མངོན་པ།

ལེའུ་བཅུ་པ། (10)

 

ཤོག་དྲིལ་ཆུང་ཆུང་ཞིག་སྣོམ་ཡོད་པའི་ཕོ་ཉ་སྟོབས་ལྡན་དེ།

A Mighty Angel with a Small Scroll

 

1 དེ་ནས་ [ལྗཱོན་] ངས་ཕོ་ཉ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་གཞན་དག་ཅིག་དམ་པའི་ཞིང་ནས་མར་ཕེབས་ཀྱི་ཡོད་པ་
མཐོང་བྱུང་།   ཁོང་སྤྲིན་པས་མཐའ་བསྐོར་ཡོད་པ་དང་།   ཁོང་གི་དབུ་སྒང་ལ་འཇའ་ཤར་འདུག   །ཁོང་
གི་ཞལ་རས་ཉི་མ་ནང་བཞིན་འོད་འཕྲོས་པ་དང༌།   ཁོང་གི་ཞབས་མེའི་ཀ་བ་འདྲ་པོ་འདུག

1 Then I [John] saw another mighty angel coming down from Heaven. He was surrounded by a cloud, and there was a rainbow above his head. His face shone like the sun and his legs were like pillars of fire.

 

2 ཁོང་གི་ཕྱག་ནང་ལ་ཤོག་དྲིལ་ཆུང་ཆུང་ཁ་ཕྱེ་ཡོད་པ་ཞིག་བསྣམས་འདུག   །ཁོང་གིས་ཞབས་གཡས་
པ་རྒྱ་མཚོའི་ཐོག་དང་།   ཞབས་གཡོན་མ་སྐམ་ས་ཐོག་བཞག་ནས་ཡར་བཞེངས་འདུག

2 In his hand he was holding a small scroll that had been opened. He stood with his right foot on the sea and his left foot on the land.

 

3 དེ་ནས་ཁོང་གིས་འདམ་སེང་གི་ངར་སྒྲ་འདྲ་པོ་གསུང་སྐད་ཆེན་པོ་ཞིག་བསྐྱོན་སོང་།
ཕོ་ཉ་ཁོང་གིས་གསུང་སྐད་སྐྱོན་དུས་འབྲུག་སྐད་བདུན་གྱིས་འུར་སྒྲ་བསྒྲགས་ནས་ལན་བརྒྱབ་སོང༌།

3 Then the mighty angel called out with a loud voice that sounded like a roaring lion. When the angel called out, thunder roared seven times in reply.

 

4 འབྲུག་སྐད་བདུན་པོ་དེ་ཚོས་འུར་སྒྲ་སྒྲོག་དུས་ [ཁོང་ཚོས་ག་རེ་ལབ་པ་དེ་] ངས་ཡིག་ཐོག་ལ་བཀོད་ཐུབ་སོང་།
ཡིན་ན་ཡང་དེ་ནས་དམ་པའི་ཞིང་ནས་ “འབྲུག་སྐད་བདུན་པོ་དེ་ཚོས་ག་རེ་ལབ་པ་དེ་གསང་བ་བཞག་ནས་
ཡིག་ཐོག་ལ་མ་ཁོད་ཅིག་” ཟེར་ནས་སྒྲ་ཞིག་ཐོས་བྱུང་།”

4 When the seven thunders roared, I was about to write down [what they said]. But then I heard a voice from Heaven say, “Keep secret what the seven thunders have said, and do not write it down.”

 

5 དེ་ནས་ངས་རྒྱ་མཚོ་དང་སྐམ་ས་
ཐོག་བཞེངས་ཡོད་པ་མཐོང་པའི་ཕོ་ཉ་ཁོང་གིས་རང་གི་ཕྱག་གཡས་པ་དམ་པའི་ཞིང་ཕྱོགས་ལ་བརྐྱངས་
གནང་སོང༌།

5 Then the angel I had seen standing on the sea and on the land raised his right hand toward Heaven.

 

6 དེ་ནས་ཁོང་གིས་དམ་བཅའ་ཞིག་བཞག་གནང་ནས་གཏན་དུ་བཞུགས་པའི་ [དཀོན་མཆོག་] ཁོང་རང་གི་དཔང་པོར་བཞག་ནས་འབོད་སྐུལ་ཞུས་སོང་།   ནམ་མཁའ་དང་དེ་ནང་གང་
ཡོད་པ་ཚང་མ་དང་། ས་གཞི་དང་དེ་ནང་གང་ཡོད་པ་ཚང་མ་དང་། རྒྱ་མཚོ་དང་དེ་ནང་གང་ཡོད་པ་ཚང་
མ་བཀོད་གནང་མཁན་ [དཀོན་མཆོག་] ཁོང་རེད།   དེ་ནས་ཕོ་ཉ་ཁོང་གིས་གསུངས་སོང་།   “ད་ལྟ་ཕྱིས་
འགྱང་འབྱུང་གི་མ་རེད།

6 And making a vow he appealed to [God] who lives forever and ever to be his witness. He [God] is the One who created the heavens and everything in them, the earth and everything in it, and the sea and everything in it. Then the angel said, “There will be no more delay.

