བཀོད་པ 38 – Genesis 38

38:1  དུས་དེར་ཡ་ཧུ་དཱས་རང་གི་སྤུན་རྣམས་སྤངས་ཏེ་ཨ་དུལ་ལམ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཡོང་བའི་ཧི་རཱ་ཞེས་པའི་མི་ཞིག་དང་མཉམ་དུ་བསྡད་དོ།

It happened at that time that Judah went down from his brothers and turned aside to a certain Adullamite, whose name was Hirah.

38:2  དེར་ཡ་ཧུ་དཱས་ཀ་ནན་པ་བུ་མོ་ཞིག་ཐུག་ནས།  དེའི་ཕའི་མིང་ཤུ་ཨ་ཡིན་ནོ།  ཁོའི་བུ་མོ་དེ་དང་ཆང་ས་བརྒྱབ་བོ།

There Judah saw the daughter of a certain Canaanite whose name was Shua. He took her and went in to her

38:3  མོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བུ་ཞིག་ཡ་ཧུ་དཱས་བུའི་མིང་ལ་ཨེར་ཞེས་བཏགས་སོ།

and she conceived and bore a son, and he called his name Er.

38:4  ཡང་སྐྱར་མོ་མངལ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ནས་བུ་གཞན་ཞིག་སྐྱེས་པས།  མོས་ཁོའི་མིང་ཨོ་ནན་ཞེས་བཏགས་སོ།

She conceived again and bore a son, and she called his name Onan.

38:5  མོ་ལ་ཡང་སྐྱར་བུ་ཞིག་སྐྱེས་པས།  མོས་ཁོའི་མིང་ཤེ་ལཱ་བཏགས་སོ།  བུ་འདི་སྐྱེས་སྐབས་ཡ་ཧུ་དཱ་ཨཀེ་ཛིབ་ཏུ་བསྡད་ཀྱི་ཡོད་དོ།

Yet again she bore a son, and she called his name Shelah. Judah[a] was in Chezib when she bore him.

38:6  ཡ་ཧུ་དཱས་རང་གི་བུ་རྒན་ཤོས་ཨེར་ལ་ཆུང་མ་ཏ་མཱར་ཞེས་པ་བླངས་སོ།

And Judah took a wife for Er his firstborn, and her name was Tamar.

38:7  འོན་ཀྱང་ཨེར་གྱི་སྤྱོད་ལམ་ཤིན་ཏུ་ངན་པས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཐུགས་མི་དགྱེས་ཤིང་ཁོ་ལ་མེད་པར་མཛད་དོ།

But Er, Judah’s firstborn, was wicked in the sight of the Lord, and the Lord put him to death.

38:8  དེ་ནས་ཡ་ཧུ་དཱས་ཨེར་གྱི་སྤུན་ཨོ་ནན་ལ།  ད་སོང་ནས་ཁྱོད་རང་གི་ཨ་ཇོའི་ཆུང་མ་དང་མཉམ་དུ་གཉིད་ལོག་ནས།  ཁྱོད་ཀྱིས་མོའི་ཁྱོ་གའི་སྤུན་ཡིན་པའི་ལས་འགན་དེ་སྒྲུབས་ཤིག།  དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཨ་ཇོའི་རིགས་བརྒྱུད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་སོ།

Then Judah said to Onan, “Go in to your brother’s wife and perform the duty of a brother-in-law to her, and raise up offspring for your brother.”

38:9  འོན་ཀྱང་མོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བུ་ཕྲུག་ནི་རང་གི་མི་ཐོབ་པ་ཨོ་ནན་གྱིས་ཤེས་པས།  ལུས་འབྲེལ་བྱེད་སྐབས་ཕྲུ་གུ་སྐྱེས་པའི་ས་བོན་རྣམས་སའི་ཁར་འཛགས་བཅུག་གོ  རང་གི་སྤུན་ལ་ཕྲུ་གུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

But Onan knew that the offspring would not be his. So whenever he went in to his brother’s wife he would waste the semen on the ground, so as not to give offspring to his brother.

38:10  ཁོས་སྤྱོད་པ་འདི་ལྟར་བྱས་པ་གཟིགས་ནས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ཐུགས་མ་མཉེས་པས་ཁོ་ལ་མེད་པར་མཛད་དོ།

And what he did was wicked in the sight of the Lord, and he put him to death also.

