East from Eden

They walked, Adam the man and Eve his wife, just the two of them alone in the wide steppe. Evening was coming on, then night.

Eve picked her way through the grass with care. “Hurry up!”, said Adam.  And she replied, “But God said that snakes would be our enemies.

Adam replied, “Maybe. But his meaning was more than that; just as that snake tempted you in the Garden, so that chief demon will lie in wait for other opportunities to lie to you and your children.”

They walked on; what else to do? They were afraid now. Adam shivered, and turned on her saying, “It was all your fault.” She answered, “But you could have stopped me from eating the pear. He, “You had already taken a bite”. Eve, “So what!” Adam, “You clearly found it delicious.” Eve, “Yes, it was. The snake told me it would be.” Adam, “You didn’t have to believe him.” Eve, “Nor did you have to believe me, and eat a pear yourself.” Adam, “But you started it; admit it.”

Eve, “I did, yes; but what to say? You heard what the snake said when he pointed at that beautiful tree. He said that we would be wonderfully wise, like Yahweh God, and able to know everything that was good and bad. He lied. But we wanted to believe him; isn’t that so? Just admit that.”

Adam, “Yes, we did want to. In that you are right. And now we can do anything that we want to do.”

He was quiet for a while as they walked, and then continued, “And we knew that we were naked, because our minds had become changed. And our minds too were naked and visible to God, just as our bodies were. So we hid, knowing he would be displeased …,” he paused, “… displeased that we had neither trusted nor wanted his daily love to give us everything that was best. And we still doubt  his love. So we have got what we wanted; now therefore we have to look after ourselves.”

They stopped for one last look back. There the gates were guarded by watchful heavenly beings whose faces looked in all four directions at the same time. And there in the sunset of the western sky was a great flaming sword that lunged in all directions as if held by a dancing warrior. No way back there. Nor did they want to return. They had rebelled against Yahweh God by wanting to do their own thing. Ahead was pain, impermanence as they aged, then death. The wages of sin is death (Romans 6:23a). No opportunity now for them to eat from the Tree of Life.

རོ་མཱ་པ།  6:23

དེས་ན་སྡིག་ཉེས་ཀྱི་གླ་ཆ་ནི་འཆི་བ་ཡིན། འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གི་རིན་ཐང་བྲལ་བའི་ཐུགས་རྗེའི་གནང་སྦྱིན་ནི་མཱ་ཤི་ཀ་ཡེ་ཤུ་ངེད་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བརྒྱུད་ནས་ཐོབ་པའི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་དེ་ཡིན་ནོ།།


So now it was their own thing that they must do; and they walked on.

And Adam muttered, “I wonder what God meant by your offspring bruising the snake’s head one day?” Eve also wondered.


The Truth of Suffering (sdug bsngal gyi bden pa)

And they walked to find a place to shelter, water to drink, and food to eat. There was fear about the future. It would be a hard struggle to survive.

Years passed, during which Adam toiled and sweated to cultivate the land, but weeds and thistles grew better than wheat and barley.

As for Eve, her desire was for her husband (Genesis 3:16), and in time she bore her first baby. Then after all the pain of giving birth after all the pain, she knew that God had helped her (Genesis 4:1). So perhaps God would be helping them after all. And they learned to make offerings to him (Genesis 4:4)


 འགོད་པ། 3:16

 ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གིས་བུད་མེད་ལ་ “ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་འཁོར་བའི་དཀའ་ངལ་དང་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མང་དུ་གཏོང་བར་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོ་བོ་མཉམ་དུ་སྡོད་འདོད་པ་དང༌། ཁོས་ཁྱོད་ལ་དབང་བྱེད་ཡོང་” ཞེས་གསུངས།


  འགོད་པ། 4:1

དེ་ཡང་ཨ་དམ་རང་གི་གཏན་གྲོགས་ཧ་ཝ་དང་མཉམ་དུ་འདུས་པས། མོ་མངལ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། བུ་ཞིག་སྐྱེས་པས། ཁོ་མོས་ “ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ང་ལ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་བྱུང་” ཞེས་བཤད། ཁོང་གིས་བུ་དེའི་མིང་ལ་ཀ་ཡིན་ཞེས་བཏགས།


  འགོད་པ། 4:4

 ཧ་བེལ་གྱིས་སྔོན་སྐྱེས་ལུག་གི་ཚི་ལུས་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ཏེ། ཁོ་དང་ཁོའི་མཆོད་པ་ལ་དཀོན་མཆོག་ཐུགས་དགྱེས།




The Story as Written in the Holy Scripture

It is important that you read this again. See last week’s post of Genesis Chapter 3

The Truth of the Cause of Suffering (Genesis 3:16-20)