 

7 ཡིན་ན་ཡང་ཕོ་ཉ་བདུན་པ་ཁོང་རང་གི་རྒྱ་གླིང་འབུད་གནང་རྒྱུའི་གྲ་སྒྲིག་ཡོད་དུས།   དཀོན་མཆོག་གིས་
ཁོང་གི་འཆར་གཞི་ཡ་མཚན་ཅན་དེ་བསྒྲུབ་གནང་གི་རེད།   དེ་ཁོང་གིས་རང་གི་ཞབས་ཕྱི་ལུང་སྟོན་པ་ཚོ་ལ་སྔ་
མོ་ནས་ཁྱབ་བསྒྲགས་གནང་པ་ནང་བཞིན་འབྱུང་གི་རེད།”

7 But when the seventh angel is ready to blow his trumpet, then God will accomplish his mysterious plan. It will happen just as he announced it would to his servants, the prophets, long ago.”

 

8 དེ་ནས་དམ་པའི་ཞིང་ནས་ཐོས་པའི་
གསུང་གི་སྒྲ་དེས་ང་ལ་ཡང་བསྐྱར་བཀའ་མོལ་གནང་སོང་།   དེས་གསུངས་སོང༌།:   “ཁྱེད་རང་ཕྱིན་ནས་རྒྱ་
མཚོ་དང་སྐམ་ས་ཐོག་བཞེངས་ཡོད་པའི་ཕོ་ཉ་(སྟོབས་ལྡན་) ཁོང་གི་ཕྱག་ནས་ཤོག་དྲིལ་ཁ་ཕྱེ་པ་དེ་ལོངས་ཤིག”

8 Then the voice I had heard from Heaven spoke to me again. It said, “Go and take the open scroll from the hand of the (mighty) angel who is standing on the sea and on the land.”

 

9 བྱས་
ཙང་[ལྗཱོན་] ང་ཕོ་ཉ་ཁོང་གི་རྩར་ཕྱིན་ནས་ཁོང་ལ་ཤོག་དྲིལ་ཆུང་ཆུང་དེ་ང་ལ་གནང་རོགས་ལབ་ནས་ཡ་རབས་
པོའི་ཐོག་ནས་ཞུས་པ་ཡིན།   ཁོང་གིས་ང་ལ་གསུངས་སོང༌།   “འདི་ལེན་ནས་ཟོ།   དེ་ཁྱེད་རང་གི་ཁོག་པ་
ནང་སྐྱུར་མོ་ཆགས་ཀྱི་རེད།   ཡིན་ན་ཡང་དེ་ཁྱེད་རང་གི་ཁ་ནང་སྦྲང་རྩི་འདྲ་པོ་མངར་མོ་ཡོང་གི་རེད།”

9 So I [John] went to the angel and politely asked him to please give me the small scroll. He said to me, “Take it and eat it. It will turn sour in your stomach but in your mouth, it will be sweet as honey!”

 

10 བྱས་ཙང་ངས་ཕོ་ཉ་ཁོང་གི་ཕྱག་ནས་ཤོག་དྲིལ་ཆུང་ཆུང་དེ་བླངས་ནས་དེ་བཟས་པ་ཡིན།   ཤོག་དྲིལ་དེ་
ངའི་ཁ་ནང་སྦྲང་རྩི་འདྲ་པོ་མངར་མོ་འདུག   །ཡིན་ན་ཡང་ [ངས་དེ་མིད་ཁྱུར་བཏང་པའི་རྗེས་ལ་] དེ་ངའི་
ཁོག་པ་ནང་སྐྱུར་མོ་ཆགས་སོང༌།

10 So I took the small scroll from the angel’s hand and I ate it. The scroll was as sweet as honey in my mouth, but [when I had swallowed it] it turned sour in my stomach.