38:11  དེའི་རྗེས་སུ་ཡ་ཧུ་དཱས་བུའི་ཆུང་མ་ཏ་མཱར་ལ།  ངའི་བུ་ཤེ་ལཱ་ཆེན་པོ་མ་བྱུང་བའི་བར་དུ་ཁྱོད་སོང་ནས་རང་གི་ཕ་དང་མཉམ་དུ་ཡུགས་ས་མ་ལྟར་སྡོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། བུ་ཤེ་ལཱའི་ཨ་ཇོ་རྒན་གཞོན་གཉིས་ཤི་བ་ལྟར་ཁོའང་ཤི་ཡོང་བསམ་ནས་ཡ་ཧུ་དཱས་དེ་ལྟར་སྨྲས་པས། ཏ་མཱར་རང་གི་ཁང་པར་ལོག་གོ།

Then Judah said to Tamar his daughter-in-law, “Remain a widow in your father’s house, till Shelah my son grows up”—for he feared that he would die, like his brothers. So Tamar went and remained in her father’s house.

38:12  ཡུན་རིང་རྗེས་སུ་ཡ་ཧུ་དཱའི་ཆུང་མ་གྲོངས་པ་དང་།  མྱ་ངན་བྱས་པའི་དུས་ཚང་བའི་རྗེས་སུ་ཁོ་དང་ཁོའི་གྲོགས་པོ་ཨ་དུལ་ལམ་དུ་ སྡོད་མཁན་ཧི་རཱ་རང་གི་ཁྱུ་ཚོའི་བལ་འབྲེག་ཕྱིར་ས་གནས་ཏིམ་ནཱ་ཞེས་པར་སོང་ངོ་།

In the course of time the wife of Judah, Shua’s daughter, died. When Judah was comforted, he went up to Timnah to his sheepshearers, he and his friend Hirah the Adullamite.

38:13  སུ་ཞིག་གིས་རང་གི་གྱོས་པོ་ཏིམ་ནཱ་རུ་རང་གི་ལུག་ཚོའི་བལ་འབྲེག་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་སྐོར་ཏ་མཱར་ལ་སྨྲས་པས།

And when Tamar was told, “Your father-in-law is going up to Timnah to shear his sheep,”

38:14  དེར་བརྟེན་མོས་ཡུགས་ས་མའི་གོས་དེ་ཕུད་ནས་གོས་གཞན་ཞིག་གྱོན་སྟེ་གདོང་བཀབ་ཅིང་སོང་ནས་ཨེ་ནེམ་ཞེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་རྒྱལ་སྒོར་བསྡད་དོ།  ཨེ་ནེམ་གྲོང་ཁྱེར་ནི་ཏིམ་ནཱ་རུ་འགྲོ་བའི་ལམ་དུ་འཁེལ་གྱི་ཡོད་དོ།  ཡ་ཧུ་དཱའི་བུ་ཆུང་ཤོས་ཤེ་ལཱ་ཆེན་པོ་ཆགས་ཡོད་ནའང་མོ་ཁོ་དང་ཆང་ས་རྒྱབ་མ་བཅུག་པ་དེ་མོས་ཤེས་སོ།

she took off her widow’s garments and covered herself with a veil, wrapping herself up, and sat at the entrance to Enaim, which is on the road to Timnah. For she saw that Shelah was grown up, and she had not been given to him in marriage.

38:15  མོའི་གདོང་བཀབ་ཡོད་པ་མཐོང་ནས་ཡ་ཧུ་དཱས་མོ་སྨད་ཚོང་མ་ཞིག་ཡིན་འགྲོ་བསམ་ནས།

When Judah saw her, he thought she was a prostitute, for she had covered her face.

38:16  ལམ་གྱི་ཟུར་དུ་ཡོད་པའི་མོའི་རྩར་ཕྱིན་ནས།  ངས་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་ཉལ་བ་ལ་ག་ཚོད་དགོས་ཞེས་ཁོས་འདྲིས་པས།  ཁོས་རང་གི་བུའི་ཆུང་མ་ཡིན་པ་དེ་མ་ཤེས་སོ། མོས་ཁོ་ལ།  ཁྱོད་ཀྱི་ང་ལ་ག་རེ་སྟེར་རམ་ཞེས་དྲིས་པས།

He turned to her at the roadside and said, “Come, let me come in to you,” for he did not know that she was his daughter-in-law. She said, “What will you give me, that you may come in to me?”

