that great plan for the blessing of all nations. He was still Jacob the ‘grasper’ with desire only for his own prosperity.

Next time we shall read how Jacob met the family of Laban his mother’s brother; and how he married, and how he had 12 sons and one daughter while he served as a shepherd for his uncle.

JACOB STEALS THE BLESSING FROM ESAU

“By faith Isaac invoked future blessings on Jacob and Esau” (Hebrews 11:20)

ཡ་ཧུ་དཱ་པ། 11:20  – དད་པའི་སྒོ་ནས་མེས་པོ་ཨི་སཱག་གིས་མ་འོངས་པའི་དོན་ལ་བལྟས་ཏེ་ཁོང་གི་བུ་ཡ་ཀོབ་དང་ཨེ་སའུ་གཉིས་ལ་བྱིན་རླབས་གནང༌།

 Isaac, Rebekah and their twin sons Esau and Jacob have been living in tent encampments with their servants and herdsmen in the SW of the Promised Land. After moving from well to well to avoid fighting for water with local herdsmen, they have now been settled for some time at Beersheba.

Last time we read how Jacob grasped (‘jus) Esau’s birthright. Now, Isaac being old and blind, the time has come for him to give his final blessing to Esau the first-born son.

**************

Isaac Sends Esau to Hunt Game

བཀོད་པ 27:1-4

1ད་ཨི་སཱག་རྒས་ཏེ་མིག་གི་ནུས་པ་ཉམས་ནས་ལོང་བར་འགྱུར་བ་དང་། རང་གི་བུ་རྒན་པ་ཨེ་སའོ་ལ་འབོད་ཅིང་ཁོ་ལ།

ངའི་བུ། ཨེ་སའོས། ལགས་ང་འདིར་ཡོད་ཅེས་ཞུས་སོ།

2ཨི་སཱག་གིས་བལྟོས་ཤིག་ང་རྒས་ཡོད་པ་དང་མགྱོགས་པོ་ཤི་གྲབ་ཡོད།

3ད་ཁྱོད་ཀྱི་མདའ་གཞུ་དེ་འཁྱེར་ནས་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་ཏེ་ངའི་ཆེད་དུ་རི་དྭགས་ཤིག་འཁྱེར་ཤོག

4ངས་ཟ་འདོད་པས་ཁ་ཟས་དེ་བཟོས་ནས་ངའི་རྩར་འཁྱེར་ཤོག། ངས་ཁ་ཟས་དེ་ཟ་བའི་རྗེས་སུ་ང་མ་ཤི་བའི་སྔོན་དུ་ངའི་བྱིན་རླབས་མཐའ་མ་དེ་སྤྲད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།

So Esau goes off. And Rebekah, who had been listening, tells Jacob. She had thought of a very cunning (g.yo chen po) way of deceiving Isaac to get the blessing for him instead of Esau.

And Jacob, who wanted the power of the blessing, agrees to the plan.

 

The Meaning of a Blessing

The blessing of a father before he died would be given to his oldest son. It was like a prophecy which all who heard it expected to be fulfilled, as if God Himself were speaking through the father’s lips.

 

Isaac is Deceived by Trickery (zol sbyor bslu brid)

བཀོད་པ 27:5-40

5ཨི་སཱག་གིས་ཨེ་སའོ་མཉམ་དུ་གཏམ་བཤད་པའི་སྐབས་རེ་བྷེ་ཀས་ཉན་ནས་བསྡད་ཡོད་དོ། དེར་བརྟེན་ཨེ་སའོས་རི་དྭགས་བསད་ཕྱིར་སོང་བའི་སྐབས་སུ།

6མོས་ཡ་ཀོབ་ལ་འབོད་ནས་ཁོ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕས་ཨེ་སའོ་ལ།

7རི་དྭགས་ཤིག་བསད་ནས་ཁ་ཟས་བཟོས་པའི་བཀའ་གནང་སོང་། དེ་ཟ་བའི་རྗེས་སུ་ང་མ་ཤི་སྔོན་དུ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་མདུན་དུ་བྱིན་རླབས་སྟེར་བར་བྱ་ཟེར་བ་ངས་ཐོས་བྱུང་།