 

11 དེ་ནས་ང་ལ་གསུངས་སོང་།   “ད་ལྟ་ཁྱེད་རང་ཚོ་རྒྱལ་ཁབ་དང་མི་རིགས་མང་པོའི་མི་
ཚོ་ལ་དཀོན་མཆོག་གིས་འཆར་གཞི་ག་རེ་བཟོས་གནང་པ་དེ་ཁོང་ཚོ་ལ་ཡང་བསྐྱར་ཁྱབ་བསྒྲགས་བྱེད་དགོས།   ཁོང་ཚོས་སྐད་རིགས་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་རྒྱབ་ཀྱི་ཡོད་པ་དང་།   ཁོང་ཚོའི་ཐོག་རྒྱལ་པོ་འདྲ་མིན་གྱིས་ [དབང་
སྒྱུར་བྱས་] ཡོད་རེད།”

11 Then I was told, “You must now proclaim again what God has planned for the people of many nations and races. They speak many different kinds of languages and are (ruled) by various kings.”

 

མངོན་པ།

ལེའུ་དགུ་པ། (9)

 

རྒྱ་གླིང་ལྔ་པ་དེ་འབུད་པ།

The Fifth Trumpet is blown

 

1 དེ་ནས་ཕོ་ཉ་ལྔ་པ་དེས་རང་གི་རྒྱ་གླིང་བུས་གནང་བ་དང༌།   ངས་ནམ་མཁའ་ནས་ས་ལ་ཟགས་པའི་སྐར་མ་
ཞིག་མཐོང་བྱུང་།   སྐར་མ་དེ་ལ་གཏིང་མཐའ་མེད་པའི་ས་དོང་གི་ལྡེ་མིག་དེ་སྤྲད་འདུག

1 Then the fifth angel blew his trumpet, and I saw a star that had fallen to the earth from the sky. The star was given the key to the shaft of the bottomless pit.

 

2 ཁོང་གིས་ (སྐར་མ་དེས་) གཏིང་མཐའ་མེད་པའི་ས་
དོང་དེ་ཁ་ཕྱེས་པ་དང་།   དེའི་ནང་ནས་དུ་བ་ཐོན་སོང་།   དེ་མེ་ཐབ་ཆེན་པོ་ཞིག་ནས་ཐོན་གྱི་ཡོད་པའི་དུ་
བ་འདྲ་པོ་འདུག   །དུ་བ་དེས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བཀག་པ་དང་བར་སྣང་ནག་པོ་ཆགས་སོང་།

2 He (the star) opened the shaft of the bottomless pit and smoke poured out of it – it was similar to smoke coming out of a huge furnace. The smoke blocked out the rays of the sun and the air became dark.

 

3 དུ་བ་དེའི་ནང་ནས་འབུ་ཆ་ག་པ་ཐོན་ནས་ས་གཞི་ཐོག་ལ་བབས་སོང་།   དེ་ཚོ་ལ་སྡིག་པ་ར་ཉག་འདྲ་པོ་
མི་ཚོ་ལ་མཆུ་མདུང་འཛུགས་རྒྱུའི་ནུས་པ་སྤྲད་འདུག

3 Locusts emerged from the smoke and descended upon the earth. They were given the ability to sting people, like that of scorpions.

 

4 དེ་ཚོ་ལ་རྩྭ་དང་།   ཡང་ན་རྩི་ཤིང་དང་།   ཡང་ན་ཤིང་སྡོང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་རྒྱུ་ཡོད་མ་རེད་ཟེར་ནས་ལབ་
འདུག   །དེ་ཚོ་ལ་རང་གི་ཐོད་པ་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐེལ་ཙེ་མེད་པའི་མི་དེ་ཚོ་གཅིག་པུ་ལ་གནོད་འཚེ་བྱེད་
རྒྱུའི་ཆོག་མཆན་སྤྲད་འདུག

4 They were told not to harm the grass or the plants or the trees. They were only permitted to attack the people who did not have the seal of God on their foreheads.

 

5 (མཆུ་མདུང་བཙུགས་མཁན་འབུ་ཆ་ག་པ་) དེ་ཚོ་ལ་མི་ཚོར་ཟླ་བ་ལྔ་རིང་ནད་ཟུག་དྲག་པོ་སྤྲོད་རྒྱུའི་དབང་
ཆ་སྤྲད་འདུག   །ཡིན་ན་ཡང་དེ་ཚོ་ལ་མི་དེ་ཚོ་གསོད་རྒྱུའི་ཆོག་མཆན་སྤྲད་མི་འདུག   །དེ་ཚོས་སྤྲད་པའི་
ནད་ཟུག་དེ་མི་ཞིག་ལ་སྡིག་པ་ར་ཉག་གིས་དུག་ཡོད་པའི་མཇུག་མས་རྨུགས་པ་འདྲ་པོ་ནད་ཟུག་ཚབས་ཆེན་པོ་
ཞེ་དྲག་གཏོང་གི་འདུག

5 The (stinging locusts) were authorized to inflict severe pain on people for five months. But they were not allowed to kill them. The terrible pain they inflicted was similar to that which a scorpion causes when it stings someone with its poisonous tail.