38:17  ཁོས།  ངའི་ཁྱུའི་ནང་ནས་ར་གཞོན་པ་ཞིག་སྤྲད་པར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།  མོས་འོ་ན་ར་མ་ཐོབ་པའི་བར་གཏའ་མ་ཞིག་བཞག་དགོས་སྨྲས་པས།

He answered, “I will send you a young goat from the flock.” And she said, “If you give me a pledge, until you send it—”

38:18  ཁྱོད་ལ་གཏའ་མར་ག་རེ་དགོས་ཅེས་དྲིས་པ་དང་།  མོས། ཁྱོད་ཀྱི་ཐེ་ཙེ་དང་།  ཐག་པ་དང་།  ཁྱོད་ཀྱི་ལག་པར་ཡོད་པའི་དབྱུག་པ་དེ་ང་དང་མཉམ་དུ་ཞོག་ཅིག་སྨྲས་པས།  ཁོས་ཅ་ལག་དེ་ཚོ་མོ་ལ་སྤྲད་ནས་མོ་དང་མཉམ་དུ་ཉལ་ལོ།  དེ་ནས་མོ་མངལ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ།

He said, “What pledge shall I give you?” She replied, “Your signet and your cord and your staff that is in your hand.” So he gave them to her and went in to her, and she conceived by him.

38:19  ཏ་མཱར་ཁང་པར་ལོག་ནས་གདོང་ཁེབས་ཕུད་དེ་རང་གི་ཡུགས་ས་མའི་གོས་དེ་ཡང་སྐྱར་གྱོན་ནོ།

Then she arose and went away, and taking off her veil she put on the garments of her widowhood.

38:20  ཡ་ཧུ་དཱས་རང་གི་གྲོགས་པོ་ཧི་རཱའི་ལག་ཏུ་ར་དེ་བསྐུར་ནས་བུད་མེད་དེའི་ལག་པར་བཞག་པའི་གཏའ་མ་དེ་བླངས་ནས་འཁྱེར་ཡོང་དགོས་སྨྲས་པས།  ཁོས་མོ་ལ་མ་རྙེད་དོ།

When Judah sent the young goat by his friend the Adullamite to take back the pledge from the woman’s hand, he did not find her.

38:21  ཁོས་ཨེ་ནེམ་གྱི་མི་འགའ་ཞིག་ལ་དྲིས་པས།  ལམ་ཁར་བསྡད་ཡོད་པའི་སྨད་ཚོང་མ་དེ་ག་རུ་སོང་ངམ་ཞེས་དྲིས་པས།  ཁོང་ཚོས། ས་གནས་འདིར་ནམ་ཡང་སྨད་ཚོང་མ་མེད་ཟེར་བས།

And he asked the men of the place, “Where is the cult prostitute[b] who was at Enaim at the roadside?” And they said, “No cult prostitute has been here.”

38:22  ཧི་ར་ཕྱིར་ལོག་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་ལ་སྨྲས་པ།  ངས་མོ་ལ་ཐུག་མ་སོང་།  མི་ཚོས་ཀྱང་ས་གནས་དེར་སྨད་ཚོང་མ་མེད་ཟེར་རོ།

So he returned to Judah and said, “I have not found her. Also, the men of the place said, ‘No cult prostitute has been here.’”

38:23  དེ་ནས་ཡ་ཧུ་དཱས།  ང་ཚོ་ལ་ངོ་ཚ་མི་བྱུང་བའི་ཕྱིར་མོས་གཏའ་མ་དེ་བཞག་ནའང་ཁྱད་པར་མེད།  མོའི་རིན་པ་དེ་སྤྲད་ཐབས་བྱེད་ནའང་ཁྱོད་ཀྱིས་མོ་ལ་མ་རྙེད་དོ་ཅེས་སྨྲས་སོ།

And Judah replied, “Let her keep the things as her own, or we shall be laughed at. You see, I sent this young goat, and you did not find her.”

38:24  དེ་ནས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་མི་ཞིག་གིས་ཡ་ཧུ་དཱ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་བུའི་ཆུང་མ་ཏ་མཱར་ནི་སྨད་ཚོང་མའི་ལས་བྱས་ཏེ་མངལ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ནས་འདུག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་།  ཡ་ཧུ་དཱས།  མོ་འཁྲིད་དེ་མེ་ལ་བསྲེགས་ཤིག་སྨྲས་སོ།

About three months later Judah was told, “Tamar your daughter-in-law has been immoral. Moreover, she is pregnant by immorality.” And Judah said, “Bring her out, and let her be burned.”