8ད་ངའི་བུ་ངའི་གཏམ་ལ་ཉོན་ཞིག་དང་། ངས་སྨྲས་པ་ལྟར་བྱོས་ཤིག།

9སོང་ནས་ཁྱུའི་ནང་ནས་ར་གཞོན་པ་རྒྱགས་པ་གཉིས་འཁྲིད་ཤོག་དང་། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་ལ་འདོད་པའི་ཁ་ཟས་བཙོས་ནས་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།

10ཁ་ཟས་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕ་ལ་འཁྱེར་ནས་སྤྲོད་ཅིག་དང་། ཁོང་གི་ཟས་ནས་མ་གྲོངས་པའི་སྔོན་དུ་ཁྱོད་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ཡོང་ཞེས་ལབ་བོ།

11འོན་ཀྱང་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་མ་ལ། ཨེ་སའོ་ནི་སྤུ་ཅན་ཡིན་པ་ཁྱེད་ཀྱིསཤེས་ཀྱི་ཡོད། ངའི་ལུས་ནི་འཇམ་པོ་ཡིན།

12གལ་ཏེ་ངའི་ཡབ་ཀྱིས་ང་ལ་འཆང་ན་ང་མགོ་བསྐོར་མཁན་དུ་འགྱུར་ཏེ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཚབ་ཏུ་ང་ལ་དམོད་པ་ཞིག་འཕོག་ཡོང་ཞེས་སྨྲས་སོ།

13མས་ལན་དུ་ཁོ་ལ། ཁྱོད་ལ་འཕོག་པའི་དམོད་པ་དེ་ང་ལ་འཕོག་པར་ཤོག་ཅིག ད་ངས་ལབ་པ་ལྟར་ཁྱོད་སོང་སྟེ་ར་ལེགས་པ་གཉིས་བསད་དེ་འཁྱེར་ཤོག

14དེར་བརྟེན་ཁོ་སོང་ནས་ར་བསད་དེ་ཤ་དེ་མ་ལ་སྤྲད་པ་དང་། ཨ་མས་ཕ་ལ་དགའ་བའི་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་ཞིག་བཟོས་སོ།

15ཨ་མས་ནང་ལ་བཞག་ཡོད་པའི་ཨེ་སའོའི་གོས་ལེགས་པ་ཞིག་ཡ་ཀོབ་ལ་བསྐོན་སྟེ།

16རའི་ལྤགས་པ་ཞིག་ཁོའིལག་པ་དང་མཇིང་པར་བཏུམས་ནས།

17ཨ་མས་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་དེ་དང་མཉམ་དུ་བསྲེག་པས་བག་ལེབ་དེ་ཁོ་ལ་སྤྲད་དོ།

18དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་རང་གི་ཕའི་རྩར་སོང་ནས་ཕ་ལ། ངའི་ཡབ་ལགས་ཞུས་པ་དང་། ཕས་ཁོ་ལ། བུ་ཁྱོད་རྒན་པ་ཡིན་ནམ་ཡང་ན་ཆུང་བ་དེ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས།

19ཡ་ཀོབ་ཀྱིས། ང་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་རྒན་པ་ཨེ་སའོ་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱི་གསུངས་པ་ལྟར་ངས་བྱས་ཡོད་པས། ད་ཁྱེད་བཞེངས་ཏེ་ངས་ཁྱེད་རང་གི་ཆེད་དུ་འཁྱེར་ཡོང་བའི་ཤ་དེ་བཞེས་ནས་ང་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ཞིག་ཅེས་ཞུས་པས།

20ཕ་ཨི་སཱག་གིས། བུ་ཁྱོད་ལ་འདི་ཙམ་མགྱོགས་པོ་ཞིག་ཇི་ལྟར་རི་དྭགས་ཐོབ་ཅེས་དྲིས་པས།

ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ལན་དུ། ཁྱེད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ལ་རོགས་གནང་བར་མཛད་དོ་ཞེས་ཞུས་སོ།

21ཨི་སཱག་གིས་ཡ་ཀོབ་ལ། ཁྱོད་ངའི་ཉེ་བར་ཤོག་ཅིག་དང་། ཁྱོད་ཨེ་སའོ་ཡིན་མིན་ངས་འཆང་བར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།