 

6 དུས་
ཚོད་དེའི་རིང་མི་ཚོ་ཤི་འདོད་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་དང་།   ཁོང་ཚོས་རང་སྲོག་གཅོད་རྒྱུའི་ཐབས་ལམ་བཙལ་
གྱི་རེད།   ཡིན་ན་ཡང་ཁོང་ཚོ་ཤི་འདོད་ག་ཚོད་འབྱུང་ན་ཡང་ཁོང་ཚོ་ཤི་ཐུབ་ཀྱི་མ་རེད།

6 During those days people will long to die and they will seek for ways to take their own lives. However no matter how much they want to die they will be unable to. Death will elude them.

 

འབུ་ཆ་ག་པ་དེ་ཚོ་ལྟ་སྣང་ལ་ག་འདྲ་ཡོད་པའི་འགྲེལ་བཤད།

A Description of the Locusts’ Appearance

 

7 འབུ་ཆ་ག་པ་དེ་ཚོ་དམག་ལ་འགྲོ་རྒྱུའི་གྲ་སྒྲིག་ཡོད་པའི་རྟ་འདྲ་པོ་འདུག   །དེ་ཚོའི་མགོ་ལ་མགོ་ཁེབས་
ཡོད་པ་དང་།   དེ་ཚོ་གསེར་གྱི་མགོ་རྒྱན་འདྲ་པོ་འདུག   །དེ་ཚོའི་གདོང་པ་མིའི་གདོང་པ་འདྲ་པོ་
འདུག

7 The locusts looked like horses that had been prepared and were ready for battle. There was a head covering on their heads that looked like golden crowns. And their faces resembled human faces.

 

8 དེ་ཚོའི་སྐྲ་དེ་ཚོ་བུད་མེད་ཀྱི་སྐྲ་འདྲ་པོ་[རིང་པོ་] ཡོད་པ་དང༌།   དེ་ཚོའི་སོ་དེ་
ཚོ་འདམ་སེང་གི་སོ་འདྲ་པོ་འདུག

8 Their hair was [long] like women’s hair, and their teeth were like lions’ teeth.

 

9 དེ་ཚོས་ལྕགས་ཀྱིས་བཟོས་པའི་བྲང་ཁེབས་གོན་ཡོད་པ་དང༌།   དེ་ཚོའི་གཤོག་པ་དེ་ཚོ་
དམག་ལ་བྲེལ་འཚུབ་བྱས་ནས་འགྲོ་གི་ཡོད་པའི་ཤིང་རྟ་འཁོར་ལོའི་དམག་དཔུང་ཞིག་འདྲ་པོ་འུར་སྒྲ་སྒྲོག་གི་
ཡོད་པ་འདྲ་པོ་འདུག

9 They wore breastplates made of iron, and their wings roared like the sound of an army of horse-drawn chariots rushing into battle.

 

10 འབུ་ཆ་ག་པ་དེ་ཚོའི་མཇུག་མ་ལ་
སྡིག་པ་ར་ཉག་གི་རྔ་མ་ལ་ཡོད་པ་འདྲ་པོ་མཆུ་མདུང་འདུག   །འབུ་ཆ་ག་པ་དེ་ཚོའི་མཇུག་མ་ལ་མི་ཚོར་ཟླ་བ་
ལྔ་རིང་ནད་ཟུག་སྤྲོད་རྒྱུའི་ནུས་པ་འདུག

10 The tails of the locusts had a sting in them which were similar to the sting in a scorpion’s tail. The tails of the locusts had the ability to cause pain to the people for five months.

 

11 དེ་ཚོའི་ཐོག་དབང་སྒྱུར་བྱེད་མཁན་རྒྱལ་པོ་དེ་གཏིང་མཐའ་མེད་པའི་ས་དོང་གི་ཕོ་ཉ་དེ་རེད་འདུག   །ཁོང་
གི་མཚན་ལ་ཧིབ་རུའི་སྐད་ལ་“ཨེ་སྦེདྲ་ཌོན་” དང༌།   གྷིརིཀ་གི་སྐད་ལ་ཁོང་གི་མཚན་ལ་ “ཨེ་པོལ་ཡོན་” ཟེར་གྱི་འདུག (དེའི་དོན་དག་འཇིག་བྱེད་ཟེར་གྱི་ཡོད་རེད།)

11 The king who ruled over them was the angel from the bottomless pit. His name in Hebrew is “Abaddon”, and in Greek, “Apollyon” (which means the Destroyer).