38:25  མོ་བཟུང་ནས་འཁྲིད་པའི་སྐབས་མོས་གྱོས་པོ་ལ་ལན་བསྐུར་བས།  ངའི་རྩར་ཡོད་པའི་ཐེ་ཙེ་དང་།  ཐག་པ་དང་དབྱུག་པ་འདི་ཚོའི་བདག་པོས་མངལ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་གཅུག་བྱུང་ཞེས་སྨྲས་སོ།

As she was being brought out, she sent word to her father-in-law, “By the man to whom these belong, I am pregnant.” And she said, “Please identify whose these are, the signet and the cord and the staff.”

38:26  གཏའ་མ་དེ་ཚོ་ཡ་ཧུ་དཱས་ངོ་ཤེས་ནས།  མོས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ནི་བདེན་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ངས་མོ་ལ་བྱེད་དགོས་པའི་ལས་ འགན་དེ་སྒྲུབ་མ་ཐུབ་པས།  ངའི་བུ་ཤེ་ལཱ་མོ་མཉམ་དུ་ཆང་ས་རྒྱབ་བཅུག་དགོས་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།  དེ་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་ནམ་ཡང་མོ་དང་མ་ཉལ་ལོ།

Then Judah identified them and said, “She is more righteous than I, since I did not give her to my son Shelah.” And he did not know her again.

38:27  ཏ་མཱར་ལ་ཕྲུ་གུ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་མོའི་མངལ་ནང་ཕྲུ་གུ་མཚེ་མ་ཡོད་པ་ཤེས་སོ།

When the time of her labor came, there were twins in her womb.

38:28  མོ་ལ་སྐྱེ་ཟུག་བྱུང་སྐབས་ཕྲུ་གུ་གཅིག་གི་ལག་པ་ཕྱིར་ཐོན་པ་དང་།  བང་གཡོག་མས་ལག་པ་དེ་བཟུང་ནས་སྐུད་པ་དམར་པོ་ཞིག་བཏགས་ཏེ།  ཕྲུ་གུ་འདི་དང་པོ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།

And when she was in labor, one put out a hand, and the midwife took and tied a scarlet thread on his hand, saying, “This one came out first.”

38:29  འོན་ཀྱང་ཕྲུ་གུ་དེས་རང་གི་ལག་པ་ཡང་སྐྱར་ནང་དུ་འཁྱེར་རོ། ཁོའི་སྤུན་གཞན་དེ་སྔོན་དུ་ཐོན་པ་དང་།  དེ་ནས་བང་གཡོག་མས། ཁྱོད་ནི་འཚང་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེས་ཁོའི་མིང་པེ་རེཛ་ཞེས་བཏགས་སོ།

But as he drew back his hand, behold, his brother came out. And she said, “What a breach you have made for yourself!” Therefore his name was called Perez.

38:30  དེ་ནས་ལག་པར་སྐུད་པ་དམར་པོ་ཡོད་པ་བུ་གཞན་དེ་ཐོན་པ་དང་།  ཁོའི་མིང་ལ་ཛེ་རཱ་ཞེས་བཏགས་སོ༎

Afterward his brother came out with the scarlet thread on his hand, and his name was called Zerah.

བཀོད་པ 37 – Genesis 37

37:1  ཀ་ནན་དུ་ཡ་ཀོབ་ཀྱི་རང་གི་ཕ་གནས་ཡུལ་དེར་ཡ་ཀོབ་མུ་མཐུད་ནས་དེར་བསྡད་དོ།

Jacob lived in the land of his father’s sojournings, in the land of Canaan.

37:2  ཡ་ཀོབ་ཀྱི་ཁྱིམ་ཚང་གི་ལོ་རྒྱུས་འདི་ལྟར་ཡིན།  ཡོ་སེབ་ལོ་བཅུ་བདུན་ལོན་པའི་ཚེ་ཨ་ཇོ་རྣམས་དང་མཉམ་དུ་ར་ལུག་རྣམས་འཚོ་བས།  ཨ་ཇོ་དེ་རྣམས་ནི་ཁོང་གི་ཕའི་ཟུར་གྲོགས་མ་བྷིལ་ཧཱ་དང་ཛིལ་པཱའི་བུ་རྣམས་ཡིན་པས།  དེ་ཚོའི་ལས་ངན་གྱི་གཏམ་རྣམས་ཡོ་སེབ་ཀྱིས་ཕ་ལ་ཤོད་ཀྱི་ཡོད།

These are the generations of Jacob. Joseph, being seventeen years old, was pasturing the flock with his brothers. He was a boy with the sons of Bilhah and Zilpah, his father’s wives. And Joseph brought a bad report of them to their father.