22ཡ་ཀོབ་ཕའི་ཉེ་བར་སོང་ཏེ་ཨི་སཱག་གིས་འཆང་བས། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ནི་ཡ་ཀོབ་ཀྱི་སྐད་ལྟར་འདྲ་བས་ལག་པ་ནི་ཨེ་སའོའི་ལག་པ་ལྟར་འདྲ་ཞེས་གསུངས་སོ།

23འོན་ཀྱང་ཁོ་ཡ་ཀོབ་ཡིན་པ་ཁོང་གི་ངོ་མ་ཤེས་སོ། གང་ལ་ཟེར་ན། ཁོའི་ལག་པ་ནི་སྤུ་ཅན་ཨེ་སའོའི་ལག་པ་ལྟར་ཡོད་པའོ། ཁོང་གིས་བྱིན་རླབས་སྤྲད་གྲབ་སྐབས་སུ།

24ཡང་སྐྱར་ཁྱོད་བདེན་པར་ཨེ་སའོ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས། ཁོས་ང་ཨེ་སའོ་ཡིན་ཞེས་ལན་རྒྱབ་བོ།

25དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས། ཁོ་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་དོན་དུ་ཤ་ཕྲན་བུའི་ཞིག་འཁྱེར་ཤོག ངས་དེ་ལས་ཟས་པའི་རྗེས་སུ་ཁྱོད་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་རང་གི་ཡབ་ལ་ཤ་དང་རྒུན་ཆང་ཡང་ཕུལ་ལོ།

26དེ་ནས་ཨི་སཱག་གིས་ཡ་ཀོབ་ལ། བུ་ཁྱོད་ངའི་ཉེ་བར་ཡོང་ནས་འོ་བྱེད་ཅིག་གསུངས་པ་དང་།

27ཁོ་ཉེ་བར་ཡོང་ནས་འོ་བྱས་པས། ཕས་ཁོའི་གོས་ཀྱི་དྲི་མ་བསྣུམས་ཏེ་ཁོ་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་ཞིང། ངའི་བུའི་དྲི་ཞིམ་ནི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་བྱིན་གྱིས་རླབས་པའི་ཞིང་གི་དྲི་ཞིམ་དང་འདྲའོ།

28དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱོད་ལ་ནམ་མཁའ་ནས་ཟིལ་པ་གནང་ཞིང་། ཞིང་ནི་ས་ལུད་འཛོམ་པོ་བྱུང་བར་ཤོག། འབྲུ་དང་རྒུན་ཆང་མང་པོ་གནང་བར་ཤོག

29མི་རིགས་མང་པོས་ཁྱོད་ཀྱི་གཡོག་བྱེད་དེ་ཁྱོད་ལ་མགོ་སྒུར་བར་ཤོག ཁྱོད་ཀྱི་སྤུན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཁྱོད་གཙོ་བོར་འགྱུར་ཏེ། ཨ་མའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་གུས་འདུད་བྱེད་པར་ཤོག ཁྱོད་ལ་དམོད་པ་གཏོང་མཁན་རྣམས་ལ་དམོད་པ་ཕོག་སྟེ་བྱིན་རླབས་གཏོང་མཁན་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་ཤོག་ཅེས་གསུངས་སོ༎

30ཨི་སཱག་གིས་བྱིན་རླབས་དེ་དག་ཡ་ཀོབ་ལ་གནང་ཚར་བའི་རྗེས་སུ། ཡ་ཀོབ་ཐོན་མ་ཐག་ཏུ་ཁོའི་ཨ་ཇོ་རྒན་པ་ཨེ་སའོས་རི་དྭགས་བསད་དེ་ལོག་འོང་ངོ་།

31ཁོས་ཀྱང་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་ཞིག་བཟོས་ཏེ་རང་གི་ཕ་ལ་འཁྱེར་ཡོང་ནས། ངའི་པ་ལགས། ད་ཁྱེད་རང་བཞེངས་ཏེ་ངས་བཟོས་པའི་ཁ་ཟས་བཞེས་པའི་རྗེས་སུ་ང་ལ་བྱིན་རླབས་གནོང་ཞིག་ཞུས་པ་དང་།