 

རྒྱ་གླིང་དྲུག་པ་དེ་འབུད་པ།

The Sixth Trumpet is blown

 

12 ཆག་སྒོ་དང་པོ་དེ་ཡོལ་ཚར་བ་རེད།   ཡིན་ན་ཡང་ལྟོས་དང་།   ད་དུང་ཆག་སྒོ་གཉིས་འབྱུང་རྒྱུ་བསྡད་
ཡོད་རེད།

12 The first calamity is past, but look! Two more calamities are still to come!

 

13 དེ་ནས་ཕོ་ཉ་དྲུག་པ་དེས་རང་གི་རྒྱ་གླིང་བུས་པ་དང༌།   ངས་གསེར་གྱི་མཆོད་ཁྲི་དེའི་གྲུ་ཟུར་བཞི་ལ་
ཡོད་པའི་རྭ་ཅོའི་བཟོ་ལྟ་ཡིན་པའི་འབུར་ཐོན་དེ་ཚོ་ནས་སྐད་ཆ་ཤོད་ཀྱི་ཡོད་པའི་གསུང་གི་སྒྲ་ཞིག་ཐོས་བྱུང༌།   མཆོད་ཁྲི་འདི་དཀོན་མཆོག་གི་སྐུ་མདུན་ལ་འདུག

13 Then the sixth angel blew his trumpet, and I heard a voice coming from the horn-shaped projections which are on the four corners of the golden altar. This altar stands in the presence of God.

 

14 སྒྲ་དེས་རྒྱ་གླིང་འཁུར་ཡོད་པའི་ཕོ་ཉ་དྲུག་པ་དེ་ལ་གསུངས་སོང༌།   “གཙང་པོ་ཆེན་པོ་ཡུཕ་རེ་ཊིས་ལ་
བསྡམས་ཡོད་པའི་ཕོ་ཉ་བཞི་པོ་དེ་ཚོ་གློད་བཀྲོལ་ཐོང་།”

14 The voice said to the sixth angel who was holding the trumpet, “Release the four angels who are bound at the great Euphrates River.”

 

15 དེ་ནས་ད་ལྟ་དུས་ཚོད་འདི་ག་རང་དང་།   དེ་རིང་གི་ཉིན་མོ་དང་ཟླ་བ་དང་ལོ་དེ་ག་རང་གི་ཆེད་དུ་གྲ་
སྒྲིག་བྱས་ནས་བཞག་ཡོད་པའི་ཕོ་ཉ་བཞི་པོ་དེ་ཚོ་གློད་བཀྲོལ་བཏང་སོང་།   ས་གཞི་སྒང་གི་མི་གསུམ་ཆ་གཅིག་
གསོད་རྒྱུའི་ཆེད་དུ་ཁོང་ཚོ་གློད་བཀྲོལ་བཏང་སོང་།

15 Then the four angels who had been kept ready for this very hour, day, month, and year were released. They were turned loose to kill one third of the human race.

 

16 རྟ་བཞོན་ཡོད་པའི་དམག་མི་ཚོའི་གྲངས་ས་ཡ་ཉི་བརྒྱ་འདུག   །དེར་དམག་མི་ག་
ཚོད་ཡོད་པ་དེ་[ལྗཱོན་] ངས་ཐོས་བྱུང་།

16 The soldiers on horses numbered 20,000 times 10,000 [Two hundred million]. I [John] heard how many there were.

 

17 ངས་ང་རང་གི་ཞལ་གཟིགས་ནང་མཐོང་པའི་རྟ་དེ་ཚོ་དང་རྟ་པ་དེ་ཚོ་འདི་འདྲ་པོ་འདུག:   རྟ་པ་དེ་ཚོས་
གོ་ཁྲབ་མེ་འདྲ་པོ་དམར་པོ་དང་སྔོན་ནག་དང་སེར་པོ་གོན་འདུག   །རྟ་དེ་ཚོའི་མགོ་འདམ་སེང་གི་མགོ་འདྲ་
པོ་ཡོད་པ་དང༌།   དེ་ཚོིའི་ཁ་ནས་མེ་དང༌དུ་བ་དང་།   མེ་འབར་བཞིན་པའི་མུ་ཟེའི་རྦ་ཀློང་འཕྱུར་གྱི་འདུག

17 The horses and riders that I saw in my vision looked like this: The riders wore armour that was fiery red, dark blue and yellow. The heads of the horses were like heads of lions, and fire and smoke and burning sulphur billowed from their mouths.