37:3  ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་བུ་ཡོ་སེབ་ལ་བུ་གཞན་ལས་བྱམས་པ་མང་བ་གནངགྱི་ཡོད་དོ།  གང་ལ་ཟེར་ན།  ཁོ་ནི་ཁོང་ལོ་རྒས་དུས་སྐྱེས་པའི་བུ་ཡིན་པ་དང་།  ཁོའི་ཆེད་དུ་ཕུ་དུང་རིང་པོ་ཡོད་པའི་གོས་ལེགས་པོ་ཞིག་བཟོས་སོ།

Now Israel loved Joseph more than any other of his sons, because he was the son of his old age. And he made him a robe of many colors.

37:4  ཕས་བུ་གཞན་ལས་ཁོ་ལ་མང་བར་བྱམས་པ་དེ་ཨ་ཇོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་ནས།  ཨ་ཇོ་དེ་ཚོས་ཁོ་ལ་མཐོང་ནས་སྡང་ཞིང་སྐད་ཆ་ཡང་ཡག་པོ་ཤོད་ཀྱི་མེད་དོ།

But when his brothers saw that their father loved him more than all his brothers, they hated him and could not speak peacefully to him.

37:5  མཚན་མོ་ཤིག་ལ།  ཡོ་སེབ་ཀྱིས་རྨི་ལམ་ཞིག་མཐོང་ནས་ཨ་ཇོ་རྣམས་ལ་བཤད་དུས།  དེ་ཚོས་ཁོ་ལ་ལྷག་པར་སྡང་ངོ་།

Now Joseph had a dream, and when he told it to his brothers they hated him even more.

37:6  ཁོས་སྨྲས་པ།  ངས་མཐོང་བའི་རྨི་ལམ་དེ་ཉོན་ཞིག།

He said to them, “Hear this dream that I have dreamed:

37:7  ང་ཚོ་ཚང་མ་ཞིང་ནང་ཡོད་པ་ལས།  ཕོན་པོ་བཅིང་ཙ་ན་ངའི་ཕོན་པོ་དེ་ནི་ཡར་ཁར་ཐུག་ལངས་སོ།  ཁྱོད་ཚོའི་ཕོན་པོ་རྣམས་ངའི་ཕོན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིར་བསྐོར་ནས་ངའི་ཕོན་པོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བཞིན་འདུག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་།

Behold, we were binding sheaves in the field, and behold, my sheaf arose and stood upright. And behold, your sheaves gathered around it and bowed down to my sheaf.”

37:8  ཨ་ཇོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ལ།  ཁྱོད་རྒྱལ་པོར་རྒྱུར་ནས་ང་ཚོ་ལ་དབང་བྱེད་དགོས་བསམ་མམ་ཞེས་འདྲིས་པས།  ཁོའི་རྨི་ལམ་དང་དེའི་སྐོར་གྱི་གཏམ་བཤད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྡང་ངོ་།

His brothers said to him, “Are you indeed to reign over us? Or are you indeed to rule over us?” So they hated him even more for his dreams and for his words.

37:9  ཡོ་སེབ་ཀྱིས་རྨི་ལམ་གཞན་ཞིག་ཀྱང་མཐོང་ནས་ཨ་ཇོ་རྣམས་ལ།  ངས་ད་དུང་ཡང་རྨི་ལམ་ཞིག་མཐོང་བས་ནང།  ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་སྐར་མ་བཅུ་གཅིག་གིས་ང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་འདུག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་།

Then he dreamed another dream and told it to his brothers and said, “Behold, I have dreamed another dream. Behold, the sun, the moon, and eleven stars were bowing down to me.”

37:10  ཁོས་རང་གི་ཕ་ལའང་རྨི་ལམ་འདིའི་སྐོར་བཤད་པས།  ཕས་ཁོ་ལ།  ཁྱོད་ཀྱི་རྨི་ལམ་དེ་གང་འདྲ་ཡིན་ནམ།  ང་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཨ་མ་དང་  ཨ་ཇོ་རྣམས་ཁྱོད་རྩར་ཡོང་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཡོང་བསམ་གྱི་འདུག་གམ་ཞེས་བཀའ་བཀྱོན་གནང་ངོ་།

But when he told it to his father and to his brothers, his father rebuked him and said to him, “What is this dream that you have dreamed? Shall I and your mother and your brothers indeed come to bow ourselves to the ground before you?”