32ཁྱོད་སུ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཨི་སཱག་གིས་དྲིས་པས། ང་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་རྒན་པ་ཨེ་སའོ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།

33ཨི་སཱག་ལུས་འདར་ཞིང་། རི་དྭགས་ཤིག་བསད་ནས་ང་ལ་སྟེར་བའི་མི་དེ་སུ་ཡིན་ནམ། ཁྱོད་མ་ཡོང་བའི་སྔོན་དུ་ཁོས་སྤྲད་པའི་ཁ་ཟས་ཟས་ནས་ངས་ཁོ་ལ་མཐའ་མའི་བྱིན་རླབས་དེ་སྤྲད་ཚར་བས། དེར་བརྟེན་དེ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཁོ་ལ་བདག་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ།

34ཨེ་སའོས་དེ་ཐོས་པའི་རྗེས་སུ་ཤིན་ཏུ་ངུས་ཤིང་ཕ་ལ། ང་ལའང་བྱིན་རླབས་ཤིག་གནང་རོགས་ཞུས་པས།

35ཨི་སཱག་གིས་ཁོ་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྤུན་ཡོང་ནས་ང་ལ་མགོ་བསྐོར་བཏང་ཞིང་ཁྱོད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཚང་མ་འཕྲོག་སོང་ཞེས་གསུངས་སོ།

36དེ་ནས་ཨེ་སའོས། ཁོས་ང་ལ་ལན་གཉིས་མགོ་བསྐོར་བཏང་བས་ཁོའི་མིང་བདེན་པར་ཡ་ཀོབ་ཡིན། དང་པོ་ཁོས་ངའི་སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་འཁྱེར་བ་དང་། ད་ངའི་བྱིན་རླབས་ཡང་འཁྱེར་རོ། ད་དུང་ཡང་ངའི་ཕྱིར་བྱིན་རླབས་ཤིག་མེད་དམ་ཞེས་དྲིས་པས།

37ཨི་སཱག་གིས་ལན་དུ། ངས་ཁོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་དཔོན་པོ་བྱེད་པར་བསྐོས་ཏེ་སྤུན་ཐམས་ཅད་ཁོའི་གཡོག་ཏུ་བཏང་ངོ་། ངས་ཁོ་ལ་འབྲུ་དང་རྒུན་ཆང་སྤྲད་པ་ཡིན། ད་ཁྱོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ངས་གང་ཡང་བྱེད་མི་ཐུབ་ཅེས་་གསུངས་སོ།

38འོན་ཀྱང་ཨེ་སའོས་མུ་མཐུད་ནས་ཕ་ལ་ཞུ་བ་ཕུལ་ནས་ཁྱེད་ལ་བྱིན་རླབས་གཅིག་ཀྱང་མེད་དམ། ང་ལ་ཡང་བྱིན་རླབས་ཤིག་གནང་རོགས་ཤེས་ངུ་འགོ་ཚུགས་སོ།

39དེ་ནས་ཕ་ཨི་སཱག་གིས་ཁོ་ལ། ནམ་མཁའི་ཟིལ་པ་ཁྱོད་ལ་ཐོབ་མི་ཡོང་། ཁྱོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ས་ལུད་འཛོམས་པོ་བྱུང་མི་ཡོང་།

40ཁྱོད་ནི་རལ་གྲིའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཚོ་བར་བྱ། ཁྱོད་སྤུན་གྱི་གཡོག་པོ་འགྱུར་བར་བྱ། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་ལོག་བྱེད་པ་དང་ཁོའི་དབང་ནས་བྲལ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ།

The plan succeeded, and Jacob received a blessing like that promised by God to his grandfather Abraham, a blessing for other people and nations to take notice of.

As for Esau (Edom – Gen 25:30), he received a blessing that was suited to his character. See footnotes.