 

18 ནད་རིམས་གསུམ་པོ་དེ་ཚོའི་རྐྱེན་གྱིས་
ས་གཞི་ཐོག་ཡོད་པའི་མི་གསུམ་ཆ་གཅིག་ཚང་མ་ཤི་སོང་།   རྟ་དེ་ཚོའི་ཁ་ནས་ཐོན་པའི་མེ་དང་།   དུ་བ་
དང་།   མུ་ཟེ་འབར་བཞིན་པ་དེ་ཚོའི་རྐྱེན་གྱིས་མི་དེ་ཚོ་ཤི་སོང་།

18 One-third of all the people on earth were killed by three plagues. The people died as a consequence of the fire, and the smoke, and the burning sulphur, which came out of the mouths of the horses.

 

19 རྟ་འདི་ཚོའི་ནུས་པ་དེ་དེ་ཚོའི་ཁ་དང་རྔ་མ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ [ངས་ཤེས་སོང་།]   དེ་ཚོའི་རྔ་མ་དེ་ཚོ་ལ་སྦྲུལ་
འདྲ་པོ་མགོ་ཡོད་པ་དང་།   དེ་ཚོས་རང་གི་རྔ་མ་བེད་སྤྱོད་བྱས་ནས་མི་ཚོ་རྨས་སྐྱོན་གཏོང་གི་འདུག

19 [I saw that] the power of these horses was in their mouths and in their tails. (Their tails had heads like snakes and they use them to injure people.)

 

20 ཡིན་ན་ཡང་བཀའ་ཆད་འདི་ཚོའི་རྐྱེན་གྱིས་མ་ཤི་
བའི་མི་བྱིངས་དེ་ཚོས་ད་དུང་རང་གི་ཉེས་སྤྱོད་ལ་འགྱོད་པ་བྱས་ [ནས་དཀོན་མཆོག་སྐུ་གསོན་པོ་ཁོང་ལ་བསྟེན་
རྒྱུའི་འདོད་པ་བྱས་] མ་སོང་།   ཁོ་ཚོས་མུ་མཐུད་ནས་མིག་མཐོང་མི་ཐུབ་པ་དང་།   ཨམ་ཅོག་གོ་ཡག་མེད་
པ་དང་།   གོམ་པ་རྒྱབ་ཐུབ་ཀྱི་མེད་པའི་གསེར་དང༌།   དངུལ་དང་།   ལི་དང་།   རྡོ་དང་།   ཤིང་ནས་
བཟོས་པའི་འདྲེ་ལ་ཕྱག་མཆོད་པ་བྱས་པ་དང་།   འདྲ་བརྙན་གྱི་མདུན་ལ་ཕྱག་འཚལ་སོང་།  

20 But the rest of mankind who did not die in these plagues still refused to repent of their evil deeds [and turn to the living God]. They continued to worship demons and to prostrate before idols made of gold, silver, bronze, stone, and wood – idols which can neither see, nor hear, nor walk!

 

21 དེ་ག་
ནང་བཞིན་ཁོ་ཚོས་འགྱོད་པ་མ་བྱས་པ་དང་མི་གསོད་ཁྲག་སྦྱོར་བྱེད་རྒྱུ་སྤངས་མ་སོང་།   ཁོ་ཚོས་རང་གི་ངན་
བསྔགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་མཚམས་འཇོག་བྱེད་རྒྱུའི་འདོད་པ་མ་བྱས་པ་དང་།   ཚུལ་མིན་གྱི་འཁྲིག་སྤྱོད་དང་
ཡང་ན་རྐུ་མ་རྐུ་རྒྱུ་སྤངས་མ་སོང་།

21 Nor did they repent and turn away from committing murder. They refused to stop practising their sorceries (witchcraft) and did not abandon their sexual immorality or their thefts.

 

མངོན་པ།

ལེའུ་བརྒྱད་པ། (8)

 

ལུ་གུ་ཁོང་གིས་ཐེལ་ཙེ་བདུན་པ་དེ་གཅོག་གནང་བ།

The Lamb opens the Last Seal

 

1 ལུ་གུ་ཁོང་གིས་ཤོག་དྲིལ་སྒང་གི་ཐེལ་ཙེ་བདུན་པ་དེ་གཅོག་གནང་དུས།   ཆུ་ཚོད་ཕྱེད་ཀ་ཙམ་གྱི་རིང་དམ་
པའི་ཞིང་ཡོངས་རྫོགས་འཇམ་ཐིང་ཐིང་ཆགས་སོང༌།

1 When the Lamb broke the seventh seal, there was silence throughout Heaven for about half an hour.

 

2 དེ་ནས་[ལྗཱོན་] ངས་དཀོན་མཆོག་གི་སྐུ་
མདུན་ལ་བཞེངས་ཡོད་པའི་ཕོ་ཉ་བདུན་པོ་དེ་ཚོ་མཐོང་བ་དང་།   ཁོང་ཚོ་ལ་རྒྱ་གླིང་བདུན་གནང་འདུག