37:11  ཨ་ཇོ་ཚོས་ཡོ་སེབ་ལ་ཕྲག་དོག་བྱེད་ནའང་།  ཕས་གཏམ་འདིའི་སྐོར་སེམས་ལ་བཞག་གོ།

And his brothers were jealous of him, but his father kept the saying in mind.

37:12  ཉིན་ཞིག་ཡོ་སེབ་ཀྱི་ཨ་ཇོ་རྣམས་ཕའི་ར་ལུག་རྣམས་འཚོ་བའི་ཕྱིར་ཤེ་ཀེམ་དུ་སོང་བ་དང་།

Now his brothers went to pasture their father’s flock near Shechem.

37:13  ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཡོ་སེབ་ལ།  ཁྱོད་ཀྱི་ཨ་ཇོ་རྣམས་ཤེ་ཀེམ་དུ་ར་ལུག་འཚོ་བར་སོང་ཡོད་པས།  དེ་ཚོ་བལྟ་ཕྱིར་ངས་ཁྱོད་ལ་བཏང་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་པས།  ཡོ་སེབ་ཀྱིས།  ང་འགྲོ་བར་གྲ་སྒྲིག་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་།

And Israel said to Joseph, “Are not your brothers pasturing the flock at Shechem? Come, I will send you to them.” And he said to him, “Here I am.”

37:14  ཕས་ཁོ་ལ།  ཁྱོད་སོང་ནས་ཨ་ཇོ་ཚོ་དང་ར་ལུག་ཚོ་བདེའམ་ལྟ་བར་སོང་ཞིག  ཡང་ང་ལ་ལོན་འཁྱེར་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་ནས།  དེར་བརྟེན་ཕས་ཁོ་ལ་ཧེབ་རོན་གྱི་ལུང་གཤོང་ནས་བཏང་ངོ་།  ཡོ་སེབ་ཤེ་ཀེམ་དུ་བསླེབས་པ་དང་།

So he said to him, “Go now, see if it is well with your brothers and with the flock, and bring me word.” So he sent him from the Valley of Hebron, and he came to Shechem.

37:15  ནགས་གསེབ་ཁུལ་དུ་འཁྱམས་པའི་སྐབས།  མི་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་ཁོ་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་ག་རེ་འཚོལ་གྱི་ཡོད་དམ་ཞེས་འདྲིས་པས།

And a man found him wandering in the fields. And the man asked him, “What are you seeking?”

37:16  ངའི་ཨ་ཇོ་རྣམས་འཚོལ་བཞིན་ཡོད།  ཁོ་ཚོ་ར་ལུག་འཚོ་བར་ཡོད་པས།  ཁོང་ཚོ་ས་གནས་ག་རུ་ཡོད་མེད་ཁྱོད་ཀྱི་ཤེས་སམ་ཞེས་དྲིས་པས།

“I am seeking my brothers,” he said. “Tell me, please, where they are pasturing the flock.”

37:17  མི་དེས་ཁོ་ལ།  ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་འདི་ནས་སོང་ཚར་བས་ང་ཚོ་ཡུལ་དོ་ཐན་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་ཟེར་བ་ངས་ཐོས་བྱུང་སྨྲས་པ་དང་།  དེར་བརྟེན་ཡོ་སེབ་འཚོལ་བཞིན་སོང་ནས་དེ་ཚོ་ལ་དོ་ཐན་དུ་འཕྲད་དོ།

And the man said, “They have gone away, for I heard them say, ‘Let us go to Dothan.’” So Joseph went after his brothers and found them at Dothan.

37:18  ཨ་ཇོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ཐག་རིང་ནས་མཐོང་བ་དང་།  ཁོ་ནི་དེ་ཚོ་ཡོད་པའི་ས་གནས་སུ་མ་སླེབས་སྔོན་དུ་དེ་ཚོས་ཁོའི་ཐོག་ཏུ་བྱུས་ངན་བརྩམས་ནས་ཁོ་ལ་གསོད་རྒྱུའི་ཐག་བཅད་དོ།

They saw him from afar, and before he came near to them they conspired against him to kill him.

37:19  ཁོང་ཚོ་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ།  ལྟོས་ཤིག།  རྨི་ལམ་མཐོང་མཁན་དེཡོང་གི་འདུག

They said to one another, “Here comes this dreamer.