འགོད་པ། 3

16 ཡ་ཝེ་དཀོན་མཆོག་གིས་བུད་མེད་ལ་ “ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་འཁོར་བའི་དཀའ་ངལ་དང་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མང་དུ་གཏོང་བར་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོ་བོ་མཉམ་དུ་སྡོད་འདོད་པ་དང༌། ཁོས་ཁྱོད་ལ་དབང་བྱེད་ཡོང་” ཞེས་གསུངས། 17 ཡང་དཀོན་མཆོག་གིས་མི་དེ་ལ་ “ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་གཏན་གྲོགས་ཀྱི་ཁ་ལ་ཉན་ཏེ། ངས་ཟ་མི་ཆོག་ཅེས་བཤད་པའི་ཤིང་འབྲས་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་བཟས་པས། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་འདེབས་ལས་དཀའ་ལས་སུ་འགྱུར་བར་བྱ། ས་ཞིང་ལས་སྟོན་ཐོག་སྡུད་པའི་ཆེད་ནམ་འཚོ་བའི་བར་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་དཀའ་ལས་བརྒྱག་དགོས། 18 ས་ཞིང་ལས་ཁྱོད་ལ་ཚེར་མ་དང་རྩ་ངན་སྐྱེ་ཡོང༌། དེ་སྐྱེས་པའི་ས་ཞིང་གི་སྔོ་ཚོད་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཟ་དགོས། 19 ཁྱོད་ནི་ཐལ་བ་ནས་བཟོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱོད་ཐལ་བར་མ་ལོག་པའི་བར་དུ་ས་ལས་འབྲས་བུ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རྔུལ་ནག་འདོན་ཏེ་དཀའ་ངལ་སྤྱད་དགོས། མཐའ་མར་ཁྱོད་ནི་ཐལ་བ་ནས་བཟོས་པ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་” ཞེས་གསུངས། 20 དེ་ནས་མིང་ལ་ཨ་དམ་ཞེས་པའི་མི་དེས་རང་གི་གཏན་གྲོགས་ཀྱི་མིང་ལ་ཧ་ཝ་ཞེས་བཏགས། གང་ལགས་ཟེར་ན། མོ་རང་ནི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཨ་མ་ཡིན་པས་སོ།


From Adam, whose name means ‘mankind’, and from Eve, ‘The Mother of all Living’, the tendency to suffer through rebelling against God has passed to all their descendants (sdug bsngal gyi kun ‘byung gyi bden pa; Romans 5:12).

རོ་མཱ་པ།   5:12   

 མི་གཅིག་གི་རྐྱེན་གྱིས་སྡིག་ཉེས་འཛམ་གླིང་དུ་བྱུང་ཞིང༌། སྡིག་ཉེས་ལས་འཆི་བ་བྱུང་བས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འཆི་བ་ནི་མིའི་རིགས་ཀུན་ལ་བྱུང༌།


The Truth of the Cessation of Suffering (sdug bsngal gyi ‘gog pa’ bden pa)

God’s curse spoken to the snake, included the word of ‘him being bruised by an offspring of the woman’. One day the man Jesus Christ Mashiga (Ma Shi Ka) would put his conquering foot on Satan’s head (Genesis 3:15;1 Corinthians 15:27a), and win unfading life for the believer (Romans 6:23).

འགོད་པ།   3:15

ངས་ཁྱོད་དང་བུད་མེད་གཉིས་དགྲ་བོར་འབྱུང་བར་བྱ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་དང་མོའི་རྒྱུད་ཀྱི་བར་ཕན་ཚུན་སྡང་བར་བྱ་དང༌། ཁོང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་མགོ་བརྫི་ཡོང༌། ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་གི་ཞབས་རྟིང་ལ་སོ་བཏབ་ཡོང་” ཞེས་གསུངས།


ཀོ་རིན་ཐུ་པ། ༡  15:27

གང་ལགས་ཤེ་ན། དཀོན་མཆོག་གིས་དོན་ཐམས་ཅད་མཱ་ཤི་ཀའི་ཞབས་འོག་ཏུ་བཅུག་པར་མཛད། འོན་ཀྱང་གསུང་རབ་ཏུ་དོན་ཐམས་ཅད་དབང་འོག་ཏུ་འཇུག་པར་གྱུར་ཞེས་འཁོད་པའི་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་མཱ་ཤི་ཀའི་དབང་འོག་ཏུ་འཇུག་མཁན་དཀོན་མཆོག་རང་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་གསལ་པོ་ཡིན།


རོ་མཱ་པ།  6:23

དེས་ན་སྡིག་ཉེས་ཀྱི་གླ་ཆ་ནི་འཆི་བ་ཡིན། འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གི་རིན་ཐང་བྲལ་བའི་ཐུགས་རྗེའི་གནང་སྦྱིན་ནི་མཱ་ཤི་ཀ་ཡེ་ཤུ་ངེད་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བརྒྱུད་ནས་ཐོབ་པའི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་དེ་ཡིན་ནོ།།