2 Then I [John] saw the seven angels who stand before God, and they were given seven trumpets.

 

3 དེ་ནས་གསེར་གྱི་བསངས་ཕོར་འཁུར་ཡོད་པའི་ཕོ་ཉ་གཞན་དག་ཅིག་ཕེབས་ནས་མཆོད་ཁྲི་དེའི་
འཁྲིས་ལ་བཞེངས་སོང་།   ཕོ་ཉ་འདི་ལ་བཞུགས་ཁྲི་དེའི་མདུན་ལ་ཡོད་པའི་གསེར་གྱི་མཆོད་ཁྲི་ཐོག་འབུལ་
རྒྱུའི་ཆེད་དུ་བསངས་ཕོན་ཆེན་པོ་ཞིག་གནང་འདུག   །ཁོང་གིས་བསངས་དེ་དཀོན་མཆོག་གི་མི་ཚོ་ཚང་མའི་
སྨོན་ལམ་མཉམ་དུ་ཕུལ་སོང་།

3 Then another angel, who was holding a golden incense bowl, came and stood at the altar. This angel was given a large amount of incense to offer on the golden altar which was in front of the throne. He offered up the incense (along) with the prayers of all God’s people.

 

4 ཕོ་ཉ་ཁོང་གིས་བཟུང་ཡོད་པའི་བསངས་ཕོར་དེ་ནང་འབར་བཞིན་ཡོད་པའི་བསངས་
གི་དུ་བ་མཉམ་དུ་དཀོན་མཆོག་གི་མི་ཚོའི་སྨོན་ལམ་དེ་ཚོ་དཀོན་མཆོག་ག་པར་ཡོད་ས་དེར་ཡར་ཕྱུར་སོང་།

4 The smoke from the burning incense in the bowl that the angel was holding rose up to where God was along with the prayers of God’s people.

 

5 དེ་ནས་ཕོ་ཉ་དེས་མཆོད་ཁྲི་ནས་མེ་འབར་བཞིན་པའི་སོལ་བ་བླངས་གནང་ནས་དེ་བསངས་ཕོར་ནང་བཀང་
གནང་བ་དང་།   དེ་ནས་ཁོང་གིས་བསངས་ཕོར་དེ་ནང་གང་ཡོད་པ་ཚང་མ་ས་གཞི་ཐོག་མར་གཡུགས་གནང་
སོང་།   (ཐོག་རྒྱག་གོབ་རྒྱག་) འབྲུག་སྒྲ་གྲགས་པ་དང་།   ནམ་མཁའི་གློག་འཁྱུགས་པ་དང་།   ས་ཡོམ་ཆེན་
པོ་ཞིག་བརྒྱབ་སོང༌།

5 Then the angel filled the incense burner with live coals from the altar and then he threw the contents of the bowl down upon the earth. (Immediately) thunder roared, lightning flashed, and there was terrible earthquake.

 

ཕོ་ཉ་བདུན་པོ་དེ་ཚོས་རང་གི་རྒྱ་གླིང་འབུད་རྒྱུའི་གྲ་སྒྲིག་ཡོད་པ།

The Seven Angels are Ready to Blow their Trumpets

 

6 དེ་ནས་རྒྱ་གླིང་བདུན་ཡོད་པའི་ཕོ་ཉ་བདུན་པོ་དེ་ཚོས་རང་གི་རྒྱ་གླིང་དེ་ཚོ་འབུད་རྒྱུའི་གྲ་སྒྲིག་གནང་སོང་།

6 Then the seven angels who had the seven trumpets got ready to blow them.

 

7 ཕོ་ཉ་དང་པོ་དེས་
རང་གི་རྒྱ་གླིང་བུས་གནང་བ་དང༌།   ཁྲག་འདྲེས་པའི་སེར་བ་དང་མེ་ས་གཞི་ཐོག་མར་གཡུགས་སོང༌། ས་
གཞི་གསུམ་ཆ་གཅིག་མེ་འབར་བ་དང༌།   ཤིང་སྡོང་གསུམ་ཆ་གཅིག་མེས་ཚིག་པ་དང་།   རྩྭ་ལྗང་ཁུ་ཚང་མ་
ཚིག་སོང༌།

7 The first angel blew his trumpet, and hail and fire, mixed with blood, were thrown down upon the earth. One-third of the earth was set on fire, one-third of the trees were burned up, and all the green grass was burned up.