37:20  ད་  ང་ཚོས་ཁོ་བསད་ནས་ཁྲོན་པ་སྐམ་པོ་ཞིག་གི་ནང་དབྱུགས་ནས་ནགས་ཀྱི་གཅན་གཟན་ངན་པས་ཁོ་ལ་བསད་འདུག་ཅེས་ལབ་ཐུབ།  དེ་ནས་ཁོའི་རྨི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་དེ་གང་བྱུང་ཡོང་བ་དེ་ང་ཚོས་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་སོ།

Come now, let us kill him and throw him into one of the pits. Then we will say that a fierce animal has devoured him, and we will see what will become of his dreams.”

37:21  རུ་བྷེན་གྱིས་གཏམ་དེ་ཐོས་ནས་དེ་ཚོའི་ལག་ནས་ཡོ་སེབ་ལ་སྐྱབས་པར་བསམ་ནས།  ང་ཚོས་ཁོ་མ་གསོད་ཅིག་སྨྲས་སོ།

But when Reuben heard it, he rescued him out of their hands, saying, “Let us not take his life.”

37:22  འབྲོག་སྟོང་དུ་ཡོད་པའི་ཁྲོན་པ་ཞིག་ནང་དབྱུགས་ཤིག། འོན་ཀྱང་ཁོ་ལ་གནོད་པ་མ་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ནི།  ཡོ་སེབ་ལ་ཨ་ཇོ་དེ་ཚོའི་ལག་ནས་ཐར་བཅུག་སྟེ་ཕའི་རྩར་སྐྱེལ་བར་བྱ་ཞེས་བསམས་སོ།

And Reuben said to them, “Shed no blood; throw him into this pit here in the wilderness, but do not lay a hand on him”—that he might rescue him out of their hand to restore him to his father.

37:23  དེ་ནས་ཡོ་སེབ་རང་གི་ཨ་ཇོ་རྣམས་ཀྱི་རྩར་བསླེབས་ནས། ཁོང་ཚོས་ཁོའི་ཕུ་དུང་རིང་པོ་ཡོད་པའི་གོས་ལེགས་པ་དེ་ཕུད་ནས་ཧྲལ་ལོ།

So when Joseph came to his brothers, they stripped him of his robe, the robe of many colors that he wore.

37:24  དེ་ནས་ཁོ་ལ་བཟུང་སྟེ་ཁྲོན་པ་སྐམ་པོ་ཞིག་གི་ནང་དབྱུགས་སོ།

And they took him and threw him into a pit. The pit was empty; there was no water in it.

37:25  དེ་ནས་ཁོ་ཚོ་ཁ་ཟས་ཟ་སྐབས་སུ།  དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཨིཤི་མ་ཨེལ་པའི་མི་ཚོགས་ཁག་གཅིག་ཡུལ་གྷིལ་ཨད་ནས་ཨི་ཇིབ་དུ་འགྲོ་བ་ཞིག་མཐོང་བས།  དེ་ཚོའི་རྔ་མོང་ཚོ་ལ་སྨན་སྣ་རྣམས་དང་དྲི་ཞིམ་གྱི་སྤོས་ཀྱི་དོད་པོ་རྣམས་བཀལ་ཡོད་པའོ།

Then they sat down to eat. And looking up they saw a caravan of Ishmaelites coming from Gilead, with their camels bearing gum, balm, and myrrh, on their way to carry it down to Egypt.

37:26  ཡ་ཧུ་དཱས་སྤུན་རྣམས་ལ།  ང་ཚོས་རང་གི་སྤུན་བསད་དེ་རྫུན་བཤད་པར་ཕན་ཅི་ཐོབ།

Then Judah said to his brothers, “What profit is it if we kill our brother and conceal his blood?

37:27  ཁོ་ལ་བསད་པ་ལས་ཁོ་ལ་ཨིཤ་མ་ཨེལ་པ་ཚོའི་ལག་ཏུ་བཙོང་ན་དགའ་འོ།  དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁོ་ལ་རྨས་སྐྱོན་ཡང་བྱུང་མི་ཡོང་།  ཁོ་ང་ཚོའི་ཤ་ཁྲག་གི་སྤུན་ཡིན་ནོ།  སྤུན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོས་བཤད་པ་ལ་མོས་མཐུན་བྱས་སོ།

Come, let us sell him to the Ishmaelites, and let not our hand be upon him, for he is our brother, our own flesh.” And his brothers listened to him.

