Peter – Letters to the churches (5)

(པེ་ཏྲོ། ༡ 2:4-10)

ཁྱེད་ཚོ་དཀོན་མཆོག་གི་གསོན་པོའི་རྨང་རྡོ་མཱ་ཤི་ཀའི་མདུན་དུ་ཡོང་བཞིན་ཡོད། མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དང་ལེན་མ་བྱས་ཀྱང༌། དཀོན་མཆོག་གི་སྤྱན་སྔར་ཁོང་བདམས་པ་དང་རྩ་ཆེན་ཡིན།

ཁྱེད་ཚོ་ཡང་གསོན་པའི་རྡོ་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ལ་རྩིག་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཟད། དམ་པའི་ཆོས་དཔོན་ཡང་ཡིན། ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀ་བརྒྱུད་ནས་ཁྱེད་ཚོས་དཀོན་མཆོག་ཐུགས་མཉེས་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པ་འབུལ།

མདོ་ལས་འཁོད་པ་ལྟར།

ལྟོས་དང་ཙི་ཡོན་ཡུལ་གྲུར་ང་ཡིས་ནི།།

བདམས་པའི་རྩ་ཆེན་རྨང་རྡོ་ལེགས་པར་རྩིག།

ཁོང་ལ་དད་པ་ངོ་ཚར་མི་ལྷུང་ངོ༌།།

དེས་ན་དད་ལྡན་རྣམས་ལ་ཁོང་ནི་རྩ་ཆེན་ཡིན་ཏེ། མ་དད་པ་རྣམས་ལ་ནི།

བཟོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དོར་བའི་རྡོ།།

ཁང་པའི་རྨང་རྡོ་རང་དུ་གྱུར།།

ཡང༌།

ལམ་ཀྱི་བཀག་རྡོ་དང་ནི་ལྷུང་བའི་བྲག།

དེ་བཞིན་དུ་ཁོ་ཚོ་ལྷུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཐོག་མར་བཀོད་པ་ལྟར་བཀའ་ལ་མ་ཉན་པས་སོ། འོན་ཀྱང་མུན་པ་ལས་ཁོང་གི་ཡ་མཚན་ཆེ་བའི་འོད་ནང་དུ་བོས་པར་མཛད་མཁན་དཀོན

་མཆོག་གི་ཁྱད་དུ་འཕགས་པའི་མཛད་པ་སྒྲོག་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཚོ་ནི་བདམས་པའི་མི་རིགས་དང༌། རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་ཆོས་དཔོན། མི་རྒྱུད་དམ་པ། དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་མི་བཅས་ཡིན་ནོ།

 སྔར་སོང་ཁྱེད་ཚོ་འབངས་མི་མ་ཡིན་ཡང༌།།

ད་ཆ་དཀོན་མཆོག་གི་འབངས་མི་སུ་གྱུར།།

སྔར་སོང་ཁྱེད་ཚོར་ཐུགས་རྗེ་མ་ཐོབ་ཀྱང༌།།

ད་ནི་ཁྱེད་ཚོར་ཐུགས་རྗེ་ཐོབ་པར་གྱུར།།

 

T script 7 x 600px

 

(1 Peter 2:4-10)

As you come to him, a living stone rejected by men but in the sight of God chosen and precious, 5 you yourselves like living stones are being built up as a spiritual house, to be a holy priesthood, to offer spiritual sacrifices acceptable to God through Jesus Christ. 6 For it stands in Scripture:

“Behold, I am laying in Zion a stone,

    a cornerstone chosen and precious,

and whoever believes in him will not be put to shame.”

So the honor is for you who believe, but for those who do not believe,

“The stone that the builders rejected

    has become the cornerstone,”

and

“A stone of stumbling,

    and a rock of offense.”

They stumble because they disobey the word, as they were destined to do.

But you are a chosen race, a royal priesthood, a holy nation, a people for his own possession, that you may proclaim the excellencies of him who called you out of darkness into his marvelous light. Once you were not a people, but now you are God’s people; once you had not received mercy, but now you have received mercy.

 

T script 7 x 600px

 

Royal Service in God’s Shining Palace

Peter quotes a series of sutras written by the prophets to describe the new status that we new-born (verse 2) believers will grow up to enjoy.  The sutras make use of two pictures:

Picture #1 – We are a Living Palace

Jesus is like a living foundation stone (verse 4 Tibetan text). When you come to him you are being built (verse 5) onto him like living stones into a building. We are the building, we the assembly of believers brought together; we are God’s palace. So now, because God lives with us and in us, we can meet him. We are like priests able to make offerings, offerings of heart-service; and it is all possible because of Jesus (verses 5, 6).

But non-believers, like the Jewish ‘sangha’ (dke-’dun), do not want Jesus as their foundation (verse 7); they trip on him as it were (verses 8).

Picture #2 – We are God’s Own People

Peter writes ‘You are exiles (Chapters 1:1 and 2:11)’. Yes, many of them were living away from home (gnas-gyar-pa). But now all that has changed, because now they, and we, have a new homeland! See how the sutras describe it in verses 9 and 10 (Tibetan text).

i.     You are not just Jews, Tibetans, whatever – but you are now chosen to be Jesus-people (yeshu-pa) also, with heaven as our homeland

ii.     You are priests who can talk to King Jesus (see also verse 5)

iii.    You are born not just of a long line of Tibetan ancestors – you now also join the long line of God’s own holy people who have enjoyed God’s mercy down though the years

iv.     God has appointed you to belong to his own close circle of members.

And, says Peter, God’s purpose is for you to proclaim his shining glory to the dark world, serving him like his ambassadors.