 

Esau’s Fury, Jacob’s Escape

བཀོད་པ 27:41-46

41ཕས་ཡ་ཀོབ་ལ་བྱིན་རླབས་སྤྲད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཨེ་སའོས་ཡ་ཀོབ་ལ་སྡང་པོ་བྱས་སོ། ཕ་གྲོངས་པའི་མྱ་ངན་གྱི་ཉིན་མོ་དེ་ཉེ་བར་ཡོད་པ་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་ངས་ཡ་ཀོབ་ལ་གསོད་པར་བྱ་ཞེས་བསམ་མོ།

42འོན་ཀྱང་ཨེ་སའོས་འཆར་གཞིའི་སྐོར་ལ་རེ་བྷེ་ཀས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མོས་ཡ་ཀོབ་འབོད་ཅིང་ཁོ་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཨ་ཇོ་ཨེ་སའོས་ཁྱོད་ལ་བསད་ནས་དགྲ་ཤ་ལེན་པའི་འཆར་གཞི་བྱེད་བཞིན་ཡོད་པས།

43ད་བུ་ངའི་གཏམ་ལ་ཉོན་ཞིག། ད་ཁྱོད་མྱུར་དུ་ཡུལ་ཧ་རན་དུ་ངའི་ཨ་ཇོ་ལ་བན་གྱི་རྩར་སོང་ཞིག

44ཨ་ཇོ་ཨེ་སའོའི་ཁོང་ཁྲོ་མ་ཞི་བར་དུ་དེར་སྡོད་ཅིག

45ཁྱོད་ཀྱི་གང་བྱས་པའི་སྐོར་ཨེ་སའོས་བརྗེད་པའི་རྗེས་སུ་ངས་ཁྱོད་ལ་འབོད་དུ་བཏང་ཡོང་། ངས་ཅིའི་ཕྱིར་ངའི་བུ་གཉིས་ཀར་ཉིན་གཅིག་རང་ལ་བློས་གཏོང་ངམ་༎

46རེ་བྷེ་ཀས་ཨི་སཱག་ལ། ཨེ་སའོ་ཕྱི་རྒྱལ་བའི་ཧི་ཏི་པའི་ཆུང་མ་རྣམས་དང་ཞེན་པ་ལོག་ནས་ཐང་ཆད་ཡོད། གལ་སྲིད་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཧི་ཏི་པའི་བུ་མོ་དང་ཆང་ས་བརྒྱབ་ན་ང་ཤི་ན་ཡང་སྒྲིགས་ཤེས་སྨྲས་སོ༎

Rebekah thinks of a clever way of making Isaac think he should send Jacob away to find a wife from among her relatives who believed in the LORD. She does so by complaining about Esau’s two Canaanite wives.

**************

Footnotes

Isaac gave his blessing in faith (Gen 27:28, 29 and 28:3, 4); so the blessing for each son found certain fulfilment. For God had allowed Isaac to be deceived, and His purposes for Abraham’s descendants were achieved through Jacob whom He had chosen (Isaiah 44:1-5), and not through Esau, whose inheritance was different.

Genesis Chapter 36 tells how Esau allied himself to powerful chiefs in the neighbouring dry mountainous country of Seir; this he did by making a third marriage with the daughter of one of the principal men there.

Next time we shall read how Jacob is sent far off to find a wife. He will be safe. He will marry. And he will eventually return to face Esau.

But before meeting Esau he will be converted to faith.

“Many are the plans in the mind of a man, but it is the purpose of the LORD that will stand” (Proverbs 19:21)

 ལེགས་བཤད 19:21མི་ཚོས་འཆར་གཞི་འདྲ་མིན་མང་པོ་བཀོད་པར་བྱེད་དོ། འོན་ཀྱང་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་དགོངས་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།

JACOB THE GREEDY GRASPER (mi ‘dzin mkhan gyo ‘phrog byed pa)

ཡ་ཧུ་དཱ་པ། 11:9

དད་པའི་སྒོ་ནས་གནས་གཡར་བ་ལྟར་ཞལ་ཆད་མཛད་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་བསྡད་དེ། ཁོང་དང་ཞལ་ཆད་འཛིན་མཁན་ཡིན་པའི་ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་ལྟར་གུར་རྣམས་ལ་བསྡད།

 

Last time we read how Isaac lived as a nomadic herder in the land of Canaan; and how God twice had to remind him of the Promise given to Abraham his father, adding ‘Sojourn in the land’ (Gen 26:2), and ‘Fear not, for I am with you’ (Gen 26:24).

So Isaac stayed in the SW of the land, and prospered greatly.

Today and in future posts we will read about the sons of Isaac, Esau and Jacob.