37:28  དེ་ནས་མིད་ཡན་པའི་ཚོང་པ་འགའ་ཞིག་ཁོང་ཚོའི་རྩར་བསླེབས་པ་དང་།  ཁོང་ཚོས་ཡོ་སེབ་ལ་ཁྲོན་པ་ནས་བཏོན་ནས་ཨིཤ་མ་ཨེལ་པ་ཚོ་ལ་རིན་དངུལ་ཉི་ཤུ་ལ་བཙོང་ངོ་།  དེ་ཚོས་ཁོ་ལ་ཨི་ཇིབ་དུ་འཁྲིད་དོ།

Then Midianite traders passed by. And they drew Joseph up and lifted him out of the pit, and sold him to the Ishmaelites for twenty shekels of silver. They took Joseph to Egypt.

37:29  དེའི་རྗེས་སུ་རུ་བྷེན་ཁྲོན་པ་དེར་བལྟ་རུ་ཡོང་བ་དང་།  ཡོ་སེབ་མེད་པར་མཐོང་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་རང་གི་གོས་ཧྲལ་ལོ།

When Reuben returned to the pit and saw that Joseph was not in the pit, he tore his clothes

37:30  ཁོ་ལོག་  ཡོང་ནས་རང་གི་སྤུན་ཚོ་ལ།  བུ་དེ་དེར་མི་འདུག། ད་ང་ག་རེ་བྱེད་དགོས་བསམ་སྨྲས་པས།

and returned to his brothers and said, “The boy is gone, and I, where shall I go?”

37:31  དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་ར་གཅིག་བསད་དེ།  དེ་ཡི་ཁྲག་ནང་ཡོ་སེབ་ཀྱི་གོས་དེ་སྦང་ནས།

Then they took Joseph’s robe and slaughtered a goat and dipped the robe in the blood.

37:32  ཁོང་ཚོས་གོས་དེ་ཕའི་རྩར་འཁྱེར་ནས།  ང་ཚོ་ལ་གོས་འདི་ཐོབ་པས།  ཁྱེད་ཀྱི་བུའི་གོས་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས།

And they sent the robe of many colors and brought it to their father and said, “This we have found; please identify whether it is your son’s robe or not.”

37:33  ཕས་གོས་དེ་མཐོང་ནས།  གོས་དེ་ངའི་བུ་ཡོ་སེབ་རང་གི་རེད།  ཁོ་ལ་ནགས་ཀྱི་གཅན་གཟན་ཞིག་གིས་བསད་ནས།  ངའི་བུ་ཡོ་སེབ་ལ་དུམ་བུར་དུམ་བུར་བཟོས་བཞག་ཅེས་སྨྲས་སོ།

And he identified it and said, “It is my son’s robe. A fierce animal has devoured him. Joseph is without doubt torn to pieces.”

37:34  དེ་ནས་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་མྱ་ངན་བྱས་ནས་རང་གི་གོས་ཧྲལ་ནས་ཕད་གོག་ཤིག་གྱོན་ནས་བུའི་ཕྱིར་ཉིན་མང་པོ་མྱ་ངན་བྱས་སོ།

Then Jacob tore his garments and put sackcloth on his loins and mourned for his son many days.

37:35  ཁོང་གི་བུ་དང་བུ་མོ་ཚོས་སེམས་གསོ་བྱས་ཀྱང་ཁོང་ལ་སེམས་གསོ་མི་ཐུབ་པས།  ང་ངའི་བུའི་ཆེད་དུ་མྱ་ངན་བྱས་ནས་གཤིན་པོའི་གླིང་དུ་མ་འགྲོ་བར་དུ་མྱ་ངན་བྱ་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།  དེ་ལྟར་ཁོང་གིས་ཡོ་སེབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་མུ་མཐུད་ནས་མྱ་ངན་བྱས་སོ།

All his sons and all his daughters rose up to comfort him, but he refused to be comforted and said, “No, I shall go down to Sheol to my son, mourning.” Thus his father wept for him.

37:36  དུས་དེར་ཨི་ཇིབ་ནང་མིད་ཡན་པ་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོ་སེབ་ལ་རྒྱལ་པོའི་དཔོན་པོ་ཕོ་བྲང་སྲུང་མཁན་འགོ་འཁྲིད་པོ་ཏི་ཕར་ཞེས་པ་ཞིག་ལ་བཙོང་ངོ་༎

Meanwhile the Midianites had sold him in Egypt to Potiphar, an officer of Pharaoh, the captain of the guard.