 

8 དེ་ནས་ཕོ་ཉ་གཉིས་པ་དེས་རང་གི་རྒྱ་གླིང་བུས་གནང་བ་
དང་།   མེ་འབར་བཞིན་པའི་རི་འདྲ་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་རྒྱ་མཚོ་ནང་གཡུགས་སོང་།   དེ་ནས་རྒྱ་མཚོ་གསུམ་ཆ་
གཅིག་ཁྲག་ལ་གྱུར་བ་དང་།   རྒྱ་མཚོའི་ནང་གི་སྲོག་ཆགས་གསུམ་ཆ་གཅིག་ཚང་མ་ཤི་བ་དང་།   རྒྱ་མཚོའི་
ཐོག་གི་གྲུ་གཟིངས་གསུམ་ཆ་གཅིག་ཚང་མ་གཏོར་སྐྱོན་ཕྱིན་སོང༌།

8-9 When the second angel blew his trumpet, something that was like a huge mountain burning with fire was thrown into the sea. Then one-third of the sea turned to blood, and one-third of all the living creatures in the sea died, and one-third of all the ships on the sea were destroyed.

 

10 དེ་ནས་ཕོ་ཉ་གསུམ་པ་དེས་རང་གི་རྒྱ་གླིང་བུས་པ་དང༌། སྐར་མ་ཆེན་པོ་ཞིག་ནམ་མཁའ་ནས་མར་
ཟགས་སོང༌།   དེ་དཔལ་འབར་ཆེན་པོ་ཞིག་འདྲ་པོ་འབར་གྱི་འདུག   །དེ་གཙང་པོ་དང་ཆུ་མིག་གསུམ་ཆ་
གཅིག་གི་ཐོག་ལ་ཟགས་སོང༌།

10 Then the third angel blew his trumpet, and a huge star fell down from the sky. It was burning like a torch. And it fell on one-third of the rivers and on the springs of water.

 

11 སྐར་མ་དེའི་མིང་ལ་ཁ་ཏིག་རེད་འདུག   །དེས་ཆུ་གསོས་པ་གསུམ་ཆ་གཅིག་ཁ་ཏིག་བཟོས་པ་
དང༌།   ཁ་ཏིག་ཆགས་པའི་ཆུ་དེ་བཏུངས་ནས་མི་མང་པོ་ཤི་སོང་།

11 The name of this star was Bitterness. It made one-third of the fresh water bitter, and many people died from drinking the water that had become bitter.

 

12 ཕོ་ཉ་བཞི་པ་དེས་རང་གི་རྒྱ་གླིང་འབུད་དུས།   ཉི་མ་གསུམ་ཆ་གཅིག་
དང་།   ཟླ་བ་གསུམ་ཆ་གཅིག་དང་།   སྐར་མ་གསུམ་ཆ་གཅིག་ལ་ཕོག་སོང་།   དེའི་རྐྱེན་གྱིས་དེ་ཚོ་གསུམ་ཆ་
གཅིག་ནག་ཁུང་ཆགས་ནས་ཉིན་མོ་གསུམ་ཆ་གཅིག་དང་མཚན་མོ་གསུམ་ཆ་གཅིག་ལ་དཀར་ཆ་མེད་པ་ཆགས་
སོང་།

12 When the fourth angel blew his trumpet, one-third of the sun; one-third of the moon; and one-third of the stars were struck. As a consequence one-third of them became dark and there was no light for one-third of the day and one third of the night.

 

13 དེ་ནས་ངས་ཡར་བལྟས་ནས་
གནམ་མཐོ་པོ་ལ་གླག་བྱ་ཞིག་འཕུར་གྱི་ཡོད་པ་མཐོང་བྱུང་།   གླག་བྱ་དེས་སྐད་ཆེན་པོ་བརྒྱབ་ནས་ལབ་སོང་།   “ས་གཞི་ཐོག་གནས་སྡོད་བྱེད་མཁན་མི་ཚོ་ལ་དཔེ་མི་སྲིད་པའི་ཆག་སྒོ་ཆེན་པོ་འབྱུང་གྲབས་འདུག   །ཨ་ཁ་ཁ།   ཨ་ཁ་ཁ།   ཨ་ཁ་ཁ།   ཕོ་ཉ་གཞན་དག་གསུམ་པོ་དེ་ཚོས་རང་གི་རྒྱ་གླིང་འབུད་དུས།   ཆག་སྒོ་ཆེན་པོ་ཁ་
ཤས་འབྱུང་གི་རེད།”

13 As I watched, I saw an eagle flying high up in the sky. I heard it cry out in a loud voice, “How terrible! How terrible! How terrible! Great trouble is about to come on all the people who live on earth. When the other three angels blow their trumpets then some terrible events will take place.”