*******************

Twins are Born to Isaac

བཀོད་པ 25:19-26

19འདི་ནི་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་བུ་ཨི་སཱག་གི་ལོ་རྒྱུས་ཡིན་ནོ།

20ཨི་སཱག་ལོ་བཞི་བཅུ་ལོན་སྐབས་རེ་བྷེ་ཀ་ཆང་ས་བརྒྱབ་བོ། རི་བེ་ཀའི་ཕ་ནི་པ་དམ་ཨ་རམ་གྱི་ཨ་རམ་པ་བེ་ཐུ་ཨེལ་ཡིན་པ་དང་། ཨ་ཇོའི་མིང་ལ་བན་ཞེས་པའོ།

21རེ་བྷེ་ཀ་ལ་ཕྲུ་གུ་མ་སྐྱེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས། ཨི་སཱག་གིས་མོའི་ཆེད་དུ་དཀོན་མཆོག་ལ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས། གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོའི་སྨོན་ལམ་གསན་ནས། རེ་བྷེ་ཀ་མངལ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ།

22མོའི་མངལ་དུ་ཕྲུ་གུ་མཚེ་མ་ཡོད་པ་དང་། ཕྲུ་གུ་མ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་དུ་མའི་མངལ་གྱི་ནང་དུ་དེ་གཉིས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་འཐབ་ཀྱི་ཡོད་དོ། མོས་འདི་ལྟར་ང་ལ་ཇི་ལྟར་བྱུང་ངམ་ཞེས་སྨྲས་སོ། དེར་བརྟེན་མོས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་ལན་ཞུ་བར་ཕྱིན་ནོ།

23གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གིས་མོ་ལ་མི་རིགས་གཉིས་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ནང་ཡོད་ཅིང་།

དེ་གཉིས་ནི་ནང་ཁུལ་དུ་ཐབ་པའི་རིགས་བརྒྱུད་བྱུང་བར་འགྱུར།

རིགས་བརྒྱུད་གཅིག་ལས་རིགས་བརྒྱུད་གཞན་དེ་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར།

རྒན་པས་ཆུང་བར་གཡོག་རྒྱུ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།

24ཟླ་བ་ཚང་ནས་མོ་ལ་བུ་མཚེ་མ་རྣམས་སྐྱེས་སོ།

25སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་མདོག་དམར་ཞིང་ཁོའི་གཟུགས་པོ་ཚང་མ་སྤུ་ཡོད་པའི་གོས་ལྟར་ཡོད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོའི་མིང་ལ་ཨེ་སའོ་བཏགས་སོ།

26བུ་གཉིས་པ་དེ་སྐྱེས་སྐབས་ཁོའི་ལག་པས་ཨེ་སའོའི་རྟིང་པ་བཟུང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཁོའི་མིང་ལ་ཡ་ཀོབ་བཏགས་སོ། བུ་དེ་གཉིས་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཨི་སཱག་ལོ་དྲུག་བཅུ་ལོན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ༎

 Abraham had found a wife for Isaac from among his brother’s family who believed in the LORD. But it was 20 years , and after much prayer, before any children were born to Rebekah. And then it was a birth that people talked about; the twin boys were so different from the moment they appeared. Because of the second baby following so closely behind the first, he was called Jacob. It was a name whose meaning was ‘May he be at the heels’, but because of Jacob’s greedy (ham pa tshapo) character, it came to mean ‘He whose hand over reaches (bsnyab pa lag pa su ring)’.

 

A Careless Upbringing (gso pa)

བཀོད་པ 25:27-28

27ཕྲུ་གུ་དེ་གཉིས་ཡར་འཚར་བ་དང་། ཨེ་སའོ་ནི་ཁྱིམ་གྱི་ཕྱིར་རུ་འཁྱམས་ནས་འགྲུལ་མཁན་རྔོན་པ་རྩལ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏོ། འོན་ཀྱང་ཡ་ཀོབ་ནི་ཁྱིམ་ནང་སྡོད་མཁན་ཁུ་སིམ་པོ་ཞིག་ཡིན་ནོ།

28ཨི་སཱག་གིས་ཨེ་སའོ་ལ་བྱམས་པ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དོ་གང་ལ་ཟེར་ན། ཁོས་བསད་པའི་རི་དྭགས་ཀྱི་ཤ་ཟ་བར་དགའ་པོ་ཡོད་དོ། འོན་ཀྱང་རེ་བྷེ་ཀས་ཡ་ཀོབ་ལ་བྱམས་པ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དོ།

Unlike Abraham’s upbringing of him, Isaac did not bring up his own sons ‘in righteousness’ so that they might inherit the Promise (Gen 18:19). He was fond of Esau, whom he preferred for his own pleasure. But Rebekah preferred quiet Jacob to Esau, and remembered what the LORD had said to her when she conceived them in her womb (v.23). She had perhaps told it to Jacob.

 

Jacob Grasps Esau’s Birthright

བཀོད་པ 25:29-34

29ཉིན་ཞིག་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་སྲན་མའི་ཁུ་བ་སྐོལ་བཞིན་ཡོད་སྐབས། ཨེ་སའོ་ཁྱི་ར་རྒྱབ་ནས་ལོག་ཡོང་སྐབས་ཁོ་ལྟོགས་ཡོད་པས། 30ཁོས་ཡ་ཀོབ་ལ། ང་ཤིན་ཏུ་ལྟོགས་ཡོད་པས། སྲན་མའི་ཁུ་བ་དེ་ནས་ང་ལ་འཐུང་བར་སྤྲོད་ཅེས་ལབ་བོ། (དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཁོའི་མིང་ལ་ཨེ་དྷོམ་ཡང་བརྗོད་ཀྱི་ཡོད་དོ།)

31ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ལན་དུ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་དེ་ང་ལ་སྤྲད་ན་ངས་ཁྱོད་ལ་སྲན་མའི་ཁུ་བ་འདི་སྤྲད་ཀྱི་ཡིན་ཞེས་ལབ་བོ།

32ཨེ་སའོས། འགྲིག་གི་རེད། ད་ལྟ་ཤིན་ཏུ་ལྟོགས་ནས་ཤི་འགྲོ་ཡོད་པས། ངའི་སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་གི་ང་ལ་ག་རེ་ཕན་ཐོག་གམ་ཞེས་ལབ་པ་དང་།

33ཡ་ཀོབ་ཀྱིས། དེ་རིང་ཁྱོད་ཀྱི་སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་ང་ལ་སྤྲད་པའི་མནའ་སྐྱེལ་ཞིག་ལབ་པ་དང་།

ཨེ་སའོས་མནའ་སྐྱེལ་ཏེ་ཁོའི་ཐོབ་ཐང་ཡ་ཀོབ་ལ་སྤྲད་དོ། 34དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཨེ་སའོ་ལ་བག་ལེབ་དང་སྲན་མའི་ཁུ་བ་སྤྲད་པས། ཨེ་སོས་དེ་བཟའ་ཞིང་འཐུང་ཏེ་ལངས་ནས་སོང་ངོ་། དེ་ལྟར་ཨེ་སའོས་སྔོན་སྐྱེས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་ལ་རྩིས་མེད་བྱས་སོ༎

 Esau arrives in the tent tired, thirsty and hungry. He sees and smells what is being cooked by Jacob. And he blurts out (skad cha shor), ‘Let me gulp some of the red stuff, this red stuff’.

And Jacob quietly sees his opportunity to steal from Esau, and he grasps it.

In this careless way Esau despised his birthright losing to Jacob both the best part of possessions to be inherited and headship of the family (khyim bdag), which were the rights of prior birth (sngon skyes kyi thob thang).

“He sold his birthright for a single meal” (Hebrews 12:6).

**************

Footnote

Jacob seems to have had keen interest in the word spoken by the LORD to his mother saying he would have  power over his brother, but to have no interest in the LORD’s Promise made by covenant to his grandfather Abraham.

Next Post

Next time we will read how Jacob the grasper also stole from Esau his father Isaac’s blessing by a clever and deceitful (mgo skor) plan. Then in further posts we will learn of his flight to escape Esau’s vengeance, and of his final return to Canaan still in great fear of Esau. But the LORD was watching over him, and in the end he was converted to faith in the LORD.

Jacobs-journeys

Source – bible-history.com